Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

Lost in LondonLost in London
Henry de Hoon


Een onbekende vrouw belt de ambulance: in een woning in West Hill Gardens, Centraal Londen zou een man liggen: hij beweegt niet meer, maar ademt wel. Het is een rommel in huis, misschien is er ingebroken…
Albert Brewer wordt inderdaad gevonden en naar het ziekenhuis gebracht, waar hij comateus maar levend wordt opgenomen. 


De woning waarbij Albert in de tuin gevonden is, is opgedeeld in drie etages, met een gemeenschappelijke ingang. Op de tweede etage woont de Nederlandse Franny Colijn. Kort na - wat men aanneemt - de overval op Albert komt haar broer Simon aan bij haar appartement, hopend dat ze er zal zijn. Maar hij weet beter: is hij immers niet naar Londen gekomen om haar zoveelste verdwijning te onderzoeken? Zijn zus was altijd al eigenzinnig en dwars, maar toch accepteert hij niet dat ze voor de zoveelste keer verdwenen is. 


Dus is hij in Londen. Franny is al een hele tijd niet meer op haar werk op de manege verschenen, maar de flat ziet er normaal gebruikt uit. Het enige bijzondere dat hij vindt is een bonnetje van een restaurant en een ticket van de Eurostar, naar Calais. Terwijl hij in de flat rondscharrelt, is beneden hem Nathalie bezig wat op te ruimen in de woning van haar oom. Eigenlijk verwacht ze niet dat hij terug komt. Als hij al ontwaakt uit zijn coma, hoe zal hij er dan aan toe zijn? Ze schrikt als ze iemand door het raam staat te loeren, maar als ze gaat kijken, is er niemand meer. Dat is de enige keer dat we iets zullen lezen over Hadi en Kassim. Zij zijn op zoek naar hun zuster. 


'Salaam, Kassim,'
'Salaam , Hadi.'
'Heb je de sleutel?'
'Nee, ik durfde niet aan te bellen. Ik was daarnet bij het huis en keek naar binnen. Er stond een vrouw, maar het was niet onze zuster. Zij heeft ook de plattegrond, dat is het ergste.'

 

Later komt de lezer aan de weet dat zij omging met de zus van Simon. En met Albert. Maar waar is Franny dan?
Wat is haar band met Albert, en die buitenlandse vrouw?
Simon en Nathalie ontmoeten elkaar, en onderzoeken samen de zaak, terwijl ook de politie er aan bezig is. Want er wordt een dode vrouw gevonden in de tuin naast die van Albert…
En dan is er nog de makelaar, en de vrouw die vroeger in het huis woonde dat hij probeert te verkopen, het buurhuis van Albert.


Al deze lijntjes, behalve die van Hadi en Kassim dan, volgen we in een willekeurige opeenvolging, zodat het verhaal min of meer synchroon verloopt. Dat heeft als gevolg dat het lang duurt voor we precies weten wat er allemaal aan de hand is. Iets met Calais en de vluchtelingen daar. Iets met naïviteit, met complotten, en politiek. Het wordt allemaal heel spannend. Er is een romance voor de jus in het verhaal, en dat allemaal bij elkaar hapt lekker weg.


Henry de Hoon (1959, Heerlen) schreef eerder al De Pont, Dood vermogen en een trilogie rondom het drielandenpunt in Vaals, Drielandenmoord, Moorddate, Moord op recept.


ISBN 9789491561887 | paperback | 195 pagina's | Uitgeverij Tic| november 2017

© Marjo, 16 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

OnderuitgehaaldOnderuitgehaald
Loes den Hollander


Onderuitgehaald vertelt het verhaal van het gezin Fortuin. De naam is niet echt aan hen besteed: de eerste mevrouw Fortuin overlijdt op 35-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Dochters Sigrid en Wieke zijn dan respectievelijk 12 en 9 jaar oud. De tweede mevrouw Fortuin (Freddy, de boze stiefmoeder in het kwadraat) verdrinkt op het moment dat de overige leden van het gezin op familievakantie zijn in een villa in Frankrijk. Vader Fokke Fortuin heeft deze vakantie gepland om zijn dochters te vertellen dat hij na 15 jaar huwelijk op het punt staat scheiding aan te vragen. Freddy duikt onverwachts op bij de villa en er ontstaat een grote ruzie. De volgende ochtend wordt haar lichaam in het zwembad gevonden. Hoe is ze daarin terechtgekomen terwijl iedereen weet hoe bang ze voor water is?


Zeven jaar later lijkt het tij zich te keren; de toekomst lacht Fokke en zijn dochters weer toe. Hij heeft een nieuwe, lieve vrouw gevonden en iedereen verheugt zich op de trouwerij. Dan ontvangt Sigrid, redacteur van beroep, een manuscript van iemand die dichtbij Freddy stond en waarin dreigementen worden geuit om haar dood te wreken. Maar waarom? Freddy's dood was toch een ongeluk?


Een boek van Loes den Hollander lezen is bijna elke keer weer een feestje.  De personages zijn herkenbaar  met omstandigheden waarin ze vaak tegen wil en dank terechtgekomen. Ze moeten proberen greep op de situatie te krijgen of angsten onder ogen zien. Tel daarbij op een meeslepende schrijfstijl en korte, krachtige hoofdstukken en je hebt de ingrediënten bij elkaar waarmee de auteur al jarenlang een schare trouwe fans aan zich weet te binden.


In Onderuitgehaald wordt de focus regelmatig verlegd van heden naar verleden en wordt verder informatie druppelsgewijs doorgegeven door middel van onthullingen in het aan Sigrid toegestuurde manuscript. Dat houdt de aandacht goed vast en je moet goed opletten om de volgorde in het verhaal te kunnen blijven volgen. Wie is de auteur van het manuscript? Sigrid gaat op onderzoek uit en komt op het spoor van vroegere vrienden en vriendinnen van Freddy. De verdenking wordt van de een naar de ander verschoven en lang blijft onduidelijk wie Freddy zo na heeft gestaan dat hij of zij nu op obsessieve wijze probeert wraak te nemen.


Het boek zindert niet van de hoogspanning en moet het niet hebben van adembenemende cliffhangers maar is een vlot leesbare thriller met een enigszins verrassende plot. Een minpuntje is dat het allemaal niet echt diepgravend is. De personages worden niet verder uitgewerkt dan voor het verhaal nodig is. Zelfs hoofdpersoon Sigrid ontkomt niet aan deze oppervlakkige schets; het zou voor het meeleven met de karakters prettiger zijn wanneer ze wat meer body gekregen zouden hebben. Bijvoorbeeld Sigrids relatie met architect Engel ontpopt zich wel heel erg vlot. Geen diepere gedachten over haar switch van overtuigd single bestaan naar een volledige overgave aan deze relatie. Ook de andere personages, zoals vader Fokke en zus Wieke krijgen niet meer kleur dan strikt noodzakelijk is, waardoor acties en reacties soms uit de lucht komen vallen. De basis voor een steviger verhaal ontbreekt.


Om die reden is Onderuitgehaald een heerlijk leesboek, maar niet één die lang blijft hangen in je geheugen. 

ISBN 9789461092830| paperback|350 pagina’s| De crime compagnie | oktober 2017

© Joanazinha , 8 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

WaanideeWaanidee
Karin Hazendonk


‘Ik zal je vertellen, iedere vierde mei sta ik op de Waaldorpervlakte en hoor ik de woorden: nooit meer. Dan denk ik: geen oorlog meer, nergens.‘


Hier is rechercheur van Dul aan het woord als hij met collega Tuinman een aantal vermissingen en verdachte sterfgevallen onderzoekt. Op dat moment weet hij nog maar een fractie van het waanzinnige plan dat Victor Bronckhorst wilde uitvoeren. Bronckhorst is een vijftiger, hij is een steenrijke hoteleigenaar die alleen met zijn huishoudster in een protserige villa woont. 


Jarenlang is hij bezig geweest het gedachtegoed van zijn opa uit te werken. Nu is het zover: hij verzamelt de mensen om zich heen die zijn plan mede moeten uitvoeren en Bronckhorst wacht tot het zover is. Zijn opa, reeds lang overleden, leeft nog steeds in zijn hoofd. Hij praat met hem, opa is zijn leidsman. Want Victor is zijn uitverkorene, degene die het plan van de eerste uitverkorene moet afmaken. Nu – in 2018 - heeft Bronckhorst meer middelen tot zijn beschikking, en zo lijkt het er op dat een verfoeide periode uit onze geschiedenis zich zal gaan herhalen. Als het eerste deel van zijn plan uitgewerkt is, sterven er mensen. Veel mensen. Men staat voor een raadsel: er is geen duidelijke oorzaak aan te wijzen. Ook zijn er mensen vermist. Wat rechercheur van Dul en zijn collega ontdekken is verbijsterend. 


De lezer weet dat intussen al voor het grootste deel, omdat Bronckhorst voor het merendeel het vertelperspectief vormt. Hij is erg intelligent, en kwam tot zijn eigen grote vreugde al op zijn elfde onder de hoede van zijn grootouders. Zijn opa, die was – en is – alles voor hem. Hij is er dan ook van overtuigd dat de taak van de uitverkorene een heilige taak is. Maar waar het zijn opa ging om de vervolmaking van de plannen van zijn vriend, is Victor behalve geniaal ook een enorme egotripper. Wat hij doet - gaat doen - is dan misschien wel nodig voor de mensheid, zoals zijn opa zei, Victor vindt dat hij er zelf ook plezier aan moet beleven.


‘Het duurt niet lang meer,’ fluisterde Keuning. ‘Iedereen wordt ertoe verplicht. En hij…hij speelt voor God en niemand zal hem kunnen tegenhouden.’


Hetgeen Karin Hazendonk beschrijft in deze spannende thriller is – helaas - erg realistisch. Dat is eng, heel eng. Het verhaal speelt in de toekomst, maar die is al wel erg nabij en sommige elementen vinden op dit moment plaats. Levensecht beschrijft ze wat er gebeurt als een gek zijn vingers op de knoppen heeft. Het roept herinneringen op aan een periode waarvan iedereen wenst dat het nooit meer zal gebeuren. Het beangstigende is evenwel dat Hazeldonk feilloos weet aan te geven hoe makkelijk de mens te bespelen is.


Haar boek zit heel goed in elkaar. De flashbacks hebben een verklarende rol. Je begrijpt wel enigszins hoe Victor geworden is wie hij is. Zijn naam – ‘overwinnaar’ - is vast niet voor niets zo gekozen! De nieuwsflitsen, van media die we nu heel goed kennen, maken het allemaal nog echter. Dan zijn er nog de onverwachte wendingen, zodat het verhaal toch niet helemaal verloopt als de lezer verwacht.


Karin Hazendonk (Utrecht, 1961) kwam oorspronkelijk in het bedrijfsleven terecht maar verloor wegens reorganisatie haar baan. Haar besluit om dan maar iets te gaan doen met al die verhalen die in haar hoofd zaten blijkt een schot in de roos geweest te zijn. Ze schreef een kinderboek en een boek voor de oudere jeugd. Daarna volgden twee thrillers en een aantal korte verhalen.


ISBN 9789491875397 | paperback | 332 pagina's | Letterrijn |augustus 2017

© Marjo, 31 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het moment van de afrekeningHet moment van de afrekening
Willem-Anton Hoogveld

Als je begint te lezen in een boek waarover je nog nooit iets gehoord hebt, en waarvan je de schrijver niet kent - compleet blanco dus, dan is het een cadeautje als dat boek je van de eerste tot de laatste letter blijkt te boeien.
Het moment van de afrekening is een psychologische thriller, die vooral ingaat op de motieven en de nasleep van een moord waarvan je eveneens het hele proces meemaakt.

Als de hoofdpersoon, Willem-Anton Hoogveld - roepnaam Wim - zijn verhaal begint is hij van middelbare leeftijd en is hij aan het einde gekomen van zijn avonturen.
Hij introduceert zichzelf als een ietwat saaie vermogensbeheerder, die een rustig leventje leidt. Hij is homoseksueel, zonder vaste partner. Zijn maatje Mariëlle is de enige die hij geregeld ziet. Wat zij, noch niemand anders, weet is dat Hoogveld zijn leven wat spannender is gaan maken door zijn clientèle te bestelen. Er staat intussen een aardige oudedagsvoorziening gestald in het buitenland. Wat begon als iets wat hij deed because I can werd een structurele fraudering. Succesvol, want niemand had het door.

Zijn verhaal begint in 2011 als hij de aankondiging ziet van een conferentie, die zal plaatsvinden in de plaats waar hij geboren is. Een van de sprekers draagt de naam van de persoon die hij het liefst was vergeten. Maar meteen is duidelijk dat hij hem helemaal niet vergeten was, want onmiddellijk gaat er iets broeien in het hoofd van Hoogveld.
Johan Veenstra. De naam die een andere vergeten naam oproept. En een verleden: op de middelbare school ontdekte Wim zijn homoseksuele geaardheid door zijn gevoelens voor Marcel van Velzen, die wat duidelijker feminien was en zodoende een favoriet mikpunt werd van de pesterijen door Veenstra en consorten, hetgeen de jongen tenslotte tot zelfmoord dreef.
Door het succes van het frauderen denkt Hoogveld dat het hem ook wel zal lukken om Marcel te wreken. Veenstra zal sterven.
Zo geschiedde en inderdaad lijkt hij ook met de moord weg te komen. Het ziet er rooskleurig uit.

Maar natuurlijk komt er een kink in de kabel.

De lezer volgt het hele proces. Hoogveld wikt en weegt. Hoe zal hij te werk gaan? Wat zal er gebeuren, en hoe zal hij daar op reageren? Hoe denkt de ander? Waarmee krijgt hij te maken?
Dit speculeren, dit afwegen van de verschillende mogelijke scenario’s, het is fascinerend om te lezen hoe berekenend de man te werk gaat, hoe hij zich steeds weer aan past, en opnieuw gaat beredeneren. Het lijkt een contradictio in terminis, maar in de ogen van de lezer blijft hij sympathiek, een sympathieke crimineel.
Hoogveld is een slimme man, hij weet heel goed dat hij fout zit, maar als hij er mee weg komen kan, dan is er toch niets aan de hand?
Toch zal de werkelijkheid hem inhalen…

Zoals ik al zei: het verhaal heeft me van begin tot eind geboeid. Zozeer zelfs dat de schrijver ook met het enige ongeloofwaardige feit - dat zakken vol geld, begraven ergens langs de Amstel, er jaren later nog liggen - weg komt.
Dostojevkiaanse thematiek met een actueel en Hollands accent.

De naam Willem-Anton Hoogveld is het pseudoniem van een schrijver die als fiscalist al jaren werkzaam is in de fraudebestrijding.

ISBN 9789402238167 | paperback | 337 pagina's | Boek-Scout | september 2017

© Marjo, 17 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Deze NuDeze NU
Pascal Rijnja

 

Spijt hebben van een handeling die een gevolg heeft veroorzaakt, die je heel erg graag zou willen terugdraaien, waar je alles voorover zou hebben om het terug te kunnen draaien… De keuze die je gemaakt hebt teniet doen, en dus voortleven met andere gevolgen dan die samenhangen met de eerste keuze. Zou zoiets mogelijk zijn? Zou je willen weten wat die andere keuze voor jou zou betekenen?  Zou je willen weten wat er in dat Andere Nu gebeurt?


Het eerste hoofdstuk brengt de lezer meteen midden in een experiment: Thom Roussignon staat op het punt om een stof tot zich te nemen die zijn leven volledig zal veranderen.


‘Nog even en hij zou weer gelukkig zijn.
Eindelijk.
Samen, met haar, net als in die andere nu.
Nee.
Niks andere.
Deze.
Deze Nu.’


Later komen we te weten dat Thom de derde generatie is in een rijke familie, woonachtig in Marseille. De Roussignons kunnen zich het een en ander veroorloven, maar natuurlijk hebben zij niets te zeggen over Geluk. En Thom zit diep genoeg in de put om een gevaarlijk experiment aan te gaan. Hij is niet de enige, wel de eerste. Na hem zullen zijn pas verworven vrienden volgen. Alsmede de professor die colleges geeft over het maken van keuzes, de consequenties en spijt.


Matson en Lois zijn studenten. Lois woont met haar partner Ido in een oud huis, de ideale plek om informatie te zoeken over hetgeen hen bezighoudt: ze surfen op het IP-adres van de buren.  Maar hun surfgedrag wordt wel opgemerkt. Door de UATA, de United Anti Terrorist Agency. Daar, in Parijs, beginnen de alarmbellen te rinkelen. Zij hebben weet van bijzondere verhalen, over mensen die zich zonder enige waarschuwing vooraf ineens in een andere dimensie bevonden. Als deze informatie in verkeerde handen komt, dan vormt dat een enorme dreiging!


En inderdaad: er is een verklikker, en er is een partij die snode plannen maakt. Zonder zich er van bewust te zijn, hebben Matson en Lois een knuppel in een hoenderhok gegooid. Ze ontdekken dat er op hen gejaagd wordt! Kunnen ze ontsnappen? En: klopt het dat er een vijfde dimensie bestaat?


Dit klinkt allemaal best te behappen, en dat is het ook. Maar dit boek is een sciencethriller, en dat betekent dat er grote stukken tekst zijn die gaan over wetenschappelijke onderzoeken. Kwantummechanica, ik begrijp er niets van.  Mijn conclusie na het lezen van het boek is dat het niet direct nodig is om de wetenschappelijke stukken helemaal te begrijpen. Accepteren, geloven, dat is al voldoende om te kunnen genieten van een spannende thriller.
Het idee van het bestaan van een of meer andere Nu’s is intrigerend!

ISBN 9789082684803| Hardcover| 558 pagina's | Uitgeverij Literatum| mei 2017

© Marjo, 12 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

WinternachtWinternacht
Suzanne Vermeer

 

Omdat ze beloofd hadden het geheim te houden, hebben haar ouders het haar nooit verteld, dus is Karin ter Duin, traumatherapeut al 35 jaar oud als ze te horen krijgt dat ze is geadopteerd. Waarom haar ouders het nu wel vertellen? Er is een brief gekomen van haar biologische vader: hij is terminaal en wil haar toch nog zien. Karin is geschokt. Haar hele leven stat op losse schroeven. Wil ze die vader wel zien?


Er blijkt ook nog een broer te zijn. Dat geeft de doorslag: ze heeft altijd een broer willen hebben. Dus ze pakt koffers, voor haarzelf en haar dove zoontje Sam en reist af naar de Canadese stad Ottawa. Maar in plaats van een welkome ontvangst in het stadje waar ze bij haar broer zal logeren, wordt ze aan haar lot overgelaten. Er wordt namelijk een kind vermist in Gatineau Park, een natuurpark in de buurt van Ottawa, en iedereen helpt mee zoeken. Het vermiste meisje is Liv, de dochter van Tom en Katy.  Dat er een burgerzoektocht is georganiseerd is een doorn in het oog van politie-inspecteur Dawn Clark. Zo verdwijnen eventuele sporen als er een misdrijf in het spel is!


Het broertje van Liv beweert dat zijn zusje meegenomen is door de heks. Dawn weet dat hij Abigail Wilson bedoelt, een vrouw die in een afgelegen hut woont met haar hond. Inderdaad vinden ze het meisje daar, maar het is te laat. Heeft Abigail daar de hand in?
Als er even later weer een kind verdwijnt rijzen er twijfels: op dat moment zat Abigaïl immers in de cel!


Intussen heeft Karin haar broer Jonas ontmoet, die haar voorstelt aan zijn partner Hailey, die weer de zus is van Dawn. Die kan op Karins zoontje passen als zij haar vader gaat bezoeken. Karin schrikt er van: de man is op sterven na dood. Wat wil hij haar perse vertellen? Het is helaas te laat. ’Laat het stoppen’, brengt hij nog uit.


Als Jonas haar in het ouderlijk huis laat kijken, ontdekt Karin een dagboek van haar moeder.  Wat daarin staat komt niet overeen met het verhaal van Jonas. Haar moeder zou gestorven zijn bij de bevalling waarbij Karin, toen Kareena genoemd, geboren werd. Maar ze schreef de dag daarna nog in het dagboek! Welke geheimen verbergt het verleden? Wat was er zo belangrijk dat Karin nu ineens naar Ottawa geroepen werd? Als er antwoord op deze vragen komt, blijken er nog meer kinderen gevaar te lopen.


Lekker spannend deze thriller. We ontdekken ook met dit nieuwe boek niet wie de ghostwriter is, maar het is zeker een waardig opvolger. Het is goed geschreven: in de stijl van Suzanne Vermeer zijn er beschrijvingen van omgeving en interieur, en naast de spannende verhaallijn is er een romantische element. Je denkt als lezer snel te weten wie de dader is, maar de schrijver houdt een slag om de arm, dus je weet het pas zeker als je het boek bijna uit hebt.


ISBN 9789400508422| paperback |312 pagina's | Uitgeverij Bruna| oktober 2017

© Marjo, 10 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

FerdinandFerdinand
Rita Goyens

Rita Goyens is een groot fan van de hedendaagse Mechelse binnenstad, zij heeft zich grondig verdiept in de geschiedenis, en het resultaat is Ferdinand, een boek dat een thriller wordt genoemd maar dat veel minder is dan een historische roman, met een magisch aspect.
De hoofdpersoon, Ferdinand dus, reist heen en weer in de tijd tussen 1515 en 2015.


We leren hem kennen in 1515, als zoon van een ijzerslager (is smid). Zijn vader verwacht volgens de normen van die tijd dat zijn zoon hem komt helpen en het vak zal leren. Maar Ferdinand heeft andere plannen: hij wil arts worden, en als zodanig de armen en behoeftigen van de stad – en die zijn er veel! – helpen.

Hij heeft er de ruzie met zijn familie voor over. Zij vinden zijn ideeën ongehoord! Hij wordt verstoten en neemt zijn intrek in het leegstaande huisje van een kruidenvrouwtje, die nog niet zo lang geleden is terechtgesteld als heks.
Misschien was dat wel terecht? Want hetgeen Ferdinand overkomt is niet bepaald normaal te noemen:

‘Na valavond duwde hij zover dat mogelijk was de scheefgetrokken deur dicht en legde zich tevreden te ruste in zijn nieuwe bed. Een klein uur later werd hij uit zijn slaap gerukt dor een klagend geluid dat uit de tuin leek te komen. Ferdinand hees zich slaperig uit bed, en probeerde door het raam naar buiten te kijken. Precies op het moment dat hij verwonderd naar zijn vervormde spiegelbeeld keek, sloegen de torenklokken elf slagen en werd het Ferdinand zwart voor de ogen.’

In een vreemde omgeving vindt hij zichzelf terug. Hij heeft geen idee waar hij is, zo vreemd ziet de wereld er uit. Het is evenwel dezelfde plaats, alleen vijfhonderd jaar later…

Hij wordt opgevangen door Marcel, een gepensioneerde archivaris, die veel weet van de geschiedenis en er niet eens zo vreemd van op kijkt dat er onverwachts een man voor zijn ogen verschijnt die er uit ziet als iemand uit de zestiende eeuw!
Is het toeval of moest het zo zijn? De onlangs overleden vrouw van Marcel was ook kruidendokter, en Ferdinand wil graag al haar recepten leren!
Steeds als hij naar het heden flitst heeft hij een uur de tijd, dan wordt hij weer terug naar 1515 gekatapulteerd. De ongeschreven regel is dat er niets van de moderne tijd mee terug mag naar de eigen tijd. Ferdinand weet dat niet, en neemt een boekje mee.
Correctie: hij probeert dat mee te nemen.

Op dit moment komt de spanningsboog in het verhaal tot leven.
Maar veel interessanter is de vergelijking van het oude Mechelen met dat van vandaag. Het is duidelijk dat de schrijfster zich verdiept heeft in de geschiedenis. Zij beschrijft de tijd van toen op en boeiende manier en geeft deze ‘stadsroman’ behalve dat magische aspect in de vorm van tijdreizen ook nog een romantische kwinkslag mee.
En natuurlijk is het Vlaams. Één na één; hij glom zijn schoenen; stielman, en nog meer bijzondere woorden die hun oorsprong in de Vlaamse taal (misschien Mechelse dialect?) vinden.

Rita Goyens (Waarloos – halfweg Antwerpen en Mechelen - 1958) verdiepte zich na haar pensioen als kinderleidster in de geschiedenis van Mechelen.
Ferdinand is haar debuut.

ISBN 9789462420670 | paperback | 312 pagina's | Kramat | juni 2017

© Marjo, 19 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De ijsvogelDe ijsvogel
Lineke Breukel


Openingszin:
‘Op een bankje ligt een vuurwapen, open en bloot, aan de rand van een speelplaats. Het heeft geen eigenaar en niemand neemt de verantwoordelijkheid voor het feit dat het daar is achtergelaten’.

Als het verhaal verder gaat lijkt het er even op dat het vuurwapen de protagonist is. Dat komt ook doordat het een naam heeft: De IJsvogel. Maar dan blijken toch twee jongeren de hoofdpersonen te zijn: Joey en Vera, die - nadat ze op een akelige manier kennis hebben gemaakt met het wapen - op zoek gaan naar de eigenaar.

Het is te verwachten: het wapen maakt slachtoffers, maar op een heel ongewone manier.
De eigenaar houdt zich bezig met experimenten die in de Tweede Wereldoorlog zijn opgezet, en om begrijpelijke redenen werden onderbroken. De man erfde alles wat hij nodig had om er mee door te gaan, en wist ook wetenschappers uit deze tijd er bij te betrekken. Oude ideeën in een nieuw jasje.
Als Joey ontdekt dat het niet zomaar willekeurig is dat hij tegen het wapen aanliep, en dat men bepaalde plannen met hem heeft, wordt zijn speurtocht erg gevaarlijk. Hij moet voorzichtig zijn: voor zichzelf, en voor Vera, het meisje uit zijn klas, waar hij stiekem een beetje verliefd op is.
Daar vinden we nog een romantisch element, binnen een superspannende en intrigerende thriller.


Het verhaal heeft een prima sfeertje: het speelt in de duinen van de Noord-Hollandse kust, waar nog bunkers uit de Tweede Wereldoorlog liggen, en waar het heel dikwijls flink waait. Natuurlijk zijn er speurders in een thriller, en in dit geval is dat de moeder van Joey, die bij de recherche zit en hulp krijgt van haar maat Nico.

 

Dit debuut is op een speciale manier ontstaan. Een kern van een zevental schrijfsters hebben samen met Lineke Breukel ‘De ijsvogel’ geschreven, met gebruikmaking van ideeën die aangeleverd werden door vele anderen. Dat gebeurde via Facebook. De bedoeling was om aan te tonen dat schrijven goed te leren is. Ook leerden de schrijvers hoe een manuscript tot stand komt.
Het resultaat mag er zijn! Het is een origineel verhaal, met leuke verrassende wendingen, humor en veel couleur-locale. Het is geschreven in de tegenwoordige tijd, hetgeen de snelheid opvoert. Vaart zit er absoluut in, je ligt dit boek niet zomaar weg!
Gezien de filmische beschrijvingen zou het mij niets verbazen als dit ooit verfilmd zou worden. En dan ga ik zeker kijken!

ISBN 9789461851963| paperback |244 pagina's | Uitgeverij Village| juni 2017

© Marjo, 8 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodenzangDodenzang
Wim Menheer

Lizette Peeters is op weg naar haar werk. Ze poetst bij de rijke Joodse diamantair Max Mahler. Zoals altijd loopt Lizette even langs de eendjes in het park en voert hen brood. Ze schrikt als er ineens meeuwen om haar heen vliegen. Een ervan ziet er kwaadaardig uit. Heeft hij nou bloed aan zijn bek? En die kop, lijkt dat nou op een mensenhoofd?
Gauw loopt ze door, maar het was een voorteken, ze wist het. In het kantoor van de diamantair treft ze een afschuwelijke situatie aan: Mahler zit vastgebonden op een stoel, tape over zijn mond. Erger is dat de dader zich nog in de ruimte bevindt! En deze slaat Lizzie neer, drie keer slaat hij haar. Ze overleeft het - Mahler niet - maar zal voorlopig in coma liggen. Met akelige dromen.
De inspecteur van politie die de zaak van de dode diamantair op moet lossen is Hans Pelsmaeckers. Hij heeft assistentie van John Cardoen, en Alexia Avonds. Alexia was eigenlijk met een andere zaak bezig. Een politicus, die al enkele dagen zoek was, blijkt de dood gevonden te hebben in een vijver. Alexia wil er niet aan, maar haar superieuren doet de zaak af als een zelfmoord. Doordat Alexia een vasthoudend type is, ontdekt de politie later toch dat er een verband is tussen deze twee zaken.

Moet de moordenaar gezocht worden in de persoonlijke situatie van Mahler? Niet officieel gescheiden van zijn joodse echtgenote , en samenwonend met een niet-joodse vrouw?

Of is het zakelijk? Hij blijkt behalve een lucratieve diamantenhandel betrokken te zijn bij een duistere zaak rondom een diamantenmijn in voormalig Congo.
Waar ook Lizette vandaan komt.
Maar wat heeft de politicus er dan mee te maken?


Dan worden er twee dingen geconstateerd: Lizette beschikt over paranormale gaven, en al ligt ze in coma, ze droomt nog steeds.
En John Cardoen kent zijn klassieken: hij ontdekt wat de link is tussen de moorden.
Maar…betekent dat dat er meer mensen in gevaar zijn?

Prettig lezende misdaadroman, die zich afspeelt in Antwerpen. Het is jammer dat de schrijver zich vaak verliest in boeketachtige opmerkingen, hetgeen hij misschien wel doet om het verhaal jus te geven. Een beetje meer humor, die er nu al in zit, en die zogenaamd verlekkerende opmerkingen kunnen achterwege blijven. Dit soort tekstjes:

‘Ik ben geen jongen,’ zei hij rustig. ‘ik ben op en top een man.'
‘Hij kwam nader en boog. Hij sprak fluisterend.
‘Misschien hebt u me nog nodig.’
‘Wat?!’ Alexia hapte naar adem, ‘wat zegt u?’
‘Met het onderzoek natuurlijk,’ zei hij, ’had u iets anders in gedachten?’

Maar er zullen ongetwijfeld lezers zijn die dit juist wel waarderen.

Wim Menheer (Borgerhout, 1937) is een Vlaamse auteur, dichter, redacteur en fotograaf.

Menheer debuteerde literair in 1989 met de verhalenbundel In de schaduw van de eik. In 1998 volgde zijn thrillerdebuut Het purperen oog, dat lovende kritieken kreeg in de Detective en Thrillergids van Vrij Nederland. Ook worden zijn dichterskwaliteiten geroemd.

Hij kreeg de tweede poëzieprijs in Tongeren (1997) en de derde poëzieprijs in Sint-Truiden (1998).


ISBN 9789082180671 | Paperback | 255 pagina's | Uitgeverij Verba | juni 2017

© Marjo, 26 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Dooie dagenDooie dagen
Pim Hermans

In de proloog loopt Bobby, nu een jonge man van 27, over een kerkhof. Het is de plek waar hij vroeger zijn hart kon uitstorten. Bij het graf van zijn oma zat hij dan, en praatte en huilde. Oma Soekeboemie, de enige die van hem gehouden heeft, denkt hij wel eens. En Usha, de hond. Ja, zij ook.
Hij heeft de hond nadat die overleden was bijgezet op het graf van Soekeboemie, die helemaal zijn oma niet was maar de overbuurvrouw.
Als hij de begraafplaats weer verlaat weet hij dat zijn moeder daar ook ergens ligt. Lekker laten liggen, denkt hij.

Intrigerend. Waarom bezoekt hij het graf van zijn moeder niet en wel dat van een vrouw die ‘alleen maar’ de overbuurvrouw was?
Als dan in het eerste hoofdstuk iemand vermoord wordt, ben je al zo nieuwsgierig dat je alleen maar verder kunt lezen...

Het slachtoffer is neergeslagen met een ijzeren staaf. Het is Frans Level, vroeger onderwijzer in Betondorp, waar het verhaal zich afspeelt.
‘Hebben ze hem eindelijk te pakken, die zeikerd?’ is de reactie van een van zijn buren.
Het slachtoffer blijkt niet zo geliefd geweest te zijn. Nu niet, maar al in de jaren vijftig, de tijd waarin Bobby zijn leerling was, werd hij gevreesd.
Is Bobby, vroeger een slachtoffer was van Lavel, degene die hem vermoord heeft? Of zijn er andere zaken die een rol spelen?

Siem Schoeman en Marion (zonder achternaam?) zijn de inspecteurs die de moord onderzoeken. Schoeman raakt tegen wil en dank persoonlijk bij de zaak betrokken, als in Rotterdam een tweede slachtoffer valt en Siem deze blijkt te kennen uit Nederlands-Indië. Speelde deze Koppejan een rol in het verleden van Bobby? En wie is die man op de brommer die steeds opduikt?

Terwijl Johan Cruijff en Cees Fasseur een bescheiden rol mogen spelen, lezen we over het leven van Bobby, die niet alleen op school een zwaar leven had, maar ook thuis gekoeioneerd werd. Wat er zich precies allemaal speelde bij hem thuis, dat hoorde hij pas toen hij volwassen was, toen hij allang het huis uit en zijn moeder allang dood was – na een val van de trap die overigens nu als verdacht wordt beschouwd.


Het verhaal is een misdaadverhaal dat speelt in de Amsterdamse arbeiderswijk Betondorp in de jaren vijftig en zestig. Andere tijden, andere normen en waarden. De nasleep van de Indonesische vrijheidsstrijd, Ajax en de kraakbeweging; heilsoldaten en de Wallen, incest en (vermeend) verraad, het zijn maar enkele van de vele ingrediënten van een boeiend maar soms nogal ingewikkeld verhaal, met een verrassende ontknoping.

'Dooie dagen' is het debuut van Pim Hermans (1951) tevens genomineerd voor de Schaduwprijs 2017, die hij helaas niet gewonnen heeft.

ISBN 9789086664023 | paperback |262 pagina's | Uitgeverij Mosae Libro| september 2016

© Marjo, 21 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De schitterende dodenDe schitterende doden
Belinda Bauer


Eve Singer is pas 29, maar aan haar carrière lijkt al een eind te komen. Ze is misdaadverslaggever voor de televisie, en haar baas is erg veeleisend. Het publiek is veeleisend, zegt hij: zij willen bloed zien, lijken! Aan Eve en haar vaste cameraman Joe de taak om dat te leveren. Maar daar voor moeten ze allerlei slinkse paden betreden want journalisten zijn natuurlijk niet welkom op een plaats delict.


Er is een nieuwe medewerker gekomen: jonger en blond. Een bedreiging dus. En Eve heeft haar baan zo hard nodig. Ze heeft noodgedwongen haar eigen appartement op moeten geven om weer bij haar vader in te gaan wonen. Hij begint te dementeren, en kan niet meer alleen wonen. Soms weet hij niet eens meer wie Eve is, maar ook zijn er momenten dat hij heel goed lijkt te beseffen wat er aan de hand is. Kortom: het leven is moeilijk voor Eve.

Als de moordenaar haar pad kruist, wordt het nog moeilijker. De man schijnt te denken dat Eve de enige is die begrijpt wat hij aan het doen is. Zij is zijn muze, want wat hij laat zien aan het publiek via Eve is immers kunst. Hij wil niet inzien dat ze daar toch heel anders over denkt.


Een misdaadroman volgens het geijkte patroon. Het begint met een proloog die de lezer pas kan begrijpen als het verhaal gelezen is. Dan volgen we het eerste slachtoffer. De moordenaar doet zijn intrede, gevolgd door Eve als zij verslag moet uitbrengen van een gruwelijke moord.
Het verhaal volgt hen allebei: de moordenaar en de verslaggever, tot de apotheose.
In de tussentijd levert het verhaal van de moordenaar enig inzicht in het waarom van zijn daden, en wordt het leven van de verslaggever bemoeilijkt door de persoonlijke omstandigheden.


Het verhaal speelt in Londen, in de drukke tijd voor kerst. Het is echt winter, er ligt een flink pak sneeuw: ziedaar de sfeer.
De schitterende doden is een thriller, geheel volgens de regels. Is het dan niet spannend? Jazeker wel, het is spannend tot bijna de laatste pagina. Maar omdat het het geijkte patroon volgt, is het niet bijzonder. Er is geen uitdaging, het is te voorspelbaar. Ook het afrondende gedeelte biedt niets bijzonders.
En helaas  komen de motieven van de dader te weinig uit de verf. Er wordt gehint, maar niets echt verteld. Dat is reuze jammer want de psychologische achtergronden zijn binnen een thriller toch de krenten in de pap.
Belinda Bauer kan beter, dus dat hoop ik dan maar terug te zien in haar volgende thriller.
Niettemin: een heerlijk boek voor een avondje ontspannen.

 
ISBN 9789400507630| paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Bruna | mei 2017
Vertaald door Valerie Janssen

© Marjo, 19 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

GrensgebiedenGrensgebieden
Arne Dahl


Nadat ze op een waar horrorhuis in een afgelegen gebied zijn gestuit, worden de angstige vermoedens van rechercheur Sam Berger bevestigd. In het huis worden bloedsporen van de vermiste vijftienjarige Ellen Savinger aangetroffen. Hoewel Ellen zelf ontbreekt, is het duidelijk dat iemand haar iets vreselijks heeft aangedaan. Er heeft bloed gevloeid, en veel ook. Leeft Ellen nog of is ze in de eenzaamheid van haar duistere gevangenis gestorven? Hoewel er weinig zekerheid is, weet Sam Berger één ding zeker: er is een seriemoordenaar actief. Een moordenaar die er voor Sam een heel persoonlijk kat-en-muisspel van maakt.


Hoewel Sam bijzonder zeker van zijn zaak is, gelooft zijn baas Alan hem niet. Dat de vijftienjarige Ellen iets is overkomen staat vast, maar dat geldt niet voor de andere vermiste meisjes die Sam noemt. Volgens Alan zijn die meisjes hoogstwaarschijnlijk met hun vriendjes van huis weggelopen of gaat het wellicht om eerwraak. Sam wordt niet serieus genomen. Misschien zou het beter zijn om het complete verhaal met Alan en de rest van zijn collega’s te delen. Dan zou het voor iedereen duidelijk zijn dat de verdwijningszaken met elkaar verbonden zijn. Dan zou duidelijk zijn hoe nijpend de situatie is. Maar Sam zwijgt. Het is te moeilijk om te praten. Te persoonlijk.


De aanwijzingen die de moordenaar voor Sam achterlaat zijn piepklein. De technische recherche ziet ze over het hoofd maar Sam weet waarnaar hij moet zoeken. Zijn de piepkleine horlogetandwieltjes puur als treiterij achtergelaten? Ze vormen in ieder geval een boodschap voor Sam. Een boodschap die hem vertelt dat hij niet vergeten is. Een boodschap die hem waarschuwt voor wat komen gaat. Sam weet wie de seriemoordenaar is maar hij weet niet waar zijn tegenstander zich bevindt. Het lijkt wel of de man die de meisjes ontvoert, lange tijd van de aardbodem was verdwenen. Sam zou zijn meerderen in vertrouwen moeten nemen maar hij blijft zwijgen. Wat hij weet, kan hij niet delen.


En dan gebeurt eindelijk waar Sam al lange tijd vurig op hoopt. Er is een spoor. Een spoor dat hij met zijn collega’s kan delen. Het gaat om een jonge vrouw die keer op keer op locaties die aan de verdwijningen gelinkt zijn opduikt. Weet ze soms meer over de verdwenen meisjes? Het is van het grootste belang de vrouw te vinden maar dat blijkt geen eenvoudige klus te zijn. Met behulp van een valse identiteit weet ze zich uitstekend voor de buitenwereld schuil te houden.


Wanneer de vrouw zich na een pittige zoektocht eindelijk in Sams verhoorkamer bevindt, blijkt ze bereid de strijd aan te gaan. Sam doet zijn uiterste best tot haar door te dringen maar de vrouw vertrekt geen spier. En dan gaat het allemaal ineens heel snel. Voor Sam goed en wel beseft wat er gebeurt, zijn de rollen omgedraaid. Sam is niet langer de ondervrager maar de verdachte. Zit hij soms zelf achter de verdwijningen van de tienermeisjes?


Met Grensgebieden maakt schrijver Arne Dahl duidelijk dat hij niet alleen een voortreffelijke maar ook een heel veelzijdige schrijver is. De stijl van deze intense thriller lijkt in niets op die van de eveneens indrukwekkende Opcop-reeks, waarin een specialistisch team internationale misdaden onder de loep neemt. In Grensgebieden gaat hoofdpersoon Sam Berger niet alleen de strijd tegen de moordenaar maar ook de strijd tegen zichzelf aan. In hoeverre overlappen de geesten van de moordenaar en de politieman elkaar?


Ga de uitdaging aan en probeer zo lang mogelijk over Grensgebieden te doen. Zal het je lukken minstens een week met dit boek zoet te zijn? Mij is het in ieder geval niet gelukt! Grensgebieden is zo goed geschreven dat het verhaal je gijzelt tot het uit is. Arne Dahl is en blijft een van de beste Zweedse misdaadauteurs. Keer op keer schrijft hij een ware voltreffer.


ISBN 9789044537734  | Ebook| 300 pagina's | Uitgeverij De Geus| september 2017
Vertaald door Ron Bezemer

© Annemarie, 26 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Als ik aan je denkAls ik aan je denk
Laura Lippman


Is het door het proces tegen Rudy Drysdale dat de kersverse openbaar aanklager Luisa ‘Lu’ Brant steeds aan haar eigen jeugd moet denken? Hoewel zij en Rudy in dezelfde omgeving zijn opgegroeid, kende ze hem niet. Terwijl Lu’s carrière zich steeds succesvoller ontwikkelde, koos Rudy voor een bestaan op straat. Rudy is een buitenmens maar toch zit hij nu opgesloten. Hij wordt verdacht van moord. Rudy zou het slachtoffer in haar eigen huis hebben doodgeslagen.


Op de sprei op het bed van het slachtoffer wordt bewijs van Rudy’s aanwezigheid aangetroffen. Heeft Rudy de vrouw verkracht of heeft het slachtoffer hem gestoord op een moment dat Rudy dacht alleen in haar huis te zijn? Lu denkt terug naar vroeger. Aan 1980, toen haar acht jaar oudere broer AJ nauwelijks volwassen was. Op een feest brak een vechtpartij uit. Twee broers kwamen wraak nemen voor het leed dat hun zusje was aangedaan.


AJ en zijn vriend raakten gewond en een van de broers kwam om het leven. Hoewel AJ iemand gedood had, werd hij niet gestraft voor zijn daad. Iedereen zag AJ, de zoon van de hoofdofficier van justitie, als een held. Hij had het leven van zijn beste vriend gered. Dat het leven van de vechtersbaas daarbij verloren was gegaan, was blijkbaar bijzaak. Voor de overgeblevenen ging het leven door en het ging Lu’s familie voor de wind.


Nu Lu steeds vaker aan vroeger terugdenkt, heeft ze het gevoel dat ze al die tijd iets over het hoofd heeft gezien. Klopt het verhaal van AJ en zijn vrienden wel en waarom waren de twee broers destijds eigenlijk op wraak uit? Waarom barstte de bom precies op dat moment? Lu weet nog dat het jongere zusje van de twee vechtersbazen een aantal maanden voor de vechtpartij met een vreselijke beschuldiging over de brug was gekomen. Ze werd door niemand geloofd. Wat als ze de waarheid sprak? Lu begint steeds meer het gevoel te krijgen dat de gebeurtenissen destijds zijn verdraaid. Wat is het werkelijke verhaal?


Lu heeft de laatste tijd wel meer om over na te denken. Bij de herinneringen aan haar jeugd hoort ook een leegte. Kort na haar geboorte is haar moeder overleden en Lu heeft haar altijd gemist. Ze groeide op in een prachtig huis dat haar vader speciaal voor haar moeder had laten bouwen maar toch werd er nauwelijks over haar gepraat. Ook was er geen contact met opa’s en oma’s. Lu was alleen met haar vader en broer, vrienden had ze niet. Later had ze Gabe, de man met die ze twee kinderen kreeg. Maar nu is Gabe er niet meer. Hij is veel te vroeg gestorven en Lu kan de gedachte aan zijn dood nog altijd nauwelijks verdragen.


Wie is Lu? Is het verleden waardoor ze is gevormd wel haar echte verleden? Wie heeft moedwillig de waarheid voor haar verdraaid? Lu beseft dat er geen weg meer terug is. Ze is opgegroeid tot een speurder en nu zal ze haar vaardigheden niet alleen op kantoor maar ook in haar privéleven inzetten. Ze wil weten wie ze is en wie haar familie is. Het is tijd voor de waarheid.


Thrillerschrijfster Laura Lippman heeft al meerdere thrillers op haar naam staan maar persoonlijk vind ik Als ik aan je denk eerder een roman. De misdaden die in het boek genoemd worden, zijn ondergeschikt aan Lu’s onderzoek naar het verleden. Aanvankelijk vroeg ik me af waar de schrijfster met het verhaal naartoe wilde. Toen ik het predicaat “literaire thriller” losliet, kon ik me beter op het verhaal concentreren, hoewel dit beslist niet het beste boek van deze schrijfster is. Als ik aan je denk gaat over leugens die door de waarheid achterhaald worden. Hoe graag men het soms ook zou willen, het verleden laat zich niet uitwissen.


Wie een bloedstollende thriller verwacht, zal enigszins teleurgesteld zijn. Dit verhaal bevat slechts een licht sluimerende spanning. Voor de nieuwsgierigen onder ons die een net uitgewerkt verhaal op waarde weten te schatten is Als ik aan je denk een geschikter boek. Al is de leugen nog zo snel…


ISBN 9789402309003 | ebook| 316 pagina's | Boekerij | september 2017
Vertaald door Mariette van Gelder

© Annemarie, 18 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

JustineJustine
Anne-Laure Van Neer


Zijn superieuren hebben niet al te veel vertrouwen in Inspecteur Verbeke, na een fiasco onlangs met het oppakken van een doorgeslagen man. Voor hem persoonlijk is dat geval ook verkeerd afgelopen: het was zijn trouwdag en zijn vrouw had voor hem gekookt. Toen hij – veel te laat dus – thuis kwam ontdekte ze een veeg lippenstift op zijn overhemd. De arme Verbeke, zich van geen kwaad bewust, werd stante pede op straat gezet.


Hij zit dus in de problemen, en krijgt nu ook nog die onmogelijke opdracht: een vijfenzeventigjarige vrouw komt zich melden. Ze wil een moord bekennen. Maar eigenlijk beoogt ze een verblijf in de gevangenis. Ze weigert namelijk resoluut om naar een verzorgingstehuis te gaan, zoals haar schoondochter voor haar geregeld heeft.


En daar zitten ze dan: Justine de Jager en Inspecteur Verbeke. Zijn chef heeft hem opgedragen het verhoor af te nemen met tact, empathie en geduld. Dus luistert de inspecteur ogenschijnlijk geduldig. Het gesprek wordt opgenomen, het enige wat hij hoeft te doen is luisteren. Maar het duurt en het duurt maar. Na twee dagen is er nog niemand vermoord. Ze kunnen haar toch niet opsluiten? Er is geen lijk, niemand is vermist.


En terwijl Verbeke zijn leven overdenkt, luisteren we met hem mee naar een verbijsterend en tegelijk heel acceptabel verhaal, over wat er allemaal gebeurt in het appartementencomplex, waar Justine, maar ook haar schoondochter met haar zoon woont.

De setting van het verhaal is de verhoorkamer in het politiebureau, terwijl het verhaal van Justine – cursief gesteld – zich afspeelt in het appartementencomplex met zes woningen.
Er is sprake van een kleine jongen, die ‘s nachts bezoek krijgt van het zandmannetje; een jong echtpaar dat hun eerste kind verwacht; een alleenstaande man, die erg van orde en netheid houdt, en een leeg appartement. Het vijfde wordt bewoond door de zoon van Justine, kinderloos maar met een hondje, het zesde door haarzelf.


Het is een erg origineel verhaal, met bijzondere en onverwachte wendingen. Alles wat er gebeurt uit het leven gegrepen, maar de opeenstapeling maakt het verhaal bizar.


Anne-Laure Van Neer (Antwerpen, 1975) werkte in de toeristische sector als animatrice, reisorganisator en reisagente. Vijf jaar geleden besloot ze haar job op te geven om schrijfster te worden. Ze woont in Mortsel samen met haar echtgenoot, twee kinderen, drie katten en twee konijnen. Dit boek, haar debuut, werd genomineerd voor de Knack Hercule Poirotprijs 2015.


ISBN 9789462420373| paperback |310 pagina's | Uitgeverij Kramat| september 2015

© Marjo, 9 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De sekteDe sekte
Mariette Lindstein


De zojuist afgestudeerde Sofia is toe aan verandering. Aan een nieuwe start. Nu ze voortaan zonder haar vriend Ellis door het leven zal gaan, moet het roer om. Hoe, dat weet ze nog niet. Ze hoopt dat ene Franz Oswald haar dat tijdens zijn gratis lezing zal vertellen. Samen met haar beste vriendin Wilma is ze onderweg naar het eiland waar ViaTerra, het centrum van Oswald, gevestigd is. Volgens Oswald is hij in staat mensen een nieuwe toekomstvisie te verschaffen en dat is precies wat Sofia nodig heeft. Ook is ze nieuwsgierig naar de man over wie tegenwoordig veel gepraat wordt. Is hij echt zo knap als iedereen beweert?


Knap is Frans Oswald zeker maar het praatje dat hij houdt valt Sofia enigszins tegen. Hij preekt over de schadelijke effecten van suiker en pleit voor een terugkeer naar de natuur. Het tweede deel van de lezing is interessanter en gaat onder andere over slapen in totale duisternis, maar Sofia is nog altijd niet overtuigd. Wanneer ze een kritisch vraag stelt, wekt ze Oswalds interesse. Na de lezing biedt hij haar en Wilma een vrijblijvende rondleiding over het landgoed aan. Hij wil dat Sofia zijn centrum met eigen ogen ziet voor ze een oordeel velt.


Enige tijd later worden Sofia en Wilma op een uiterst gastvrije ontvangst in het centrum getrakteerd. Het ziet er allemaal prachtig uit en het personeel oogt gezond en ontspannen. Iedereen knikt Sofia en Wilma vriendelijk toe. Oswald is echter in geen velden of wegen te bekennen en Sofia merkt dat ze teleurgesteld is. Heeft de knappe Oswald meer indruk op haar gemaakt dan ze toe wil geven? Na de lunch duikt hij ineens op en ook hij is teleurgesteld. Oswald had het tweetal graag zelf willen rondleiden en neemt het stokje alsnog over. Vol trots toont hij hen een ruimte die hij tot een bibliotheek wil laten omtoveren. Omdat Sofia en Wilma beide literatuurwetenschappen hebben gestudeerd, biedt hij hen een baan aan.


Wilma heeft al een baan en haakt af. Sofia geeft aan niet zomaar een contract te willen tekenen. Wanneer Oswald haar aanbiedt gratis en geheel vrijblijvend zijn befaamde programma te volgen alvorens ze een besluit neemt, hapt ze toe. Haar ex-vriend Ellis is inmiddels een treitercampagne op het internet gestart en ze wil niets liever dan met rust gelaten worden. Een tijdelijk verblijf in het centrum is zo gek nog niet.


Nadat Sofia het programma doorlopen heeft, besluit ze de baan te accepteren. De sfeer in het centrum bevalt haar wel en bovendien voelt ze zich aangetrokken tot de charismatische Oswald. Even schrikt ze van de geheimhoudingsclausules in haar contract maar ze besluit het toch te ondertekenen. Het luxueuze gastenverblijf wordt voor een bed op een slaapzaal verruild en Sofia moet afstand van haar mobieltje en laptop doen. Voor wie eenmaal op ViaTerra woont, is de buitenwereld immers niet langer belangrijk. Even is Sofia gelukkig maar dan slaat de sfeer om. Vertrekken is niet langer een optie…


De Zweedse schrijfster Mariette Lindstein weet waarover ze schrijft en dat maakt dit boek nagelbijtend spannend. Op negentienjarige leeftijd sloot ze zich bij de Scientologybeweging aan. Pas na twintig jaar lukte het haar te ontsnappen. In De sekte laat ze de lezer kennismaken met een leven in een gemeenschap dat in eerste instantie rust en een warme sfeer biedt maar al snel dwingend en uiteindelijk zelfs gevaarlijk wordt. Lange tijd wordt Sofia in de waan gelaten dat ze zelf de touwtjes in handen heeft. Ze kan immers elk moment opstappen. Dat de omheining van stroomdraad wordt voorzien is immers alleen om opdringerige perslieden buiten de deur te houden…


Sekteleider Frans Oswald is een griezel van het ergste soort die helaas zo veel charisma uitstraalt dat zowel mannen als vrouwen al zijn woorden voor zoete koek slikken. Met een glimlach op zijn gezicht manipuleert hij erop los. Mariette Lindstein maakt in deze spannende thriller heel goed duidelijk hoe het kan dat een sekteleider zoveel mensen aan zich weet te binden en hoe het kan dat mensen hun principes uiteindelijk volledig overboord zetten. Het is griezelig maar ook boeiend om te lezen hoe zelfbewuste, intelligente mensen regelrecht in de val lopen. Ik kon dit boek niet meer wegleggen en heb het uiterst gulzig verslonden.


ISBN 9789400508446 | paperback | 400 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | september 2017
Vertaald door Corry van Bree

© Annemarie, 29 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Schone slaapstersSchone slaapsters
Stephen King en Owen King


Aanvankelijk maakte niemand in het Amerikaanse stadje Dooling zich druk om de slaapziekte die in Australië was uitgebroken. Australië was immers ver weg en de inwoners van Dooling hadden zo hun eigen problemen. Dat vrouwen ver weg massaal in slaap vielen en niet meer wakker werden, interesseerde hen niet . Zelfs in de vrouwengevangenis, waar het leven nauwelijks vertier bood, stond men nauwelijks bij de mysterieuze uitbraak stil.


Ook Clint en Lila Norcross hebben geen tijd om zich druk om een slaapziekte in een land ver weg te maken. Allebei hebben ze een drukke baan. Clint is hoofd psychiatrie in de vrouwengevangenis en Lila is hoofdcommissaris van de politie. Hun spaarzame vrije uren brengen ze het liefst met hun zestienjarige zoon Jared door. Eigenlijk zouden ze meer aandacht aan elkaar moeten besteden maar de laatste tijd lijkt de liefde die hen eens bijeenbracht niet meer zo vanzelfsprekend. Lila heeft bovendien ontdekt dat Clint jarenlang iets voor haar verborgen heeft gehouden. Of eigenlijk: iemand.


Door een ongewone moord heeft Lila wel wat beters te doen dan het laatste nieuws te volgen en het ontgaat haar dan ook volkomen dat de slaapepidemie zich steeds verder uitbreidt. In een trailer, vlakbij het bos, is een dubbele moord gepleegd. Volgens ene Tiffany,  die het misdrijf van dichtbij heeft zien gebeuren, heeft een onbekende vrouw de twee slachtoffers met haar blote handen gedood. Daarna heeft ze het drugslab van een van de slachtoffers opgeblazen.


Onderweg naar de plaats delict rijdt Lila bijna een vrouw die aan het signalement voldoet aan. Lila raakt van schrik de macht over het stuur kwijt en wanneer ze eindelijk stilstaat, ziet ze in haar achteruitkijkspiegel dat de vrouw is blijven staan en onbewogen over haar schouder kijkt. Haar blote billen steken parmantig onder haar overhemd, het enige kledingstuk dat ze draagt, uit. Korte tijd later laat de vrouw, die zichzelf Evie noemt, zich glimlachend door Lila in de boeien slaan. Ze wordt linea recta naar de vrouwengevangenis gebracht. Niemand weet nog dat dat precies is wat Evie wil. Alles maakt onderdeel uit van een plan. Een plan dat rechtstreeks met de slaapziekte verbonden is en waar Lila’s echtgenoot Clint, die van niks weet, deel van uitmaakt.


Magda Dubeck is een van de eerste vrouwen in Dooling die door de slaapziekte getroffen wordt. Terwijl ze zich overgeeft aan de genoegens van een middagdutje wordt haar gezicht in een webachtige cocon, die uit haar eigen lichaam groeit, ingepakt. De volgende die in slaap sukkelt is zwerfster Essie. Haar slapende lichaam gaat grotendeels schuil onder plastic en een stuk zeildoek.


Langzaam slaat de paniek toe. Wereldwijd worden vrouwen die in slaap vallen niet meer wakker. Wie probeert het webachtige spul van het gezicht van zijn geliefde te vegen, ontdekt dat de “schone slaapsters” maar beter niet wakker gemaakt kunnen worden. Wereldwijd breekt chaos uit. Niemand weet dat Dooling de sleutel tot de oplossing herbergt. De mysterieuze Evie weet precies wat er gaande is. Dat is ook de reden dat ze zich veilig in de gevangenis heeft laten opsluiten. Evie is anders. Ze is gekomen met een doel en schuwt geen enkel middel om het te bereiken.


In Schone slaapsters scheppen auteurs Stephen en Owen King een situatie die de wereld op zijn kop zet. Hoe meer vrouwen in slaap vallen, hoe groter de chaos wordt. Mannen die in paniek raken en hun vrouwen of dochters toch wakker proberen te maken, belanden in levensgevaarlijke situaties. De slapende vrouwen zelf zijn uiterst kwetsbaar. Zolang niemand het webachtige goedje dat hen bedekt verwijdert, zijn ze volkomen weerloos. Het duurt niet lang voor bepaalde types misbruik van de situatie maken. Anderen besluiten te doen wat de mensheid altijd doet als het iets vreest: het onderwerp van hun angst wordt gedood.


In de gevangenis heeft men al snel door dat Evie anders is. Hoe kan het dat haar wonden razendsnel genezen en wat bedoelt ze met haar vreemde uitspraken? Clint weet niet goed wat hij van haar moet denken en ook zijn vrouw Lila, die uit alle macht wakker probeert te blijven, kan haar ontmoeting met Lila maar moeilijk van zich af zetten. Evie zelf vermaakt zich opperbest. Alles is in gang gezet en nu is het wachten op de keuzes die gemaakt gaan worden. De slapende vrouwen zijn aan zet.


Stephen King staat niet bepaald bekend om zijn korte verhalen en ook in dit boek dat hij samen met zijn zoon Owen schreef, is hij behoorlijk lang van stof. Het verhaal is zo uitgebreid dat het regelmatig een beetje voortkabbelt maar gelukkig is het onderwerp enorm boeiend. Het verhaal is eerder mysterieus dan ijzingwekkend spannend, waarbij vreemd genoeg niet de slapende vrouwen maar de achtergebleven mannen de lezer angst aanjagen. Het is een verhaal met een duidelijke boodschap. Schone slaapsters is een bijzonder ongewone maar fascinerende ode aan de vrouw.


ISBN 9789044353037 | ebook| 675 pagina's | The House of Books | september 2017
Vertaald door Annemarie Lodewijk en Sabine Mutsaers

© Annemarie, 10 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De man die zijn schaduw zochtDe man die zijn schaduw zocht
Millennium 5
David Lagercrantz


Dat ze in de gevangenis zit, is slechts een tijdelijk obstakel voor Lisbeth Salander. Ze heeft gedaan wat ze moest doen om voor de achtjarige, autistische August op te komen. Dat haar beschermingsmethodes strafbaar waren, is bijzaak. Lisbeth luistert enkel naar haar inwendige stem, niet naar regels en wetten.


Hoewel Lisbeth genoeg aan haar eigen ellende heeft, lukt het haar niet haar ogen voor de narigheid van een ander te sluiten. Terwijl ze probeert mysteries uit haar verleden te doorgronden, merkt ze dat de jonge Faria Kazi uit Bangladesh in de gevangenis mishandeld wordt. De Extra Beveiligde Afdeling van Flodberga staat bekend als een uiterst betrouwbare gevangenis waar zich nooit incidenten voordoen. Hoe kan het dan dat Faria’s tijd in de gevangenis door terreur wordt beheerst? Als er iets is waar ze Lisbeth niet tegen kan dan is het onrecht.


Door een bezoekje van een man die haar al jaren heel dierbaar is zit Lisbeth niet goed in haar vel. Ooit was Holger Palmgren haar voogd, nu is hij een vriend. Enkele dagen geleden heeft hij Lisbeth in de gevangenis opgezocht nadat een voormalig medewerkster van de afdeling Kinderpsychiatrie van de Sint-Stefankliniek hem een aantal oude dossiers had toegespeeld. Ze bevatten gruwelijke details over Lisbeths tijd in de kliniek maar volgens Holger bevatten de documenten helaas geen nieuwe informatie. Toch is Lisbeths aandacht gewekt. Holger noemde kort het Register voor Genetica en Leefmilieu. Ineens herinnert Lisbeth zich iets. Een vrouw met een wijnvlek, die kennelijk voor het Register werkte, liet Lisbeth vroeger allerlei tests doen. Waarom was dat?


Op creatieve en niet geheel geweldloze wijze weet Lisbeth afdelingshoofd Alvar Olsen over te halen haar zijn computer met internetaansluiting ter beschikking te stellen. Urenlang hackt Lisbeth diverse systemen en speurt ze naar informatie die haar meer over het Register en haar eigen verleden kunnen vertellen. Wanneer journalist en goede vriend Michael Blomkvist haar enkele dagen later opzoekt, heeft ze een naam voor hem: Leo Mannheimer. Lisbeth weigert echter te vertellen waarom Michael hem na moet trekken.


Leo Mannheimer blijkt een steenrijke zakenman te zijn die in zijn vrije tijd een uiterst talentvolle pianist is. In het rijke gezin waarin hij opgroeide werd zijn toekomst zorgvuldig voor hem uitgestippeld. Waarom is Lisbeth in deze man geïnteresseerd? Michael ziet geen enkel verband tussen Leo en Lisbeth maar hij blijft zich toch in het leven van de zakenman verdiepen. Er is iets vreemds aan Leo. Hoe kan het bijvoorbeeld dat hij ineens niet meer links- maar rechtshandig is?


Terwijl Michaels nieuwsgierigheid steeds meer toeneemt, wordt de sfeer in de gevangenis er niet beter op. Faria Kazi’s persoonlijke kwelgeest Benito heeft door dat Lisbeth niet van plan is naar haar pijpen te dansen en dat stelt de bendeleidster niet op prijs. Benito is gewend dat iedereen doet wat ze zegt en besluit het probleem met geweld op te lossen.


Dit vijfde deel van de millennium-reeks (en het tweede deel dat door David Lagercrantz is geschreven) maakt al op de eerste bladzijde nieuwsgierig naar wat komen gaat. Wie is Faria Kazi en aan welke kwellingen wordt zij in de gevangenis blootgesteld? Lisbeth is dwars en onbereikbaar als altijd maar ze zal nooit de andere kant opkijken als iemand onrecht wordt aangedaan. Wanneer ze Benito openlijk vijandig bejegent, zet ze haar leven op het spel. Het interesseert Lisbeth niet. Ze heeft haar leven immers nooit veel waarde toegekend. Toch is ze niet van plan zich zomaar door de bendeleidster te laten vermoorden.


Michael en ook Holger proberen Lisbeth elk op hun eigen manier te helpen. Michael verdiept zich nog altijd in het wel en wee van zakenman Leo Mannheimer, terwijl Holger in de oude dossiers die hij heeft bemachtigd zoekt naar een nieuwe aanwijzing over Lisbeths jeugd. Waar hield het Register zich eigenlijk mee bezig en waarom bemoeide de instantie zich met het leven van Lisbeth en haar zus? Is Holger eindelijk op informatie gestuit die Lisbeth duidelijkheid kan verschaffen?


Als een soort extraatje heeft auteur David Lagercrantz zich voor dit deel in de tatoeage van Lisbeth verdiept. De trouwe lezer van deze reeks weet dat Lisbeth Salander een enorme drakentatoeage op haar rug heeft. Waarom heeft ze besloten juist deze afbeelding voorgoed op haar lichaam aan te brengen? Lagercrantz is erin geslaagd hier een mooie verklaring voor te vinden. Met dit detail geeft hij dit intrigerende vijfde deel extra diepgang. Daarnaast is hij erin geslaagd een deel te schrijven dat uitstekend op de vorige delen aansluit. De man die zijn schaduw zocht is spannend maar vooral diepgaand en intrigerend. Het zit uitstekend in elkaar en doet hevig verlangen naar een zesde deel.


ISBN 9789056725716 | paperback | 349 pagina's | Signatuur | september 2017
Vertaald door Geri de Boer

© Annemarie, 29 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VerraadVerraad
Wouter Helders


De Vlaamse journaliste Sofie Lafleur was bang. Waarom was ze in vredesnaam naar Mali afgereisd? Nu de legerbasis werd aangevallen en raketten fluitend over haar hoofd vlogen, kon ze alleen maar aan haar vijftien maanden oude zoontje Marcel denken. Wat als ze hem nooit meer terug zou zien? Terwijl de grond onder haar voeten trilde en steeds meer zand de schuilbunker binnendrong, besefte ze dat ze niet voor oorlogsjournalistiek in de wieg was gelegd. Dit wilde ze nooit meer meemaken.


Sofie heeft geluk, ze overleeft de raketaanval maar de schrik zit er goed in. Ze verlangt naar haar kind maar voor ze terug naar haar thuisland België gaat, interviewt ze eerst de stoere sergeant David Morgenstern, de Nederlandse commando die haar een dag eerder uit de instortende bunker heeft bevrijd. Voor het officiële gesprek van start gaat hebben ze het eerst over de meest angstige momenten in Sofies leven. Wanneer Sofie haar tranen de vrije loop laat, stelt David zich troostend en begripvol op. Hij bekent dat hij zelf ook bang was. Een nieuwe vriendschap is geboren.


Enkele weken later is het avontuur in Mali voor Sofie slechts een nare herinnering. Ze heeft zich weer vol overgave op het leven van alledag gestort en probeert haar werk als freelancejournalist en het moederschap zo goed mogelijk met elkaar te combineren. David is echter nog steeds in Mali. Hij heeft een slecht gevoel over zijn nieuwe missie maar helaas deelt zijn kapitein zijn zorgen niet. Wanneer David met mijn mannen in een kloof op een dode kameel stuit, is zijn argwaan onmiddellijk gewekt. Verbergt het karkas soms een bom?


Voorzichtigheid is geboden maar helaas trekt Davids legermaat Joey zich niets van de bezorgdheid van zijn kameraden aan. Geheel tegen de regels in verlaat hij het voertuig, waarna hij naar het dode dier loopt. David reageert woedend en roept hem terug. Joey reageert niet. Op het moment dat David zich voorneemt Joey na afloop een stevige preek te geven, wordt alles om hem heen rood en daarna zwart. Er is een bom ontploft.


Wanneer Sofie hoort wat David is overkomen, schrikt ze enorm. Hij heeft als enige de aanslag overleefd maar heeft daarbij wel zijn onderbenen verloren. De man die ze in het militair hospitaal in Utrecht opzoekt, is een schim van de vrolijke en aantrekkelijke man die hij eens was. Ze vindt het vreselijk hem zo te zien. David zelf besluit, tegen de wens van zijn artsen in, terug te keren naar zijn geboorteland Curaçao. Hij zal zijn leven een nieuwe draai moeten geven en dat doet hij het liefst op de plek waar hij zich het meest thuis voelt.


Sofie stort zich ondertussen op een nieuwe opdracht. Ze heeft besloten wederom tijd en aandacht in het Nederlandse mijnbouwbedrijf Hurkman & De Graaff te steken. Een onbekende heeft haar raadselachtige gegevens toegespeeld die ze nader uit wil zoeken. Helaas kent ze Chris Hurkman maar al te goed. Voor ze doorkreeg wat een vreselijke man het is, had ze een korte relatie met hem. Gelukkig weet Hurkman niet van het bestaan van zijn zoon Marcel af. Sofie wil niks meer met de machtige zakenman te maken hebben.


Hurkman stelt het onderzoek van Sofie allesbehalve op prijs en wanneer David op Curaçao een glimp van zijn dood gewaande vriend Joey opvangt, steekt ook hij zijn neus in andermans zaken. Wanneer hij en Sofie hun krachten bundelen blijken ze zich in een levensgevaarlijk wespennest te hebben gestoken.


Met zijn debuut Machtsstrijd, dat ook over Hurkman & De Graaff gaat, won Wouter Helders de Hebban Thriller Debuutprijs. Omdat ik het eerste boek niet heb gelezen, had ik tijdens het lezen van dit tweede deel soms het gevoel iets gemist te hebben. De schrijver licht op zich genoeg toe maar ik raad toch aan bij het begin te beginnen voor een zo compleet mogelijk verhaalervaring.


Verraad biedt een spannend verhaal over verraad en macht maar ook over liefde, doorzettingsvermogen en toewijding. Omdat de auteur de verschillende verhaalelementen op het juiste moment met elkaar afwisselt, blijft de spanning tot en met de laatste bladzijde gehandhaafd. Niet iedereen zal het er levend vanaf brengen in deze meeslepende thriller.


ISBN 9789045214139 | Ebook| 401 pagina's | Karakter Uitgevers | juli 2017

© Annemarie, 21 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De doorbraakDe doorbraak
Simone van der Vlugt


Had haar vader soms liever nog een zoon gehad? Was het uit teleurstelling dat ze een meisje was dat hij haar niets leek te gunnen? De zeventienjarige Romée weet alleen dat haar vader beduidend minder van haar houdt dan van zijn twee zoons. Aan haar moeder heeft ze ook niet veel, die durft niet tegen haar echtgenoot in te gaan. Gelukkig heeft ze Rob, haar oudste broer. Hij is haar steun en toeverlaat. Romée kan het dan ook niet verkroppen dat hij een wereldreis gaat maken. Hij weet toch dat ze het zonder hem niet redt?


Romée dreigt zelfs met zelfmoord maar Rob is onverbiddelijk. Hij gaat en daarmee uit. Romée zal achterblijven in een huis waar ze zich al lange tijd niet meer thuis voelt. In een gezin waarin ze zichzelf niet mag zijn. Romée wil dolgraag naar het conservatorium maar haar vader neemt haar liefde voor muziek niet serieus en wil dat zijn dochter voor meer vastigheid kiest. Vaders wil is wet en Romée zit haar toekomst als zangeres in rook opgaan.


Kort voor Robs vertrek gaat het helemaal mis en Romée slaat op de vlucht. Ze wil niet denken aan wat er gebeurde toen ze dacht dat ze alleen thuis was. Ze wil niet denken aan het geluid van zware voetstappen op de gang en aan haar vader en Rob die met elkaar vochten. Ze vlucht naar Amsterdam, waar haar goede vriend Axel sinds kort woont. Hij zal haar helpen, dat weet ze zeker. Het probleem is alleen dat ze zijn precieze adres niet weet. Toen ze in paniek uit haar slaapkamerraam klom, is ze haar telefoon vergeten.


Er lijkt geen einde aan de Kinkerstraat, waar Axel woont, te komen. Omdat Romée het huisnummer niet weet, lukt het haar niet Axel op te sporen. Ze laat her en der haar gegevens achter en neemt haar intrek in een goedkoop hotel. Na een paar dagen is Romée door haar geld heen. Een korte tijd leidt ze een zwerversbestaan. Samen met de achtentwintigjarige Mahmoud, die ook noodgedwongen op straat leeft, treedt ze op als straatmuzikant om wat geld bij elkaar te sprokkelen. Mahmoud speelt gitaar, Romée zingt.


En dan duikt Axel eindelijk op. Hij ontfermt zich meteen over Romée en ze is de hulp van de vriendelijke Mahmoud al snel vergeten. Alex verbreekt de relatie met zijn vriendin en neemt Romée in huis. Romée vindt het prima. Ze vindt het geen enkel probleem het bed met Axel te delen in ruil voor een warm onderkomen. Dat Axel denkt dat ze van hem houdt, laat ze voor het gemak maar zo. Samen storten ze zich, net als vroeger, op het maken van muziek. Axel benadert flink wat platenbazen en uiteindelijk worden ze uitgenodigd.


In de studio zingen Axel en Romée de sterren van de hemel maar alleen Romée krijgt een contract aangeboden. Axel is woedend en gooit haar op straat maar daar zit Romée niet mee. De wil zangeres te worden is groter dan haar loyaliteit. De platenmaatschappij regelt een nieuw onderkomen voor haar en dan gaat het snel. Voor Romée goed en wel beseft wat er gebeurt, is ze een ster. Heel Nederland dweept met haar.


Romées doorbraak klinkt als een sprookje maar is het dat ook? Voor haar thriller De doorbraak is Simone van der Vlugt met diverse bekende Nederlanders in gesprek gegaan om het artiestenleven van Romée zo getrouw mogelijk weer te geven. Romée wordt steeds vaker voor optredens gevraagd en krijgt al snel met de keerzijde van het artiestenbestaan te maken. Privacy en een uitgerust gevoel lijken haar niet langer gegund te zijn en sommige fans tonen hun bewondering op een ronduit griezelige manier. Wanneer een stalker haar huis weet binnen te dringen, slaat de angst toe.


Zorg ervoor dat je op het juiste moment aan dit boek begint. Kies voor een comfortabele plek met een hapje en een drankje binnen handbereik want dit boek moet in een keer uit. Simone van der Vlugt wist me heel gewiekst een paar keer op het verkeerde been te zetten, iets waar ik erg van heb genoten. De doorbraak kent een goed uitgekiende mengeling van spanning, diepgang, mysterie, familieperikelen en actualiteit. Ik heb me dan ook prima vermaakt met deze sterk geschreven en meeslepende thriller!


ISBN 9789044633306 | Ebook | 208 pagina's | Prometheus | augustus 2017

© Annemarie, 18 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ik weet een geheimIk weet een geheim
Tess Gerritsen


Maura Isles is forensisch patholoog. Zij werkt al geruime tijd samen met politie-inspecteur Jane Rizzoli en politie-inspecteur Barry Frost. Hun nieuwe zaak stelt hen voor verrassingen, en vereist nogal wat denk- en speurwerk.


Het verhaal begint met een ik-verteller, de dertigjarige Holly, publicist in Boston, die een begrafenis bijwoont. Ze probeert niet op te vallen: we weten dan al dat er iets speciaals aan de hand is met de overledene. Het betreft een jonge vrouw Sarah Basterah, die naar het lijkt omgekomen is door een ongeluk. Ze zou in slaap gevallen zijn met een brandende sigaret. Als Holly naar het huisadres van Sarah rijdt en het verkoolde huis ziet, stapt ze uit. Het verbaast haar niet dat ze een palmblad ziet liggen, zij weet dat de brand geen ongeluk was.
Zij kent een geheim namelijk.


Er vallen meer slachtoffers. Er moet diep gegraven worden om te ontdekken waarom de slachtoffers aangetroffen worden met uitgestoken ogen, of drie pijlen in de borst, verminkingen die na de dood toegebracht zijn. Isles en Rizzoli onderzoeken de levensloop van de slachtoffers om te ontdekken wat de onderlinge relatie is. Want dat is snel duidelijk: het is het werk van een en dezelfde moordenaar. Ze ontdekken dat ook Sarah Basterah een slachtoffer was.


Het is niet sec een raadsel dat opgelost moet worden, het persoonlijke leven van de dames speelt duidelijk een rol. Bij een van de laatste bezoeken van Maura aan haar terminale moeder zegt deze: ‘Je zal er binnenkort wéér een vinden.’ Maura heeft geen idee wat zij bedoelt en wat haar rol is. Waarom vinden speciaal deze mensen de dood? Wat betekent de modus operandi? Als Maura en Jane dat eenmaal weten, kennen ze vast ook de moordenaar…
Behalve de twee inspecteurs volgen we ook Holly. Wat haar rol is wordt langzaam duidelijk.


Maura Isles en Jane Rizzoli zijn voor de fans van Gerritsen oude bekenden. Voor mij was het de eerste kennismaking. Het is mij goed bevallen, het verhaal leest prettig, en de plot is geloofwaardig. De betrokkenheid van de beide dames bij elkaar in hun persoonlijke leven is duidelijk aanwezig, maar nooit zodanig dat een nieuwe lezer denkt: ik heb wat gemist. De autopsies, het aandeel van Rizzoli, zorgen voor een grote hoeveelheid details, waar de lezer wel tegen moet kunnen. Dat ribben gebroken worden of een schedel wordt doorgezaagd, dat is nu eenmaal niet wat je graag ziet - of leest. Maar die uitvoerigheid is belangrijk, zeker in deze thriller. Het is een spannend verhaal, met een onverwacht wending aan het eind.


Tess Gerritsen (1953) is een Chinees-Amerikaanse auteur van thrillers. In de Verenigde Staten zijn de meeste van haar boeken bestsellers maar ook in Europa heeft zij toenemend succes.


ISBN 9789044348521 | paperback | 320 pagina's | The house of books| september 2017
Vertaald uit het Engels door Els Franci-Ekeler

© Marjo, 15 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

MannenjachtMannenjacht
Marion van de Coolwijk


Als Marc Keep zich had voorgenomen nog een paar dagen te zwijgen had hij een rouwende in plaats van een woedende weduwe achtergelaten. Kort nadat hij zijn vrouw Karin vertelde dat hij haar voor de veel jongere Babet ging verlaten, werd hij tijdens een autorit onwel waarna hij van de weg raakte. Voor de buitenwereld en haar kinderen veinst Karin verdriet maar haar bloed kookt. Ze hadden het toch goed samen? Waarom is ze dan het slachtoffer van een van de grootste clichés die er zijn geworden?


Karins beste vriendin Els Samp probeert haar zo goed mogelijk te steunen maar haar gedachten dwalen steeds af. Ze maakt zich zorgen om haar man Frank die al maanden met een burn-out thuiszit. De dood en met name de affaire van Marc heeft haar geschokt. Marc en Frank waren al jaren met elkaar bevriend en trokken veel met elkaar op. Was Frank op de hoogte van Marcs overspel? Houdt hij er soms ook een jonge vriendin op na? Els spat bijna uit elkaar van onzekerheid.


Marc en Frank maakten samen met Bart – de broer van Els - en Herman deel uit van een hecht vriendengroepje. Elk jaar gingen ze er met het jacht dat ze jaren geleden samen hebben gekocht op uit. De nog altijd woedende Karin vraagt zich ook af of Marcs vrienden op de hoogte van zijn ontrouw waren. Hielpen ze hem soms allemaal mee met het bedenken van smoezen? Marc was altijd druk en Karin snapt niet dat hij überhaupt tijd voor stiekeme afspraakjes had. Weet Babet wel dat de man die ze van Karin gestolen heeft er niet meer is?


Karin beseft dat de man met wie ze 22 jaar lief en leed deelde een vreemde voor haar was. Door haar verbitterdheid krijgt Els het steeds benauwder. De introverte Frank lijkt helemaal niet op Marc maar ook van Marc had ze niet verwacht dat hij zijn vrouw zou bedriegen. Frank zelf is volkomen overstuur door de dood van zijn beste vriend. Zijn depressie lijkt een dieptepunt te hebben bereikt. Wat als Frank het leven niet meer ziet zitten? Els zou de situatie graag met haar broer Bart willen bespreken maar ze heeft hem al een tijdje niet gezien. Nu ze erover nadenkt vraagt ze zich zelfs af of hij wel op de begrafenis van Marc is geweest. Waar hangt haar chaotische en onverantwoordelijke broer eigenlijk uit?


Schrijfster Marion van de Coolwijk mag zich na het schrijven van haar thrillerdebuut Mangelvrouw naast kinderboekenschrijfster ook thrillerschrijfster noemen. Over Mangelvrouw was ik erg enthousiast maar helaas ben ik over Mannenjacht wat minder te spreken. Het verhaal komt langzaam op gang en ik vond de toon aanvankelijk nogal zeurderig. Gelukkig zit er in het verhaalgedeelte over het personage Peggy wat meer vaart.


Peggy is psycholoog en heeft al een aantal jaar een eigen praktijk. Ze is goed in haar werk maar haar privéleven stelt weinig voor. Het enige familielid met wie ze nog contact heeft is haar veel oudere zus Diana die al jaren in een ggz-instelling woont. Diana is al jaren enorm van slag maar niemand weet wat haar precies overkomen is. Wanneer Peggy eindelijk een flintertje informatie over de traumatische gebeurtenis die Diana’s leven heeft verziekt bemachtigt, is ze niet meer te stoppen. Peggy zint op wraak en is bereid tot het uiterste te gaan.


Marion van de Coolwijk heeft aanvankelijk een vrij goed verhaal te pakken maar de uitwerking laat te wensen over. Zo zijn een aantal doorslaggevende gebeurtenissen wel erg toevallig. Ach, een schrijfster mag best een beetje sjoemelen met de geloofwaardigheid om er een spannend verhaal van te maken maar toen er van een prachtig en integer beroep iets smoezeligs gemaakt werd, verdween mijn interesse als sneeuw voor de zon en voelde ik zelfs hevige ergernis opborrelen.


Wie houdt van een smeuïge thriller waarin schokkende onthullingen elkaar in hoog tempo opvolgen en het niet zo nauw neemt met de aannemelijkheid van een verhaal, zal zeker van deze thriller genieten. Zelf heb ik mijn hoop vooral op een volgend boek van deze schrijfster gevestigd. Met Mangelvrouw heeft Marion van de Coolwijk me van haar kunnen overtuigd en ik hoop dan ook dat haar volgende thriller weer een schot in de roos is.


ISBN 9789045213934 | Ebook | 242 pagina's | Karakter Uitgevers | juli 2017

© Annemarie, 11 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Achter de voordeurAchter de voordeur
Alex Marwood


Dat de huisbaas een onguur type is en de huur bij voorkeur contant int, is een goed teken. Colette denkt niet dat de man een gedegen administratie voert en dat is voor iemand als zij alleen maar gunstig. Colette is namelijk al een paar jaar op de vlucht. Toen ze nog als Lisa Dunne door het leven ging, had ze een goedbetaalde baan bij een hippe club waar het geld rijkelijk vloeide. Er kwam zelfs veel meer geld binnen dan er omzet werd gedraaid. Het bedrijf waste zo openlijk geld wit dat de politie binnen de kortste keren voor de deur zou staan. Voor die tijd zou Lisa ontslag nemen, dat nam ze zich keer op keer voor.


Lisa was niet snel genoeg. Niet doortastend genoeg. Toen ze na een succesvolle avond met een tas vol geld naar de kluis van de club liep, hoorde ze een vreemd geluid. Waren er mensen in de club achtergebleven? Lisa liep op het geluid af en stuitte op een afschuwelijk tafereel. Een onbekende werd door haar baas Tony en vier van zijn kompanen doodgetrapt. Toen Lisa van schrik naar adem snakte, werd haar aanwezigheid opgemerkt. Lisa rende voor haar leven, de tas met het geld nog in haar armen geklemd.


Sindsdien is Lisa op de vlucht. Het is geen kwestie van simpelweg het geld teruggeven, daarvoor heeft ze te veel gezien. Als Colette is ze door een groot deel van Europa gereisd maar Tony wist haar overal te vinden. Nu is ze terug in Engeland, in een anonieme kamer in een huis vol mensen die ze niet kent. Eindelijk is ze weer in de buurt van haar moeder, met wie het steeds slechter gaat. De vrouw die haar met vallen en opstaan grootbracht lijdt aan vasculaire dementie. Het zal niet lang meer duren voor Lisa helemaal geen familie meer heeft. Tot die tijd hoopt ze haar moeder zo veel mogelijk te kunnen bezoeken. Ze hoopt vurig dat het haar zal lukken uit handen van Tony te blijven.


Het huis is opgedeeld in zes kamers. Lisa komt terecht in de kamer van ene Nikki, die met de noorderzon is vertrokken. Het is een rommeltje in de kamer en al Nikki’s spullen liggen er nog. Even is Lisa verbaasd maar dan beseft ze dat ze zelf ook meerdere keren met achterlating van bijna al haar spullen op de vlucht is geslagen. Wie is zij om over Nikki te oordelen? Ongemakkelijk is het wel. Het is moeilijk je thuis te voelen in een ruimte die door de spullen van een ander wordt gedomineerd. De badkamer is op de gang, die zal Lisa moeten delen met muziekleraar Gerard Bright. Volgens de huisbaas is het een uiterst rustige man. Lisa ontdekt al snel dat Gerard zich nooit laat zien.


Naast Lisa en de stille muziekleraar wordt het pand bewoond door de brutale tiener Cher, de knappe vluchteling Hossein, de bejaarde Vesta en de vriendelijke veertiger Thomas. Slecht een van weet dat Nikki nooit is vertrokken. Een van Lisa’s nieuwe buren heeft Nikki gedood en doet verwoede pogingen haar lichaam te conserveren, zoals dat ook met eerdere slachtoffers is gebeurd. Overbodig geworden lichaamssappen en -vetten worden zorgvuldig door de afvoer weggespoeld. Lange tijd komt de moordenaar met de gruweldaden weg maar dan raakt de afvoer verstopt…


Waar is ze?, het vorige boek van Alex Marwood was heerlijk spannend maar met Achter de voordeur bewijst ze dat ze nog veel meer in haar mars heeft. Ik ben dol op dit soort verhalen, waarin een groep mensen door een speling van het lot op elkaar aangewezen is. Zes heel verschillende mensen delen tegen wil en dank dezelfde voordeur. Allemaal hebben ze zo hun eigen wensen, verlangens en problemen. Zo komt de jonge Cher op een nogal ongewone manier aan het geld voor de huur en voelt Vesta zich na een inbraak niet langer veilig in het huis waar ze al haar hele leven woont.


Wie van Lisa’s nieuwe buren houdt er een lugubere verzameling aangeklede lijken op na? Achter welke onschuldige glimlach gaat een meedogenloze moordenaar schuil? Door de proloog had ik een deel van de ontknoping al door. De schrijfster maakt het de doorgewinterde thrillerlezer in dat gedeelte van het verhaal iets te makkelijk. Gelukkig deed het geen afbreuk aan mijn nieuwsgierigheid naar de rest van het verhaal.


Alex Marwood, een pseudoniem van Serena Mackesy, heeft met Achter de voordeur een heerlijk spannende thriller neergezet waarin gruwelijkheden en gezelligheid elkaar op speelse wijze afwisselen. Ik kijk nu al naar haar volgende thriller uit!


ISBN 9789402309379 | Ebook | 400 pagina's | Boekerij | augustus 2017
Vertaald door Mariette van Gelder

© Annemarie, 11 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven