Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

SirenenSirenen
Joseph Knox


Politieman Aidan Waits heeft het verknald. Goed verknald. Het is niet slim om als politieman een voorliefde voor drugs te hebben en het is al helemaal niet goed voor je carrière om cocaïne uit het politiedepot te stelen op het moment dat de hoofdinspecteur een inspectie uitvoert. Aidan kan het schudden. Hoofdinspecteur Parrs schorst Aidan met onmiddellijke ingang in afwachting van de rechtszaak die Aidan tegemoet kan zien. Het zit er slecht voor hem uit. Hij kan alleen nog maar hopen dat hij niet al te lang de gevangenis in zal draaien.


Wanneer Parrs hem een uitweg biedt, is weigeren geen optie. Parrs beseft dat Aidans misstap als een lopend vuurtje door Manchester gaat en hij wil dat Aidan zijn slechte reputatie benut door undercover te gaan. Aidan zal zich een weg bij de drugsbende De Franchise naar binnen moeten banen. De bende wordt geleid door de ongrijpbare crimineel Zain Carver. Dat Carver steeds de dans weet te ontspringen, is te wijten aan de mensen die bij hem op de loonlijst staat. Minstens een van zijn “personeelsleden” is politieman. Bewijsmateriaal tegen Carver verdwijnt spoorloos en invallen leveren nooit wat op. Het is aan Aidan om te achterhalen wie het werk van zijn politiecollega’s saboteert.


Aidan zegt de huur van zijn flat op en verhuist naar het centrum van de stad. In de weken die volgen hangt hij in diverse bars rond en ziet hij precies wie zich met de drugshandel en de geldstromen bezighouden. Het is hem al snel duidelijk geworden dat Zain Carver er op gewiekste wijze voor zorgt dat hij zelf buiten schot zal blijven als een van zijn mensen in de kraag gevat wordt. Zain Carver is meer dan een doorsnee crimineel. Hij is een echte zakenman.


Aidan heeft opdracht gekregen zich op de achtergrond te houden maar de man die hem op een dag van straat laat plukken, heeft andere plannen met hem. David Rossiter, de minister van Justitie heeft een probleem dat een delicate aanpak vereist. Zijn jongste dochter, de zeventienjarige Isabelle, is van huis weggelopen. Ze woont bij Zain Carver en heeft naar alle waarschijnlijkheid een relatie met hem. Aidan begrijpt het probleem niet. Het meisje is immers minderjarig. Rossiter kan zijn dochter toch gewoon door de politie thuis laten brengen?


Rossiter kiest liever voor een wat verfijndere aanpak. Hoewel zijn dochter hem dierbaar is, wil hij niet dat zijn reputatie geschaad wordt. Als uitlekt dat de tienerdochter van de minister van Justitie met een drugscrimineel samenwoont, zal hij gezichtsverlies leiden. Er is nog iets: niet lang voor haar verdwijning berichtten de kranten dat Isabelle door uitputting was ingestort. De waarheid blijkt iets complexer te zijn. Isabelle lijdt aan depressies en heeft al meerdere keren geprobeerd zelfmoord te plegen. Rossiter is bang dat het meisje een nieuwe poging zal doen als hij haar onder druk zet. Hij wil dat Aidan voortaan een oogje in het zeil houdt.


Opnieuw kan Aidan niet weigeren. Parrs is al op de hoogte gesteld. Voortaan zal Aidan zich niet langer op de achtergrond kunnen ophouden. Om zich ervan te verzekeren dat het goed met Isabelle gaat, zal hij dichter bij Zain Carver in de buurt moeten komen. Aidan moet risico’s nemen en voortdurend op zijn hoede zijn. Iedereen moet blijven geloven dat hij een uit de gratie geraakte agent is, anders zal hij zijn leven niet langer meer zeker zijn.


Sirenen is de debuutthriller van de in Londen woonachtige Joseph Knox, die als crime-inkoper voor Waterstone werkt. Hoewel zijn foto op de achterkant van het boek verraadt dat hij nog jong is, ademt zijn werk een grote levenservaring uit. De sfeer van het verhaal is duister en enigszins melancholisch. Het leven lacht nu eenmaal niet iedereen toe. Sommigen hebben de pech slechte mensen op hun levenspad tegen te komen, anderen kiezen er haast bewust voor zich in de schaduwen van het bestaan op te houden. Joseph Knox doorziet al deze mensen.


Joseph Knox schrijft met een ogenschijnlijke soepelheid waar menig ervaren schrijver jaloers op zal zijn. Deze manier van schrijven kun je niet leren, het moet in je zitten. De manier waarop de personages om elkaar heen dansen doet denken aan boksers die zich opmaken voor een gevecht. Wie zijn concentratie ook maar een seconde laat verflauwen, zal dat voorgoed betreuren. Sirenen is dan ook een regelrechte aanrader.


ISBN 9789044351262 | paperback | 431 pagina's | The House of Books | april 2017
Vertaald door Jan Mellema

© Annemarie, 28 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Koningin van de schaduwKoningin van de schaduw
Deel 4 van de Glazen troon
Sarah J. Maas


Celaena Sardothien bestaat niet meer. Ze heeft nooit bestaan. De naam en het leven die haar gegeven waren, waren niet die van haar. Toch draagt ze nu de littekens die bij een bestaan vol geweld horen. Een bestaan waarin ze werd opgeleid tot sluipmoordenaar, waarna een leven als slaaf in de dodelijke mijnen van Endovier volgde. Toen ze de kans kreeg de kampioen van de koning van Ardalan te worden, greep ze die met beide handen aan. Het was vechten voor de koning of sterven in de zoutmijnen. Ze wist niet dat de man die haar een uitweg bood de moordenaar van haar ouders was. Ze wist niet eens wie ze zelf was.


Nu weet ze dat wel. Ze is Aelin Galathynius, de rechtmatige koningin van Terrasen, een eens prachtig land dat door de koning van Ardalan is ingenomen. Haar volk leeft al jaren in angst. Hoewel de wrede koning van Ardalan nog altijd denkt dat ze zijn kampioen is - zijn persoonlijke huurmoordenaar –, is Aelin een nieuwe weg ingeslagen. Ze heeft ontdekt dat ze half Fae is, waarna ze een verbintenis voor het leven is aangegaan met de Fae Rowan. Aelin heeft ontdekt hoe ze haar Fae gedaante kan aannemen om haar aanzienlijke kracht ten volste te benutten. Voor het eerst in haar leven heeft ze een gevoel van vrijheid ervaren. Ze behoort niet langer aan de koning toe. Toch keert ze terug naar Ardalan. Toch zal ze net doen of ze nog altijd naar de pijpen van de koning danst. Haar neef Aedion heeft haar nodig. Als Aelin niet ingrijpt, zal de koning hem publiekelijk laten doden. Ondanks al het bloed dat Aelin vergoten heeft, is ze nog altijd in staat liefde voor haar vrienden, familie en onderdanen te voelen. Ze zal Aedion redden en daarna ook de rest van haar volk.


Meteen nadat Aelin het rijk van de Fae verlaten heeft, verdwijnen haar magische krachten. Jaren geleden heeft de koning van Ardalan magie verboden. Hij heeft het zelfs voor elkaar gekregen om magie in zijn rijk volledig uit te bannen. Toch is Aelin nog altijd sterk. Met haar getrainde lichaam kan ze moeiteloos de soldaten van de koning verslaan. Er waart echter een nieuwe tegenstander in Ardalan rond. Een parasiet. De Valg neemt bezit van de lichamen van soldaten en onderdanen om vervolgens de geest van hun slachtoffers volledig uit te schakelen. Daarna gebruiken ze hun gastlichamen om dood en verderf te zaaien. Steeds meer mensen worden door de Valg overmeesterd. Het Valgleger van de koning groeit.


Wat zijn de Valg van plan? Wat is de koning van Ardalan van plan? Ook het lichaam van kroonprins Dorian is door een Valg ingenomen. Zijn beste vriend Chaol hoopt tegen beter weten in vurig dat Dorians geest nog niet volledig door de demon in zijn lijf opgeëist is. Wanneer Aelin Dorian van zijn gruwelijke lot wil verlossen door hem te doden, grijpt Chaol in. Het is gevaarlijk om Dorian in leven te laten maar Chaol wil zijn vriend niet kwijt. Dorian is echter niet langer de vriendelijke en oprechte kroonprins van Ardalan.  Hij is een speelbal van zijn vader en de Valg. Hij is bovendien de enige inwoner van Ardalan die, ondanks de maatregelen van de koning, magie kan gebruiken, wat hem een levensgevaarlijke tegenstander maakt. De Dorian op wie Aelin eens verliefd was bestaat niet meer. Ook de Dorian die Chaol eeuwige vriendschap beloofde, is voorgoed verdwenen.


Koningin van de schaduw is het vierde deel van de Glazen troon-reeks. Het is een heftig verhaal vol gevaar, waarin vriendschap en trouw centraal staan. De koning van Ardalan is een gruwelijke samenwerking met de Valg aangegaan. Deze gruwelijke wezens kennen geen menselijke emoties. Ze ademen duisternis uit en hun bloed is zwart. Wat Aelin niet weet, is dat de koning op een andere locatie eveneens een verbond met levensgevaarlijke heksen is aangegaan. De nietsontziende heerser denkt alleen aan macht. Het welzijn van zijn volk interesseert hem niet. Aelin zelf is bereid te sterven voor haar volk maar voor het zover is, zal ze vechten met alles wat ze in zich heeft.


In Koningin van de schaduw zit minder romantiek en seksuele spanning dan in de vorige delen. Hierdoor is dit verhaal wat grimmiger. Toch weet schrijfster Sarah J. Maas de spanning goed te doorbreken door de lezer regelmatig op een prachtig staaltje vriendschap te trakteren. De koning van Ardalan mag dan machtig zijn, hij weet niet hoe het is om tot het uiterste te gaan voor de mensen om wie je geeft. 


Ik ben inmiddels een groot fan van deze reeks en ik volg alle nieuwe ontwikkelingen op de voet. De Engelstalige versie van het vijfde deel (Empire of Storms) is inmiddels verschenen en er staan ook een zesde en zevende deel gepland. Er komt ook een televisieserie. Ik wil beslist niks van dit alles missen. Sarah J. Maas schrijft zo meeslepend dat ik tijdens het lezen het gevoel heb dat ik deel van Aelins wereld uitmaak. Voorlopig ben ik dan ook niet van plan afscheid van Aelin en haar vrienden te nemen!


ISBN 9789022580271 | paperback | 634 pagina's | Boekerij | maart 2017
Vertaald door Gerdien Beelen, Anne-Marieke Buijs en Willeke Lempens

© Annemarie, 24 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het keizerrijk van de dageraadHet keizerrijk van de dageraad
Rick Campbell


Christine O’Connor, veiligheidsadviseur van de president van de Verenigde Staten, is fel tegen het omstreden MAER-verdrag. Ze vindt het ronduit oneerlijk dat de rijke Verenigde Staten voor een schijntje over royale hoeveelheden olie zou kunnen beschikken terwijl het armere China krom zou moeten liggen voor een beperkte voorraad van het zwarte goud. Het MAER-verdrag zou de Chinese economie om zeep helpen, daar is Christine van overtuigd. Helaas lukt het haar niet de president te overtuigen. Het contract wordt ondertekend.


Xiang Chenglei, de kersverse president van China, vat het nieuws niet goed op. Wat hem betreft is de beslissing van de president van de Verenigde Staten een regelrechte oorlogsverklaring. Hij kan simpelweg niet toestaan dat de Chinese economie het onderspit delft. Als de Verenigde Staten oorlog willen, dan kunnen ze dat krijgen. Xiang Chenglei is er klaar voor. Hij twijfelt er niet aan dat China de Verenigde Staten zal verslaan. Het onderdrukte China zal niet langer buigen.


Wanneer de president van de Verenigde Staten ontdekt dat het rommelt in China, is hij zich aanvankelijk van geen kwaad bewust. Waarschijnlijk mobiliseert China het Volksbevrijdingsleger omdat er een grote oefening staat gepland. Vreemd dat hij daar niet van op de hoogte is. Christine is er echter minder gerust op. Zij vreest dat het met het MAER-verdrag te maken heeft. Wanneer ze haar vermoedens uit, besluit de president haar naar China te sturen.


Christine reist naar Beijing in de hoop de gemoederen te kunnen sussen. De ontvangst is echter allesbehalve hartelijk. Voor ze goed en wel beseft wat er gebeurt, wordt ze gevangengenomen. Op vrijwel hetzelfde moment wordt de onderzeeër de USS Jacksonville even ten noorden van Taiwan onder vuur genomen. De verraste bemanning is ten dode opgeschreven. China is niet van plan met de Verenigde Staten te onderhandelen.


Het ziet er niet goed voor Christine uit. De sfeer is grimmig en het ziet ernaar uit dat ze in haar gevangeniscel verkracht zal gaan worden. Op het moment dat haar geest zich van haar lichaam probeert los te maken, verandert Yang, de man die op het punt staat haar te verkrachten, in een onverwachte redder. Zijn grimmige gedrag was een afleidingsmanoeuvre voor de bewakers. In werkelijkheid werkt hij voor de Amerikaanse regering. Yang overhandigt Christine een USB-stick met daarop belangrijke informatie over het Chinese militaire offensief. Daarna helpt hij haar uit het gebouw te ontsnappen. Toch is Christine nog lang niet veilig en dat geldt ook voor de Amerikaanse aanvalstroepen die onderweg naar China zijn.


Het keizerrijk van de dageraad is een oorlogsthriller. De spannende verhaallijn over Christine wordt met grote regelmaat onderbroken voor verslagen van de oorlog die op zee gevoerd wordt. Onderzeeërs, vliegdekschepen en vliegtuigen worden op het woedende China afgestuurd. China is echter veel sterker dan verwacht. De Amerikaanse vloot wordt schrikbarend snel uitgedund. De toekomst van de Verenigde Staten kan weleens van de inhoud van de USB-stick die Christina heeft afhangen. Zal het haar lukken de belangrijke informatie veilig het land uit te loodsen? Vooralsnog verkeert Christine nog altijd in levensgevaar.


Zelf hou ik niet zo van oorlogsthrillers waarin gevechten centraal staan, maar wie wel van uitgebreide verslagen over onderzeeërs die vernietigende torpedo’s moeten ontwijken, luchtaanvallen en gevechten op open zee houdt, zal dit verhaal zeker op waarde weten te schatten. Rick Campbell gaat technische details niet uit de weg maar verliest niet uit het oog dat de strijders mens en geen machine zijn. Er heerst angst en er vloeit het nodige bloed. Zal Amerika ten onder gaan of weet Christine een wonder te bewerkstelligen? In dit oorlogsverhaal is niets zeker.


ISBN 9789045213316 | paperback | 439 pagina's | Karakter Uitgevers | maart 2017
Vertaald door Pieter Janssens

© Annemarie, 24 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

SelfiesSelfies
Jussi Adler-Olsen


De cijfers kloppen gewoonweg niet. Carl Mørck weet zeker dat 65% van de cold cases die op het bord van afdeling Q belanden opgelost worden. Volgens de administratie bedraagt het ophelderingspercentage echter maar 15% en moet er op de kleine afdeling personeel verdwijnen. Carl weet zeker dat er met de cijfers geknoeid is en alsof zijn humeur al niet tot een absoluut nulpunt is gedaald, krijgt hij ook nog een programmamaker met een lading filmcamera’s op zijn dak. Wat Carl betreft kan reality-tv gestolen worden maar zijn baas denkt daar helaas anders over.


Ook Anne-Line Svendsen heeft er de balen van. Dag in, dag uit hoort ze in het kantoor van de sociale dienst talrijke, weinig originele, smoezen aan van jonge vrouwen die het vertikken te werken. Ze kan de tot in de puntjes verzorgde vrouwen niet uitstaan. Zonder enige schroom weten ze het op elke toegewezen werkplek te verknallen, waarna ze met rasse schreden naar de sociale dienst terugkeren om brutaal om extra geld te bedelen. Het enige waar ze goed in zijn, is het aanbrengen van dikke lagen make-up. Anne-Line heeft het helemaal met ze gehad.


Terwijl Anne-Line steeds kwader wordt, houdt de afdeling Q zich met twee onopgeloste moordzaken bezig. Carl en zijn collega’s Assad, Gordon en Rose hebben het vermoeden dat de zaken iets met elkaar te maken hebben. Zowel een jonge lerares als een oudere, welgestelde vrouw zijn op vrijwel dezelfde plek door een klap op het achterhoofd om het leven gekomen. De slachtoffers lijken echter niets met elkaar gemeen te hebben. Gaat het toch om twee verschillende moordenaars of zien ze het verband over het hoofd?


Rose maakt een moeilijke periode door. Het gaat wel vaker niet goed met haar maar tot nu toe is ze elke keer weer opgekrabbeld. Carl is zich dan ook van geen kwaad bewust wanneer hij haar vraagt een rapport met spoed af te ronden. Rose kan de druk echter niet langer aan. Ze draait volledig door en laat zich in een psychiatrische kliniek opnemen. Haar collega’s reageren verdrietig op het nieuws. Ze houden allemaal op hun eigen manier van de kwetsbare Rose.


Ook in het hoofd van de ogenschijnlijk kalme Anne-Line heerst chaos. Ze wordt bozer en bozer. Snappen die meiden dan niet dat ze een grote smet op het bestaan van Anne-Line vormen. Begrijpen ze dan niet dat hun gedrag verderfelijk is? Wanneer ze hoort dat ze borstkanker heeft, barst de bom. Anne-Line is niet van plan te sterven terwijl die verwende meiden onbekommerd hun onbeschofte gang kunnen blijven gaan. Als Anne-Line niet langer mag leven, mogen zij dat ook niet. Een voor een zullen haar vijanden het onderspit delven. Daar zal zij hoogstpersoonlijk voor zorgen.


Carl, Assad en Gordon zijn nog altijd druk met de twee moordzaken. Hun gedachten gaan echter vooral naar Rose uit. In haar appartement treffen ze een enorme ravage aan. Het moet al lange tijd heel slecht met Rose zijn gegaan. Waarom hadden ze dat niet door? Wanneer uit de troep een boekje vol hulpkreten wordt gevist, is iedereen volkomen uit het veld geslagen. Kunnen ze Rose misschien helpen door uit te vissen wat haar precies is overkomen? Welke demonen uit het verleden houden hun geliefde collega in hun greep?


Selfies is het zevende deel van de Q-reeks. Het kan prima als standalone gelezen worden, hoewel de trouwe lezer misschien een diepere band met de hoofdpersonages zal voelen. De schrijnende geschiedenis van Rose staat in dit deel centraal. Wat is deze lieve vrouw aangedaan? Ik leefde intens met haar mee. De manier waarop auteur Jussi Adler-Olsen de andere personages neerzet, is eveneens indrukwekkend. Anne-Line bezorgde me kippenvel. De kleurloze vrouw is in werkelijkheid een monster. Ook drie van Anne-Lines cliënten komen aan bod. Denise, Michelle en Jazmine zijn drie oppervlakkige vrouwen die het liefst slapend rijk willen worden. Denise is echter veel uitgekookter dan haar twee vriendinnen. Is ze wel zo onschuldig en dom als zich voordoet?


Ik heb genoten van de kundige manier waarop Adler-Olsen de verhaallijnen en de personages op elkaar heeft afgestemd. Hoewel de gebeurtenissen flink aangedikt zijn, is de basis griezelig herkenbaar. Vrijwel niemand gaat probleemloos door het leven. Wat maakt dat iemand de weg volledig kwijtraakt? In al hun wreedheden, onzekerheden, angsten en falen zijn de personages in dit boek bovenal heel menselijk. Soms is dat ontroerend, soms ronduit angstaanjagend. Ik hoop vurig dat ik me nooit de woede van iemand als Anne-Line op de hals zal halen!


ISBN 9789044628234 | paperback | 491 pagina's | Prometheus | maart 2017
Vertaald door Kor Vries

© Annemarie, 19 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het stille grafHet stille graf 
Tove Alsterdal


De Zweedse Tove Alsterdal (1960) is journaliste en schrijfster van onder andere een libretto voor een opera en filmscenario's. Zij heeft veel samengewerkt met de bekende Zweedse thrillerauteur Liza Marklund. Dat resulteerde in 2009 in haar debuut, die in 2012 in Nederlandse vertaling verscheen: De vrouw op het strand. Het stille graf is haar tweede thriller. 


'Het heden was een dun laagje over het verleden, broos ijs waarover mensen rondslopen en dingen gladstreken, verborgen en verzwegen, het was niet voorbij.'


Journaliste Katrine vindt in Stockholm in het huis van haar dementerende moeder een brief van een makelaar die een exorbitant hoog bedrag biedt voor een huis dat haar moeder Ingrid zou hebben in een dorpje in het hoge noorden van Zweden. Nieuwsgierig geworden gaat Katrine op onderzoek uit. Ze wist niet beter dan dat haar moeder al als kind uit het dorp was vertrokken. Dat blijkt niet waar te zijn en speurend naar wat er met het kind Ingrid is gebeurd ontsluit ze dorpsgeheimen die al meer dan tachtig jaar onbesproken zijn gebleven en die begonnen met iets heel simpels: het verlangen naar een beter leven. Vlak voor Katrine's bezoek is het dorp opgeschrikt door de moord op de oude skilegende Lars-Erik. Heeft zijn verleden hem achterhaald of is hier sprake van een uit de hand gelopen overval?

Tove Alsterdal heeft met Het stille graf een geweldig boeiende thriller geschreven waarbij de opkomst van het communisme in de jaren dertig van de vorige eeuw en de verwoestende maatschappelijke gevolgen daarvan als een rode draad door het verhaal lopen.  
Alles klopt aan dit boek: prachtig, stilistisch taalgebruik; krachtige, aansprekende hoofdpersonen met wie je je kunt identificeren en een tot de verbeelding sprekende geschiedenis waarvan de naweeën nog maar ternauwernood tot bedaren zijn gekomen. De auteur heeft naar deze periode grondig onderzoek gedaan. Dat biedt een stevige, authentieke en herkenbare basis waarop ze heel zorgvuldig haar fictieve verhaal bouwt. De plot is ingewikkeld en doordat er verschillende tijdslijnen door elkaar heen lopen en veel namen de revue passeren is het nodig om goed de aandacht erbij te houden. Maar de volhouder wordt beloond met een 24-karaats thriller.

 

De Zweedse titel (I tystnaden begravd) betekent in het Nederlands zoveel als: 'In de stilte begraven'. Dat geeft precies aan waar het boek in wezen over gaat: de verstikkende stilte van het verstopte verleden; van het zwijgen van de dorpelingen en van de smorende angst voor bedrog en verraad. De stilte die ruw verscheurd wordt wanneer geheimen opgegraven worden.
Zeer terecht heeft dit boek in 2013 als één van de weinigen de volle 5 sterren gekregen in de VN Detective & Thrillergids. Hier kan ik me alleen maar bij aansluiten. Tove Alsterdal; een nieuwe naam om te onthouden voor liefhebbers van Scandinavische thrillers.


ISBN 9789044628647 | Paperback | Prometheus december 2014
Vertaald door Bart Kraamer

© Joanazinha, 19 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De pierDe pier
Claire Douglas


Het lijkt wel of haar hele lichaam in opstand komt op het moment dat een enkel telefoontje het verleden doet herleven. Al achttien jaar lang probeert Francesca – Frankie – Howe haar jeugd in het kustplaatsje Oldcliffe te vergeten. Na de verdwijning van haar beste vriendin Sophie is ze met haar ouders naar Londen verhuisd en nooit meer teruggekeerd. De toen tweeëntwintigjarige Sophie is nooit gevonden. De sportschoen die eenzaam op de pier is aangetroffen, doet vermoeden dat ze in zee verdronken is.


Het telefoontje dat Frankie volledig uit het veld slaat is afkomstig van Sophies broer Daniel. Na jaren onzekerheid is er eindelijk duidelijkheid. Er is een voet aangespoeld. Sophies voet. Dat ze niet meer leeft, staat nu vast. Daniel weigert echter zich zomaar bij de dood van zijn zus neer te leggen. Hij wil weten wat er precies gebeurd is. Wat is zijn zus achttien jaar geleden overkomen?


Daniel vraag Frankie om hulp. Ze wil weigeren. Alles in haar wil weigeren. Voor geen goud keert ze terug het plaatsje dat niet alleen mooie herinneringen maar ook een duister geheim herbergt. Toch weet Daniel haar over te halen. Haar argumenten om te weigeren zijn simpelweg niet sterk genoeg. Natuurlijk wil ook zij weten wat er is gebeurd. Sophies verdwijning is door de politie altijd afgedaan als een noodlottig ongeluk en niet als een misdaad. Daniel gelooft niet dat het een ongeluk was. Het wordt tijd dat de waarheid boven tafel komt. Een of meerdere mensen in Oldcliffe moeten meer weten dan ze laten blijken. Daniel wil dat Frankie hen overhaalt te gaan praten.


Frankie neemt haar intrek in een appartementengebouw met vakantieflats. Tot haar grote schrik kijkt haar appartement op de pier uit. Omdat het vakantieseizoen nog niet is aangebroken, staan de meeste vakantieverblijven leeg. Alleen in het appartement onder haar verblijft een gezin. Ze hebben een baby. Een kindje dat de hele nacht huilt. Het hulpeloze gejammer snijdt door Frankies ziel. Ze wil dolgraag moeder worden maar na meerdere miskramen is het haar duidelijk geworden dat haar wens nooit in vervulling zal gaan. Nu zit ze in een appartement dat uitkijkt op de plek waar Sophie vermoedelijk is gestorven te luisteren naar het gehuil van het kind van een ander. Frankie voelt zich diep ongelukkig. Ze zou het liefst meteen vertrekken maar Daniel heeft haar nodig. Ze is het aan hem verplicht te blijven.


Frankie wordt allesbehalve hartelijk in Oldcliffe ontvangen. Met haar chique uiterlijk en bekakte stem valt ze uit de toon. Toch zal ze moeten proberen oude vrienden en bekenden van Sophie nieuwe informatie te ontfutselen. Sophies ex-vriendje Leon is niet blij haar te zien en dat geldt ook voor Sophies oude vriendin Helen, met wie ze altijd om aandacht van Sophie wedijverde. Frankie voelt zich steeds ongemakkelijker. Het gevoel van onbehagen neemt toe wanneer een onbekende haar bijzonder onaangename brieven stuurt. Is iemand echt van haar grote geheim op de hoogte? Heeft Sophie destijds dan toch iemand in vertrouwen genomen? Frankie kan het nauwelijks geloven. En dan ziet ze haar. Sophie. Ze is het echt. Ze is nog altijd jong, alsof de tijd voor haar heeft stilgestaan. Steeds als ze een glimp van haar vriendin opvangt, is ze het volgende moment weer verdwenen. Begint Frankie haar verstand te verliezen?


Het verhaal van Frankie en Sophie wordt op twee verschillende manieren uit de doeken gedaan. In korte hoofdstukken wisselen hun verhalen elkaar af. De hoofdstukken over Frankie vinden in het heden plaats. Haar verhaal begint op het moment dat Daniel contact met haar opneemt. Sophies verhaal speelt zich in 1997, het jaar dat ze verdween, af. Beide verhaallijnen werken naar dezelfde onthulling toe.


Auteur Claire Douglas weet al in het eerste hoofdstuk een flinke dosis spanning toe te voegen. Het onbehagen van Frankie is bijna tastbaar. Welk duister geheim mag niet aan het licht komen? Wat hielden zij en Sophie voor de buitenwereld verborgen? De waarheid zal uiteindelijk aan het licht komen maar tot die tijd mag de lezer heerlijk puzzelen.


Naarmate het verhaal vordert, leert de lezer Frankie en Sophie steeds beter kennen. Ook wordt duidelijk hoe hun vriendschap in elkaar zat. Heel geraffineerd en vakkundig gedoseerd doet Claire Douglas uit de doeken wat er precies is gebeurd. Lees dit boek op een luie zondag, in de vakantie of tijdens een heerlijke avond voor jezelf. De kans is namelijk groot dat je deze weergaloze thriller in één keer uit zal willen lezen. De pier is van begin tot eind verrukkelijk spannend en verslavend intrigerend.


ISBN 9789400508323 | paperback | 335 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | april 2017
Vertaald door Catalien van Paassen en Willem van Paassen

© Annemarie, 17 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het PauluslabyrintHet Pauluslabyrint
Jeroen Windmeijer


Zou het zonder de meeuwenoverlast nooit zijn gebeurd of valt aan een lotsbestemming niet te ontkomen? Op de dag dat in de stad Leiden de eerste van vele nieuwe ondergrondse containers geplaatst wordt, ontvangt archeoloog en universitair docent Peter de Haan een anoniem tekstbericht met daarin enkel de Latijnse woorden “Hora est”, wat “Het is tijd” betekent. Peter doet het voorval af als een flauwe grap van een van zijn studenten.


Terug naar de ondergrondse containers. De stad Leiden gaat gebukt onder een toenemende meeuwenoverlast. De vraatzuchtige vogels plunderen vuilnisbakken en -zakken en maken er een bende van. De gemeente heeft daarom besloten het vuilnis voortaan ondergronds in te zamelen. Voor de stadsarcheologen van Leiden is het een uitgelezen kans om onderzoek te doen op plekken die normaal buiten bereik zijn. Peter is door de Dienst Erfgoed uitgenodigd een kijkje bij het plaatsen van de eerste container – in de Nieuwstraat – te komen nemen.


Vlak voor Peter naar de opgraving vertrekt, stuit hij op een tweede bericht. Dit keer staat de tekst “Hora est” op een vel papier geschreven. Boven de twee woorden staat “Rom. 13:11”. Peter krijgt er kippenvel van. Waarom heeft iemand hem een verwijzing naar een Bijbeltekst gestuurd? Voor Peter de bewuste tekst heeft kunnen opzoeken, is hij bij de plek van de afgraving aanbeland. De gemeente maakt er een ware ceremonie van. De burgemeester klimt op een kleine graafmachine om het eerste zand weg te graven en dan gaat het mis. Terwijl Peter het derde bericht ontvangt, kiepert de graafmachine voorover in het gat. De burgemeester wordt enigszins gehavend uit het gat bevrijd, waarna Peter en zijn collega-archeoloog Daniël in het gat klimmen. Tot hun grote verbazing stuiten ze op een gemetselde ruimte onder de grond. In de ruimte ligt een naakte jongeman. Hij is van top tot teen met bloed bedekt en wordt in allerijl naar het ziekenhuis vervoerd.


Die avond daalt Peter opnieuw in het gat af. Dit keer met zijn vriend Arnold van Tiegem, een hoogleraar. De gemetselde ruimte blijkt een tunnel te zijn. Wanneer Peter en Arnold het begin van de tunnel voorzichtig verkennen, dwaalt Arnold te ver af. Hij verdwijnt in het niets. Peter klimt alleen uit het gat, waar zijn wachtende vrienden Janna en Daniël zijn verhaal vol achterdocht aanhoren. Kan Peter verklaren waarom er een grote bloedvlek op zijn overhemd prijkt? Janna besluit de politie te bellen en dan ziet Peter ineens een vreemd figuur naar hen staren. De persoon maakt zich uit de voeten en Peter zet de achtervolging in. Janna en Daniël hebben niks gezien en vinden het behoorlijk verdacht dat Peter zich uit de voeten maakt.


Wanneer Peter de onbekende inhaalt, beweert deze dat Peter uitverkoren is. Peter begrijpt er niks van. Kort na de vreemde ontmoeting hangt de politie aan de telefoon. Peter moet zich op het bureau melden. Hij besluit echter eerst bij zijn goede vriendin Judith langs te gaan. Hij heeft behoefte aan een gesprek met iemand die hem kan helpen de vreemde gebeurtenissen te doorgronden. Judith is er niet. Terwijl hij vertwijfeld in haar lege huis staat, ontvangt hij een nieuw bericht. De onbekende heeft Judith. Als Peter haar terug wil zien, moet hij doen wat hem opgedragen wordt.


Er volgt een race tegen de klok door heel Leiden. De boodschappen die Peter naar Judith kunnen voeren, bestaat uit aanwijzingen met een Bijbels karakter. Peter zal aanwijzing voor aanwijzing moeten doorgronden. Als hij afhaakt, zal hij Judith nooit meer terugzien. Tot overmaat van ramp is de politie naarstig naar hem op zoek. Arnold van Tiegem is gevonden…


De boeken van antropoloog Jeroen Windmeijer zijn geïnspireerd op Romeinse en Bijbelse geschiedenis. Het verhaal in Het Pauluslabyrint is dan ook met religieuze visioenen en verhalen uit de oudheid doorspekt. Windmeijer maakt duidelijk hoe een aantal van deze verhalen een eigen leven is gaan leiden of met andere vertellingen verweven is geraakt. Op welke ideeën is het geloof van Judiths ontvoerder gestoeld?


Hoewel ik moet bekennen dat ik niet alle religieuze passages met belangstelling heb gelezen, leest dit verhaal als een trein. De aandacht en tijd die de auteur in dit boek heeft gestoken, is ronduit indrukwekkend. Werkelijk alles is tot in de puntjes uitgezocht en uitgewerkt. De onbezonnen acties van het personage Peter de Haan passen niet altijd bij diens intelligentie maar als Windmeijer zijn personage alleen puur rationeel had laten handelen, was er natuurlijk niet zo’n spannend verhaal ontstaan. Voor de liefhebbers van dit genre – maar zeker ook voor degenen die eens een verrassend uitstapje naar een ander genre willen maken – is dit boek een absolute aanrader.


ISBN 9789402722307 | paperback | 398 pagina's | HarperCollins | maart 2017

© Annemarie, 15 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Later als ik dood benLater als ik dood ben
Ilse Ruijters

Elin, sociotherapeut, gaat werken in een tbs-kliniek. Het is al snel duidelijk dat ze niet zomaar dit beroep gekozen heeft. Werken met tbs-ers, 'ter beschikking gestelden', is niet bepaald een sinecure. Deze mensen hebben misdaden begaan en de rechter heeft besloten dat zij lijden aan een psychiatrische ziekte of stoornis, waarvoor zij een behandeling nodig hebben.


Maar Elin is op zoek. Op zoek naar haar vader van wie zij veronderstelt dat hij een misdadiger was, een tbs-er. Ze is opgegroeid met twee ouders, maar ontdekt dat haar tante haar biologische moeder is. Natuurlijk wil ze dan ook weten wie haar vader is, maar de tante mag niets zeggen. Pas als een derde tante sterft en een bericht achterlaat voor Elin, komt ze meer te weten. Maar de zoektocht is niet makkelijk, ze heeft geen volledige naam.


Intussen is ze aan het werk in een woongroep met elf patiënten. Een van hen trekt haar aan, het blijkt wederzijds. Maar het is natuurlijk ook verboden om een relatie te hebben met een patiënt. Er is ook een beveiliger die op haar valt. Van hem moet ze niets weten, maar hij stalkt haar enigszins. Ze had niet geen foutere keuze kunnen maken, as ze deze man inschakelt om gegevens op te zoeken die haar helpen haar vader te vinden.


Intussen probeert ze ook informatie te peuteren uit haar zwijgende moeder. Maar die geeft geen krimp. Met haar vader heeft Elin nooit een goede band opgebouwd. Nu snapt ze waarom, hij is immers haar vader niet? Er was ook een vriend, maar na 7 jaar heeft ze hun relatie beëindigd. Ling zit helemaal in de knoop met zichzelf, en maakt het eigenlijk allen maar erger. Want er dreigt gevaar.


De beschrijving van het leven in de tbs-kliniek doet denken aan ’Over the cuckoo’s nest’. Eenzelfde sfeer, eenzelfde dreiging, terwijl er ook momenten van menselijk contact zijn, en kan er zelfs liefde opbloeien. Maar dit boek is een thriller, en dus neemt de dreiging steeds meer toe. Een onverwachte ontknoping wacht de lezer op aan het einde van een spannend verhaal. 


Dat ik ‘De onderkant van sneeuw’ beter vond, is misschien een kwestie van smaak, want met deze tweede thriller laat zien Ilse Ruijters dat ze niet zomaar wat uit haar duim zuigt, maar haar onderwerp goed bestudeerd heeft. Haar karakters zijn overtuigend, en de spanningsboog staat goed gespannen.


Presentatrice en tekstschrijfster Ilse Ruyters (1979) debuteerde in 2014 met de bekroonde (Hebban Thriller Debuutprijs 2015) psychologische thriller "De onderkant van sneeuw'.


ISBN 9789044348132| paperback | 272 pagina's | The House of the Books augustus 2016

© Marjo, 12 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

NachtwandelingNachtwandeling
Robbert Welagen


Hoe ouder inspecteur Simon Mudde wordt, hoe meer hij naar rust snakt. Hij heeft tijdens zijn lange carrière bij de politie genoeg ellende gezien. Over een paar jaar heeft hij de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en kan hij het eindelijk voor gezien houden. Dan mogen anderen het stokje van hem overnemen. Mudde doorbreekt de dagelijkse portie narigheid door lange ochtendwandelingen met zijn labrador Jochie te maken. Een onbezorgd onderonsje met de natuur doet hem goed.


Wanneer Mudde een enthousiaste Jochie in het uitgestrekte bos ziet verdwijnen en geniet van de stilte die op hem neerdaalt, wordt de rust ruw door een vervelend geluid verstoord. Zijn telefoon gaat. Mudde ziet dat het bureau hem probeert te bellen en kan een diepe zucht niet onderdrukken. Zijn collega’s bellen hem vast niet voor een gezellig kletspraatje.


Mudde heeft gelijk. In de Amstel is een lijk aangetroffen. Het gaat om de schrijver Jacob van Herwijnen. De zestiger is onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen. Mudde moet de zaak onderzoeken en wordt op de plek van het misdrijf verwacht. Enigszins verbitterd stapt Mudde met een teleurgestelde Jochie in zijn auto. Het is niet best met de wereld gesteld als het mensen niet eens meer gegund is een ontspannende wandeling te maken.


Jacob van Herwijnen was een bekende naam in schrijversland. De avond voorafgaand aan zijn dood had hij zelfs een prestigieuze prijs in de wacht gesleept. Heeft zijn succes tot zijn dood geleid? Werd zijn prijs hem misgund? Mudde kent het schrijverswereldje niet. Hij heeft geen idee of schrijvers en uitgevers onderling vriendschappelijk met elkaar omgaan of juist rancuneus gedrag vertonen. De ervaren politieman is voor zijn werk echter wel vaker in voor hem onbekende werelden gedoken. Het zal hem ongetwijfeld lukken de schrijverswereld te doorgronden. Mochten er geheimen achter literaire volzinnen schuilgaan, dan zal hij ze ontrafelen.


Mudde ontdekt dat schrijvers eerder verwaand dan agressief gedrag vertonen. Ook de prijsuitreiking, in het Amstel Hotel, is uiterst kalm verlopen. Op de gemaakte videobeelden is te zien dat het een vrij saai gebeuren was. Toch is Jacob van Herwijnen niet zomaar in de Amstel gevallen. Op zijn slaap prijkt een opvallende wond. De schrijver was een fanatiek wandelaar. Is iemand hem gevolgd om hem in het duister van de nacht van het leven te beroven? Voorlopig blijft het bij vermoedens. Ook over het motief van de dader, tast Mudde in het duister.


Nachtwandeling is de eerste detective van auteur Robbert Welagen, die al zes romans op zijn naam heeft staan. Al na het eerste hoofdstuk is duidelijk dat ook het jasje van een detectiveschrijver hem uitstekend past. Inspecteur Mudde is een aangenaam personage dat af en toe door een lichte melancholie overvallen wordt maar verder op een prettige manier in het leven staat. Zijn echtscheiding heeft hij goed verwerkt. Mudde heeft genoeg aan het goede contact met zijn dochter, een handvol goede vrienden én zijn trouwe hond Jochie. Ook op het werk functioneert hij goed. Hij kan prima met zijn jongere collega Kramer overweg, hoewel hij van mening is dat diens gebrek aan levenservaring af en toe tot onbeholpen gedrag leidt.


In Nachtwandeling gaan eenvoud en diepgang hand in hand. Hoewel het opsporen van de moordenaar gedegen speurwerk vereist en zich interessante ontwikkelingen voordoen, blijft het verhaal een gerieflijke luchtigheid behouden. Het verhaal bevat alle kenmerken van een goede detective maar door de schrijfstijl van de auteur - die zich van heldere, goed doordachte zinnen bedient – en het hoge niveau waarop het verhaal is uitgewerkt, is het meer dan dat. Nachtwandeling is een literaire detective. Een genre dat me meer dan goed bevalt. Nachtwandeling biedt niet alleen een uitstekend verhaal, het vormt eveneens een solide basis voor een reeks over inspecteur Mudde. Hopelijk blijft het niet bij een eenmalig uitstapje maar vormt het schrijven van detectives voortaan een van Welagens vaste routes.


ISBN 9789038802527 | hardcover | 237 pagina's | Nijgh & van Ditmar| maart 2017

© Annemarie, 12 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De nieuwe collegaDe nieuwe collega
Tammy Cohen


Het ontslag van Gill slaat in als een bom op het uitzendbureau waar ze al lange tijd de leiding op zich nam. Haar collega’s Paula, Sarah, Charlie, Chloe, Ewan en Amira zijn ontsteld. Voor ze van de schrik kunnen bekomen, heeft hun nieuwe bazin haar intrek in het kantoor van Gill genomen. Het is meteen duidelijk dat Rachel Masters in niets op de moederlijke Gill lijkt. De ijskoude blik in haar ogen past goed bij de harde trek om haar mond. Rachel Masters is aangesteld om orde op zaken te stellen op het rommelige uitzendbureau en ze is niet van plan ook maar een seconde te verspillen.


Rachel weet de sfeer op het eens zo gezellige kantoor onmiddellijk ingrijpend te veranderen. Wanneer het Sarah, die twee jonge kinderen heeft, niet lukt om ’s ochtends precies op tijd op kantoor te zijn, wordt ze onmiddellijk berispt. Ook wordt niet langer met een kopje koffie en een praatje aan de dag begonnen. Iedereen moet voortaan vliegensvlug een kopje koffie halen en stipt op tijd achter het bureau zitten. Nee, het is niet langer gemoedelijk op kantoor. Nadat Rachel zich heeft laten ontvallen dat ontslagen onvermijdelijk zijn, is de sfeer om te snijden.


Het groepje collega’s heeft altijd een hechte kliek gevormd maar nu Rachel de scepter zwaait, komt daar langzaam verandering in. Zo maakt ze een aantal van hen duidelijk dat ze vijftiger Paula, de oudste van het stel, de laan uit zal sturen. Paula zelf weet nog van niets. Vooral Amira wordt heen en weer geslingerd tussen gevoelens van loyaliteit en ambitie. Aanvankelijk weigert ze te solliciteren naar Paula’s baan maar hoe langer ze onder haar torenhoge hypotheek gebukt gaat, hoe meer ze gaat twijfelen. Zonder aarzelen speelt Rachel iedereen tegen elkaar uit. De vriendelijke blikken die regelmatig uitgewisseld werden, hebben plaatsgemaakt voor afgewende gezichten.


Tot overmaat van ramp leveren vreemde voorvallen problemen met belangrijke klanten op. Is het domme pech of saboteert iemand de boel? Alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, organiseert het uitzendbureau een teambuildingweekend in de natuur. De inmiddels zeer onzekere collega’s moeten “gezellig” met Rachel op pad. Er wordt allesbehalve reikhalzend naar het uitje uitgekeken.


Iets verder in de toekomst, volgt de Amerikaanse universitair docent Anne Cater de berichtgeving over een drama dat zich in Engeland heeft afgespeeld op de voet. Ze heeft de verantwoordelijke voor het drama meteen herkend, ook al hebben ze elkaar al heel wat jaren geleden voor het laatst gezien. Anne denkt terug aan de tijd dat ze als piepjonge psychiatrisch onderzoeker mocht meewerken aan een opzienbarende zaak. De vierjarige Laurie en haar tweejarige broertje David waren door de kinderbescherming uit huis gehaald. De leefomstandigheden van de twee kinderen waren zo schokkend dat hun ouders in de boeien werden geslagen. Onder begeleiding van professor Kowalsky moest Anne beoordelen of de kleine Laurie in staat zou zijn om, in een nieuw land, een normaal leven op te kunnen bouwen. Was het meisje te zeer beschadigd of zou ze opbloeien in een liefdevol adoptiegezin?


In De nieuwe collega is meteen een onderhuidse spanning voelbaar. De lezer heeft meteen door dat de komst van Rachel tot een gruwelijke gebeurtenis zal leiden. Een drama dat het wereldnieuws zal halen. Wat de lezer niet weet, is wat er gaat gebeuren en wie daar verantwoordelijk voor is. Wie zal uiteindelijk doordraaien? Omdat het niet precies duidelijk is hoe oud Anne is en hoe lang geleden ze met Laurie kennismaakte, kan het iedereen zijn. Is het Paula die zich oud en afgedankt voelt of toch Sarah die door het moederschap overweldigd wordt en nooit meer tijd voor haar goede vriend Charlie heeft? Zondagskind Chloe wordt afgewezen door haar collega Ewan en Amira gaat ten onder aan haar koopzucht. En dan is er natuurlijk nog Rachel. Als iemand over een onaangenaam karakter beschikt, is zij het wel.


Het lukt schrijfster Tammy Cohen niet om de spanning doorlopend vast te houden. Omdat de voorvallen op kantoor niet bijster schokkend zijn en ook persoonlijke problemen van de groep collega’s vrij alledaags zijn, zakt het verhaal af en toe wat in. Toch bleef ik nieuwgierig naar de ontknoping en gelukkig wist de schrijfster me, ook al had ik al zo mijn vermoedens, te verrassen met een bijzondere onthulling. De nieuwe collega is geen ijzingwekkende thriller maar wel een goed uitgedacht verhaal dat me zeker bij zal blijven.


ISBN 9789022579886 | paperback | 351 pagina's | Boekerij | maart 2017
Vertaald door Els Franci-Ekeler

© Annemarie, 9 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De jagerDe jager
Tom Wood


Het is een vrij eenvoudige opdracht. Andris Ozols, het doelwit, loopt vroeg in de ochtend een steegje in Parijs in. Hoewel hij op zijn hoede is en achterom kijkt, heeft hij niet in de gaten dat huurmoordenaar Victor hem verderop in de steeg opwacht. Enkele ogenblikken later ligt Ozols dood op de grond. Victor stapt uit de schaduw naar voren en opent het attachékoffertje van de dode. Hij vindt de USB-stick die hij van zijn opdrachtgever mee moet nemen en maakt zich kalmpjes uit de voeten.


Wanneer Victor korte tijd na het doden van Ozols zijn hotel binnenloopt, ziet hij ze meteen. Twee mannen vallen op, juist omdat ze zo onopvallend mogelijk proberen te zijn. Victors argwaan is meteen gewekt. Komen ze voor hem? Uit hun gedrag maakt hij op dat ze niet alleen zijn. Wanneer zijn blik die van een van de mannen kruist, wordt alle twijfel weggenomen. Hij, misschien wel de beste huurmoordenaar die er is, vormt het doelwit van andere huurmoordenaars. De simpele opdracht blijkt toch iets complexer te zijn.


Victor is erin geluisd. Iemand heeft een compleet team moordenaars op hem afgestuurd. Het kost hem de grootste moeite aan ze te ontsnappen. Het hotel verandert tijdens zijn vlucht in een waar bloedbad. De moordenaars hebben het onderonsje niet overleefd maar er zijn er meer. Er zijn er altijd meer. Waarom moet hij dood? Heeft het soms iets met de USB-stick te maken? Victor is woedend en tot het uiterste gespannen. Hij is gewend de jager te zijn, niet de prooi.


De opdrachten die Victor krijgt, zijn altijd afkomstig van anonieme opdrachtgevers. Victor weet niet voor wie hij werkt en omgekeerd weet niemand wie hij is. Hoewel deze constructie hem altijd een veilig gevoel heeft gegeven, beseft Victor nu dat het ook in zijn nadeel kan werken. Victor heeft geen flauw idee wie het op hem gemunt heeft. De USB-stick houdt hij voorlopig zelf. Voor de zekerheid. Hij heeft echter geen idee wat erop staat.


Victor is niet van plan zich zomaar te laten doden. Op slinkse wijze reist hij heel Europa door, om zo zijn achtervolgers op een dwaalspoor te zetten. Volkomen uitgeput arriveert hij in zijn goed verborgen, en uitstekend beveiligde, chalet in Zwitserland. Voor het eerst sinds hij het hotel binnenstapte, durft hij zijn waakzaamheid een moment te laten varen. Dat had hij beter niet kunnen doen. Er ligt een sluipschutter op de loer. Victors schuilplaats is ontdekt. Opnieuw zal hij moeten vechten voor zijn leven. Opnieuw zal hij moeten vluchten, maar waar vlucht je heen als elke stap die je zet door de vijand achterhaald wordt?


De jager is het debuut van vechtsportliefhebber Tom Wood. Dit meeslepende verhaal vol actie en verraad is verrassend goed geschreven en zal zeker in de smaak vallen bij fans van de Jason Bourne-boeken van Robert Ludlum. Hoofdpersonage Victor is geen lieverdje en wanneer hij noodgedwongen met een jonge vrouw moet samenwerken, is hij van plan haar na afloop om het leven te brengen. Victor heeft geen vrienden en voelt geen genegenheid. Toch maakt de vrouw iets in hem los. Zijn het gevoelens? Hij schrikt er een beetje van.


Hoewel Tom Wood een nieuweling in schrijversland is, doet zijn meeslepende schrijfstijl denken aan die van een doorgewinterde schrijver. Het verhaal zit boordevol actie, geweld en bloed maar gelukkig is de auteur overbodige opsmuk uit de weg gegaan, wat de kwaliteit van het verhaal zeer ten goede komt. Als op de achterkant had gestaan dat deze auteur al tig boeken op zijn naam had staan, had ik het onmiddellijk geloofd. Achterin het boek staat een voorproefje van het volgende boek over huurmoordenaar Victor. In De Vijand gaat het avontuur verder!


ISBN 9789022579893 | paperback | 447 pagina's | Boekerij | maart 2017
Vertaald door Jasper Mutsaers

© Annemarie, 6 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Laatste woordenLaatste woorden
Michael Koryta


Het was nauwelijks een ruzie te noemen. Toch betreurt Markus – Mark - Novak al anderhalf jaar lang dagelijks de laatste woorden die hij tegen zijn vrouw Lauren zei. Hij had moeten zeggen dat hij van haar hield. Hij had haar moeten vertellen hoe gelukkig ze hem maakte. In plaats daarvan mopperde hij op haar omdat ze van plan was, voor haar werk, een helderziende te bezoeken. Hij gaf haar te kennen dat ze hem met die onzin in verlegenheid bracht. Een kans om zijn harde woorden wat te verzachten, heeft hij nooit gekregen. Zijn lieve Lauren werd die dag doodgeschoten. De dader is nog altijd niet gepakt.


Mark werkt voor de juridische non-profitorganisatie Innocence Incorporated. Het was de bevlogenheid van Lauren, die er ook werkzaam was, die hem deed besluiten zich bij de organisatie aan te sluiten. Innocence Incorporated houdt zich bezig het vrijpleiten van onschuldigen die in de dodencel zitten en de strijd tegen de doodstraf in het algemeen. Het is een nobel beroep dat Mark tot Laurens dood vol passie heeft beoefend. Tegenwoordig passen zijn gedachten niet langer bij de doelstelling van de organisatie. Hij wenst degene die zijn vrouw heeft vermoord dood. De dader verdient het niet nog een dag langer dezelfde zuurstof als de rest van de wereld in te ademen.


De veranderingen in Marks gemoed zijn niet onopgemerkt gebleven. De hoge bazen van Innocence Incorporated denken erover hem te ontslaan. Marks directe baas, en goede vriend, Jeff London probeert te redden wat er te redden valt. Hij stuurt Mark vanuit het zonnige Florida naar het winterse Indiana voor een intakegesprek met een moordverdachte. De verdachte, Ridley Barnes, heeft zelf om het gesprek gevraagd. Het vreemde is alleen dat Ridley helemaal niet in de dodencel zit. Sterker nog: Ridley zit niet eens in de gevangenis! Hoewel iedereen denkt dat hij tien jaar geleden een moord heeft gepleegd, loopt hij nog altijd vrij rond. Het is Mark een raadsel waarom Ridley wil dat zaak heropend wordt.


Ridley Barnes is een gedreven speleoloog. Toen jaren geleden een nieuwe grot werd ontdekt, was hij er als de kippen bij. De wereldvreemde Ridley bracht de uitgestrekte grot vol toewijding in kaart. Een gedeelte van de prachtige grot werd opengesteld voor publiek. Het ging al snel mis. De zeventienjarige Sarah Martin verdween tijdens een bezoekje aan de grot. Er werd dagenlang naar haar gezocht. Het was Ridley die uiteindelijk met Sarah in zijn armen opdook. Het meisje was niet meer in leven.


Hoewel iedereen ervan overtuigd was dat Ridley het meisje had gedood, was er niet voldoende bewijs om een zaak tegen hem aan te spannen. Ridley ontsprong de dans, waarna hij als paria door het leven ging. Tijdens het gesprek met Mark beweert hij gewoonweg niet te weten wat er in de grot is gebeurd. Het voelde voor hem alsof de grot bezit van hem nam. Hij heeft het over de geest van de grot, een donkere man. Misschien heeft hij Sarah vermoord, misschien ook niet. Ridley wil dat Mark de waarheid achterhaalt, ook als dat betekent dat hij als schuldige uit de bus zal komen.


Laatste woorden is een verhaal om helemaal in weg te zinken. Er gaat iets onheilspellend van de grot uit. Ridley heeft het gevoel dat de grot leeft en hem opdrachten geeft. Wanneer Mark door onbekenden wordt ontvoerd en uiteindelijk moederziel alleen in de grot belandt, raakt ook hij in de ban van de doordringende duisternis. Hoort en ziet hij dingen die er niet zijn of is hij werkelijk niet alleen?


Michael Koryta heeft opnieuw een fantastische thriller geschreven. De mystieke en onheilspellende sfeer van het verhaal namen me vanaf de eerste bladzijde in een houdgreep. Gaat het om iets bovennatuurlijks of toch niet? Ik deed geen enkele moeite aan de greep van het verhaal te ontsnappen maar liet me gewillig meevoeren, steeds dieper het verhaal en de grot in. De nuchtere Mark Novak vormt de perfecte tegenhanger van de verwarde Ridley. Beide mannen staan voor de uitdaging de duisterste hoeken van hun ziel te doorgronden. Met deze thriller heeft Michael Koryta perfectie nagestreefd en zijn doel bereikt. Laatste woorden is een vlekkeloze triller van een briljant auteur. 


ISBN 9789023499572 | paperback | 495 pagina's | Cargo | maart 2017
Vertaald door Dennis Keesmaat

© Annemarie, 3 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Donker waterDonker water
Mikaela Bley


Iedereen vindt het beter dat misdaadjournaliste Ellen Tamm een tijdje rust neemt. Toen ze voor TV4 de verdwijning van de achtjarige Lyke onderzocht, kwamen haar onderdrukte herinneringen met een donderend geraas naar boven. De kleine Lyke deed haar aan haar tweelingzusje Elsa denken. Ook zij was nog maar acht jaar oud toen ze verdween. Hoewel Ellen bij haar was, kan ze zich niks meer van de precieze gebeurtenissen herinneren. Het ontzielde lichaampje van de kleine Elsa werd kort na haar verdwijning gevonden.


Sinds Elsa’s dood wordt Ellen overal waar ze gaat met de dood van haar tweelingzusje geconfronteerd. Steeds als ze in de spiegel kijkt, ziet ze haar zusje. Haar ouders zijn de dood van hun dochter nooit te boven gekomen. Steeds als Ellen ze ziet, heeft ze het gevoel dat ze liever hadden gewild dat zij en niet Elsa om het leven was gekomen. In de nabijheid van haar ouders groeit de doffe pijn in haar binnenste uit tot een hevig schrijnende wond. Ellen voelt zich eenzaam en ongewenst, al jarenlang.


Toch is Ellen nu op weg naar het landgoed van haar moeder om daar tot rust te komen. Vlakbij haar eindbestemming stopt ze om benzine te tanken en een flesje water in te slaan. De man achter de kassa kijkt haar nieuwsgierig aan. Hij heeft het logo van de nieuwszender op haar knalroze Porsche opgemerkt. Verwachtingsvol vraagt hij haar of ze vanwege de moord naar Stentuna is gekomen. Ellens nieuwsgierigheid is gewekt. Moord? Welke moord? De man vertrouwt haar toe dat langs de kant van de weg het lichaam van een doodgeslagen vrouw is aangetroffen.


Het lijkt wel of de dood Ellen achtervolgd. Overal waar ze gaat, wordt ze ermee geconfronteerd. Ze rijdt naar de plek waar de vrouw is aangetroffen. Het onderzoek is nog in volle gang maar de politieman ter plaatse wil haar niets vertellen. Hij geeft haar de naam van zijn meerdere, ene Börje Swahn. Wanneer Ellen hem belt, maakt Börje een enorme fout. In plaats van na het weinig informatieve gesprek op te hangen, laat hij zijn telefoon aanstaan. Wanneer hij zich vervolgens bijzonder onbeschoft over de dode uitlaat, luistert Ellen ademloos toe. Ze neemt alles wat hij zegt op.


Ellens moeder waakt als een havik over haar. Ze betuttelt haar dochter alsof die nog minderjarig is. Ze bepaalt zelfs dat Ellen drie keer per week naar een therapeut moet. Met lood in haar schoenen gaat Ellen naar het eerste gesprek. Het klikt. Ellen praat en huilt. Ze beseft dat ze pas verder met haar leven kan als ze haar verleden heeft verwerkt. Wat is er toch precies gebeurd, al die jaren geleden? Waarom wil niemand, zelfs haar eigen ouders niet, er met haar over praten?


Dankzij de blunder van Börje Swahn wordt Ellen een rechtstreeks lijntje met de politie aangeboden. Carola, een vriendelijke en ietwat onzekere vrouw, zal haar zo veel mogelijk informatie over het onderzoek toespelen. Het lukt Ellen haar baas Jimmy over te halen haar parttime aan de zaak te laten werken. In het huis van haar moeder voelt ze zich opgesloten. Het is alsof ze bovenop het verleden is vastgebonden. Het moordonderzoek bezorgt haar een welkome afleiding.


De dode vrouw wordt geïdentificeerd als Liv Lund. Ze was zwanger. Wat ze in Stentuna deed en wie de vader van haar ongeboren kind was, weet niemand. De omwonenden beweren haar niet te kennen. De lezer betwijfelt dat al snel want waarom is onderwijzeres Hanna dan toch zo gestrest? Ook de iets oudere Alexandra, die in een ander plaatsje woont, is uit haar doen. Beide vrouwen proberen hun zorgen tevergeefs met hun partner te delen maar die geeft in beide gevallen niet thuis. En wat hebben de agressieve kinderen die door de omgeving struinen met het hele gebeuren te maken?


Over Dochter vermist, het debuut van Mikaela Bley, was ik laaiend enthousiast. De lat voor dit tweede boek lag hoog maar het is de schrijfster schijnbaar moeiteloos gelukt nóg een fantastische thriller te schrijven. Ik heb Donker water verslonden. Ellens eigen verleden wordt prachtig met het moordonderzoek verweven. Omdat ze de gebeurtenissen uit haar jeugd maar niet kan doorgronden, doet ze er alles aan de levens van anderen te begrijpen. Ellen is echter bijzonder breekbaar. Hoewel haar ouders haar verstikken, zijn hun zorgen terecht. Mijn eindoordeel over Donker water is kort en bondig: het is gewoonweg een perfecte Zweedse thriller.


ISBN 9789400508309 | paperback | 429 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2017
Vertaald door Wiveca Jongeneel en Elina van der Heijden

© Annemarie, 1 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodenlijstDodenlijst
Chris Ryan


Het is niet eenvoudig om tot de SAS toegelaten te worden. Tijdens de Selectie vergen honderdvijftig studenten het uiterste van zichzelf. Honger, kou, angst en vermoeidheid eisen na tal van zware bergtochten hun tol. Toch staat er opnieuw een flinke klim op het programma. De studenten staan al bepakt en bezakt klaar. Helaas kunnen ze nog niet vertrekken. De twee instructeurs die op de berg posten, reageren niet op de herhaaldelijke oproepen zich te melden. Zolang zij niet het sein “alles veilig” hebben gegeven, kunnen de instructeurs hun studenten niet op pad sturen.


Het is koud en het is belangrijk dat de studenten niet te lang stil blijven staan. Twee instructeurs zullen de berg op moeten gaan om te achterhalen waarom de oproepen niet beantwoord worden. Niemand meldt zich vrijwillig voor de klus, wat betekent dat John Porter de klos is. Sinds hij na een mislukte missie in Beiroet aan de drank is geraakt, is hij uit de gratie geraakt. John Bald besluit met hem mee te gaan. Nadat tijdens een training een dode is gevallen, is ook hij weinig populair. Wanneer ergens iets misgaat, moet er altijd iemand boeten. Bald weet zeker dat hij dat deze keer zal zijn.


Porter en Bald beginnen aan de klim naar boven. De kou snijdt in hun gezicht en ook de sfeer is allesbehalve warm. Wanneer twee wandelaars in volle vaart de berg af stormen, kijken ze verbaast toe. Waarom hebben de twee mannen zo’n haast? De meeste bergwandelaars doen het juist rustig aan op de terugweg. Niet veel later wordt duidelijk waarom de twee onbekenden de berg snel wilden verlaten. De instructeurs die niet op de oproepen reageerden, zullen voorgoed blijven zwijgen. Ze zijn in koelen bloede neergeschoten.


Wanneer Porter en Bald beseffen dat ze zojuist de moordenaars van hun collega’s zijn gepasseerd, maken ze vliegensvlug rechtsomkeer. De daders beschikken immers over een wapen en stormen regelrecht op de parkeerplaats met de wachtenden studenten af. Porter en Bald zijn echter te laat. Wanneer ze nog maar enkele honderden meters van de parkeerplaats verwijderd zijn, worden ze opgeschrikt door een enorme knal. Op de parkeerplaats vol studenten en instructeurs is zojuist een autobom ontploft.


Voor Porter en Bald van de schrik kunnen bekomen, zien ze zes gewapende mannen op de plek des onheils afstormen. Even later ratelen hun geweren. Ze schieten de overlevenden zonder pardon dood. De twee SAS-ers aarzelen geen moment en mengen zich in de strijd. In de chaos die volgt weten ze een paar daders uit te schakelen. Tot hun grote frustratie slagen een aantal moordenaars er echter in te ontsnappen. Porter en Bald aarzelen dan ook geen moment wanneer hen gevraagd wordt aan een geheime zoektocht naar de daders mee te werken. De schuldigen moeten boeten.


Wie van spannende actieverhalen vol stoere lieden van de Special Forces en een flinke hoeveelheid geweld houdt, heeft met Dodenlijst het juiste boek te pakken. Van de personages in het boek is vooral John Porter interessant. Nadat hij tijdens een missie het leven van een kind spaarde, schoot hetzelfde kind drie van Porters legermaten dood. Voor zijn gevoel kleeft hun bloed aan zijn handen. Na deze vreselijke gebeurtenis is Porter aan de drank geraakt, waarna zijn huwelijk sneuvelde. Zijn dochter ziet hij bijna nooit meer, iets wat hij vreselijk vindt maar niet erg genoeg om de drank te laten staan. Toch zal het roer om moeten, anders verknalt Porter niet alleen de missie maar ook de rest van zijn leven. De overige personages zijn wat minder goed uitgewerkt en wisten me niet zo te boeien.


Auteur Chris Ryan weet waarover hij schrijft. Sinds hij op zijn zestiende het leger inging, heeft hij al aan talrijke antiterreurmissies en undercoveroperaties meegewerkt. Zijn ervaring vertaalt hij in dit boek naar een soepel lopend verhaal vol uiterst gewelddadige gebeurtenissen. Zelf vind ik het niet prettig om te lezen dat mensen gemarteld worden en het idee dat dit verhaal misschien dichter bij de werkelijkheid komt dan ik wenselijk acht, bezorgt me kippenvel. Toch kan ik niet ontkennen dat Dodenlijst gewoonweg een goed geschreven en netjes uitgewerkt verhaal is. Voor de liefhebber is deze actiethriller dan ook zeker een aanrader.


ISBN 9789022579862 | paperback | 332 pagina's | Boekerij | februari 2017
Vertaald door Kees van Weele

© Annemarie, 30 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Schaduw

Schaduw
Mirko Zilahy


Commandant Enrico Mancini van de Romeinse politie, afdeling Montesacro, zit niet op een nieuwe zaak te wachten. Hij wil zich volledig op de verdwijning van de arts Mauro Carnevali concentreren. De arts is belangrijk voor hem. Misschien is Carnevali zelfs de enige die begrijpt wat Mancini heeft moeten doorstaan en nog dagelijks doormaakt. Carnevali moet gevonden worden, dat is alles wat op het moment voor Mancini telt.


Wanneer het lichaam van een verminkte veertigjarige vrouw wordt gevonden, ziet Mancini de vondst voornamelijk als een bedreiging. Hij is bang dat zijn baas zal willen dat hij de moordzaak onder zijn hoede neemt. Mancini wil dat koste wat kost voorkomen. Hij heeft geen tijd. Carnevali is immers nog niet gevonden. Hoewel zijn meerderen vrezen dat de moordenaar opnieuw zal toeslaan, hoopt Mancini tegen beter weten in dat het om een eenmalige gruweldaad gaat. Dan kan hij misschien nog onder de zaak uitkomen.


Het gaat niet om een eenmalige moord. Binnen drie dagen vallen er drie doden te betreuren. Ze zijn allemaal uiterst gewelddadig op ongewone locaties om het leven gebracht. Hoewel de slachtoffers allemaal op verschillende wijze zijn gedood, duiken er e-mails op die erop wijzen dat het inderdaad om een seriemoordenaar gaat. Een moordenaar die voorlopig niet van plan is te stoppen. Mancini wordt op de zaak gezet. Mauro Carnevali kan niet langer op zijn onverdeelde aandacht rekenen.


Enrico Mancini is een gebroken man. Zijn geliefde vrouw Marisa is onlangs aan kanker overleden. Carnevali was haar arts. Hij heeft er alles aan gedaan om Marisa te redden en daar is Mancini hem uiterst dankbaar voor. Toch is hij Marisa kwijt. De intensiteit van het verlies overdondert hem nog elke dag. Toen ze stierf, was hij niet bij haar. Hij volgde een cursus in het buitenland in de veronderstelling dat er nog tijd genoeg was. Het ging echter sneller dan verwacht en het schuldgevoel dat loodzwaar op Mancini’s bestaan drukt, is bijna even ondraaglijk als het verlies.


Om de moordenaar te kunnen pakken, zal Mancini in zijn hoofd moeten kruipen. Moordt hij willekeurig of streeft hij een doel na? De e-mails duiden op het laatste. Er moet een verband tussen de slachtoffers zijn. Een verband dat naar een overkoepeld thema leidt. Een thema dat naar de identiteit van de moordenaar zal voeren. Vooralsnog lijken de slachtoffers echter niets met elkaar te maken te hebben. Toch moet er iets zijn. Iets wat hij en zijn team over het hoofd zien. Het is van het grootste belang de moordenaar zo snel mogelijk te pakken te krijgen, anders zullen er nog veel meer doden vallen.


Schaduw is het debuut van Mirko Zilahy, die in zijn geboorteland Italië nationale bekendheid verwierf met zijn vertalingen van de boeken van Donna Tartt. Het is een intens, weemoedig verhaal dat zich in eerste instantie, net als de moordenaar, moeilijk laat doorgronden. Het duurde dan ook even voor het verhaal me te pakken had. Op het moment dat ook de moordenaar in beeld komt, ontstaat echter een fascinerend tweespel. Terwijl Mancini nog altijd tegen de schaduwen in zijn bestaan vecht, blijkt ook het leven van de moordenaar in duisternis gehuld te zijn.


Wie dit verhaal de kans geeft tot bloei te komen, zal ontdekken dat zich in de schaduw een uitstekend uitgewerkt verhaal vol diepgang en bijzondere verhaalwendingen ophoudt. Hoofdpersoon Mancini is fascinerend. Is hij na het persoonlijke leed dat hij heeft aanschouwt nog wel in staat dat van anderen onder ogen te komen? Kan hij zijn beroep nog wel goed uitoefenen? Ook al heeft de rouwende Mancini het zwaar, ik hoop toch dat hij ook in een volgend boek de hoofdrol voor zijn rekening mag nemen!


ISBN 9789401606943 | paperback | 384 pagina's | Xander Uitgevers | februari 2017
Vertaald door Aniek Njiokiktjien

© Annemarie, 27 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Bevroren vlammenBevroren vlammen
Deel 3 van de Niels Oxen-reeks
Jens Henrik Jensen


Nadat oorlogsveteraan Niels Oxen de maatschappij de rug toekeerde, belandde hij tijdens zijn zwerversbestaan op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Tegen wil en dank raakte hij betrokken bij een onderzoek naar de duistere praktijken van Danehof, een geheime organisatie van invloedrijke lieden die in Denemarken achter de schermen aan de touwtjes trekt. De macht van Danehof is groot. Zó groot dat Niels opdraaide voor de dood van de eigenaar van een viskwekerij. In de ogen van zijn landgenoten was hij niet langer een oorlogsheld, maar een crimineel. Een moordenaar.


Niels Oxen heeft de oude man niet vermoord. Ze waren vrienden. De viskweker bood Niels een rustig bestaan toen hij het leven niet langer bij kon benen. De moord op de man voelt voor Niels als het ultieme verraad. Opnieuw voelt hij zich door de maatschappij in de steek gelaten. Door het hele gebeuren zitten de spoken uit zijn oorlogsverleden hem meer dan ooit op de hielen. Niet alleen zijn er destijds vreselijke dingen gebeurd, ook zijn een aantal zeer kwalijke zaken in de doofpot gestopt. Niels voelt zich onbegrepen en in de steek gelaten. Daarnaast lijdt hij aan een ernstige vorm van PTSS, waaraan hij niet behandeld wil worden. Het probleem is te omvangrijk. Niels weet niet wat er zal gebeuren als hij zijn emoties de ruimte geeft.


Hoewel Niels nog altijd van moord verdacht wordt, is niemand meer naar hem op zoek. Niels is dood. Hij is op zee tijdens een explosie om het leven gekomen. Dat is tenminste wat iedereen denkt. Alleen Niels en de in afzondering levende schilderes Tessa weten dat hij de dood ontlopen is. Toen hij zwaargewond op het eiland van Tessa aanspoelde, heeft ze zich over hem ontfermd. Tessa stelde geen vragen en gaf Niels de tijd te helen. Lichamelijk gaat het weer goed met Niels maar in zijn hoofd is het een chaos. Voor de buitenwereld, en dus ook voor Danehof en de politie, bestaat hij niet meer en dat is wel zo veilig. Niels wil echter zijn naam zuiveren, ook al zet hij daarmee zijn leven op het spel.


Niels wil zich niet langer verstoppen. Hij wil niet dat zijn zoon denkt dat zijn vader een moordenaar was. Hij besluit contact met Margrethe Franck en haar baas Axel Mossman van de PET, de Deense veiligheidsdienst, op te nemen. Mossman heeft hem destijds gedwongen mee te werken aan een onderzoek naar Danehof en Margrethe werd als Niels’ partner aangewezen. De schrik is groot wanneer Niels ontdekt dat Margrethe en Mossman buitenspel zijn gezet. Margrethe werkt tegenwoordig als schoonmaakster en caissière en Mossman is gedwongen met vervroegd pensioen gegaan. Danehof trekt nog altijd aan de touwtjes. Hoe kunnen drie mensen die door de maatschappij zijn uitgespuugd een machtige organisatie als Danehof ten val brengen?


Bevroren vlammen is het derde en laatste deel van de Niels Oxen-reeks. Niels, Margrethe en Mossman moeten het opnemen tegen een vijand zonder gezicht. Wie moeten zij als leider van Danehof ontmaskeren? Het moet om een machtige man of vrouw gaan, dat is de enige zekerheid die het drietal heeft. Wat ze ook vrijwel zeker weten, is dat ze goed in de gaten worden gehouden. Het is geen toeval dat Margrethe na haar ontslag bij de PET alleen nog waardeloze baantjes kan behouden. De leuke banen worden haar door Danehof afgepakt.


Door de Niels Oxen-reeks is auteur Jens Henrik Jensen tot de top van de Deense thrillerschrijvers doorgedrongen. De drie boeken zijn van een indrukwekkende kwaliteit. Het verhaal van Niels is hartverscheurend. Hij is een gebroken man die blijft weigeren in duizend stukjes uiteen te vallen. Een vechter die weigert op te geven. Niels Oxen staat symbool voor de schade die de machtige rijken kunnen aanrichten. Het welzijn van burgers wordt opgeofferd om misstanden onder het tapijt te vegen.


Deze reeks vertelt niet alleen het verhaal van Niels maar ook dat van een zogenaamd democratische maatschappij die in werkelijkheid een speelbal van een aantal machtige lieden is. Is het puur fictie of verrassend realistisch? Toen ik na het dichtslaan van dit boek naar adem snakte, besefte ik dat ik het slot met ingehouden adem had gelezen. Begin met De hondenmoorden, ga verder in De Schaduwmannen en laat je ten slotte overrompelen door de briljante ontknoping in Bevroren vlammen!


ISBN  9789400508316 | paperback | 496 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2017
Vertaald door Corry van Bree

© Annemarie, 22 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De blindgangerDe blindganger
Igor Znidarsic


Toen Lodewijk de Graaf vroeg in de ochtend uit bed stapte om aan zijn dagelijkse hardlooprondje te beginnen, wist zijn nog slaperige vrouw Franceska nog niet dat hij niet meer terug zou komen. Wanneer hij een dag vermist is, vreest Franceska dat hij niet meer in leven is. Haar Lodewijk zou nooit zonder bericht verdwijnen. Er moet hem iets vreselijks overkomen zijn.


Rechercheur Bianca van Dijk van de politie Oost-Nederland is wat minder overtuigd van Lodewijks onschuld. Hij zou de eerste niet zijn die zijn nietsvermoedende vrouw voor een minnares verlaat. Lodewijk de Graaf ligt vast in de armen van een bevallige blondine die hem alles om zich heen laat vergeten. Binnenkort kan Franceska een echtscheiding tegemoetzien. Haar ongerustheid zal in woede omslaan.


De kranten besteden uitgebreid aandacht aan de verdwijning van Lodewijk de Graaf. De rijke Lodewijk is CEO van een bekend advocatenkantoor. Wanneer bij een krant een geluidsopname opduikt waarop Lodewijk uitgebreid verslag doet van een aantal wanpraktijken, stelt Bianca haar mening bij. Lodewijk is er niet met een minnares vandoor en van een ontvoering is ook geen sprake. De rijke advocaat heeft last van zijn geweten gekregen, zijn hart gelucht en daarna zelfmoord gepleegd. Hoewel, klinkt zijn stem niet een beetje vreemd? En waarom zitten er geen vingerafdrukken op de USB-stick met de geluidsopname die naar de krant is gestuurd? Bianca beseft dat ze haar oordeel misschien iets te snel klaar heeft gehad. De verdwijning van Lodewijk moet aan een grondig onderzoek onderworpen worden.


Terwijl het onderzoek nog in volle gang is, wordt in een bos een gruwelijke ontdekking gedaan. Op een open plek is een gespietste man aangetroffen. Het gezicht van de dode drukt een ondraaglijke pijn uit. Bianca en haar collega Joris staren vol verbijstering naar het tafereel. Hoewel het slachtoffer van dezelfde leeftijd als de vermiste Lodewijk de Graaf is, gaat het om iemand anders. Niet ver van het lichaam vandaan is het identiteitsbewijs van Onno van Schijndel, een vastgoedhandelaar, gevonden. Iemand heeft er alles aan gedaan hem een uitermate pijnlijke dood te bezorgen.


De afschuwelijke moord op Onno van Schijndel vormt een waar raadsel. Bianca en Joris tasten volledig in het duister. Bianca heeft moeite zich op het onderzoek te concentreren. Haar privéleven is een rommeltje en daar is ze zelf verantwoordelijk voor. Toen ze met Peter trouwde, luisterde ze meer naar haar biologische klok dan naar haar hart. Inmiddels hebben ze twee kinderen, Tim en Sofie. Peter is inderdaad de uitstekende vader die ze in hem zag maar Bianca mist passie in hun relatie. Toen ze de charmante Vic tegen het lijf liep, ging ze al snel op zijn avances in. Bianca beseft dat ze haar huwelijk op het spel zet maar afscheid nemen van Vic ziet ze voorlopig niet zitten.


Enkele maanden na de verdwijning van Lodewijk de Graaf wordt zijn lijk in een oude boerderij aangetroffen. Tijdens de sloop van het vervallen pand kwam het tevoorschijn. De vermiste advocaat is al een tijdje dood. Iemand heeft hem levend onder de vloer van de boerderij begraven. Bianca, Joris en hun collega’s moeten nu twee wrede moorden onderzoeken. Wanneer ze ontdekken dat Lodewijk de Graaf en Onno van Schijndel elkaar van vroeger kenden, staan de twee losse moorden plotseling mogelijk met elkaar in verband. Is het tweetal door dezelfde dader gedood?


De blindganger is het thrillerdebuut van journalist Igor Znidarsic. Eerder schreef hij al twee semi-autobiografische romans (De zevende zuster en Diepgevroren makrelen). Wat meteen opvalt aan deze thriller is dat de auteur heftige details beslist niet schuwt. Zo wordt uitgebreid beschreven hoe Onno van Schijndel precies is gespietst. Wat ook bijzonder is, is dat hoofdpersoon Bianca niet erg sympathiek is. Zelf gaat ze vreemd maar wanneer een ander haar bedondert, neemt ze op extreme manier wraak. Ook heeft ze snel een oordeel klaar. Juist het feit dat ik me aan haar ergerde, maakte dat ik door bleef lezen. Bianca’s imperfectie maakt haar menselijk en een tikje griezelig.


De moordenaar duikt halverwege het boek op. Van mij had hij al vanaf het begin met het verhaal verweven mogen zijn. Hij blijkt met een enorm, onverwerkt trauma rond te lopen. Heeft hij beide mannen daadwerkelijk gedood? Igor Znidarsic toont heel overtuigend aan dat goed, slecht, schuld en onschuld niet altijd eenvoudig te definiëren zijn. De blindganger is een knap uitgedacht en veelbelovend thrillerdebuut.


ISBN 9789045212517 | paperback | 271 pagina's | Karakter Uitgevers | maart 2017

© Annemarie, 21 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De juiste manDe juiste man
Max van Olden


Oscar Seefelt kan het niet achter zich laten. Al twintig jaar lang lukt het hem niet de vreselijke gebeurtenis van zich af te zetten en zijn leven te hervatten. Voor die vreselijke avond in 1996 was zijn leven goed. Hij was een succesvol advocaat en hard op weg een felbegeerde plek in de maatschap in de wacht te slepen. Vier jaar eerder was hij met zijn vrouw Karin en tienerzoon Jelte naar een boerderij verhuisd. De vele klusjes in de buitenlucht vormden een uitstekend tegenwicht voor zijn intensieve werkdagen. Oscar was gelukkig, oprecht gelukkig.


Op de avond dat alles veranderde, was Oscar laat thuis. Hij had een lange cursusdag achter de rug. Jelte was nog niet thuis. Hij was te laat. Oscar probeerde Karin gerust te stellen. Jelte wachtte vast even tot het wat minder hard regende, of misschien zat hij net midden in een portje Risk. Toch was Oscar er zelf ook niet gerust op. Net als Karin besefte hij maar al te goed hoe hard er op de dijk werd gereden. Onder het mom dat Jelte misschien een lekke band had gekregen, besloot hij de jongen tegemoet te rijden.


De dijk was afgezet. Een politieagent sommeerde hem een andere route te nemen. Oscar liet zich niet wegsturen. Hij vertelde dat hij zijn veertienjarige zoon zocht. Zijn zoon die over de dijk onderweg naar huis was. Oscar werd apart genomen. Nadat hij het uiterlijk van zijn zoon had beschreven, werd hem verteld dat er een aanrijding met dodelijke afloop had plaatsgevonden. Oscar werd mee naar het lichaam genomen. Midden op de weg lag Jelte. Zijn ogen staarden in het niets.


Oscar wist meteen wie verantwoordelijk voor de dood van zijn kind was. Zijn collega en grootste concurrent Alexander Henzel had die dag dezelfde cursus gevolgd, waarna hij zich flink volgegoten had. Vervolgens was hij gewoon in zijn auto gestapt. Oscar wist precies welke route Alexander had genomen. Zijn collega reed immers lange tijd als een dolleman achter hem. Toen Oscar de afslag naar de boerderij nam, stoof de auto van Alexander weg, de dijk op. Alexander had zijn zoon gedood, Oscar wist het zeker.


Enkele uren na het ongeluk raakte Alexander in Frankrijk bij een eenzijdig ongeval betrokken. Zijn auto lag in de prak. Oscar besefte meteen dat Alexander bewust op de stilstaande tractor was gebotst om het bewijsmateriaal te laten verdwijnen. Nu kon niemand meer zien dat de auto voor het ongeluk al beschadig was geweest. Oscar ging op kantoor de confrontatie met de moordenaar van zijn zoon aan. Alexander ontkende alles en niet lang na het voorval werd Oscar gevraagd niet meer terug te komen. Niemand nam zijn verhaal serieus.


In de jaren die volgden raakte Oscar alles kwijt. Zijn huwelijk sneuvelde en hij mocht zijn beroep niet langer uitoefenen. Oscar ging door een diep dal maar krabbelde op. Tegenwoordig werkt hij als zelfstandig advocaat. De dood van zijn zoon heeft hij nog altijd niet verwerkt. Alexander gaat nog altijd vrijuit en binnenkort is de moord verjaard. Wanneer een nieuwe cliënt een zaak tegen Alexander aan wil spannen, hapt Oscar toe. Krijgt hij eindelijk de kans de dood van zijn zoon te wreken?


De juiste man is het tweede boek van schrijver en advocaat Max van Olden. Met zijn debuut Lieve edelachtbare sleepte hij de Schaduwprijs 2016 in de wacht. De juiste man heeft me diep geraakt. Oscar is een gebroken man. De enige zekerheid die hij in zijn leven heeft, is dat de man die hem zijn kind heeft ontnomen, fluitend en ongestraft door het leven gaat. Zijn arrogante oud-collega heeft zijn kind gedood en zich daar nooit voor verontschuldigd. Hoewel de weinige mensen in zijn leven er nog altijd op aandringen zijn woede en frustratie los te laten, is Oscar daar niet toe in staat.


De nieuwe cliënt biedt Oscar een mogelijkheid Alexander voor het blok te zetten. In Oscars hoofd ontvouwt zich een plan dat zowel briljant als beangstigend is. Zal het Oscar lukken de gevierde advocaat ten val te brengen? Oscar is bereid ver te gaan, heel ver.


Door de diepgaande schrijfstijl van Max van Olden leefde ik enorm met Oscar mee. Zal wraak hem wel gemoedsrust kunnen schenken? Wat als Oscar al twintig jaar achter de verkeerde dader aanzit? Door de intensiteit van het verhaal zal ik Oscar niet snel vergeten. Ik ben benieuwd welke prijzen Max van Olden met deze voortreffelijke thriller in de wacht zal slepen!


ISBN 9789026335877 | paperback | 278 pagina's | Ambo|Anthos | februari 2017

© Annemarie, 21 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De verdenkingDe verdenking
Friedrich Dürrenmatt


De Duitse versie van dit boek, Der verdacht, werd voor het eerst uitgegeven in 1951, wat niet heel lang na het einde van de Tweede Wereldoorlog is. Het handelt om een politiecommissaris, Hans Bärlach genaamd, die ongeneeslijk ziek is. Deze komt bij toeval via zijn behandelend arts, dr. Hungertobel op het spoor van voormalig kamparts Nehle.


Dürrenmatt zal niet zonder opzet de politiecommissaris in een ziekenhuisbed hebben gesitueerd, zwaar ziek en zo goed als uitgerangeerd. Deze situatie is vergelijkbaar met de slachtoffers van de kampbeulen destijds. Zij waren eveneens lichamelijk en geestelijk zwak en overgeleverd aan de macht en de volstrekte willekeur van hun bewakers. Het lot van jouw leven in de handen van de machtige ander, voor Bärlach was dat zijn arts, voor de concentratiekampbewoners de SS-bewakers. Het instituut van het ziekenhuis wordt gebruikt als metafoor voor het instituut van het kamp, je mag het pas verlaten als de ander je daar toestemming voor geeft of als je bent overleden. Tot die tijd ben je overgeleverd aan de behandeling die de ander voor jou in gedachten heeft.


Het lijkt een bizar gegeven. De meest gruwelijk begane misdaad van de vorige eeuw vatten in een misdaadroman, waarin een kat-en muisspel zich ontvouwt vanuit het klassieke perspectief van de hedendaagse misdaadroman. Toch is dit boek een echte misdaadroman in die zin dat veel zaken voor de lezer verborgen worden gehouden en de lezer zich dus voortdurend blijft afvragen hoe het zal aflopen. Steeds worden speldenprikken uitgedeeld, een tipje van de sluier opgelicht en zodra je denkt te weten hoe het zit, geeft de auteur er een geheel andere wending aan. Daarbij komt nog dat je soms getrokken wordt in wat hallucinaties of dromen lijken van de commissaris. Werkelijkheid en fictie lopen in elkaar over, ook dit zal de ervaring zijn geweest van veel slachtoffers van het concentratiekamp.
Ten slotte komt Bärlach in het ziekenhuis terecht van de voormalige SS-kamparts. Vanaf dat moment ontvouwt zich een bloedstollend gevecht van de gerechtigheid tegen het kwaad. Lange tijd is niet duidelijk wie er zal winnen en dat zal ik hier uiteraard ook niet verklappen.


Het boek wordt afgesloten met een artikel, getiteld Moraliteit op de rand van het amorele. De meerduidigheid van Dürrenmatts rechercheurs, geschreven door Walter Jens als nawoord bij Friederich Dürrenmatt, Die Kriminalromane (Stuttgart, 1986). Jens besluit dit artikel met te benadrukken dat het in de tetralogie van Dürrenmatt, te weten Der Richter und sein Henker, Die Panne, Das Versprechen en Der Verdacht, gaat om schuld en boete, om de kleine executie en de altijd mogelijke massavernietiging, om verhoren 'in de zaak Mens'. Het is daarom dat, volgens Jens, deze boeken altijd twee keer gelezen moeten worden, als detective à la Simeon, maar ook als vonnis bij een strafzaak. Dat ga ik dan ook zeker nog doen, het boek nogmaals lezen als vonnis.


Over de auteur: Friedrich Dürrenmatt (1921-1990) was Zwitserlands beroemdste schrijver van de twintigste eeuw. Behalve De verdenking geeft Athenaeum in 2017 ook De rechter en zijn beul uit. Dürrenmatt schreef het volgende over zijn drijfveer om misdaadromans te schrijven:


‘Hoe kun je als kunstenaar nog bestaan in een wereld waarin werkelijk alles cultuur is? […] Misschien kan dat het beste door misdaadromans te schrijven, daar kunst te scheppen waar niemand het verwacht. De literatuur moet zo licht worden dat ze op de weegschaal van de literatuurkritiek niets meer weegt. Alleen zo wordt ze weer belangrijk.

ISBN 9789025306519 | Paperback | 160 pagina's | Uitgeverij Athenaeum | 14 februari 2017
Oorspronkelijk titel: Der verdacht | Vertaling uit het Duits door: Ria van Hengel

Ria, 18 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Vermoorde getuigeVermoorde getuige
J.D. Robb


Tot haar verbazing geniet inspecteur Eve Dallas met volle teugen van het toneelstuk dat in het luxe theater van haar steenrijke echtgenoot Roarke wordt opgevoerd. Het is een toneelbewerking van het boek The Witness for the Prosecution van Agatha Christie en Eve gaat volledig in het verhaal op. Ze probeert zo veel mogelijk aanwijzingen op te pikken en de dader te ontmaskeren. Hoofdpersoon Leonard Vole wekt haar ergernis op. Wat een vreselijke man! Eve vergeet even dat het om een verzonnen verhaal gaat en kan haar ergernis niet onderdrukken. Roarke vermaakt zich opperbest.


Het loopt niet goed af voor Leonard Vole en ook niet voor Richard Draco, de acteur die hem speelt. Wanneer het hart van Vole met een rekwistiet doorboord wordt, verschijnt een flinke plas bloed onder het lichaam. Eve heeft onmiddellijk door dat het bloed niet bij het toneelspel hoort. Ze spoedt zich naar het podium waar ze meteen beseft dat het te laat is om nog iets voor Richard Draco te doen. Iemand heeft het nepmes door een echt mes vervangen, waarna Draco’s tegenspeelster hem nietsvermoedend heeft vermoord. Wanneer de actrice die zijn hart doorboorde beseft dat ze zojuist iemand heeft gedood, valt ze flauw.


Richard Draco vertolkte de rol van een bijzonder onaangenaam persoon, een rol die hem op het lijf geschreven bleek te zijn. Draco was een vrouwenverslinder en liet overal waar hij ging een spoor van haat en verdriet achter. Normaalgesproken werkt Eve met een handjevol verdachten maar deze zaak is anders. Het lijkt wel of iedereen een grondige hekel aan Draco had! Al snel is er toch een bekentenis maar daar prikt Eve meteen doorheen. De moordenaar probeert een ander voor de brutale moord op te laten draaien.


Hoe vindt je een moordenaar als alle verdachten briljante acteurs zijn? Zijn de verontwaardiging, het verdriet en de afschuw die de gezichten van Draco’s medespelers tekenen echt of geacteerd? Haat leidt niet voor iedereen tot moord. Wie heeft zijn of haar kans gegrepen zich voorgoed van Draco te ontdoen? Eve bijt zich stevig in de zaak vast. Het kost Roarke de grootste moeite haar af en toe van haar werkzaamheden los te weken. Hij is trots op haar vastberadenheid maar het bezorgt hem ook de nodige hoofdbrekers. Gaat de zaak ten koste van Eve’s gezondheid?


Ik begin steeds meer te genieten van deze futuristische politiereeks. De verhalen zitten goed in elkaar en zijn vlot geschreven. Het is boeiend te lezen hoe Eve zich tegen de rijkdom van haar echtgenoot verzet. Eve is gewend haar eigen boontjes te doppen. Ze is opgegroeid met een vader die zich met grote regelmaat aan haar vergreep en ze vastbesloten nooit meer afhankelijk van iemand te zijn. De liefde van de knappe Roarke verwart haar. Eigenlijk is hij te mooi om waar te zijn maar toch is hij levensecht en overduidelijk stapelverliefd op haar. Hoe moet ze met al die liefde – en lust - omgaan?


Voor haar collega’s is Eve niet altijd even vriendelijk maar toch staan Peabody en McNab altijd te trappelen om voor haar aan de slag te gaan. Eve is een intimiderend persoon bij wie mensen graag in de smaak willen vallen. Een compliment van Eve voelt als het winnen van een felbegeerde award. Toch gaat er iets kwetsbaars van Eve uit. Gelukkig heeft ze dat zelf niet in de gaten, het zou haar slapeloze nachten bezorgen.


Wanneer Eve ontdekt dat Draco zich zelfs aan zijn eigen dochter heeft vergrepen, wordt de zaak persoonlijk. Wil ze nog wel dat de moordenaar voor zijn of haar misdaden moet boeten? Soms neemt gerechtigheid een bijzondere vorm aan. Vermoorde getuige is het beste boek van J.D. Robb dat ik tot nu toe heb gelezen.


ISBN 9789022575550 | paperback | 333 pagina's | Boekerij | februari 2017
Vertaald door TextCase

© Annemarie, 18 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven