Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

Het eiland

Het eiland
John Grisham


De vijf handgeschreven manuscripten die tijdens de brutale diefstal werden buitgemaakt, vormden samen een ware schat. Hoewel de teksten voor een vermogen waren verzekerd was de literaire waarde eigenlijk niet te schatten. Alle ontvreemde manuscripten, waaronder die van The Great Gatsby, waren door niemand minder dan F. Scott Fitzgerald geschreven. De universiteit van Princeton vreesde hun unieke bezit nooit meer terug te zien. De kans was groot dat de manuscripten voor een flinke som geld in het privébezit van een verzamelaar zouden verdwijnen.


Tot haar grote vreugde trof een forensisch expert van de opgetrommelde FBI een piepklein bloedvlekje aan. Een van de daders had zich ergens aan gesneden. Al snel was er een DNA-match die leidde tot de arrestatie van twee van de daders. De derde dader was nog altijd op de vlucht. De vierde dader lag op de bodem van een meer maar dat wist alleen de derde dader. Die had hem omgebracht nadat hij na de arrestatie van zijn maten inhalig was geworden. Het lot van de manuscripten lag nu in zijn handen.


Wat in eerste instantie een razendsnel opgeloste zaak leek, mondde uit in een waar fiasco. De twee gearresteerde dieven zwegen in alle talen en de manuscripten bleven onvindbaar. Als de manuscripten niet op zouden duiken, zou de verzekeraar een enorm bedrag moeten ophoesten. Elaine Shelby, een expert in het opsporen van gestolen kunst en andere zeldzame items, werd op de zaak gezet. Al snel viel haar oog op boekhandelaar Bruce Kable, de eigenaar van de Island Books-boekwinkel op Camino Island in Florida. Kable was een verwoed verzamelaar van eerste drukken. De manuscripten van Fitzgerald zouden de kroon op zijn collectie vormen. Zou hij ze werkelijk in zijn bezit hebben? Hoe kon Elaine daarachter komen


Wanneer schrijfster Mercer Mann door Elaine wordt benaderd, maakt ze een moeilijke periode door. Ze gaat gebukt onder een enorme studieschuld, haar tweede roman wil maar niet vlotten en tot overmaat van ramp heeft ze zojuist te horen gekregen dat ze niet langer als lerares nodig is. Wanneer Elaine haar onder valse voorwendselen naar een restaurant lokt, vindt Mercer het voorstel dat haar gedaan wordt bizar. Elaine wil dat de aantrekkelijke Mercer tijdelijk haar intrek in het vakantiehuisje van haar familie op Camino Island neemt. Onder het mom dat ze zich op het eiland heeft teruggetrokken om haar tweede roman te voltooien moet ze contact met Bruce Kable leggen om vervolgens zijn wereld binnen te dringen. Het doel van de missie is te achterhalen of de boekhandelaar de manuscripten daadwerkelijk in zijn bezit heeft.


Hoewel de beloning royaal is, is Mercer niet erg enthousiast. Ze ziet het niet zitten om de rol van spion op zich te nemen en aan te pappen met een boekhandelaar die als vrouwengek bekendstaat. Elaine moet zelf maar zien te achterhalen of Kable de manuscripten heeft. Elaine heeft echter haar laatste troef nog niet uitgespeeld. Wanneer ze voorstelt naast de royale vergoeding ook de studielening van Mercer af te betalen verandert de schrijfster van gedachten. Korte tijd later reist Mercer naar Camino Island waar ze uiterst hartelijk wordt ontvangen. Het spel kan beginnen.


Het eiland is een van de leukste boeken van John Grisham die ik de afgelopen jaren heb gelezen. Het is een heel ander verhaal dan ik van hem gewend ben en dat is heel verfrissend. Het is een gezellig, warm verhaal over het boekenwereldje. Op het eiland verblijven meer schrijvers die samen met Bruce Kable en zijn vrouw Noelle een hechte kliek vormen. Dit bonte gezelschap geeft het verhaal een vrolijke noot.


Boeken over boeken, bibliotheken of boekwinkels vind ik heerlijk. Ik heb dan ook erg genoten van Het eiland. Naast een spannend verhaal over de verdwenen manuscripten – er zijn meer kapers op de kust -  is het ook een verhaal over een vrouw die haar draai in het leven probeert te vinden. Mercer heeft het eiland elf jaar gemeden uit angst door emoties overweldigd te worden. Tijdens haar jeugd had ze alleen tijdens de zomermaanden die ze met haar oma Tessa in het strandhuis doorbracht plezier in het leven. Toen Tessa stierf, stierf ook een deel van Mercer. Zal het haar lukken haar leven weer op de rit te krijgen én Bruce Kable als de illegale bezitter van de manuscripten te ontmaskeren of wast de charmante boekverkoper zijn handen in onschuld?


ISBN 9789400508996 | paperback | 312 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | juni 2017
Vertaald door Fanneke Cnossen

© Annemarie, 26 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het huwelijkspactHet huwelijkspact
Michelle Richmond


Hoewel Jake weet dat Alice van hem houdt, weet hij ook dat ze een rusteloze ziel heeft. Ze heeft iets ongrijpbaars. Jake is bang dat ze op een dag argeloos bij hem weg zal fladderen. Toen Alice tijdens een verdrietige periode in haar leven op zijn huwelijksaanzoek inging, voelde Jake dan ook opluchting. Een huwelijk is een verbintenis. Een belofte bij elkaar te blijven.


Onverwacht woonde een beroemdheid de huwelijksvoltrekking bij. Liam Finnegan, voormalig leadzanger van een Ierse folkrockband, reageerde tijdens een zakelijke ontmoeting met Alice zo enthousiast op het nieuws over het aanstaande huwelijk dat er voor Alice niks anders opzat hem quasi-serieus voor het feest uit te nodigen. Tot haar verbazing ging Finnegan ging op de uitnodiging in.


Voorafgaand aan de bruiloft sturen Finnegan en zijn vrouw het aanstaande bruidspaar een smaakvol en overduidelijk duur cadeau. Enigszins overdonderd bekijkt Jake het elegante houten kistje dat voorzien is van de tekst “HET PACT”. In het kistje treft hij twee peperdure pennen en een kleiner kistje aan. Jake krijgt het tweede kistje niet open en neemt zich voor het later op de dag aan Alice te laten zien. Volgens gaat hij over tot de orde van de dag, waarna hij het kistje volkomen vergeet.


Kort na de bruiloft ontvangen Jake en Alice een berichtje van Finnegan. Hij bedankt het jonge stel nogmaals voor de uitnodiging waarna de berichtjes ineens serieus van toon worden. Finnegan vraagt of Jake en Alice het huwelijk serieus nemen en van plan zijn voor altijd bij elkaar te blijven. Uiteraard willen de jonggehuwden dat. Vervolgens vraagt hij of ze van plan zijn hulp van vrienden te accepteren als de hulp bedoeld is om hun huwelijk in stand te houden. Enigszins verbaasd antwoorden ze daar ook bevestigend op. Finnegan is tevreden en stuurt zijn goede vriendin Vivian langs. Vivian opent het vergrendelde kistje en haalt er twee documenten en twee luxe gebonden boekwerken uit. En dan is het tijd om Jake en Alice over Het Pact te vertellen.


Vivian vertrouwt het tweetal toe dat Het Pact uit een groep mensen bestaat die het huwelijk bijzonder belangrijk vinden. Wie een lidmaatschap aangaat is zeker van een goed huwelijk. Er zijn wetten en regels waar ieder lid zich aan moet houden, evenals consequenties voor degenen die de mist ingaan. Alice en Jake begrijpen het allemaal niet goed maar ze zijn verliefd en de feestjes die Vivian in het vooruitzicht stelt klinken aanlokkelijk. Allebei ondertekenen ze het contract. Wie weet verstevigt Het Pact hun huwelijk en ach, als het niks blijkt te zijn hebben ze in ieder geval een paar leuke feestjes gehad. Jake en Alice beseffen niet dat ze zojuist hun leven uit handen hebben gegeven. Wanneer ze beseffen dat Het Pact allesbehalve vrijblijvend is, is het al te laat.


In eerste instantie klinkt Het Pact een beetje truttig. Een handboek waarin staat dat je elkaar regelmatig cadeautjes moet geven en leuke reisjes moet boeken komt niet erg bedreigend over. Het Pact gaat echter veel verder dan dat en kent eigen wetten en regels die streng gehandhaafd worden. Wanneer mensen anderen hun idealen en leefwijze proberen op te leggen gaat het vaak mis. Dat is ook nu het geval. Hoewel Alice in Het Pact de vastigheid lijkt te vinden waar ze al zo lang naar op zoek is, krijgt Jake het steeds benauwder. Er zit een oude bekende bij Het Pact die in het opperste geheim ronduit zorgwekkende informatie met hem deelt. Hoe ver zijn de leden van Het Pact eigenlijk bereid te gaan om een huwelijk in stand te houden?


Auteur Michelle Richmond heeft al meerdere boeken op haar naam staan maar voor mij vormt Het huwelijkspact een eerste kennismaking met haar werk. Met deze spannende thriller heeft ze me aangenaam verrast. Het verhaal intrigeert vanaf het eerste moment. De aanvankelijk onderhuidse spanning mondt uit in een ronduit beklemmende sfeer. Toen Het Pact van een braaf clubje in een nietsontziende cultus transformeerde kon ik niet meer stoppen met lezen. Zou het goedkomen met Jake en Alice? Soms kun je maar beter eerst de kleine lettertjes lezen…


ISBN 9789044632019 | paperback | 475 pagina's | Prometheus | juni 2017
Vertaald door Marja Borg

© Annemarie, 25 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het patroonHet patroon
Wessel de Valk


Osman Fissler bezoekt in Bangkok een enorme shopping mall - wel vijfentwintighonderd winkels verdeeld over zeven verdiepingen – en ziet er plotseling in een ruit de weerspiegeling van zijn vrouw en dochter. Maar dat kan helemaal niet! Die zijn veertien jaar terug verdwenen tijdens een turbulente treinreis. Toch: als hij een bepaald gebaar maakt, wordt het door hen beantwoord!


In Brussel is Zoé Brosens bezig haar kunstwerken in orde te maken voor een nieuwe tentoonstelling. Het zijn projecties op platte schermen. Ineens verschijnt er een levensgrote foto van een voor haar onbekende jongeman, en niet veel later bevindt ze zich op een brug, die los in de lucht lijkt te hangen. En ook daar verschijnt de jongeman, in het gezelschap van een aantal andere jongeren. 


Wie de debuutthriller gelezen heeft weet dat Zoé over bijzondere eigenschappen beschikt: zij is een Reiziger, kan zich verplaatsen binnen dimensie die voor de gewone mens onbegrijpelijk zijn. Ze maakt nu ook gebruik van deze gave, en is weer in de galerie. Waar ze besluit contact op te nemen met haar oude leraar van de Limes school, Bastijn Pilgram. Deze heeft intussen het verhaal van Fissler ook gehoord, en er is een bijeenkomst belegd in Hotel Metropole in Brussel, waar de groep oude bekenden elkaar zullen ontmoeten. Naast Pilgram en Zoé komen ook Fissler, Luca en Iskander. Pilgram heeft nog meer nieuws. In de tijd dat de vrouw en dochter van Fissler verdwenen, verdween ook de jongeman Shaun Doran. Zijn broer Thomas is naar hem op zoek.


De Reizigers weten dat er binnen de omvangrijke groep mensen die de gave hebben ook een groep is die zich de Anonieme Reizigers noemen. Zij zijn zoals de naam al aangeeft onbekend, maar wel bekend is dat zij geen wetenschappelijk onderzoek willen, en dat zij vinden dat het reizen zoveel mogelijk beperkt moet worden. Hebben zij iets te maken met de gebeurtenissen van Fissler en Zoé in Bangkok en in de galerie? Wie is die Thomas Doran? En waar is Pilgram ineens gebleven?


De achtergrond van het verhaal heeft net als in het eerste boek te maken met quantummechanica, waar ik geen jota van begrijp. Maar het verhindert niet dat het verhaal je in duizelingwekkende vaart meesleurt, door tijd en plaats, met parallelle werelden. Wat er nu precies reëel is, je hebt geen idee meer. Zal alles duidelijk worden op het einde? Het lijkt onmogelijk, want het kàn immers allemaal niet! Non-lokale-ruimte, voorvallen die opnieuw en opnieuw gebeuren, het duizelt je. Maar vooral: het intrigeert en boeit. Laat het verhaal gewoon over je heen denderen, denk niet al te veel na. Dat doet de schrijver wel. En hij laat het einde open…


Op de flap staat dat de debuutthriller van deze schrijver ‘bestemming onbekend’ heet. Huh? Dat boek heet toch ‘De reizigers van Metropole’? Het boek blijkt door deze uitgever opnieuw uitgegeven te zijn onder een andere titel. Raadsel opgelost. Het is aanbevelenswaardig om deze eersteling ook eerst te lezen, maar het kan zonder.


Wessel de Valk is afgestudeerd criminoloog, maar is na zijn studie bij een theatergezelschap terecht gekomen. Bij toeval kwam hij na enkele jaren in contact met een studio die commerciële, internationale tekenfilms maakte. Daarna is hij bij de VARA terecht gekomen als gedelegeerd televisieproducent. Naast deze functie heeft hij ook vijf jaar lang aan de digitale toekomst van de omroep gewerkt.


ISBN 9789492221650 | paperback |200 pagina's | Uitgeverij Futuro| april 2017

© Marjo, 24 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

MachtsvertoonMachtsvertoon
Mike Nicol


Nog voor ze Kaapstad International Airport hebben verlaten, baalt Krista Bishop al flink van haar nieuwe opdracht. De twee Chinezen, Yan en Lijan, die tijdens hun verblijf in Zuid-Afrika beveiliging nodig hebben, gedragen zich veel te vrijpostig en laten hun waardering voor het aantrekkelijke uiterlijk van Krista en haar zakenpartner Tami overduidelijk blijken. Aan dit soort klanten heeft Krista geen behoefte, daarom bieden zij en Tami normaliter uitsluitend beveiliging voor vrouwen aan. Dit keer hadden ze echter geen keus.


Krista had nog nooit van Mart Velaze gehoord maar toen hij haar benaderde, beweerde hij haar vader te kennen. Een kort telefoontje naar haar vader Mace bevestigde dat Velaze de waarheid sprak. Velaze wist dingen. Dingen die maar beter niet openbaar konden worden. Hij wist alles over de illegale wapenhandel waar Mace zich mee bezighield voor hij zijn leven beterde. Het was voor Velaze geen geheim dat Mace zijn huis en prachtige Alfa Spider, die tegenwoordig van Krista zijn, van de opbrengst van die handel had gekocht. Als Velaze een telefoontje naar de belastingdienst zou plegen, zou het haar allemaal afgenomen worden.


Velaze wilde Krista niet verlinken. Hij wilde enkel dat ze Yan en Lijan onder haar hoede zou nemen. Krista had het liefst geweigerd maar Mace vertelde haar dat mannen als Velaze geen nee accepteren. Hij adviseerde haar eenmalig met de man in zee te gaan zodat de schuld daarna vereffend zou zijn. Nu zit ze dus met twee Chinezen opgescheept die beweren onberispelijke zakenlieden te zijn. Helaas voor Krista en Tami is dat niet helemaal de waarheid.


Het is onrustig in Kaapstad. De sfeer tussen twee concurrerende bendes is allesbehalve gemoedelijk. Boetie, de zoon van “zakenman” Titus Anders, is vermoord. Uit wraak hebben Titus’ twee overgebleven zonen een jongen ontvoerd. Ze zijn van plan hem zo pijnlijk mogelijk om het leven te brengen om te laten zien dat er met de familie Anders niet te spotten valt. Naar hun zus Lavina luisteren ze niet. Dat zij bang is dat de wraakactie een nieuwe reeks vergeldingen in gang zal zetten, boeit ze niet.


Het draait allemaal om de handel in abalone, oftewel zeeoren. Dit schelpdier, dat familie van de slakken is, wordt door velen als een ware delicatesse beschouwd. Vooral in China zijn zeeoren bijzonder gewild. De familie Anders drijft een bijzonder winstgevende illegale handel in deze zeevrucht. Het probleem is echter dat er kapers op de kust zijn. Zakenlieden Yan en Lijan tonen interesse in een onderonsje met Titus Anders. Krista en Tami belanden ongewild midden in een bendeoorlog. Een strijd die ook voor hen persoonlijk grote gevolgen zal hebben.


Machtsvertoon is een spin-off van de Kaapstad-trilogie. Mace Bishop en Pylon Buso hebben hun beveiligingsbedrijf overgedaan aan Krista, die haar naam tegenwoordig niet meer als Christa spelt, en hun voormalige medewerkster Tami. Wat meteen opvalt is dat de auteur zich als een vis in het water in de door hem geschapen verhaalsfeer voelt. Hij schrijft alsof hij de wereld door de ogen van zijn personages aanschouwt. Deze souplesse is benijdenswaardig. Net als in de Kaapstad-trilogie is het verhaal gewelddadig en hard. Hoewel de auteur met dezelfde overtuiging is blijven schrijven, ben ik dit keer iets minder gecharmeerd van het verhaal. Het is nog altijd van een uitstekende kwaliteit maar nu hij voor een vrouwelijk hoofdpersoon heeft gekozen is het helaas toch vooral een mannenboek geworden. Krista is namelijk meer een vrouw waar mannen (of vrouwen) van dromen dan een vrouw die andere vrouwen inspireert.


De kracht die Krista uitstraalt zal zowel mannelijke als vrouwelijke lezers aanspreken maar de auteur blijft maar over haar uiterlijk schrijven en hij laat de mannen die ze ontmoet over haar fantaseren. Daarnaast zwemt Krista graag naakt en bedrijft ze voor de variatie ook regelmatig de liefde met haar partner Tami. Op mij kwam het meer als een mannenfantasie dan als een overtuigend personage over. Jammer want Krista is een interessante dame die gevormd is door een pittig, ongewoon verleden. De aandacht die daaraan besteed wordt had van mij diepgaander mogen zijn. Desalniettemin leest Machtsvertoon als een trein en spat het schrijftalent van auteur wederom van de bladzijdes af. Mike Nicol is er met zijn boeken over de beveiligers in geslaagd een geheel eigen stijl neer te zetten.


ISBN 9789044538991| paperback | 314 pagina's | Uitgeverij De Geus | juni 2017
Vertaald door Ton Heuvelmans

© Annemarie, 24 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het woudHet woud
Nele Neuhaus


De vlammen steken helder tegen het duister van de nacht af. Pas wanneer de brand een felle explosie veroorzaakt, schiet Felicitas Molin wakker. Het duurt even voor ze in de gaten heeft dat ze zich in het vredige huis van haar zus bevindt. Het huis in het bos waar ze mag logeren nadat ze door haar tweede echtgenoot is kaalgeplukt en verlaten. Felicitas zwalkt naar het raam. Ze is nog altijd beneveld door de vele drank die ze voor het slapengaan heeft genuttigd. Door een verrekijker tuurt ze naar buiten. Er staat een caravan op de nabijgelegen camping in brand. Bibberend van schrik belt Felicitas de hulpdiensten.


De nachtelijke oproep veroorzaakt een praktisch probleem voor hoofdinspecteur Olivier von Bodenstein. Omdat hij zijn zevenjarige dochter Sophia niet alleen thuis kan laten, besluit hij het drukke kind mee te nemen. Op het campingterrein wordt hem verteld dat de brand vermoedelijk is aangestoken. De dronken vrouw die de politie heeft gebeld, maakt hem niet veel wijzer. Heeft ze echt een auto gehoord en een man gezien? Wanneer ze met dubbele tong aanbiedt zich over de kleine Sophia te ontfermen, grijpt Bodenstein in. Felicitas druipt beledigt af.


Wanneer de brandweer eindelijk vertrekt, schijnt de zon al door de bomen van het normaal zo vredige bos. De uitgebrande caravan biedt samen met een smeulend autowrak een trieste aanblik. Ook vijf sparren hebben de brand niet doorstaan. De aanwezigheid van de auto baart Bodenstein zorgen. Verbleef iemand in de caravan? Bodensteins vraag wordt al snel beantwoord. Tussen de verbrande resten van de caravan wordt een verkoold lijk aangetroffen.


De vergrendeling op de buitendeur van de caravan verklapt dat het niet om een ongeluk gaat. Er is een moord gepleegd. Bodenstein schrikt wanneer hij verneemt dat de caravan aan ene Rosie Herold toebehoorde. Hij kent Rosie. Haar zoon Edgar was vroeger, op de basisschool, een klasgenootje van hem. Is de hartelijke Rosie in de caravan om het leven gekomen? De dode blijkt echter mannelijk te zijn. De opluchting die Bodenstein voelt is echter maar van korte duur. Er is immers nog altijd iemand overleden. Is zijn oude schoolvriend Edgar soms door de vlammenzee verzwolgen?


Edgar blijkt nog in leven te zijn. Op onverschillige toon vertelt hij Bodenstein en zijn collega Pia dat zijn moeder op sterven ligt. Ze brengt de laatste dagen van haar leven in een hospice door. Wanneer Bodenstein en Pia bij hospice Avondrood arriveren, is Rosie helaas diep in slaap. Ze zullen haar op een ander moment naar een eventuele logé in de caravan moeten vragen. Kort na hun bezoekje aan het hospice ontvangen ze echter een verontrustend telefoontje. Ondanks haar ernstige ziekte is Rosie volkomen onverwacht overleden. Haar verpleegster vertrouwt het niet.


Bodenstein spoedt zich met zijn collega Cem naar de hospice. Wanneer ze zich over het ontzielde lichaam van Rosie buigen, zien ze meteen dat er iets niet klopt. In de hals van de dode bevinden zich donkere plekken en in haar ogen zijn puntbloedingen te zien. Rosie Herold is gewurgd. Wie vermoordt in vredesnaam een vrouw tijdens de laatste dagen van haar leven? Bodenstein en zijn collega’s ontdekken dat Rosie kort voor haar dood zorgwekkende onthullingen over het verleden heeft gedaan. Beweerde ze werkelijk dat ze de dood van iemand op haar geweten had? Er bekruipt Bodenstein een vreselijk gevoel. Rosie heeft het toch niet over Arthur, zijn jeugdvriendje die op elfjarige leeftijd spoorloos verdween? En waarom is Rosies oudste zoon Clemens eigenlijk niet waar hij tegenover zijn vrouw beweerde te zijn?


In dit achtste boek over Pia en Bodenstein staat naast de reeks moorden ook het naderende vertrek van Bodenstein centraal. Bodenstein voelt zich afgemat. Hij heeft behoefte aan tijd voor zichzelf en zijn dochter. Hoewel hij beloofd heeft terug te komen, heeft Pia er een hard hoofd in. Ze vreest dat haar baas en goede vriend tijdens zijn verlof zal besluiten definitief te stoppen. Ze heeft zijn vermoeidheid opgemerkt en ze beseft dat het niet alleen om lichamelijke uitputting gaat. Bodenstein heeft te veel narigheid meegemaakt. Hij is op.


Ik heb genoten van het uitgebreide verhaal, de warme sfeer en de vele personages die de revue passeerden. Nele Neuhaus propt haar boeken graag boordevol personages waardoor de lezer soms wel erg veel namen moet onthouden, maar dit keer valt het mee omdat er ook veel oude bekenden in het boek voorkomen. Wie de draad toch kwijtraakt kan het personenregister voorin het boek raadplegen. Zal Het woud werkelijk het laatste boek over Pia en Bodenstein zijn? Hopelijk besluit Bodenstein zijn werkzaamheden na de nodige rust weer vol gedrevenheid te hervatten!


ISBN 9789021405360 | paperback | 549 pagina's | Uitgeverij Q | juni 2017
Vertaald door Sander Hoving

© Annemarie, 23 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De droogteDe droogte
Jane Harper


‘Door de droogte hadden de vliegen die zomer keus te over. Ze streken neer op starende ogen en kleverige wonden toen de boeren van Kiewarra hun geweren op mager vee richtten. Geen regen betekende geen voer. En geen voer betekende moeilijke beslissingen terwijl het kleine stadje dag in dag uit lag te blikkeren onder een strakblauwe hemel.’


Een drama waarbij twee volwassenen en hun zoon worden vermoord brengt Aaron Falk, federaal politieman in Melbourne, na twintig jaar terug naar het dorp waar hij geboren is. En waarvandaan hij met zijn vader verdreven werd na de verdwijning van een leeftijdgenoot, de tiener Elly Deacon. Zij werd dood gevonden in een rivier. Was het zelfmoord? Of toch moord? En zoals dat gaat in een kleine gemeenschap: er moet een schuldige aangewezen worden, dus het briefje met de naam Falk erop, dat bij de spullen van Elly gevonden werd, leidde er toe dat vader en zoon Falk naar Melbourne trokken en nooit terugkwamen. Tot nu. Het was een vriendengroep van vier: Elly, Aaron, Luke en Gretchen. Luke, zijn vrouw en hun zoon Billy zijn vermoord. Ook hier wijst alles er op dat het een gezinsdrama is, met Luke als dader. De droogte moet hem genekt hebben.


De plaatselijke politieman, Raco, verwelkomt Falk, en Lukes ouders vragen hem Raco te helpen bij het onderzoek. Maar de rest van de dorpsbewoners zien hem het liefst onmiddellijk weer gaan. Waarom blijft Falk toch? Wat is het verband tussen dit drama en de gebeurtenissen van twintig jaar geleden? 


Het is duidelijk dat er verband is, want wij lezers krijgen het verhaal van toen in flashbacks voorgeschoteld. Het verleden en heden vormen samen een broeierig verhaal. De droogte brengt de bevolking tot wanhoop. Ze zoeken een zondebok, en laten zich makkelijk ophitsen door de vader van Elly Deacon, die Falk nog steeds als dader ziet.


Jane Harper debuteert met deze fantastische thriller. De opbouw van het verhaal is meesterlijk. Het lijkt te kabbelen maar intussen wordt langzaam een broeierige spanning opgebouwd. De droogte, de wanhoop, en daar middenin een man die verguisd wordt, maar die toch vindt dat hen zijn plicht is te blijven, en de ouders van zijn jeugdvriend te helpen. En dan de uiteindelijke ontknoping op het einde als complete verrassing. 


Het beeld van wat de droogte doet met mensen wordt ijzersterk neergezet. Al twee jaar lang geen drup regen, boerenbedrijven gaan er aan kapot, de wanhoop slaat toe. In eerste instantie heeft Falk geen idee, voor hem is Kiewarra nog als twintig jaar geleden. Tot hij naar de rivier gaat. En niet meer weet waar hij is omdat er helemaal geen rivier meer is…


Jane Harper is Engels van oorsprong, maar emigreerde als kind naar Australië. De droogte is een sterk thrillerdebuut waarvoor de auteur al een prijs ontving, de Victorian Premier's Unpublished Manuscript Award 2015.


ISBN 9789400507432 | paperback | 336 pagina's | Uitgeverij Bruna | februari 2017
Vertaald door Willem en Catalien van Paassen

© Marjo, 22 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De verzamelaarDe verzamelaar
Fiona Cummins


Niemand lette op de kleine Clara Foyle. Niemand zag dat het vijfjarige meisje genoeg van de andere kinderen op de kinderspeelplaats had en wegglipte. Niemand, op de verzamelaar na. Voor hem was het een onverwachte meevaller. Het was niet moeilijk het onzekere kind mee te nemen. Geloofde ze echt dat hij een vriend van haar moeder was of durfde het meisje gewoonweg niet te weigeren? Toen Clara eindelijk tegen durfde te stribbelen was het al te laat. De verzamelaar hield de kleine kinderhand stevig vast en wandelde met haar weg. De straat uit, het onbekende in.


De vele nieuwsberichten over de verdwijning van Clara zijn de zesjarige Jakey Frith niet ontgaan. Hij vreest dat ze door Ouwe Bullebak is ontvoerd. Jakey laat zich niet langer wijsmaken dat deze boeman niet bestaat. Jakey vreest dat Ouwe Bullebak het ook op hem heeft voorzien. Hij voelt hoe het kwaad zich in zijn buurt ophoudt. Wat als hij net als Clara in het niets oplost? Zijn vader heeft hem beloofd er altijd voor hem te zijn maar is de man die zijn zoon regelmatig teleurstelt echt in staat het kwaad te overwinnen? Jakey Frith is bang. Bang voor wat komen gaat.


Brigadier-rechercheur Etta Fitzroy voelt een verbetenheid die ze beslist niet bij elkaar zaak voelt. De verdwijning van de kleine Clara doet haar aan een eerdere ontvoering denken. Toen de tiener Grace Rodríquez verdween, slaagde Etta er niet in haar terug te vinden. De zaak achtervolgt haar nog vrijwel dagelijks. Nu Clara spoorloos verdwenen is, lijkt het alsof de geschiedenis zich herhaalt. Is ook Clara voorgoed weg? Etta is echter niet van plan op te geven. Ze is bereid tot het absolute uiterste te gaan om Clara met haar ouders te kunnen herenigen. Dit keer zal het kwaad niet overwinnen, dat kan ze simpelweg niet aan. Etta weet echter nog niet dat de ontvoerder een nieuw slachtoffer op het oog heeft. De verzamelaar heeft de angstige Jakey opgemerkt.


Zowel met Clare als met Jakey is iets bijzonders aan de hand. Clara mist aan beide handen een aantal vingers en Jakey lijdt aan fibrodysplasia ossificans progressiva, oftewel het Stone Man Syndrome. Jakeys spieren, pezen en andere bindweefsel veranderen langzaam in botten, wat een bijzonder pijnlijk en invaliderend proces is. Jakey weet niet dat hij niet oud zal worden maar hij weet wel dat de pijn steeds vaker ondraaglijk is. Niet lang na de verdwijning van Clara krijgt Jakey een zogenoemde “uitbarsting”. Het jongetje is door de vorming van nieuwe botten letterlijk ziek van de pijn en moet in het ziekenhuis worden opgenomen.


De verzamelaar volgt Jakey en zijn familie op de voet. Hij vindt Jakey een prachtexemplaar. Zijn bijzondere skelet zal een waardevolle aanvulling op zijn verzameling vormen. Ook Clara vormt een interessant studieobject. Zal hij haar in leven houden of komt haar skelet beter tot zijn recht als het van al het vlees is ontdaan? De verzamelaar is trots op zijn vondsten.


Wat De verzamelaar zo spannend maakt is dat zowel de ouders van Jakey als Etta Fitzroy niet weten wat het jongetje te wachten staat. Niemand weet dat de verzamelaar op het punt staat opnieuw toe te slaan. Als lezer weet je dat wel en die kennis is zenuwslopend. Op elke bladzijde wordt het gevaar dreigender. Zal de verzamelaar Clare doden en ook Jakey te pakken krijgen? Ingrijpend lukt niet. De lezer kan alleen maar naarstig doorlezen en vurig hopen dat de verzamelaar op tijd ontmaskerd wordt.


De verzamelaar is het debuut van de Britse schrijfster Fiona Cummins. Het is een ijzingwekkend spannend verhaal dat voorlopig nog wel even door mijn hoofd zal spoken. Wat het verhaal zo sterk maakt is dat deze schrijfster ook de menselijke kant van de verzamelaar beschrijft. Door hem niet puur als een meedogenloos monster maar ook als een intelligente man die zijn zieke vrouw verzorgt te beschrijven, neemt de intensiteit van de spanning alleen maar toe. Hoe spoor je immers een monster in de gedaante van een doodgewoon mens op? Dit indrukwekkende debuut smaakt naar meer. Gelukkig is Fiona Cummins al aan haar volgende boek begonnen!


ISBN 9789026332982 | paperback | 386 pagina's | Ambo|Anthos | juni 2017
Vertaald door Saskia Peterzon-Kotte

© Annemarie, 20 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

JachthondenJachthonden
Deel 2 van het Wisting kwartet
Jørn Lier Horst


Wanneer zijn dochter Line hem vertelt dat de Cecilia-zaak heropend gaat worden, weet William Wisting meteen over wie ze het heeft. Ook al is het al zeventien jaar geleden dat Cecilia Linde is vermoord, Wisting zal haar nooit vergeten. Destijds had Wisting als kersverse rechercheur de leiding over het onderzoek. Toen de jonge Cecilia tijdens een hardlooprondje spoorloos verdween, werd met man en macht naar haar gezocht. Hoewel Wisting en zijn collega’s erin slaagden haar ontvoerder op te pakken, was het voor Cecilia zelf te laat. Haar ontzielde lichaam werd langs de kant van de weg aangetroffen, gedumpt als ongewenst afval.


Volgens de advocaat van moordenaar Rudolf Haglund, die inmiddels weer op vrije voeten is, is het bewijs dat tot de veroordeling van zijn cliënt heeft geleid door de politie gefabriceerd. Het blijkt allemaal om een sigarettenpeuk vol dna van Haglund te gaan. De advocaat beweert te kunnen bewijzen dat de politie vals heeft gespeeld. De peuk is nooit door zijn cliënt op de bewuste plek weggegooid. De politie heeft een ernstige overtreding begaan en Rudolf Haglund eist gerechtigheid.


Wisting is verbijsterd. Het is moeilijk te verkroppen dat een van zijn collega’s destijds het recht in eigen handen heeft genomen. Heeft Haglund een jarenlange gevangenisstraf uitgezeten voor een misdaad die hij nooit heeft begaan? Is de echte moordenaar de dans al die tijd ontsprongen? In afwachting van het onderzoek wordt door de hoofdcommissaris een zondebok aangewezen. Omdat Wisting destijds de leiding over het onderzoek had, is hij de klos. Zonder pardon wordt hij geschorst. Tot overmaat van ramp wordt een onderzoek naar hem ingesteld. De doodeerlijke Wisting wordt verdacht van het vervalsen van bewijsmateriaal.


Line twijfelt geen moment aan de onschuld van haar vader. Ze vindt het vreselijk dat zijn goede naam door het slijk wordt gehaald. Wistings vriendin Suzanne klaagt dat het aantal bezoekers in haar café terugloopt. Hoewel ze het niet hardop uitspreekt lijkt ze Wisting hiervan de schuld te geven. Gelooft ze de man met wie ze samenwoont eigenlijk wel? Wisting beseft dat hij Suzanne eigenlijk helemaal nog niet zo goed kent. Ze zijn pas drie jaar samen en sinds Suzanne het café heeft geopend, zien ze elkaar steeds minder. Wisting besluit dat zijn relatieperikelen nu geen prioriteit hebben. Eerst moet hij zijn naam zuiveren. Hij trekt zich terug in zijn vakantiehuis om zich nogmaals over de Cecilia-zaak te buigen. Als er bewijs vervalst is, moet de waarheid boven tafel komen.


Line houdt zich ondertussen met een recentere moordzaak bezig. Niet als politieagent maar als journalist. In de stromende regen is een nog onbekende man aangetroffen. Een trouwe hond zat bedroefd naast het lijk. Line is de politie een stap voor door de chip van de hond uit te laten lezen. Wanneer ze bij het huis van het vermoedelijke moordslachtoffer arriveert, gaat het mis. Line is niet alleen. Een duister figuur stuift het huis van de dode uit, valt Line aan en slaat op de vlucht. Hoewel Line niet geheel ongeschonden uit de strijd is gekomen, is haar interesse gewekt. Wie heeft het huis van het slachtoffer overhoopgehaald? En belangrijker nog: zijn de inbreker en de dader soms een en dezelfde persoon?


Jachthonden is het tweede deel van het Wisting kwartet maar er zijn al meerdere boeken over William Wisting verschenen. Met dit boek sleepte auteur en hoofd van de recherche Jørn Lier Horst meerdere prijzen binnen en ik begrijp precies waarom. Het verhaal biedt een mooie mix tussen het privéleven van hoofdpersonen Wisting en Line en de twee moordzaken. De sfeer van het verhaal is prettig en een tikje melancholiek. Het doet enigszins aan de boeken van Henning Mankell over Wallander denken en daarmee heeft deze auteur mijn aandacht absoluut getrokken.


Uit de boeken over William Wisting spreekt een grote liefde voor het politievak. Het personage William Wisting is als een collega van Jørn Lier Horst. Een toegewijde medewerker waar elk politiebureau zich gelukkig mee mag prijzen. Wat Jachthonden zo geloofwaardig maakt, is dat de auteur zijn ogen niet sluit voor misstanden binnen de politie. Soms worden er fouten gemaakt. Per ongeluk, opzettelijk of door het optreden van tunnelvisie. Wat er in de zaak van Cecilia Linde precies is gebeurd verklap ik uiteraard niet. Lees Jachthonden en ontdek zelf dat het Scandinavische thrillergenre er een nieuwe sterschrijver bij heeft!


ISBN 9789400506633 | paperback | 375 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | juni 2017
Vertaald door Kim Snoeijing

© Annemarie, 17 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De dorstDe dorst
Jo Nesbø


Na een mislukte date trekt Elise Hermansen zich nietsvermoedend in haar knusse appartement terug. Hoewel de datingapp Tinder haar deze avond weinig gelukt heeft gebracht, kan ze het toch niet laten de app opnieuw te openen. Elke keer dat haar mobieltje met een luide ping aangeeft dat er een match is, voelt ze haar zelfvertrouwen stijgen. Ze wordt gezien. Ze wordt begeerd. Ook nu hoort ze de overbekende ping al snel door haar appartement galmen. Elise verstijft. Het geluid kwam niet uit haar eigen telefoon.


Hoewel Elise het beste op de vlucht kan slaan, probeert ze zichzelf gerust te stellen. Het geluid klonk weliswaar hard maar de muren van haar appartementje zijn flinterdun. Heus, de ping kwam uit een ander appartement en niet uit haar slaapkamer. Elise besluit korte metten met de opborrelde paniek te maken en opent kordaat de deur van haar slaapkamer. Op haar bed ligt een man. Een schim uit het verleden. Elise probeert nog te vluchten maar het is al te laat. Vlak voor hij haar hard in haar hals bijt, ziet ze metaal in zijn mond blikkeren. En dan stroomt het leven in rode gulpen uit haar weg.


Hoofd recherche Katrine Bratt leidt het onderzoek naar de moord op Elise. De grote bijtwonden in haar nek zijn moeilijk te verklaren. Ze lijken niet menselijk. Wanneer er tijdens verder onderzoek sporen van roest in de bijtwonden worden aangetroffen, rijst het vermoeden dat het om een ijzeren gebit gaat. Er is nog iets opvallends aan de moordzaak. Er ontbreekt ongeveer een halve liter bloed. Wie de dader is en wat deze met het bloed heeft gedaan, is onbekend. Ook is er geen DNA aangetroffen. Wie het monster door wie Elise is gedood ook is, hij of zij is uiterst zorgvuldig te werk gegaan.


De bloederige moordzaak is voormalig hoofdinspecteur Harry Hole uiteraard niet ontgaan. Toch probeert hij er zo min mogelijk aan te denken. Harry heeft nu een nieuw leven. Een leven samen met zijn grote liefde Rakel en zijn stiefzoon Oleg. Een leven zonder alcohol. Het geluk jaagt Harry angst aan. Mooier dan dit kan het simpelweg niet worden en Harry is elke dag bang dat er een eind aan de beste periode van zijn leven zal komen. In een moordenaar met vampiertrekjes heeft hij beslist geen interesse. Maar toch, Harry denkt sinds de moord steeds aan een moordenaar die ontkwam. Hij doet zijn uiterste best het vermoeden dat zijn oude vijand achter de recente moord zit te onderdrukken. Harry zit niet meer bij de politie. Hij heeft een nieuw leven opgebouwd. Een veilig leven.


Helaas heeft Harry geen keus. Hoofdcommissaris Mikael Bellman dreigt een misstap uit het verleden van Oleg te onthullen als Harry weigert aan het onderzoek mee te werken. Dan is het met Olegs opleiding aan de politieacademie gedaan. Harry worstelt met zijn gevoelens. Hoewel hij zichzelf voorhoudt dat hij zich alleen voor Oleg bij zijn voormalige collega’s voegt, weet hij dat het niet de volledige waarheid is. Harry heeft steeds meer het vermoeden dat de dader inderdaad een oude bekende is. Een man die hem regelmatig in zijn nachtmerries achtervolgt. Wanhopig probeert hij zich aan zijn hervonden geluk vast te klampen maar het is al te laat. De moordenaar slaat opnieuw toe en tot overmaat van ramp wordt Rakel ziek. Ernstig ziek.


Van de boeken van de Noorse schrijver Jo Nesbø zijn wereldwijd meer dan 33 miljoen exemplaren verkocht en ik begrijp precies waarom dat is. Zijn werk is briljant en verslavend. Keer op keer bedwelmt het me. Harry Hole is meer dan een boekpersonage. Hij is een begrip.


De dorst begint meteen spannend. De moord die gepleegd wordt is gruwelijk en ongewoon. Het is duidelijk dat er een monster door Oslo waart. Verhalen over seriemoordenaars zijn niet ongewoon in thrillerland maar de diepgang in Jo Nesbø’s boeken is uniek. Werkelijk alle personages komen tot leven. Zowel hun mooie als minder mooie kanten worden belicht, in schemerlicht of juist in de felle gloed van een schijnwerper. Niemand geeft zich volledig bloot, simpelweg omdat elk mens op aarde weleens iets voor een ander verborgen houdt. Welke geheimen of heimelijke genoegens zijn privé en welke leiden naar de moordenaar? Ongemerkt laat Jo Nesbø de spanning tot bijna ondraaglijke hoogte oplopen. Pas toen ik na het dichtslaan van het boek naar zuurstof snakte, merkte ik dat ik het einde met ingehouden adem had gelezen. Het is Jo Nesbø weer gelukt me volledig te overrompelen.


ISBN 9789023464792 | paperback | 539 pagina's | Cargo | juni 2017
Vertaald door Annelies de Vroom

© Annemarie, 15 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Naar bed, naar bedNaar bed, naar bed
Deel 5 van de Helen Grace-reeks
M.J. Arlidge


Wanneer inspecteur Helen Grace zich in de nachtclub over de dode buigt, heeft ze geen flauw idee om wie het gaat. Omdat de dode behoorlijk lang is vermoedt ze dat het een man is, maar de lakens en de grijze tape waarmee het lijk omwikkeld is, geven niets prijs. De onbekende is tijdens het jaarlijkse bal in nachtclub De Martelkamers om het leven gekomen. Helen en haar collega’s hebben zich dan ook een weg door tal van exotisch uitgedoste feestgangers moeten banen. Wie naar de fetisjclub gaat, heeft geen interesse in het doorsnee uitgaansleven. In De Martelkamers draait het om pijn, domineren en gedomineerd worden.


Het slachtoffer heeft zich waarschijnlijk gewillig strak met natte lakens laten omwikkelen. Pas toen de grijze tape om zijn of haar gezicht werd gewikkeld moet de paniek zijn toegeslagen. Voorzichtig knipt Helen de inmiddels droge lakens van het lichaam. Daarna is het gezicht aan de beurt. Helen neemt de tijd. Hoewel de dode niets meer kan voelen, is voorzichtigheid geboden. Ze wil immers geen bewijzen verloren laten gaan. Zo langzaam mogelijk trekt Helen de tape van het gezicht. Eindelijk geeft de dode zijn identiteit prijs. Wanneer Helen ziet om wie het gaat, stokt haar adem. Het is Jake.


Hoewel Jake een goede vriend was, probeert Helen haar gezicht in de plooi te houden. Het lukt haar nauwelijks. Bij het zien van haar verwrongen gezicht denkt haar collega Charlie dat Helen geschrokken is door de afschuwelijke aanblik die het lijk biedt. Helen laat haar in die waan. Hoewel Jake haar enorm dierbaar was, kan ze Charlie niet vertellen dat ze hem kende. Ze kan het niemand vertellen. Jake was niet alleen haar vriend maar ook haar meester. Haar sm-meester. Helen wil beslist niet dat bekend wordt dat ze zich in haar vrije tijd laat slaan om zo de demonen uit haar verleden de baas te blijven.


Helen probeert het onderzoek naar de dood van Jake zo professioneel mogelijk aan te pakken. Wie heeft de moord in de nachtclub op zijn of haar geweten? De bezoekers van De Martelkamers staan niet te popelen om mee te werken. In de nachtclub is iedereen anoniem maar in het dagelijks leven bekleedt een aantal van hen een hoge functie. Niemand wil dat zijn of haar geheime liefhebberij aan het licht komt en velen zijn dan ook allang weggeglipt. Hoewel Helen dat als geen ander begrijpt, frustreert het haar ook. Ze wil de moordenaar van Jake te pakken krijgen. Dat is het enige wat ze nog voor haar dierbare vriend kan doen.


En dan wordt er opnieuw iemand vermoord. Dit keer niet in een nachtclub maar in zijn eigen huis. Opnieuw heeft het slachtoffer zich eerst vrijwillig laten overmeesteren. Wanneer Helen ontdekt dat het ook dit keer om een bekende gaat, neemt het gevoel van onbehagen toe. Ze stond niet bepaald op vriendschappelijke voet met het tweede slachtoffer maar het voelt niet goed om haar collega’s opnieuw voor te liegen. Moet Helen iemand in vertrouwen nemen? Helen heeft werk en privé altijd strikt gescheiden gehouden en ze is bang dat ze door haar geheime vrijetijdsbesteding van haar voetstuk zal vallen. Wat moet ze doen? Heeft ze nog altijd recht op haar privacy of brengt ze het onderzoek in gevaar door te zwijgen?


Hoewel Naar bed, naar bed alweer het vijfde deel van de Helen Grace-reeks is, heeft auteur M.J. Arlidge het tempo en de spanning nog geen moment laten verflauwen. Al vanaf het eerste deel leest deze reeks als een trein. Het personage Helen Grace is me dierbaar geworden. Hoewel ze nog altijd door spoken uit het verleden wordt opgejaagd, kiest ze keer op keer voor gerechtigheid in plaats van vergelding. Helens geest is gebarsten maar beslist niet gebroken. De kracht die van haar uitgaat is indrukwekkend en inspirerend.


Bereid je voor op een onthutsende ontknoping die doet snakken naar een volgend deel. Gelukkig komt dat volgende deel er ook. De Engelstalige versie van het zesde boek over Helen Grace - getiteld Hide and Seek - is in december 2016 verschenen en zal nog dit jaar ook in het Nederlands uitgebracht worden. Ik kan dus opgelucht ademhalen want ik ben nog lang niet bereid afscheid van de indrukwekkend taaie Helen Grace te nemen!


ISBN 9789022578599 | paperback | 364 pagina's | Boekerij | juni 2017
Vertaald door Harmien Robroch

© Annemarie, 11 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het pakketHet pakket
Sebastian Fitzek


Wat haar die nacht is overkomen, heeft haar leven verwoest. Emma Stein is van een succesvolle psychiater in een trillende hoopje mens veranderd. Al zes maanden durft ze haar huis niet te verlaten maar ook binnen voelt ze niet langer de warmte het gezellige huis haar eens bood. Emma is bang. Doodsbang. Sinds de onbekende haar hotelkamer binnendrong, haar haren afschoor en haar vervolgens bruut verkrachtte, heeft ze zich geen seconde meer veilig gevoeld.


De nacht dat alles veranderde heeft de onbekende haar niet alleen haar onbezorgdheid afgenomen. Ook aan Emma’s prille zwangerschap kwam een eind. Haar echtgenoot Philipp is lief en geduldig maar toch heeft Emma het gevoel dat er iets is veranderd. Neemt Philipp haar wel serieus? Neemt überhaupt iemand haar serieus? Emma is wel eens op een leugen betrapt maar het kan toch niet zo zijn dat er wordt getwijfeld aan wat haar die vreselijke nacht is overkomen?


Er zijn tegenstrijdigheden. Niemand heeft Emma die nacht gezien en het kamernummer van de hotelkamer blijkt helemaal niet te bestaan. Zelfs bij Emma slaat de twijfel toe. Als psychiater weet ze hoe de menselijke geest in elkaar zit. Kan het zijn dat ze aan wanen lijdt? Houdt haar eigen geest haar voor de gek? Emma weigert dat te geloven. Ze heeft haar haren zelf niet afgeschoren en ze heeft ook geen einde aan haar zwangerschap gemaakt. Bovenin is ze niet de enige. De laatste tijd zijn meerdere vrouwen in hotelkamers ten prooi gevallen aan een man die in de pers de “Kapper” wordt genoemd omdat hij zijn slachtoffers van hun hoofdhaar ontdoet. Alleen Emma heeft het overleefd.


Emma is bang dat de Kapper terug zal komen om haar alsnog te vermoorden. Wanneer onverwacht de bel gaat, vecht ze dan ook tegen de paniek. Is hij het? Omdat Emma het gezicht van haar verkrachter niet heeft gezien, meent ze in iedereen de dader te herkennen. Emma onderdrukt de tranenvloed die zich aan haar opdringt en sleept zichzelf naar de voordeur. Hoewel het huis tegenwoordig zwaar beveiligd is, durft ze niet te geloven dat de verkrachter zich door iets als een alarmsysteem laat tegenhouden. Dat haar hond Samson niet gromt stelt haar enigszins gerust. En dan glijdt de angst van haar af. Het is de postbode maar. Hij heeft pakketjes bij zich.


Opgelucht doet Emma open. Ze kent postbezorger Salim goed en ze verwacht inderdaad een aantal pakketjes. Ook Samson is blij want Salim geeft hem altijd een hondenkoekje. Salim overhandigt Emma een aantal internetbestellingen en een krat met boodschappen. Vervolgens stelt hij haar een onschuldige vraag die haar de stuipen op het lijf jaagt. Is Emma bereid een pakket voor een buurman aan te nemen? Emma wil weigeren. Als ze het pakket aanneemt zal het geluid van de bel op korte termijn normaals door het huis schellen. Ze zal de paniek nogmaals moeten onderdrukken en de deur moeten openen. Emma wil het pakket niet aannemen maar het lukt haar niet de vriendelijke Salim iets te weigeren. Ze neemt het pakket aan. Voor het eerst in zes maanden had Emma naar haar angsten moeten luisteren. Het pakket voor de onbekende buurman zet een reeks schokkende gebeurtenissen in gang.


De term psychologische thriller wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt maar de boeken van Sebastian Fitzek verdienen dit predicaat absoluut. In Het pakket worstelt Emma met gruwelijke herinneringen die wazig zijn omdat ze was gedrogeerd. Of zijn ze wazig omdat het om verzonnen beelden gaat? Naarmate het verhaal vordert en er steeds meer bizarre dingen gebeuren, begint ook de lezer aan Emma te twijfelen. Is Emma een onbegrepen slachtoffer of neemt haar eigen geest een loopje met haar?


In Het pakket draait alles om het menselijk brein dat op vele manieren kan manipuleren of gemanipuleerd kan worden. Ieder mens kan door een reeks traumatische gebeurtenissen de macht over de werkelijkheid kwijtraken. Heeft Emma’s zware jeugd meer schade veroorzaakt dan ze zelf in de gaten heeft? Wanneer het pakket, met een vreemde inhoud, plotseling in het niets lijkt te zijn opgelost, begint ook Emma aan haar eigen geestestoestand te twijfelen. Wat is echt en wat is dat niet?


Het lezen van Het pakket is een haast bedwelmende ervaring. Ontsnappen is niet mogelijk. Dit boek moest uit voor ik mijn leven kon vervolgen. Ter ere van zijn tienjarig jubileum als schrijver vertelt Sebastian Fitzek achterin het boek hoe zijn liefde voor spannende verhalen is ontstaan. Ook heeft hij een aantal van de ruim veertigduizend schriftelijke reacties die hij op zijn boeken kreeg toegevoegd. Hoewel de fanmail uiteenlopend is, hebben ze allemaal iets met elkaar gemeen: Sebastian Fitzek weet de liefde voor lezen niet alleen in stand te houden maar zelfs te creëren. Mensen die voorheen niet tot nauwelijks lazen zijn door deze auteur in ware boekenverslinders veranderd. Ik kijk nu al uit naar de brieven die bij het twintigjarig jubileum toegevoegd zullen worden want dat deze weergaloze auteur, als de omstandigheden het toelaten, nog jaren blijft schrijven lijkt me vanzelfsprekend.


ISBN 9789044352245 | paperback | 295 pagina's | The House of Books | mei 2017
Vertaald door Lucienne Pruijs

© Annemarie, 9 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De zaak MagritteDe zaak Magritte
Toni Coppers


 De Brusselse ex- rechercheur Alex Berger is in diepe rouw na het verlies van zijn vrouw Camille die om het leven kwam bij de aanslagen in Parijs, nu precies twee jaar terug. Hij werkt niet meer, is zwaar depressief, drinkt veel te veel en wordt 's nachts belaagd door nachtmerries en hallucinaties waarin zijn overleden vrouw op zijn borst zit en hem vraagt waarom hij haar in de steek heeft gelaten.

Alex zou er bij zijn dat weekend in Parijs, maar net voor hij op de trein wilde stappen, kwam er werk tussen en belde hij Camille dat hij een dag later komt. De gedachte dat hij er niet bij was, kwelt hem nog dagelijks, vooral ‘s nachts. Als hij er bij was geweest, in de bar le Carillon  waar de terroristen het vuur op haar openende, had hij haar vast kunnen redden. Camille belde hem nog, net voor haar dood, maar Alex was bezig een toenmalige verdachte, John Novak, te verhoren, die aangegeven had dat hij een volledige bekentenis wilde afleggen en miste zo het laatste telefoongesprek met Camille.

Het drijft hem jaren later nog steeds tot waanzin, want wat had ze nog tegen hem willen zeggen zo kort voor haar dood? Het wordt een obsessie en zijn woede richt zich vreemd genoeg niet op haar moordenaars, maar op de man die hem dat laatste telefoontje en zijn reis naar Parijs heeft ontnomen… John Novak.

Twee jaar na de aanslagen duikt diens naam ineens op in een aantal moorden. Novak blijkt ontsnapt uit de gevangenis en zijn DNA is ontdekt op de plaats delict van twee moorden op willekeurige vrouwen die op het oog niets met elkaar te maken hebben. Later komt er nog een derde en een vierde moord bij en het enige wat de moorden met elkaar verbindt is een briefje op het plaats delict met de woorden ‘ Ceci n’est pas un suicide’, dit is geen zelfmoord, een duidelijke verwijzing, mede door hetzelfde lettertype, naar het beroemde schilderij  van een pijp van de surrealistische schilder Magritte  met de tekst ‘Ceci n’est pas une pipe’, dit is geen pijp.

Het team wat de moorden op moet lossen staat voor een raadsel, het is weliswaar vanaf het begin duidelijk dat John Novak de dader is, maar waar is hij nu, wat hebben een schoonmaakster, een galeriehoudster in Parijs, een huisarts en een schooldirecteur met elkaar te maken en waarom gebruikt een ongeletterde tweederangs crimineel als Novak teksten van een surrealistische schilder om zijn daden te motiveren? Omdat Alex Borger meer weet van John Novak dan wie dan ook, wordt zijn hulp in geroepen en zo komt Borger terecht in een zoektocht naar een meervoudig moordenaar die meer en meer verwordt tot een zoektocht naar persoonlijke wraak.

De Belgische auteur Toni Coppers is een gerenommeerd thrillerschrijver. In zijn boeken speelt normaal de Antwerpse commissaris Liese Meerhout de hoofdrol. 2017 is echter het jaar van Magritte en de erven van Magritte benaderde Coppers met het verzoek een eerbetoon aan de schilder te schrijver. Coppers ruilde voor deze gelegenheid zijn vaste hoofdpersoon in, en creëerde Alex Borgers. Het bracht ons een mooi boek, waarin het niet zozeer gaat om wie het gedaan heeft, maar waarom hij het gedaan heeft. Daarnaast heeft Coppers er de elementen rouw en wraak in doorvlochten, én het werk van Magritte.

In het begin vroeg ik me af of hij daarmee zichzelf geen te grote taak aangemeten had, hoe krijg je dat voor elkaar zonder dat het al te geforceerd aanvoelt, maar uiteindelijk lukt dat hem dat toch. Je gaat mee in de rouw en de donkere krochten van de geest van Borgers, én in de wereld van Magritte, waarin niets is wat het lijkt en alles vaak letterlijk door sluiers wordt verhuld. Twee schilderijen van de schilder spelen hierbij een belangrijke rol, het schilderij met de pijp, en het schilderij op de voorkant van het boek, de minnaars, die zo dicht bij elkaar zijn, maar toch gescheiden.

Zo komt het dat je in deze misdaadroman zomaar een ontroerende passage over de confronterende maar uiteindelijke ook troostende kracht van het werk van Magritte tegenkomt… De minnaars, een werk uit 1928. Hier worden geliefden omsluierd door een doek dat hun gezichten van elkaar afschermt, maar hen tegelijk dicht bij elkaar houdt. Het doek rond hun hoofden verhindert hun intieme moment. Hun passie wordt hun eenzaamheid. Ja, dacht Berger. Hun passie wordt uiteindelijk hun eenzaamheid. Beter dan dat had ik mijn eigen leven niet kunnen omschrijven.

Het boek is nieuwsgierig makend. Voor je het weet zit je zelf ook te googelen op werk en leven van Magritte, en kom je terecht in een wereld waar je wordt aangemoedigd om na te denken over het verschil tussen de realiteit en onze voorstelling van de realiteit.

Wie een spannend who done it,- thriller zoekt kan dit boek beter laten liggen, wie een psychologische misdaadroman wil die je meeneemt in het hoofd van de hoofdpersoon, de zoektocht naar de motieven van de dader, én in de wereld van Magritte, moet dit boek vooral lezen!


ISBN 9789022333358 | Paperback | 288 pagina's | Uitgeverij Manteau | juni 2017

© Willeke, 8 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Slapende reuzenSlapende reuzen
Sylvain Neuvel


Wat de elfjarige Rose Franklin betreft mocht de verjaardagsvisite zo snel mogelijk vertrekken. Het was aardig dat de buurkinderen, met wie ze nooit speelde, waren gekomen om het gebrek aan vriendjes en vriendinnetjes op te vullen, maar Rose wilde fietsen. Ze had zojuist een prachtige nieuwe fiets van haar vader gekregen en ze kon niet wachten om er in haar eentje op uit te trekken, naar het bos waar het zo heerlijk rustig was.


Toen de visite vertrok begon het al te schemeren. Voor haar vader haar kom sommeren binnen te blijven glipte Rose naar buiten, de heerlijke vrijheid in. Het bos ademde echter een andere sfeer uit en Rose zag een vreemde, turquoise gloed. Rose was niet bang uitgevallen en ging op het mysterieuze licht af. Wat er daarna gebeurde kan ze zich nog altijd niet herinneren, maar wat ze nooit meer zal vergeten is wat ze zag toen ze uren later weer bij kennis kwam. Rose was in een gigantisch gat gevallen, midden in de palm van een reusachtige metalen hand.


Het leger was al snel ter plaatse maar niemand wist de oorsprong of de betekenis van de hand te achterhalen. Het vreemde artefact belandde in een pakhuis waar het bijna zeventien jaar bleef liggen. Rose groeide op, ging studeerde en ontpopte zich tot een kundige wetenschapper. Is het toeval dat juist zij de leiding over een hernieuwd onderzoek naar de hand krijgt? Hoewel Rose allesbehalve zweverig is, voelt het toch of de hand haar opnieuw heeft uitgekozen.


Rose concludeert dat het onmogelijk is dat de hand op aarde is gemaakt. De metaalsoort iridium is op aarde simpelweg te zeldzaam om in zulke grote hoeveelheden te verwerken. Het blijft niet bij deze bevinding alleen. Rose beseft dat de hand waarschijnlijk niet spontaan naar het oppervlak is gekomen. Zeventien jaar geleden moet iets de hand hebben geactiveerd. Waardoor heeft het zich uit het binnenste van de aarde losgemaakt om zich een weg naar boven te banen? Op dit punt blijft het onderzoek steken.


Door een nieuwe gebeurtenis verandert alles. Wanneer het Amerikaanse leger boven Turkije luchtmonsters neemt, valt de legerhelikopter ineens als een baksteen omlaag. De oorzaak van de crash is een gigantisch stuk metaal dat een turquoise gloed uitstraalt. Er is een nieuw lichaamsdeel gevonden. Eindelijk lukt het Rose de oorzaak van het omhoogkomen van de ledematen te achterhalen en dan begint de lange zoektocht naar de rest van het ijzeren lijf. Rose is ervan overtuigd dat het om een compleet lichaam moet gaan. Een gigantisch lichaam. Alleen de hand is al bijna zeven meter lang.


Slapende reuzen begint verrassend en uiterst origineel. De gevonden lichaamsdelen smelten naadloos samen zodra ze bij elkaar gelegd worden en al snel worden de contouren van het enorme lichaam goed zichtbaar. Is het een standbeeld of misschien zelfs een robot? Waar komt het vandaan en waarom zijn de onderdelen verspreid over de planeet verstopt? Ook rijst de vraag of het wel zo verstandig is het lichaam in elkaar te zetten. Rose en haar enthousiaste team laten zich echter niet tegenhouden. Hun nieuwsgierigheid wint het van de angst voor het onbekende. Hoewel er nog heel wat raadsels ontrafeld moeten worden, draait alles om één vraag: wat zal er gebeuren als het lichaam volledig in elkaar is gezet?


Zodra het lichaam voltooid is, stort het verhaal in. Hoewel de auteur de lezer allerlei bijzondere gebeurtenissen en verhaalontwikkelingen voorschotelt, is de rek eruit. Mijn enthousiasme ebde razendsnel weg. Wat zo sprankelend en bijzonder begon, eindigt in een saai en lang relaas over ontwikkelingen die lang niet zo interessant zijn als de gebeurtenissen in het begin van het boek.


Het verhaal bestaat volledig uit vraaggesprekken, nieuwsartikelen, logboeken, rapporten, en (uitgeschreven) audiodagboeken. Het is een gedurfde en bijzondere manier van vertellen maar het doet het verhaal geen recht. Omdat zelfs emoties en romantische perikelen in verslagvorm aan de onbekende interviewer uit de doeken worden gedaan is het moeilijk sympathie, of andere gevoelens, voor de personages op te vatten.


Dat Sylvain Neuvel intelligent is en over een levendige fantasie beschikt is duidelijk. Een aantal elementen in dit verhaal, zoals de verklaring voor de aanwezigheid van het ijzeren lichaam, zijn bijzonder goed onderbouwd. Slapende reuzen is het eerste deel van een tweeluik. Ik hoop dat de auteur de sfeer van het begin van dit boek in het tweede deel – Ontwakende goden – weer op weet te pakken.


ISBN 9789045213118 | paperback | 302 pagina's | Karakter Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Gert van Santen

© Annemarie, 7 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

HaatHaat
Arne Dahl


De verantwoording drukt loodzwaar op de schouders van Paul Hjelm. Hoewel de functie van teamleider hem op het lijf is geschreven, is het niet eenvoudig mensen doelbewust op het gevaar af te sturen. Moet hij het grote geheel of juist het welzijn van de leden van het speciale Opcop-team vooropstellen? Daarnaast is het moeilijk om altijd in de schaduw te moeten opereren. Opcop is een geheime afdeling van Europol. Het team moet zo onzichtbaar mogelijk indrukwekkende resultaten behalen. Soms heeft Paul het gevoel dat hij de hele wereld in balans moet houden.


Twee jaar geleden hebben twee teamleden hun toewijding met de dood moeten bekopen. Tijdens hun onderzoek naar de ‘Ndrangheta, de Zuid-Italiaanse maffia, liepen ze in de val. Paul wordt opgeslokt door schuldgevoelens. Hij is immers verantwoordelijk voor zijn team. Hij heeft ze de dood ingestuurd. Wanneer ook een derde teamlid, de Italiaanse Donatella Bruno, om het leven wordt gebracht, is Paul de wanhoop nabij. Toch peinst hij er niet over op te geven. Zo is hij niet. Paul Hjelm is gevoeliger dan hem lief is maar als het om het Opcop-team gaat kan hij ook bikkelharde beslissingen nemen. De teamleden zijn immers goed getrainde professionals die bewust voor hun beroep hebben gekozen.


Op wonderlijke wijze gaat de dood van Donatella Bruno samen met een wederopstanding. Een onbekende heeft Paul een recent opgenomen filmpje gemaild waarop de twee dood gewaande leden van het Opcop-team, Fabio Tebaldi en Lavinia Potorac, levend te zien zijn. De schok is groot. Tebaldi en Potorac worden al twee jaar - naar alle waarschijnlijkheid door de ‘Ndrangheta - gevangengehouden. Al die tijd hebben moeten ze wanhopig op een reddingsactie van hun nietsvermoedende collega’s hebben gewacht. Blijdschap, afschuw, opluchting en schuldgevoel wisselen elkaar in hoog tempo af.


Toen de laffe moordaanslag op Donatella werd gepleegd, werkte ze aan een officieus onderzoek naar de Italiaanse maffia. Wie was de geheime bron die haar van informatie voorzag? Wanneer de teamleden ontdekken dat Fabio Tebaldi een verborgen verleden heeft, wordt alles op alles gezet om de waarheid te achterhalen. Wie was de Italiaanse Fabio Tebaldi voor hij als tiener onder deze naam opdook en waar kwam hij precies vandaan?


Er zijn meer onderzoeken die de aandacht van het Opcop-team opeisen. Zo heeft een klokkenluider contact met de Zweedse politie gezocht. Tijdens een vakantiebaantje bij het biotechnologiebedrijf Bionovia AB heeft de jonge Gustaf Horn ontdekt dat er meerdere keren op het systeem van het bedrijf is ingebroken. Een hacker heeft mogelijk belangrijke informatie weten te bemachtigen. Wanneer Gustaf verslag aan zijn meerderen uitbrengt, wordt de Skype-verbinding niet goed afgesloten waarna Gustaf hoort dat de twee hoge piefen het over mogelijke bedrijfsspionage door de Chinese overheid hebben. Ook wordt er een naam genoemd: project Myo.


In de dagen die volgden merkt Gustaf dat de directieleden niet naar de politie zijn gestapt, terwijl dat wel verplicht is als een buitenlandse overheid op een computersysteem inbreekt. Waarom zwijgt Bionovia AB? Zijn de bedoelingen van het bedrijf wel zuiver? Als de Chinese overheid inbreekt op een bedrijf dat zich bezighoudt met het menselijk DNA, wil Paul weten waarom. Er zit niets anders op dan opnieuw twee teamleden in gevaar te brengen. Marek Kowalewski en Corine Bouhaddi gaan naar China.


Haat is – helaas- het laatste deel van de Opcop-reeks. De gebeurtenissen in de afgelopen delen bouwen toe naar de grootse ontknoping die in dit boek plaatsvindt. Ik raad dan ook aan eerst de vorige delen te lezen want dit is zonder twijfel een van de beste reeksen van de afgelopen jaren.


Als een ware literaire en maatschappijkritische kunstenaar is Arne Dahl erin geslaagd om alle ontwikkelingen in de vier delen van deze reeks samen te laten smelten tot een perfect kloppend geheel. Alles is minutieus uitgewerkt, tot in de kleinste details. De auteur maakt pijnlijk goed duidelijk hoe het met de hedendaagse mensheid is gesteld. Niet het belang van de bevolking maar persoonlijk gewin staat voorop. Mensenlevens zijn speelballen in een wereld vol grijpgrage mensen geworden. Wanneer het om geld gaat, worden principes zonder aarzelen overboord gegooid.


Hoewel het verhaal fictief is, bekroop mij als lezer regelmatig het verontrustende gevoel dat de gebeurtenissen in dit boek weleens minder ver van de werkelijkheid af kunnen staan dan ik zou willen. Arne Dahl laat met deze reeks op scherpe toon weten dat belangrijke beslissingen alleen genomen moeten worden door mensen die gevoelens van empathie niet schuwen. Wie geen hart heeft, zal immers harteloos handelen.


ISBN 9789044535921 | paperback | 535 pagina's | Uitgeverij De Geus | mei 2017
Vertaald door Ron Bezemer

© Annemarie, 5 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het einde van de zomerHet einde van de zomer
Anders de la Motte


Er werd met man en macht naar de kleine Billy Nilsson gezocht. Het hele dorp was in de ban van de verdwijning van het vijfjarige jongetje. Aanvankelijk was de sfeer nog redelijk ontspannen. Het knulletje was vast iets te ver van huis afgedwaald, iets wat elk speels kind kon overkomen. Iedereen wilde het kind graag vinden om tot plaatselijke held uitgeroepen te worden. Toen de dagen voorbijgingen sloeg de stemming om. Eigenlijk wilde niemand nog naar Billy zoeken, uit angst geen huilend kind maar een lijkje aan te treffen.


Er werd geen huilend jongetje gevonden. Er werd ook geen lijkje gevonden. Billy was spoorloos en bleef spoorloos. Alle hoop op een goede afloop was vervlogen. Volgens de dorpelingen was Tommy Rooth de schuldige. Hij was onbetrouwbaar én hij lag met Billy’s familie overhoop. De politie pakte hem op maar moest hem bij gebrek aan bewijs weer in vrijheid stellen. Op een ansichtkaart aan zijn vrouw na, werd nooit meer iets van hem vernomen. Niet veel later maakte Billy’s moeder Magdalena een einde aan haar leven. Haar echtgenoot en haar twee overgebleven kinderen, tieners al, konden het verlies van Billy niet compenseren.


Twintig jaar later probeert Billy’s oudere zus Veronica haar leven niet langer door de verdwijning van haar broertje en de dood van haar moeder te laten beheersen. Ze woont al vanaf haar achttiende niet meer op het Zweedse platteland en ze gaat het contact met haar vader en broer Mattias zo veel mogelijk uit de weg. In Stockholm heeft ze, onder een andere naam, een nieuw leven opgebouwd. Toch blijft het verdriet aan haar trekken. Ze geeft zelfs groepstherapie aan mensen die rouwen om het verlies van een dierbare. Het verdriet van anderen is bedwelmend. Het vervangt de verdovende middelen waar ze eerder naar greep.


Sinds kort is Veronica weer vrijgezel maar ze kan nog niet accepteren dat de liefde van haar leven haar niet meer wil zien. Uit wanhoop is ze de fout ingegaan waarna ze een tijdje niet mocht werken. Nu mag ze op een nieuwe werkplek weer aan de slag. Opnieuw mag ze zich voeden met de ellende van een ander. Veronica weet dat haar nieuwe chef Ruud haar goed in de gaten houdt en ze doet haar uiterste best hem niet teleur te stellen. Ook al dwalen haar gedachten regelmatig af, haar ogen blijven de deelnemers van de groepstherapie aandachtig aankijken.


Isak, een nieuwe deelnemer, verstoort de breekbare balans waar Veronica zich vastberaden aan vastklampt. Er gaat een vreemde aantrekkingskracht van hem uit. Wanneer hij zijn verhaal doet, slaat de verwarring toe. Isak vertelt dat zijn vriendje twintig jaar geleden is verdwenen en niet meer is teruggevonden. Ook al was hij nog maar vijf toen het gebeurde, hij heeft er nog altijd moeite mee. Volkomen overrompeld raakt Veronica de grip op het gesprek kwijt.


Was Isak werkelijk een vriendje van Billy of is hij Billy zelf? Er volgt een verwarrende periode. Tijdens de groepsgesprekken probeert Veronica Isak, geheel tegen de regels in, uit te horen. Ook thuis vindt ze geen rust. Ze heeft het gevoel dat ze in de gaten wordt gehouden en zelfs de sfeer in haar flat voelt verstoord. Veronica beseft dat ze het verleden niet langer kan laten rusten. Ze keert terug naar het platteland, waar haar vader nog altijd in hetzelfde huis woont. Ze is vastbesloten te achterhalen wat er twintig jaar geleden precies is gebeurd. Is Billy werkelijk door Tommy Rooth vermoord of is Isak wel degelijk haar broer?


Het einde van de zomer heeft een diepe indruk op me gemaakt. Auteur Anders de la Motte combineert meerdere soorten spanning met elkaar. Er is sprake van acute angst, sluimerende spanning en een dreigende sfeer. Het onderzoek van Veronica wordt door vrijwel niemand op prijs gesteld, waardoor de spanning alleen maar toeneemt. Wat wordt al twintig jaar verzwegen en door wie?


Veronica neemt de hoofdverhaallijn voor haar rekening. Haar verhaal speelt zich in het heden af. Het verleden wordt door Krister Månsson uit de doeken gedaan. In 1983 is hij als hoofdcommissaris verantwoordelijk voor het onderzoek naar de verdwijning van Billy. Wanneer het uitblijven van resultaten hem persoonlijk wordt aangerekend, krijgt hij problemen met zijn gezondheid. Naast deze twee verhaallijnen zijn er ook brieven toegevoegd. Het zijn liefdesbrieven die steeds obsessiever van toon worden. Door wie zijn ze geschreven?


Het einde van de zomer is niet alleen spannend maar ook heel indringend en aangrijpend. Het is een absolute aanrader voor thrillerfans maar zeker ook voor liefhebbers van psychologische romans. Dit indrukwekkende verhaal laat je niet meer los.


ISBN 9789044538687 | paperback | 379 pagina's | Uitgeverij De Geus | mei 2017

Vertaald door Marika Otte

© Annemarie, 3 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

SchemerzoneSchemerzone
Hilde Vandermeeren


De in Londen woonachtige Kate heeft regelmatig het gevoel dat ze op de automatische piloot leeft. De vermoeidheid is overheersend. Al jaren heeft ze nergens energie voor. Kate vecht doorlopend tegen de slaap maar op begrip hoeft ze niet te rekenen. Regelmatig krijgt ze naar haar hoofd geslingerd dat ze lui is. Maar Kate is niet lui. Ze is gewoon moe. Heel erg moe.


Kate heeft niemand verteld dat ze een slaaponderzoek in een gespecialiseerd slaaplaboratorium heeft ondergaan. Ze is bang dat ze aan een ernstige aandoening lijdt. Hopelijk kan de arts haar geruststellen en is er een simpele verklaring voor haar moeheid. Wat zou het heerlijk zijn als haar werk in het verpleeghuis haar voortaan niet meer volledig uit zou putten. Kate had veel liever een ander beroep willen uitoefenen maar studeren lukte niet goed. Door de uitputting zijn veel deuren voor haar gesloten gebleven. Ook al heeft ze geen droombaan, ze kan in ieder geval de huur van haar knusse flatje betalen.


Helaas is de uitslag van het slaaponderzoek niet goed. Kate lijdt aan de slaapziekte narcolepsie. Dat verklaart ook de levensechte nachtmerries en de aanvallen van kataplexie, waarbij al haar spieren verslappen en ze ogenschijnlijk het bewustzijn verliest. Hoewel medicijnen de symptomen enigszins kunnen verlichten, moet Kate vooral haar levensstijl aanpassen. Zo heeft ze baat bij zogenoemde “powernaps”, korte dutjes die de ergste moeheid tijdelijk wegnemen. De arts adviseert Kate haar baas in vertrouwen te nemen. Het is belangrijk dat ze ook tijdens werktijd dutjes kan doen. Kate peinst er niet over. Het risico haar baan kwijt te raken is gewoonweg te groot.


Uit het niets komt een oplossing voor Kates probleem. Tijdens het uitgaan betrapt ze haar baas met een dame die niet zijn echtgenote is. Kate is discreet en doet niks met haar ontdekking maar haar baas is geschrokken. Er is een gloednieuwe vip-afdeling aan het verpleeghuis toegevoegd en Kate krijgt een van de felbegeerde nieuwe functies. Ze zal niet langer voor de bejaarde bewoners zorgen maar enkel voor de vip die op dat moment op de speciaal ingerichte etage verblijft. Kate is blij. Niemand zal merken dat ze zich af en toe voor een powernap terugtrekt. Haar toekomst ziet er ineens een stuk rooskleuriger uit.


De eerste logé is nog maar een kind. De negenjarige Sienna is de dochter van een glamourkoppel dat regelmatig in de bladen staat. Kate houdt niet erg van kinderen. Wat kan zo’n jong meisje nou mankeren? Volgens haar ouders heeft Sienna rust nodig maar Kate denkt dat ze eerder baat heeft bij een wat strengere aanpak. Het is gewoonweg een verwend kind dat geen zin heeft om naar school te gaan.


Toch is er iets aan Sienna dat Kate raakt. Eigenlijk komt ze helemaal niet verwend over. Ze praat nauwelijks en eet slecht. Zit het meisje toch echt iets dwars? Kate ontdooit en doet steeds meer haar best Sienna op haar gemak te stellen. Er ontstaat een warm contact maar daar komt abrupt een einde aan wanneer een foto van Sienna op Twitter verschijnt. Iemand heeft verraden dat Sienna op de speciale afdeling verblijft. Kate krijgt de schuld. Het bericht is immers via haar account geplaatst. Dat ze haar telefoon kwijt is, wordt afgedaan als een slappe smoes.


Kate wordt op het matje geroepen en er wordt een politieonderzoek naar de laffe daad ingesteld. De roddelpers maakt dankbaar gebruik van alle ophef. Kate wordt door iedereen als zondebok aangewezen en haar leven verandert in een hel. Ze is haar baan, haar reputatie en haar financiële zekerheid kwijt. Haar voormalige collega’s, met wie ze stuk voor stuk bevriend was, kijken haar sinds het voorval met de nek aan. En dan er is nog het onheilspellende gevoel dat niet alleen de roddelpers haar bespioneert. Heeft Kate last van hallucinaties, een symptoom van narcolepsie, of is er iets heel anders gaande?


Een boek van Hilde Vandermeeren is voor mij een waar feestje. Ze schrijft heerlijk meeslepend en combineert boeiende onderwerpen met interessante personages en mysterieuze voorvallen. Kates zorgen zijn terecht. Iemand houdt haar in de gaten. Maar wie is het? De lezer kan kiezen uit een bonte verzameling verdachten. Is het soms Kates nieuwe buurman die, ondanks zijn geringe lengte, iets onheilspellends uitstraalt? Gaat het om de voormalige medewerker van een roddelblad die spoken uit het verleden najaagt? Of is het toch de afgewezen collega of een van de vele andere kleurrijke personages? Ik heb me zonder tegenstribbelen volledig aan het verhaal overgegeven en me laten verrassen door de uitstekend uitgewerkte ontknoping. Hilde Vandermeeren is zonder twijfel een van de beste thrillerschrijvers van de Lage Landen.


ISBN 9789021403991 | paperback | 299 pagina's | Uitgeverij Q | mei 2017

© Annemarie, 1 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Alles  verlorenAlles verloren
Roel Janssen


Tessa Insinger zeilt op de Middellandse zee, met haar boot Blue Belle. Ze heeft de Britse fotograaf Mortimer Davies in Gibraltar aan boord genomen. Hij wil een reportage gaan maken van het vluchtelingendrama aan de grenzen van Europa, en Tessa hoeft niet alles alleen te doen aan boord van het schip. Maar wat zij ziet als een mooie ontspannende tocht over een mooie zee, verandert in een spannend maar angstig avontuur als ze iets in zee zien drijven.


‘Daar,’ wijst hij. ‘Op elf uur.’
‘Tessa neemt de verrekijker van hem over en speurt in de richting die hij aangeeft, schuin voor de boot aan de bakboordkant.
‘Je hebt gelijk,’ zegt ze. ‘Daar drijft iets.’


Het blijkt een rubberbootje te zijn met daarin een bundeltje kleren. Met twee benen, twee armen en een hoofd. Tessa en Mortimer hebben het Syrische meisje Soumaya gevonden. Ze is de enige overlevende van een grote groep mensen die vanaf de kust in Turkije de zee opgegaan zijn, op weg naar de vrijheid. Dachten ze. Hoopten ze. Maar het bleek de weg naar een wisse dood, want het bootje deugde niet, en de reddingsvesten die de vluchtelingen zouden nog geen vogel drijvend gehouden hebben. Soumaya was samen met haar jongere broertje, dat ze niet heeft kunnen redden. Hun ouders waren in Turkije achtergebleven, er was niet genoeg geld om met z’n allen te gaan. Haar verhaal is zo hartverscheurend dat Tessa en Mortimer besluiten te gaan onderzoeken wat er gebeurd is. Wie is degene die een ondeugdelijke boot vol mensen de zee op stuurt? Wat zit hier achter?


Intussen verdwijnt het meisje in een vluchtelingenkamp en vandaar naar Athene en verder Europa in. Tessa probeert contact te houden, maar het meisje heeft niets, ook geen telefoon, en ze is als zeventienjarig alleenstaande vluchtelinge haar bestaan niet zeker. Maar ook Tessa en Mortimer lopen gevaar als ze te veel vragen stellen. Iemand die hen aan informatie helpt wordt voor de ogen van Tessa neergeschoten. 


Alles draait om geld. Om macht en geld. Niet alleen is er een zakenman in Turkije die rijk probeert te worden van deze mensonterende toestanden, er is ook nog een complot gaande dat vanuit Brussel komt. Daar wordt in het geheim druk vergaderd over een plan dat de vluchtelingenstroom tot een halt moet brengen. Een plan dat een einde moet maken aan de toenemende aanhang van het rechts populisme.


Met Alles verloren heeft Janssen een realistisch en actueel verhaal omgezet in een thrillerachtige plot. Zijn manier van schrijven is vrij zakelijk, iedere franje ontbreekt. Vooral de stukken die gaan over de politieke en economische achtergronden zijn best pittig. Het verhaal is fictief maar zoals de auteur in een interview aangaf: gebaseerd op feiten. Dat het toch geen droge kost is geworden ligt aan de spanningsboog, en de beschrijving van de menselijke kant van dit drama dat iedere dag weer vervolgd wordt. Los deze kwestie nu eindelijk eens op, lijkt Janssen te zeggen. Maar tegelijk laat hij zien hoe moeilijk het is om de Europese partijen op één lijn te krijgen, als ook hoe vasthoudend de mensensmokkelaars zijn in hun zucht naar geld.

Roel Janssen is/ was o.a. financieel-economisch journalist en als redacteur bij NRC Handelsblad. Zijn talenkennis komt hem goed van pas bij een andere passie van hem, zeezeilen. Naast zijn werk als journalist is Roel Janssen schrijver van spannende boeken. In 2007 won hij de ‘Gouden Strop’, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek, met ‘De Tiende Vrouw’.


ISBN 9789023455387 |paperback |320 pagina's | Uitgeverij Cargo| februari 2017

© Marjo, 30 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Wat jij niet zietWat jij niet ziet
Sarah Pinborough


Wanneer ze ziet wie haar nieuwe baas is, schrikt ze enorm. De arts die samen met zijn vrouw een rondleiding door de kliniek krijgt, is de onbekende met wie ze tijdens het uitgaan innig gezoend heeft. Van schrik duikt ze het toilet in, waar ze blijft tot het gevaar geweken is. Louise weet echter maar al te goed dat haar vlucht geen blijvend resultaat zal hebben. Zodra de nieuwe arts zich gesetteld heeft, zal hij aan zijn nieuwe secretaresse voorgesteld worden.


David, de nieuwe arts, weet zich geen raad wanneer hij zijn nieuwe secretaresse ziet. De schaamte druipt van zijn gezicht. Dat Louise net een foto van zijn beeldschone vrouw Adele in haar hand heeft wanneer hij zijn kantoor eerder dan verwacht binnenloopt, maakt de situatie alleen maar pijnlijker. Louise probeert hem gerust te stellen en negeert de aantrekkingskracht die nog altijd van hem uitgaat. Verder dan een zoen is het niet gegaan en ze hoeven er nooit meer over te praten. David is opgelucht en al snel staat de spanning om in een vriendschappelijke sfeer.


Nu Louise weet dat David getrouwd is, is hij verboden terrein voor haar. Ze is zelf door haar ex Ian, de vader van haar zoontje Adam, voor een ander verlaten. Nooit zal Louise een andere vrouw aandoen wat ze zelf heeft moeten doorstaan. Ze negeert de gevoelens die David in haar losmaakt zo goed ze kan. Ze heeft bovendien wel wat anders aan haar hoofd. Ian en zijn nieuwe vriendin Lisa willen Adam meenemen naar Frankrijk. Een maand lang willen ze haar van haar kind scheiden. Een maand waarin Lisa, die tot overmaat van ramp zwanger is, ongetwijfeld zal proberen haar plek in te nemen. Louise weigert maar het teleurgestelde gezicht van Adam breekt haar hart. Hij mag gaan, ook al kan ze hem nog geen dag missen.


De volgende ochtend is Louise nog altijd ontdaan. Slordig gekleed brengt ze Adam naar school, waarna ze zich zo snel mogelijk uit de voeten maakt. Louise wil beslist niet met de andere moeders over de naderende zomervakantie praten. Hoewel Adams blije gezichtje haar verdriet enigszins verzachtte, ziet ze nog altijd als een blok tegen het afscheid op. Terwijl Louise haar blik verbeten op de grond gericht houdt, knalt ze tegen iemand op. Het is Adele, Davids bloedmooie vrouw. Ze blijkt niet alleen bijzonder knap maar ook heel aardig te zijn. Voor Louise de kans krijgt te weigeren, heeft Adele haar al op een kopje koffie in een naburige koffiehuisje getrakteerd.


De toevallige ontmoeting met Adele groeit uit tot een vriendschap. Louise weet dat ze David over het contact met Adele moet vertellen, maar ze heeft Adele moeten beloven dat niet te doen. Volgens haar wil David werk en privé strikt gescheiden houden. Louise begrijpt het niet helemaal maar houdt haar mond. Het duurt niet lang voor het helemaal uit de hand loopt. Geheel tegen haar principes in geeft Louise aan haar gevoelens voor David toe. Ze heeft een stiekeme relatie met haar baas en een geheime vriendschap met zijn vrouw. Louise heeft zichzelf in een bijzonder benarde positie gemanoeuvreerd.


In het ijzingwekkend spannende Wat jij niet ziet weet Louise niet dat ze onderdeel van Adeles plan uitmaakt. De lezer weet dat wel maar wat het plan precies is, blijft vooralsnog een raadsel. Louise en ook David vormen Adeles speelballen. Ze weet dat Louise en David elkaar zien, iets wat haar met zowel blijdschap als jaloezie vervult. Louise maakt zich op haar buurt zorgen om haar nieuwe vriendin. Hoewel ze mooi en rijk is, gaat er iets kwetsbaars van haar uit. Soms lijkt het zelfs of ze bang voor David is. Het valt Louise op dat David zijn vrouw wel erg vaak belt en zelfs recepten voor haar uitschrijft. Is haar minnaar eigenlijk wel zo leuk als ze denkt?


Wat jij niet ziet is een verrukkelijk mysterieuze thriller. Werkelijk niets is wat het lijkt. Steeds als je als lezer denkt te weten wat er gaande is, maakt een nieuwe verhaalwending korte metten met deze vermoedens. Dit uitstekende geconstrueerde verhaal leest dan ook als een trein. Wie bespeelt wie en met welk beoogt einddoel? Pas op het allerlaatst wordt duidelijk hoe het zit. In Wat jij niet ziet speelt schrijfster Sarah Pinborough een intrigerend spel met de werkelijkheid. Het resultaat is een thriller met een zowel verrassende als verbluffende ontknoping. Deze uitstekend geschreven thriller is ronduit fascinerend!


ISBN 9789044350579 | paperback | 398 pagina's | The House of Books | juni 2017
Vertaald door Nathaly Schrijnder

© Annemarie, 29 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Luxor Resort
Candy Brouwer


In 2013 verscheen dit debuut van Candy Brouwer, een schrijfster die onder pseudoniem publiceert omdat haar werkgever liever niet met haar erotisch getinte boeken wordt geassocieerd. Zo'n introductie en de vrolijke, zomerse cover spreken natuurlijk meteen aan! Wat belooft dit voor Het Luxor resort?

Monica en Jamal ontmoeten elkaar in een vakantieresort in Luxor. Monica is alleen op reis omdat haar reisgenoten hebben afgehaakt en Jamal en zij voelen zich tot elkaar aangetrokken en beleven een paar mooie dagen (en nachten) met elkaar. De vakantie is heerlijk, totdat er een paar dingen niet blijken te kloppen en Monica op onderzoek uitgaat. Is Jamal wel te vertrouwen?

Het Luxor resort is een echt zomerboek: zwoel, beetje erotisch, beetje spanning. Het boek leest vlot en de auteur weet regelmatig te boeien met mooi taalgebruik en een heldere schrijfstijl. Zowel Jamal als Monica hebben een problematische jeugd gehad, die gaandeweg het verhaal duidelijk wordt en diepgang geeft aan het verhaal. Het wordt overigens nergens echt spannend, maar dat is inherent aan het genre en doet niks aan aan het leesplezier.

Een heerlijk zomerboek dat past in de vakantiekoffer en bij voorkeur gelezen dient te worden aan de rand van een zwembad of aan een zonnig strand.  

In 2015 is het tweede boek van Candy Brouwer: Bed & Breakfast verschenen.


ISBN 9789461090980 | Paperback | 300 pagina's | de Crime Compagnie | juli 2013

Joanazinha, 28 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

HHet motiefet motief

Deel 3 van de Amos Decker-reeks
David Baldacci


Walter Dabney ziet er onberispelijk uit. Zijn haar is net geknipt en zijn stevige lijf is in een duur maatpak gehuld. Door de zelfverzekerdheid die hij uitstraalt gaat hij volledig in zijn omgeving op. Niemand vindt het vreemd dat hij zich in de buurt van het J. Edgar Hoover Building bevindt. De identiteitsbewijzen die om zijn nek bungelen en de luxe aktetas verraden dat hij onderweg naar een bespreking is. Daar is niets vreemds aan.


Amos Decker, die achter Dabney loopt, is ook op weg naar een bespreking. Besprekingen leiden vaak tot veranderingen en daar houdt Amos niet van. Simpelweg omdat hij al te veel veranderingen heeft meegemaakt. De eerste grote omslag in zijn leven vond plaats toen hij tweeëntwintig was. Een klap tegen zijn hoofd maakte een einde aan zijn footballcarrière en voegde een nieuw en ongewenst element aan zijn leven toe. Door het hersenletsel dat hij door de klap opliep lijdt hij nu aan hyperthemesia en synesthesie. Amos is niet in staat ook maar iets te vergeten en er zijn kleuren aan zijn zintuigen gekoppeld. Zo is de kleur blauw voor hem onlosmakelijk met de dood verbonden. 


De tweede grote verandering in zijn leven was de ergste. Toen hij na een dag als alle andere van zijn werk thuiskwam, trof hij zijn vrouw, dochter en zwager dood aan. Ze waren alle drie vermoord. Amos stortte in en raakte zijn baan en huis kwijt. Enige tijd leidde hij zelfs een zwerversbestaan maar nu, twee jaar na de dood van zijn dierbaren, lijkt hij zijn leven eindelijk weer op de rit te hebben. Hij heeft zelfs een baan bij de FBI in de wacht gesleept. Hoewel hij zijn collega’s met zijn norse karakter regelmatig tot wanhoop drijft, is hij goed in zijn werk.


Terug naar het J. Edgar Hoover Building. Er is iets in het straatbeeld veranderd. Het is een verandering die Amos met schrik vervult. De keurige zestiger die voor hem liep heeft een wapen tevoorschijn gehaald dat hij op het achterhoofd van de nietsvermoedende vrouw die enkele meters voor hem loopt richt. Voor Amos kan reageren heeft de man de trekker al overgehaald. De vrouw valt morsdood op de grond. Amos trekt zijn pistool en gebiedt de schutter het wapen te laten zakken. Dat is de keurige zakenman echter niet van plan. Walter Dabney glimlacht en schiet nogmaals. Dit keer op zichzelf.


Amos Decker en zijn collega’s worden op de bizarre moordzaak gezet. Walter Dabney blijkt over een vlekkeloze reputatie te beschikken en ook over het slachtoffer is niets belastends te vinden. De vijftiger Anne Berkshire werkte als lerares en was bovendien vrijwilliger in een hospice. Waarom moest ze dood? Dabneys vrouw en kinderen zijn ontroostbaar. Hun echtgenoot en vader was een fantastische man die geen vlieg kwaad deed. Waarom hij zomaar midden op straat Anne Berkshire en zichzelf een kogel door het hoofd joeg, is voor iedereen een raadsel.


Kenden Walter Dabney en Anne Berkshire elkaar? Na grondig onderzoek blijkt dat niet het geval te zijn geweest. Toch moet er een verband zijn. Amos kan niet geloven dat Walter zomaar een willekeurige voorbijganger heeft gedood. Iets moet de twee aan elkaar binden. Wanneer het team ontdekt dat Anne Berkshire een dubbelleven leidde, neemt de achterdocht toe. Er is iets groots aan de hand. Iets groots en ongrijpbaars.


Het motief is het derde boek over Amos Decker. Na de vreselijke gebeurtenis die zijn leven heeft verwoest, lijkt hij eindelijk weer opgekrabbeld te zijn. Hoewel Amos beslist niet over een warm karakter beschikt, heeft hij tegen wil en dank vrienden gemaakt. Vrienden die hem helpen en vrienden die op zijn hulp vertrouwen. Amos is een prettig personage, ook al heeft hij mijn hart niet gestolen. Hij is rechtdoorzee, iets wat ik erg waardeer.


Wie Amos Decker nog niet kent, hoeft niet per se bij het begin te beginnen. Het motief laat zich prima als een op zich staand boek lezen. Hoewel ik halverwege al doorhad hoe het zat, bleef het verhaal toch boeien. Door de vele verhaalwendingen bleef ik geïnteresseerd in de afloop. Had ik het inderdaad door of toch niet? De spanning en mijn nieuwsgierigheid bleven in stand. David Baldacci schrijft spannende boeken met een prettige sfeer waarin (bijzondere) vriendschappen vaak centraal staan zonder dat de verhalen weekhartig worden. Ook in Het motief zou Amos het zonder zijn vrienden beslist niet hebben gered. Hopelijk wijdt David Baldacci nog een aantal boeken aan dit bijzondere personage.


ISBN 9789400507555  | paperback | 397 pagina's |A.W. Bruna Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Jolanda te Lindert

© Annemarie, 27 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

KoortsDeon Meyer
Koorts


De Koorts was snel en meedogenloos. Als een wervelwind raasde het over de wereld en nam bijna elk leven dat het tegenkwam. De Koorts kwam en de Koorts nam. Het maakte niet uit of je arm of rijk was. Ook maakte de Koorts geen onderscheid tussen man en vrouw, volwassene of kind en huidskleur deed er al helemaal niet toe. Misschien wel voor het eerst sinds het ontstaan van de wereld was iedereen gelijk. Toen de gruwel eindelijk voorbij was, was er vrijwel niemand meer over. 


Ook in Zuid-Afrika heeft de Koorts genadeloos toegeslagen. De eens zo bruisende steden liggen er verlaten bij, boerderijdieren zwerven verwilderd rond en voorzieningen zijn uitgevallen. De weinige overlevenden zijn terug in de tijd geworpen. Alle eens zo vanzelfsprekende luxe is verdwenen. Wie de Koorts heeft overleefd, moet het doen met wat voorhanden is. Keukenkastjes in huizen waar eens gelukkige gezinnen woonden worden geplunderd en supermarktvoorraden gaan langzaam in persoonlijke voorraden op. Simpelweg overleven is de eerste prioriteit.


Ook de dertienjarige Nico Storm en zijn vader Willem zwerven al maanden rond. Ze hebben alleen elkaar nog. Willem beseft dat supermarktvoorraden niet eeuwig beschikbaar blijven. Ook wordt de omgeving steeds gevaarlijker. Zo zijn ze onlangs ternauwernood aan een aanval van verwilderde honden ontsnapt. Doelloos rondzwerven is geen goede oplossing voor de lange termijn. Om een nieuwe toekomst op te kunnen bouwen is stabiliteit nodig. Willem heeft al een plek in gedachten. Het stadje Vanderkloof ligt bij een stuwdam. Waar een stuwdam is, is water. Ook biedt Vanderkloof met een beetje geluk de mogelijkheid elektriciteit op te wekken. Het is een geschikte plek voor een nieuw bestaan.


Willem is niet van plan zijn nieuwe leven alleen met Nico op te bouwen. Voor een nieuw begin zijn mensen nodig. Mensen in alle soorten en maten met verschillende talenten. De mannen waar ze kort na de hondenaanval op stuiten, zijn echter allesbehalve geschikt. Het zijn agressievelingen die bovendien een onschuldige vrouw gevangenhouden. Willem en Nico hadden hun weg kunnen vervolgen maar zo zitten vader en zoon niet in elkaar. Wanneer hun reddingsoperatie op een levensgevaarlijke confrontatie uitloopt, is het niet Willem maar Nico die doortastend optreedt. Het is een griezelige daad voor een jongen van zijn leeftijd maar de vrouw, die Melinda heet, is gered en de nieuwe bevolking van Vanderkloof bestaat nu uit drie personen.


De volgende ontmoeting is enigszins wonderlijk. De man die uit de Cessna 172 die voor het drietal op de weg landt stapt, noemt zichzelf Hennie Flaai. Hij is niet van plan het vliegen op te geven om zich in Vanderkloof te vestigen. Wel is hij bereid tijdens zijn vliegtochten pamfletten te verspreiden. Ondertussen gaan Willem, Nico en Melinda zelf ook op zoek naar mensen. De eerste nieuwe bewoners treffen ze in een camper aan. De moederloze Beryl heeft maar liefst zestien hongerige kinderen onder haar hoede genomen. Ze is uitgeput en bereid mee naar Vanderkloof te gaan.


De volgende nieuwe bewoner is een eenzame motorrijder met de naam Domingo. Hij zal later een beschermende rol op zich nemen. En dan is Hennie Flaai terug. Hij kon Melinda maar niet uit zijn hoofd zetten. Hennie heeft ijverig pamfletten verspreid en vertelt trots dat er maar liefst tweehonderdzestig mensen naar Vanderkloof onderweg zijn. De nieuwe gemeenschap is een feit. Omdat bij een nieuw begin ook een nieuwe naam hoort, wordt Vanderkloof omgedoopt tot Amanzi, wat Xhosa voor water is.


Op dit punt van het verhaal zou ik graag willen vertellen dat iedereen nog lang en gelukkig leefde maar zo is het natuurlijk niet gegaan. Hoewel Koorts een fictief verhaal is, is het beslist geen sprookje. Auteur Deon Meyer heeft vier jaar aan dit boek gewerkt en naast het schrijven ook veel tijd in onderzoek gestoken. De bronnenlijst achterin het boek verraadt dat hij heel wat boeken en websites over onder andere survival en het opbouwen van een nieuw bestaan heeft geraadpleegd. Ook heeft hij contact gezocht met artsen, vliegtuigdeskundigen en andere experts.


Deon Meyer heeft er dus niet zomaar op los gefantaseerd. Elke ontwikkeling die aan het verhaal is toegevoegd, is uiterst realistisch. Niet alleen omgevingsfactoren maar ook menselijke eigenschappen zijn grondig bestudeerd. Zo zijn er plunderaars die een bedreiging voor Amanzi vormen. Binnen de gemeenschap zelf is behoefte aan leiderschap. De kersverse democratie levert naast een prettige structuur ook ontevredenheid en tegenstanders op. Zo gaat dat nu eenmaal.


Ook de vertelvorm van Koorts is bijzonder. Het zijn de memoires van Nico Storm die hij jaren na de dood van zijn vader, die vermoord is, optekent. Hij doet al zijn herinneringen zo nauwkeurig mogelijk uit de doeken waarbij hij ook anderen de ruimte geeft hun verhaal te doen. Door deze manier van vertellen, wordt het verhaal nóg realistischer. Koorts is een belevenis.


Deon Meyer behoort volgens velen, mijzelf incluis, tot de beste thrillerschrijvers ter wereld maar kennelijk is hij niet van plan het daarbij te laten. Met Koorts heeft hij bewezen ook uitstekend met andere genres uit de voeten te kunnen. Mijn bewondering voor deze fantastische schrijver neemt alleen maar toe!


ISBN 9789400508262 | paperback | 544 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers |mei 2017
Vertaald door Karina van Santen en Martine Vosmaer

© Annemarie, 23 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

GetuigenverklaringGetuigenverklaring
Scott Turow

 

Bill ten Boom, Boom in het boek, is een Amerikaanse advocaat met Nederlandse voorouders, van middelbare leeftijd. Nadat zijn huwelijk is gestrand en zijn carrière, hij vertegenwoordigt met name witte boorden criminelen, wel wat nieuwe impulsen kan gebruiken, vertrekt hij voor onbepaalde tijd naar Nederland om voor het Internationaal Strafhof in Den Haag onderzoek te doen naar de verdwijning van vierhonderd Roma vluchtelingen in Bosnië. Een getuige vertelt, in de aangrijpende beginscène van het boek, hoe de 400 Roma door gewapende mannen in een steengroeve worden gedreven waarna er een explosie plaats vindt en ze levend worden begraven. Sindsdien is van hen taal nog teken meer vernomen. De getuige is de enige die gezien heeft wat er toen gebeurde.


Ruim tien jaar later is het aan Boom en zijn Belgische collega Goos de taak om te ontrafelen wat er toen gebeurd is en of de schuldigen vervolgd kunnen worden. Het is Boom al heel snel duidelijk dat dat een schier onmogelijke opdracht is. Behalve deze ene getuige zijn er verder geen andere bewijzen en de bewijzen die ze gedurende het onderzoek vinden, spreken elkaar tegen. Het Amerikaanse leger, wat toentertijd in de buurt gelegerd was, weigert aanvankelijk iedere vorm van medewerking en ook in Bosnië worden ze niet bepaald met open armen ontvangen. Er wordt van hoog tot laag een ondoorzichtig spel gepleegd en de internationale belangen zijn enorm. Niets is wat het lijkt en ook mensen blijken vaak minder betrouwbaar dan ze op het eerste gezicht leken. Als lezer wordt je van de ene hypothese meegesleept in de andere, tot langzaam de ontknoping nadert en de contouren van wat er zich afgespeeld heeft duidelijk worden.


Het verhaal is niet op de werkelijkheid gebaseerd, er is, gelukkig maar, geen groep van 400 Roma verdwenen in die periode en alle personages zijn aan de fantasie van de schrijver ontsproten. Toch flirt het boek nadrukkelijk met de werkelijkheid, sommige gruwelijke getuigenissen uit het boek zijn wél echt gebeurd en de voorvluchtige generaal Kajavic heeft wel heel opvallende overeenkomsten met de Bosnische leider Karadžić. De schrijver heeft zich goed gedocumenteerd, veel gelezen en veel gereisd om dit boek geloofwaardig te kunnen schrijven en dat is gelukt. Het boek geeft een boeiend inkijkje in de werking van het Internationaal Gerechtshof en in alle internationale akkoorden, bureaucratie en verstrengelde belangen die hun werk zo moeilijk maken, en werpt tegelijkertijd licht op de gruwelijkheid en gecompliceerdheid van de Balkanoorlog.


Het is dan ook een spannende, intelligent geschreven, legal thriller, die inhoudelijk véél meer is dan alleen maar een rechtbankverslag. De personages zijn sterk neergezet en geloofwaardig door hun nuances en zwakke en sterke kanten. Bovendien is het boek goed opgebouwd en spannend, tot op de laatste pagina wil je weten wat er nu écht gebeurd is. Het begrip pagetunner was wat mij betreft dan ook absoluut van toepassing… ik kon niet stoppen met lezen. Kortom, een aanrader dus voor de liefhebbers van dit genre, zeker met de vakantie in zicht.


Scott Turrow is advocaat en succesvol auteur, zijn werk is in meer dan veertig talen vertaald. Getuigenverklaring is het tiende deel van zijn Kindle County Legal reeks waarin Boom een rol speelt, maar prima los van de andere delen te lezen.

 

ISBN 9789044633368 | Paperback | 439 pagina's | Uitgeverij Prometheus | mei 2017
 Vertaald door Janet Limonard, Frank van der Knoop en Richard Kwakkel

Willeke, 22 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het paradijsHet paradijs
Suzanne Vermeer


Liza Roozenboom wordt er gek van: iedereen denkt dat haar zoon Mark gewoon de bloemetjes buiten aan het zetten is op het Griekse eiland Corfu. Maak je niet zo druk, zeggen ze tegen haar, het is normaal dat een zoon van 22 zijn moeder niet alles vertelt. Zeker als hij verliefd is! Maar dat is het juist. Liza en Mark hebben zo’n goede band dat het heel erg vreemd is dat ze niets van hem hoort. En als Liza er dan ook nog achter komt dat de vriend van Mark, met wie hij samen op pad is gegaan, wèl terug is in Nederland, wordt ze zo ongerust dat ze zelf het vliegtuig neemt naar Griekenland.

 

Daar ontdekt ze dat hij inderdaad met een meisje op pad is gegaan. Zij zouden een boot wegbrengen en nog wat backpacken. Als Liza de politie inschakelt wuift een opdringerige commissaris haar bezorgdheid weg. Een detective die ze inschakelt lijkt minder corrupt, maar komt ook niet met resultaat. Liza moet met lege handen terug naar Nederland. Zonder te weten waar Mark is. Er komen wel een paar vreemde mailtjes van haar zoon, en al weet ze beter, Liza houdt zich daar maar aan vast. Mark is ‘gewoon’ aan het backpacken…

 

Dit was een jaar geleden. En nu is er een schoen aangespoeld, met menselijke resten. Buiten medeweten van de commissaris, stelt inspecteur Flavian Liza op de hoogte. Hij heeft haar verhaal altijd geloofd, omdat hij als geen ander weet heeft van wat er allemaal speelt op het eiland. Opnieuw vliegt Liza naar Corfu.


Het verhaal wordt verteld vanuit wisselend perspectief, maar vooral vanuit de moeder. Over haar zijn er ook de flashbacks naar 25 jaar geleden, toen Liza op vakantie was in Griekenland en een avontuur beleefde. Wat dat er mee te maken heeft, verklap ik net zo min als de ontknoping van het plot.  


Het paradijs is een verhaal met genoeg actie en spanning zodat je het in één ruk uit wilt lezen, al is het redelijk voorspelbaar. Naast corrupte Grieken zijn er gelukkig ook betrouwbare mensen, zodat je niet helemaal de schrik te pakken hebt na het lezen van dit boek en je toch met gerust hart op vakantie kunt naar een Grieks eiland. Met dit boek in je koffer natuurlijk!


Suzanne Vermeer was het schrijverspseudoniem van de Nederlandse auteur Paul Goeken. Sinds zijn overlijden in juni 2011 blijven er onder dezelfde auteursnaam titels verschijnen, nu door een onbekende auteur geschreven.


ISBN 9789400507708 | paperback | 312 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | april 2017

© Marjo, 20 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VerslaafdVerslaafd
Deel 3 van de Hercules-reeks
Kallentoft & Lutteman


Het roze pilletje is voorzien van een afbeelding van het onschuldige hertje Bambi. Het is een pil die vrolijkheid oproept. Een allesoverheersend gevoel van liefde. Een liefde zo groot dat het zelfs de ergste pijn overstijgt. Theo en zijn vijf vrienden ervaren een ultiem gevoel van bevrijding. Hun lichamen zijn niet langer nodig. Overmand door geluk bevrijden ze zichzelf en elkaar van hun nutteloze omhulsels. Ze zijn vrij. Vrijer dan ze ooit zijn geweest.


Het geluk van Theo en zijn vrienden is van korte duur. Tegen de tijd dat de drugs zijn uitgewerkt, zijn ze allemaal dood. Hun lichamen worden op een eilandje tussen de restanten van een feestje gevonden. De dodelijke verwondingen die de feestgangers zichzelf en elkaar hebben toegebracht zijn ronduit gruwelijk. Zelfs de doorgewinterde politieman Zack Harris weet niet wat hij ziet.


In eerste instantie is onduidelijk wat de jongeren precies is overkomen maar wanneer niet veel later een tweede groep tieners dood wordt aangetroffen, wordt ook een roze pil met een vreemde samenstelling aangetroffen. De bizarre moordzaken zijn druggerelateerd en dat is voor Zack geen pretje. Hij is zelf nog maar net afgekickt en had zich liever iets langer afzijdig gehouden van de wereld waarin hij zich lange tijd veel te vrijelijk heeft voortbewogen. Toch zal hij de drugsscene weer in moeten duiken. Als Zack en zijn collega’s de toevoer van de bambipillen niet snel stoppen, zullen de gevolgen niet te overzien zijn.


Niet alleen de aard van de moordzaken maar ook de ring die zijn ringvinger omknelt, bezorgt Zack een ongemakkelijk gevoel. Zijn vriendin Mera heeft hem gevraagd met haar te trouwen. Ze zijn officieel verloofd. Zack houdt met heel zijn hart van Mera maar hij is bang te falen. Tot voor kort was zijn leven een chaos. Wat als hij terugvalt in zijn oude gedrag en Mera teleurstelt? En dan is er nog Hebe. Beeldschone Hebe. Zack heeft Mera nooit bedrogen maar er is iets tussen hem en Hebe dat hem verwart. Zack wil de rest van zijn leven met Mera doorbrengen maar het is Hebe die door zijn hoofd blijft spoken.


Zack probeert Hebe van zich af te zetten en zich op een toekomst met Mera te concentreren. De moordzaken vergen veel van hem. De beelden van de hevig toegetakelde lichamen blijven maar door zijn hoofd spoken. Nooit eerder hebben de gevolgen van drugsgebruik zich zo gruwelijk aan hem geopenbaard. Toch blijft het lonken. Zack snakt naar de troostende roes die even al zijn zorgen weg kan nemen. Dagelijks levert hij een zwaar gevecht tegen de verleiding. Het mag niet. Het kan niet. Wanneer Mera met een tweede verrassing op de proppen komt, beseft Zack dat hij nooit meer terug mag vallen. Hij moet alleen nog een manier vinden om de verleiding voorgoed te kunnen weerstaan.


Verslaafd is het derde deel in de Hercules-reeks. Wie de eerste twee delen – Zack en Ontspoord – gelezen heeft, kent hoofdpersonage Zack inmiddels goed. De inmiddels achtentwintigjarige Zack is uitgegroeid tot een ervaren politieman die niet altijd kan verbloemen dat hij een pittig verleden met zich meesleept. Dat zijn beste vriend een drugsdealer is, maakt zijn leven alleen maar moeilijker. Toch kan Zack de desastreuze vriendschap niet verbreken. Hij is trouw. Wie zijn vriendschap eenmaal heeft verdiend, kan altijd op hem rekenen.


Zack worstelt niet alleen met het heden maar ook met het verleden. Zo heeft hij het gevoel dat de onopgeloste moord op zijn moeder tussen hem en een gelukkige toekomst instaat. Zack zoekt naar een verklaring voor haar wrede gedrag. Waarom haatte de vrouw die hem hoorde te koesteren hem zo? Waarom moest Zack zijn eigen moeder vrezen?


Schrijversduo Mons Kallentoft en Markus Lutteman weten met hun boeken over Zack een wereld te creëren die zo levensecht is, dat ik steeds opnieuw vergeet dat het om fictie gaat. Alle personages in het boek beschikken over een eigen en realistisch karakter. In Verslaafd voeren verschillende emoties en karaktereigenschappen een strijd met elkaar. Draait het om macht, geld, wraak of iets heel anders? Wie is onderdanig en wie deelt de lakens uit? Verslaafd is een boek om helemaal in op te gaan. Een verhaal dat doorgrond moet en wil worden. Kallentoft & Lutteman vormen een ijzersterk duo.


ISBN 9789401606615 | paperback | 335 pagina's | Xander Uitgevers | april 2017
Vertaald door Neeltje Wiersma

© Annemarie, 20 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

18 graden onder nul18 graden onder nul
Stefan Ahnhem


Met een harde klap maakt de autospiegel zich van de Toyota Corolla van Astrid Tuvesson los. Woest drukt Astrid de claxon in maar de bestuurder van de rode BMW die verantwoordelijk voor de schade is, is niet onder de indruk. Met een noodgang verdwijnt de dure auto in de verte. Astrid, hoofd van het rechercheteam van de Zweedse stad Helsingborg, pikt het niet en zet de achtervolging in. Ze heeft een hekel aan rijkelui die denken dat wetten alleen voor de minderbedeelden gelden.


Er volgt een woeste achtervolging die eindigt op het moment dat Astrid tegen een fontein knalt. Wanneer Astrid zich verdwaast uit haar auto bevrijdt, ziet ze tot haar verbazing dat de BMW regelrecht op de kade afstevent. Waarom is de bestuurder niet rechtsaf geslagen, de vrijheid tegemoet? De verbijstering neemt toe wanneer ze ziet dat de auto met een noodgang over de kademuur knalt en in het diepe water verdwijnt. Alleen de luchtbellen die uit het water opstijgen verraden wat er zojuist is gebeurd.


Astrid is hevig beledigd wanneer haar toegesnelde collega’s haar op het gebruik van alcohol willen controleren. Ze weigert. Astrid weet dat ze na haar scheiding steeds meer is gaan drinken maar het probleem is echt niet zo groot als sommigen denken. Heus, ze heeft het in de hand, ook al stelt ze als leidinggevende weinig meer voor. Voor de uren en zelfs dagen die ze regelmatig uit beeld verdwijnt, heeft ze altijd wel een verklaring.


Alsof het al niet vreemd genoeg is dat iemand zich vrijwillig van de kade afstort, blijkt de bestuurder die niet veel later uit het water wordt gevist, al twee maanden dood te zijn. Het lichaam is ingevroren geweest. Hoe kan een bevroren lijk zich als een ware coureur door het verkeer hebben voortbewogen? Omdat Astrid weer eens onbereikbaar is, storten Fabian Risk en zijn collega’s zich zonder haar instructies op het onderzoek. Dat zijn ze inmiddels wel gewend.


Het wordt nóg vreemder. De dode blijkt Peter Brise, de bedenker van een populair spelletje, te zijn. Meerdere mensen hebben hem kort voor zijn dood nog gezien en gesproken. Hoe kunnen diverse mensen zaken met een dode hebben gedaan? Even wordt de deskundigheid van lijkschouwer Vlecht in twijfel getrokken maar de ervaren onderzoeker blijft bij zijn mening: Peter Brise is zonder twijfel zo’n twee maanden geleden gestorven.


In buurland Denemarken baalt een oude bekende van Fabian hevig van haar nieuwe functie. Dunja Hougaard is een speurder, geen toezichthouder. Ze vindt het vreselijk dat ze weer in uniform op patrouille moet. Tot overmaat van ramp vraagt haar partner Magnus haar vrijwel dagelijks mee uit.


Wanneer Dunja en Magnus op een melding over een verwarde en bebloede vrouw afgaan, gaat de vrouw er volledig overstuur met hun dienstwapens vandoor. Wanneer niet veel later een dode zwerver wordt gevonden, wordt de vrouw door Dunja’s meerderen onmiddellijk als verdachte aangemerkt. Dunja heeft echter het idee dat er iets anders aan de hand is. Iemand had op de dode ingetrapt en hoewel de vrouw met bloed bedekt was, waren haar schoenen schoon. Dunja hoopt de vrouw zo snel mogelijk te vinden. Niet om haar in te rekenen maar om haar als getuige te horen. Wat heeft de vrouw gezien? Wat heeft haar zo overstuur gemaakt dat ze voor alles en iedereen op de vlucht is geslagen?


18 graden onder nul is het derde boek in de Fabian Risk-reeks. Het is een losstaand deel maar toch raad ik aan om bij het eerste boek – Zonder gezicht – te beginnen. Dit is een reeks om van begin tot eind te volgen, simpelweg omdat het zo goed geschreven is dat je geen letter zult willen missen. 


Hoewel de onderwerpen in dit boek uiteenlopend zijn, heeft auteur Stefan Ahnhem ze toch uiterst kundig tot een mooi geheel samen weten te voegen. De gebeurtenissen in het boek zijn mysterieus maar wanneer de waarheid zich ontvouwt, blijkt het om actuele onderwerpen te gaan die de laatste tijd helaas regelmatig het nieuws hebben gehaald.  Ahnhem beschrijft griezelig realistisch hoe je als onschuldige, kwetsbare burger ongewild bij iets vreselijks betrokken kunt raken en dat het slecht met je af kan lopen als je per ongeluk op het verkeerde moment op de verkeerde plek bent. Met het messcherp geschreven 18 graden onder nul maakt Ahnhem op onthutsende wijze duidelijk dat het verschil tussen mens en monster vaak niet met het blote oog waarneembaar is.


ISBN 9789041425331 | paperback | 460 pagina's | Ambo|Anthos | mei 2017
Vertaald door Tineke Jorissen-Wedzinga

© Annemarie, 20 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Goede dochterGoede dochter
Karin Slaughter


Hoewel het na de brand waarbij hun ouderlijk huis in vlammen opging met de onbezorgdheid van de zusjes Charlotte en Samantha Quinn was gedaan, gingen hun zorgen vooral naar hun vader Rusty uit. Dat hun lieve, wereldvreemde moeder Gamma vermoord zou kunnen worden, kwam niet eens in ze op. Dat de vijftienjarige Sam met een kogel in haar hoofd levend begraven zou worden terwijl de dertienjarige Charlie de benen uit haar lijf zou rennen om aan de moordenaars te ontsnappen, kwam zelfs in hun ergste nachtmerries niet voor. Toch gebeurde het. Het onvoorstelbare werd werkelijkheid.


De brand waardoor het gezin noodgedwongen naar een krakkemikkige boerderij moest verhuizen, was aangestoken. Rusty was een advocaat die zelfs het grootste uitschot uit zijn woonplaats Pikeville verdedigde en veel mensen namen hem dat beslist niet in dank af. Charlie, Sam en ook Gamma waren bang dat het niet bij de brandstichting alleen zou blijven. Ze kregen gelijk.


Uitgerekend op de dag dat Gamma had besloten haar dochters een dagje thuis te houden, drongen twee mannen met bivakmutsen op de boerderij binnen. Toen ze Rusty niet konden vinden, schoten ze Gamma dood. Sam en Charlie werden mee naar het bos genomen, waar al een graf was gegraven. Dat het graf eigenlijk voor Rusty was bedoeld, deed er niet meer toe. De meisjes hadden de mannen herkend en moesten het veld ruimen.


Charlie en Sam wisten de inktzwarte dag te overleven maar het werd nooit meer zoals het was. Hun jeugd was voorgoed voorbij. Door de kogel in haar hoofd, belandde Sam met hersenletsel in het ziekenhuis en Charlie was voorgoed getekend door alles wat ze had aanschouwd. Het verdriet om Gamma overheerste. Hun lieve, bijzondere moeder was er niet meer.


Men zegt weleens dat de tijd alle wonden heelt maar dat geldt niet voor Charlie en Sam. Achtentwintig jaar later zit het beeld van de gruwelijke dood van Gamma nog altijd op hun netvlies gebrand. Sam is Pikeville ontvlucht maar Charlie heeft haar geboortestad nooit verlaten. Zij is de dochter die altijd voor haar vader klaarstaat, ook al blijft Rusty er een potje van maken. Charlie zelf kan er ook wat van. Haar echtgenoot Ben heeft haar negen maanden geleden verlaten en hoewel ze nog altijd vurig hoopt dat hij terug zal komen, is ze met een vreemde het bed ingedoken. Nou ja, een bed was het niet eens. Een ordinaire vrijpartij in een pick-up is niet iets waar ze trots op is. Tot overmaat van ramp heeft haar onbekende minnaar per ongeluk haar telefoon meegenomen. Charlie zal de man, die ze het liefst nooit meer was tegengekomen, moeten opzoeken.


Charlies minnaar-voor-een-nacht werkt als leraar op de school die Charlie als kind heeft bezocht. Weemoedig loopt ze door de gangen die nog altijd vertrouwd aanvoelen. Het weerzien is ongemakkelijk. Op het moment dat Charlie er een paar bitse woorden uit wil floepen, worden haar gedachten overstemd door een onheilspellend geluid dat ze uit duizenden zal herkennen. Er wordt een wapen afgevuurd. Dit keer rent Charlie niet weg. Dit keer vlucht ze niet voor het gevaar. Charlie Quinn aarzelt geen moment en rent het gevaar tegemoet.


Goede dochter is meer dan een spannende thriller. Het is het levensverhaal van twee vrouwen die worstelen met de gruwelijkheden die ze op jonge leeftijd hebben meegemaakt. Sam heeft zich aan haar belofte aan Gamma gehouden. Haar moeder voelde feilloos aan dat haar oudste kind elders thuishoorde. In de grote stad voelt Sam zich thuis. Toch zal ze nu naar Pikeville terug moeten keren. Haar vader en zus hebben haar na een heftige gebeurtenis nodig en ondanks alles zijn ze familie. Het zal geen gemakkelijke tijd worden want Sam en Charlie zijn door alles wat er gebeurd is beslist niet naar elkaar toegegroeid. Ze konden alleen verder met hun leven door elkaar los te laten.


Met Goede dochter heeft Karin Slaughter me weten te raken. Het is een rauw en eerlijk verhaal over leed dat zich niet weg laat stoppen. Charlie heeft het geprobeerd. Jarenlang. Zij was immers de goede dochter. De schietpartij in de school uit haar jeugd maakt echter iets in haar los. Het deurtje in haar hoofd dat ze jarenlang stevig vergrendeld heeft gehouden, is op een kier komen te staan. De waarheid die ze zo zorgvuldig heeft verborgen, staat op het punt te ontsnappen. Goede dochter ademt een onderhuidse spanning uit. Een spanning die zich geen moment laat bedwingen. Karin Slaughter blijft onverminderd en indrukwekkend goed.


ISBN 9789402726800| paperback | 512 pagina's | HarperCollins | juni 2016
Vertaald door Ineke Lenting

© Annemarie, 16 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Vind haarVind haar
Lisa Gardner


De peperdure drankjes die hij voor haar heeft gekocht, zijn niet vrijblijvend. De onbekende waar Flora een groot deel van de avond mee heeft gedanst, verwacht er iets voor terug. Wanneer Flora hem lachend afwijst, slaat hij haar in het gezicht. Terwijl de man raast en tiert, probeert Flora te bedenken welke zelfverdedigingstechniek ze toe zal passen. Angst voelt ze niet. De agressieveling heeft het op de verkeerde voorzien. Flora is niet zo onschuldig als ze eruitziet.


Flora hoeft haar handen niet vuil te maken. Een gespierde barman springt voor haar in de bres en voert haar bezorgd van haar belager weg. Wanneer de nachtclub steeds verder uit het zicht verdwijnt, beseft Flora dat zijn hand zich als een ijzeren greep om haar arm heeft gesloten. De barman is geen heldhaftige redder in nood maar een nieuwe belager. Flora zit in de problemen. Opnieuw.


Flora verliest het bewustzijn. Wanneer ze haar ogen weer opent, bevindt ze zich in een garage. Haar handen zijn met tiewraps geboeid en haar belager heeft haar uitgekleed. Flora kan wel raden dat het niet goed met haar af gaat lopen als ze niet snel in actie komt. Gelukkig heeft ze zich de afgelopen jaren op dit soort situaties voorbereid. Na alles wat haar is overkomen, was het de enige manier om de regie over haar leven weer een beetje terug te krijgen. Toch zullen haar gedachten nooit meer alleen van haarzelf zijn. Er spookt een monster door haar hoofd. Een monster dat haar nooit meer met rust zal laten.


In de garage zijn weinig verdedigingsmiddelen voorhanden maar Flora heeft geleerd dat een wapen vele gedaantes kent. Tegen de tijd dat haar belager terugkeert, is ze klaar voor de aanval. De twee onschuldige goedjes die ze in zijn gezicht gooit, veroorzaken een chemische reactie. Er stijgt rook uit het haar van de barman op. Even later volgen de vlammen. Flora kijkt bewegingloos toe hoe de man, die haar ongetwijfeld wilde verkrachten, in vlammen opgaat. Het is zijn eigen schuld.


Niet veel later heeft rechercheur D.D. Warren geen idee wat ze met de situatie aan moet. Er ligt een zwartgeblakerd lijk op de grond en in een van de patrouilleauto’s zit een bibberende jonge vrouw in de verte te staren. Volgens haar collega’s heeft ze iemand van de FBI gebeld. D.D. begrijpt er niks van en het gevoel van verwarring neemt toe wanneer de vrouw beweert dat de dode spierbundel de ontvoerder van de al maanden vermiste studente Stacey Summers is en dat het in een hoek van de garage naar bloed ruikt. Wie is deze superpadvindster?


De FBI-medewerker die door Flora is opgetrommeld verschaft meer duidelijkheid. Flora is Florence Dane. Zeven jaar geleden werd ze tijdens een vakantie in Palm Beach ontvoerd en pas na vierhonderdtweeënzeventig dagen bevrijd. Flora’s ontvoerder hield haar het grootste deel van de tijd in een kist opgesloten. De rest van de tijd vergreep hij zich aan haar. D.D. herinnert zich het verhaal nog maar al te goed. Wat Flora heeft moeten doorstaan, is ronduit afschuwelijk. Maar waarom hangt ze na alles wat ze heeft meegemaakt dan steeds in bars rond? Wanneer D.D. ontdekt dat Flora haar zelfverdedigingstechnieken de laatste tijd al vaker heeft toegepast, vraagt ze zich af waar de jonge vrouw in vredesnaam mee bezig is.


Vind haar is meteen tergend spannend. Waarom zoekt Flora het gevaar steeds op? In het huis van de barman wordt geen spoor van Stacey Summers aangetroffen maar er zijn wel aanwijzingen dat de dode iets met verdwijning van twee andere meisjes te maken heeft gehad. Dankzij Flora’s dodelijke zelfverdedigingstechnieken kan de man helaas niet meer ondervraagd worden. Flora zelf gaat naar huis waar ze probeert de indringende geur van verbrand mensenvlees van zich af te spoelen. Doodmoe sleept ze zich vervolgens naar bed. De volgende ochtend is ze spoorloos verdwenen.


Na alles wat er is gebeurd, zal Flora nooit vertrekken zonder haar moeder in te lichten. Ook heeft Flora de deuren van haar appartement open laten staan terwijl ze die normaliter met meerdere sloten vergrendelt. Florence Dane is opnieuw ontvoerd. De vrouw die al zoveel heeft meegemaakt, zal nog een keer voor haar leven moeten knokken.


Vind haar is een van de spannendste thrillers die ik de afgelopen tijd heb gelezen. Lisa Gardner weet de spanning doorlopend vast te houden en zelfs steeds meer op te voeren. Daarnaast is de spanning heel mooi vermengd met de persoonlijke strijd van Flora. Hoeveel kan de menselijke geest verdragen? Wanneer is het moment gekomen om de strijd op te geven? Deze uitstekend geschreven en meer dan intense thriller vol verrassende verhaalwendingen is een absolute aanrader!


ISBN 9789023454984 | paperback | 641 pagina's | Uitgeverij Cargo | mei 2017
Vertaald door Els Franci-Ekeler

© Annemarie, 14 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De vrouw in de blauwe mantelDe vrouw in de blauwe mantel
Geschenkboek Spannende Boeken Weken 2017
Deon Meyer


Het lichaam van de onbekende vrouw wordt gevonden door dertien Xhosa-vrouwen die bij een uitkijkpunt tussen Umtata en Kaapstad wachten tot de chauffeur van hun taxibusje klaar is met zijn sanitaire stop. Door hun gegil en de daaropvolgende ontdekking plast de chauffeur van schrik over zijn schoen. Hij haast zich terug naar het busje en start de motor maar daar zijn de passagiers niet van gediend. Vertraging of niet, de politie moet gebeld worden. Ook na het telefoontje weigeren de vrouwen te vertrekken. Ze vormen een kring om het lichaam van de dode vrouw en zingen zachtjes kerkliederen tot de politie arriveert. Ook een dode verdient immers respect.


De opgetrommelde politie van Somerset West weet zich geen raad met de lugubere vondst. Volgens de lijkschouwer is de hoofdwond aan de achterkant van haar hoofd de doodsoorzaak. Om een noodlottig ongeval gaat het in ieder geval niet. Iemand heeft de vrouw volledig ontkleed en met bleekmiddel gewassen. Het sterk geurende goedje zit werkelijk overal. Hoewel ze op het uitkijkpunt is gevonden, is ze daar niet om het leven gebracht. Zonder plaats delict zal het niet eenvoudig worden de moordzaak op te lossen. Na een oproep in de media komt er iets meer duidelijkheid. De vrouw wordt geïdentificeerd als Alicia Lewis.  Brigadier Tando Duba springt nog net geen gat in de lucht wanneer blijkt dat het slachtoffer een Britse toerist is. Nu mogen de Valken, de rechercheurs van de afdeling Ernstige Delicten, het van hem overnemen.


Pas 96 uur na de vondst van het lijk krijgen rechercheurs Bennie Griessel en Vaughn Cupido de zaak toebedeeld. Aangezien de eerste 48 uur bij een moordzaak het belangrijkst zijn, is er veel kostbare tijd verloren gegaan. Toch zullen de twee ervaren rechercheurs een poging moeten wagen. Allereerst moet worden onderzocht waarom de Britse Alicia Lewis naar Zuid-Afrika is gekomen. Heeft ze zichzelf op een vakantie in deze prachtige omgeving getrakteerd of heeft ze de lange reis met een andere reden gemaakt? Bennie en Vaughn beginnen hun onderzoek in het hotel waar Alicia verbleef. Ze weten nog niet dat de zaak een bijzonder kunstzinnig én Nederlands tintje zal krijgen.


De vrouw in de blauwe mantel is het geschenkboek van de Spannende Boeken Weken 2017 (9 t/m 25 juni 2017). Het is geschreven door Deon Meyer, van wie onlangs ook de thriller Koorts is verschenen. Voor de vele fans van deze begenadigde schrijver is De vrouw in de blauwe mantel een prachtig cadeau waarin hoofdpersonage Bennie Griessel van plan is zijn vriendin Alexa ten huwelijk te vragen. Vaughn gunt zijn collega en vriend het liefdesgeluk maar hij maakt zich ook zorgen. Hoewel Bennie al enige tijd niet meer drinkt, is hij nog altijd een alcoholist en dat geldt ook voor Alexa. Vormen de twee wel een goed koppel? Bennie weet niet goed hoe hij het heerlijke gevoel van geborgenheid dat hem dagelijks overvalt aan zijn collega moet beschrijven. Hoewel hij er klaar voor is de rest van zijn leven met Alexa te delen, wacht hem nog een lastige taak. Er moet een mooie verlovingsring komen en verlovingsringen zijn peperduur.


Mocht je nog nooit een boek van Deon Meyer gelezen hebben dan vormt dit geschenkboek een uitstekende kennismaking met de Zuid-Afrikaanse schrijver. Hoewel het geen dikke pil is, is het een echt Bennie Griessel-boek. Dit boekpersonage behoort al jaren tot mijn favorieten. Wees gewaarschuwd: de kans is groot dat je na het lezen van dit boek op een drafje terug naar de boekwinkel zal gaan om meer boeken van deze fantastische auteur in te slaan!


Deon Meyer brengt de liefde voor zijn land niet alleen tot uiting in zijn fantastische thrillers maar ook in de prachtige foto’s die hij maakt. Keer op keer geniet ik van de indrukwekkende wijze waarop hij het kleurenpalet en het pure van uitgestrekte landschappen vastlegt. De onderste foto op de cover van dit boek is door hem gemaakt. Wil je meer van zijn foto’s zien? Dat kan! Afgelopen dinsdag heeft de auteur een fototentoonstelling in de Schiphol Airport Library geopend. Daar – en in de bibliotheken in Almere, Ede, Wageningen, Muiden, Den Helder, Tilburg, Middelburg, Harderberg en Zwolle - kun je zijn indrukwekkende werk tijdens de Spannende Boeken Weken bekijken. Mocht je in de gelegenheid zijn te gaan, aarzel dan niet!  


ISBN  9789059654228 | paperback | 95 pagina's | Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek en A.W. Bruna Uitgevers| juni 2017
Vertaald door Martine Vosmaer en Karina van Santen

© Annemarie, 9 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Als twee druppels waterAls twee druppels water
Anna Snoekstra


Ze zei het in een opwelling. Toen de supermarktbewaker haar op diefstal betrapte, deden haar tranen hem immers niets. Ook de opgetrommelde politie was onverbiddelijk. Ze zouden haar niet zomaar laten gaan. Toen ze besloot het te zeggen, gleed de opgebouwde spanning soepel van haar af. De woorden die ze later zou betreuren stroomden helder en duidelijk verstaanbaar uit haar mond:


Mijn naam is Rebecca Winter. Elf jaar geleden ben ik ontvoerd.


Het was niet de bedoeling dat Rebecca’s ouders meteen opgetrommeld zouden worden. Het ging haar puur om extra tijd. Terwijl iedereen zich verwonderd met haar onthulling zou bezighouden, zou ze stilletjes verdwijnen. Ze was het simpelweg zat om steeds te moeten boeten voor het feit dat het haar in het leven niet altijd meezat. Dat ze op Rebecca leek, ontdekte ze bij toeval toen ze naar een special over het verdwenen meisje keek. Zij en Rebecca zouden tweelingzussen kunnen zijn geweest.


Het lukt haar niet ongemerkt weg te glippen en voor ze het weet, belandt ze in het huis van Rebecca’s ouders, die haar liefdevol onthalen. Wanneer ze de liefde in de ogen van Rebecca’s moeder ziet, schaamt ze zich. Toch houdt ze haar mond. Het is eigenlijk best fijn om zo warm onthaald te worden. Haar eigen familie is haar beu. Het is heerlijk om lekker warm te kunnen douchen en een volle maag te hebben. Binnenkort zal ze weer verdwijnen maar voorlopig zal ze een zo goed mogelijk toneelstukje opvoeren.


Hoewel haar ouders niet aan haar identiteit lijken te twijfelen en haar bovendien geen lastige vragen stellen, is ze toch bang door de mand te vallen. Rechercheur Vincent Andopolis heeft elf jaar geleden zijn uiterste best gedaan de verdwenen Rebecca op te sporen en hij is dan ook dolblij dat ze weer terug is. Eindelijk kan hij achterhalen wat er gebeurd is en een mogelijke ontvoerder oppakken. Hij bestookt haar dan ook met vragen. Vragen waar ze nauwelijks antwoorden op weet. Ze maakt gebruik van de weinige informatie die ze over Rebecca heeft en besluit het verder op geheugenverlies te gooien. Zodra hij te veel aandringt, raakt ze zogenaamd in paniek waarna Rebecca’s ouders onmiddellijk voor haar in de bres springen. Heus, ze weet écht niet meer wat er gebeurd is.


Wanneer de twee jongere broers naar het ouderlijk huis terugkeren, slaat de angst haar om het hart. Zullen ze haar doorzien? Zal ze weer haar gewone zelf worden? Haar angst blijkt onterecht. Zonder aarzelen nemen ze haar in hun midden op. De familie is weer compleet. Ze geniet van hun aandacht. Toch knelt er iets. Gaat het eigenlijk niet allemaal te soepel? Hoe meer ze in het verleden van Rebecca duikt, hoe groter het gevoel van ongemak wordt. Wat is Rebecca eigenlijk al die jaren geleden precies overkomen?


Als twee druppels water is het debuut van de Australische schrijfster Anna Snoekstra. Het verhaal in deze spannende thriller is in twee verhaallijnen opgedeeld. De eerste verhaallijn staat hierboven beschreven. Dit verhaalgedeelte wordt regelmatig doorbroken door gebeurtenissen uit het verleden. De lezer maakt kennis met de zestienjarige Rebecca Winter. Ze is een echte tiener met een beste vriendin, een heimelijke liefde en een bijbaantje in een bekende fastfoodketen. Toch gebeurt er iets in Rebecca’s leven dat haar kippenvel bezorgt. Hoewel het lijkt of ze zich dingen inbeeldt, is Rebecca ervan overtuigd dat de dingen die ze ziet echt zijn.


Wat dit verhaal anders maakt dan thrillers met een soortgelijke inhoud, is de manier waarop Anna Snoekstra de lezer plaagt. Als lezer weet je dat Rebecca elk moment kan verdwijnen maar steeds als het moment aangebroken lijkt te zijn, gebeurt er iets heel anders dan verwacht. Het verhaal zit dan ook vol spanningspieken, waardoor mijn nieuwsgierigheid doorlopend geprikkeld werd. Door deze manier van vertellen heeft Anna Snoekstra een heel meeslepend verhaal gecreëerd. Ik ben dan ook heel benieuwd naar haar tweede boek!


ISBN 9789402717204 | paperback | 302 pagina's | HarperCollins | mei 2017
Vertaald door Sonja van Toorn

© Annemarie, 7 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Kleine zwarte leugensKleine zwarte leugens
Sharon Bolton


Op de Falklandeilanden is de rust weergekeerd na de oorlog met Argentinië, maar voor de Schotse oud-militair Callum die op de eilanden is blijven wonen, is de herinnering vaak nog heftig. Hij lijdt aan PTTS. Callum hoopt nog steeds dat zeebiologe Catrin met hem mee naar Schotland gaat. Drie jaar eerder hadden ze een relatie, maar Catrin was toen getrouwd met Ben, met wie ze twee zonen heeft.


En toen gebeurde het ergste wat een moeder kan overkomen: bij een ongeluk kwamen haar twee zonen om het leven. Haar beste vriendin Rachel lette even niet op, en de auto met daarin Catrins zoons stortte van het klif. Alsof dat niet genoeg was, kreeg Catrin daarna een miskraam en liep haar huwelijk stuk. Vanaf dat moment sloeg de vriendschap met Rachel om in pure haat.


Als er in de kleine gemeenschap opnieuw een kind verdwijnt, lopen de spanningen hoog op. Eerder verdwenen Jimmy Brown, zeven jaar oud, en Fred Harper, vijf jaar oud. Men ging uit van een ongeluk, maar de lichamen werden nooit teruggevonden. Nu de derde verdwijning een kind van toeristen betreft - Archie West, 3 jaar oud - is de politie er zeer op gebrand dit kind terug te vinden. Dood of levend.


Nu blijkt ook dat de omwonenden al langer in de veronderstelling waren dat Catrin aan het doordraaien was. Als zij bijna tweehonderd walvissen doodschiet - omdat zij gestrand zijn en anders een langzame dood zouden sterven - wordt ze openlijker beschuldigd. Zij heeft laten zien dat ze in staat is om te doden. Erger is dat Catrin dat zelf nu ook beseft, en haar wraakgevoelens laaien op, zeker nu de dag nadert waarop haar kinderen gestorven zijn. Haar onschuld wat betreft de verdwenen kinderen kan ze alleen aantonen als zij de kinderen vindt. Callum helpt daarbij. Intussen is er evenwel een hetze tegen Catrin aan het ontstaan, die te maken heeft met het cruiseschip dat vast ligt aan de kade.


Het verhaal wordt verteld in drie delen die elkaar overlappen in data tot de verhaallijnen bijeen komen op die fatale derde november. Eerst is Catrin aan het woord, dan Callum, en als derde Rachel. Die laatste is even een minder welkome verrassing. Er is een goede reden waarom ook zij verteller wordt, maar de lezer vindt haar op dat moment onsympathiek en wil liever terug naar Catrin of Callum. Natuurlijk lees je door, want de spanning neemt toe. Er is een vierde kind verdwenen!


Sharon Bolton zet haar lezers steeds op het verkeerde been, en komt met een vrij onverwachte maar logische ontknoping. Het is een tenenkrommend verhaal, met op de achtergrond nog wat geschiedenis, over de Falklandeilanden dus. Sharon Bolton woont in Londen, waar veel van haar thrillers zich afspelen. Ze weet als geen ander de sfeer van de donkerste kanten van de stad te beschrijven. Bolton is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award.


ISBN 99789400508064 | paperback | 416 pagina's | Bruna| januari 2017

Vertaald uit het Engels door Anda Witsenburg

© Marjo, 5 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het zusjeHet zusje
Louise Jensen


Al maanden sleept het leven van Grace zich moeizaam voort. Haar vriend Dan moedigt haar aan de draad weer op te pakken maar het lukt Grace niet. Terwijl Dan met zijn vrienden voetbalt en de kroeg induikt, praat Grace thuis tegen haar kat Miekie. Haar hoofd tolt nog altijd van de vreselijke gebeurtenis die een paar maanden geleden haar leven volledig op zijn kop zette. Charlie is dood. Haar beste vriendin is er niet meer.


Tijdens de uitvaartdienst is Charlies moeder Lexie vreselijk tegen haar tekeer gegaan. Ze gaf Grace de schuld van Charlies dood. Steeds als Grace aan die vreselijke dag terugdenkt, lijkt de knoop in haar maag te groeien. Charlie was haar redder in nood toen ze als jong meisje, na een gruwelijke gebeurtenis, bij haar grootouders introk en naar een andere school in een andere stad moest. Als Charlie die eerste schooldag niet voor haar in de bres was gesprongen, was ze misschien de rest van haar schooltijd het slachtoffer van pestkoppen geweest.


Grace heeft nooit geweten waarom Charlie op haar achttiende ineens verdween. Toen ze jaren later weer opdook was er geen tijd voor een verklaring. Nu spoken de laatste woorden van Charlie dagelijks door haar hoofd:


Ik heb iets vreselijks gedaan, Grace. Ik hoop dat je me kunt vergeven.


Grace heeft geen idee waar Charlie op doelt. Charlie is helemaal niet tot vreselijke dingen in staat. Heeft het soms met Charlies vader te maken? Kort voor Charlie verdween, probeerde ze haar vader op te sporen. Heeft ze hem gevonden? Grace besluit ook naar hem op zoek te gaan. Wie weet kan hij haar meer vertellen over de jaren dat Charlie ver bij haar beste vriendin vandaan was.


Er zit niets anders op dan Lexie, die gelukkig weer wat gekalmeerd is, te benaderen. Charlies moeder heeft altijd steevast geweigerd de naam van Charlies vader te onthullen maar dit keer is ze loslippiger. Charlie is geboren uit een eenmalig samenzijn van Lexie en Paul Lawson, een muzikant. Grace heeft geen idee hoe ze hem op moeten sporen. Simpelweg googelen heeft geen zin want er blijken wereldwijd heel wat Paul Lawsons te bestaan. Gelukkig komt Dan op het lumineuze idee een oproep op internet te plaatsen. Wie weet is Paul Lawson nog steeds muzikant of herinnert iemand zich hem van vroeger.


Dans idee blijkt briljant te zijn. Binnen de korte keren meldt ene Anna zich. Ze beweert Paul Lawson te kennen. Wanneer Grace haar in een cafeetje ontmoet, klikt het onmiddellijk. Anna vertelt Grace tot haar grote verbazing dat ze een dochter van Paul is en dat haar vader niet meer leeft. De aanvankelijke teleurstelling slaat vrijwel meteen om in enthousiasme. Anna is een halfzusje van Charlie! Zonder aarzelen neemt ze Anna in haar leven op en wanneer haar nieuwe vriendin zonder woonruimte komt te zitten, biedt ze haar meteen de logeerkamer in het huis van haar en Dan aan. Nog altijd verblind door verdriet, beseft Grace niet dat het nooit verstandig is vreemden onderdak te verschaffen.


Auteur Louise Jensen groeide op met de boeken van Enid Blyton. Op haar website schrijft ze dat ze als kind ver voorbij bedtijd, vechtend tegen de slaap, keer op keer de avonturen die haar vrienden – want zo voelde het – beleefden las. Haar leraar Engels moedigde haar liefde voor lezen aan en al snel was Louise door alle boeken van de schoolbibliotheek heen. Haar eerste boek bestond uit zes aan elkaar geplakte bladzijdes. Nadat ze als dertiger een auto-ongeluk kreeg, pakte ze het schrijven weer op. Dit ronduit verrukkelijke debuut is het resultaat. Ook wie niet weet dat Louise Jensen Brits is, weet na het lezen van het eerste hoofdstuk meteen dat het hier om een onvervalste Britse thriller gaat.


Het zusje gaat over een kwetsbare vrouw die met open ogen in een valkuil loopt. Direct nadat Anna bij haar en Dan is ingetrokken, gebeuren er vervelende en zelfs ronduit beangstigende dingen. Is het wel verstandig om Anna zomaar te vertrouwen? Hoewel ze Charlies halfzusje is, is ze ook een vreemde. En waarom lijkt Dan zo van de aanwezigheid van de aantrekkelijke Anna te balen? Grace negeert alle negatieve gebeurtenissen en omarmt het feit dat ze in Anna een deel van Charlie heeft teruggevonden. Als lezer voel je haarfijn aan dat Grace gevaar loopt maar wie er precies achter de griezelige gebeurtenissen zit, blijft lange tijd een raadsel. Is het Anna of toch niet? De intieme en indringende sfeer van het verhaal hebben me volledig ingepakt. Ik kon mijn nieuwsgierigheid naar de afloop niet bedwingen en heb het boek in één ruk uitgelezen. Van deze schrijfster wil ik absoluut meer lezen en ik wacht dan ook vol spanning op de vertaling van haar tweede boek, getiteld “The Gift”.


ISBN 9789400508439 | paperback | 351 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Mary Bresser

© Annemarie, 4 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

GeruisloosGeruisloos
Ellen De Vriend


De vakantie in het strandhuisje in Zeeland moet haar huwelijk redden. Tenminste: dat hoopt Stephanie vurig. Haar relatie met Paul, die als sleepbootkapitein werkt, is altijd goed geweest maar de laatste maanden lijkt de liefde tussen hen langzaam uit te doven. Op welk moment is de klad in hun relatie geraakt? Stephanie hoopt dat de liefde door de vakantie weer op zal bloeien. Samen hebben ze immers een dochter. De zesjarige Nina verdient twee ouders die hun best doen weer nader tot elkaar te komen.


Het verloopt al meteen niet zoals gepland. Stephanie heeft niet goed naar het werkrooster van Paul gekeken en de verkeerde weken geboekt. Paul kan alleen de eerste vakantieweek mee. De tweede week zullen Stephanie en Nina in het huisje achterblijven, terwijl Paul voor zijn werk naar Duitsland vertrekt. Paul is niet blij met de blunder van Stephanie en dat laat hij duidelijk blijken. Stephanie doet haar best het zo gezellig mogelijk te maken maar Paul blijft knorrig. Op haar vraag wat er toch aan de hand is, krijgt ze geen antwoord. Zijn ogen worden steeds als magneten naar het beeldscherm van zijn smartphone getrokken.


Gelukkig heeft ze Nina. Stephanie is dol op haar dochter. Vrijwel dagelijks vraagt ze zich af hoe ze toch zo’n prachtig kind heeft kunnen baren. Het is heerlijk om te zien hoe het meisje op het strand enthousiast heen en weer rent. Al snel heeft het meisje een vriendinnetje. Nina en Anniek giechelen samen alsof ze elkaar al jaren kennen. Stephanie heeft echter vooral interesse in de vader van Anniek. Ze kent hem. Wat toevallig dat hij ook in een strandhuisje verblijft! Jaren geleden vormden zij en Timo, Annieks vader, een stel. Even leek het erop dat ze voor altijd bij elkaar zouden blijven maar toen maakte Stephanie het uit. Nu ze hem weer ziet, begrijpt ze niet goed waarom ze destijds een einde aan hun relatie heeft gemaakt.


Timo is getrouwd met Marlen. Stephanie vindt haar maar een vreemd mens. Komt dat omdat Marlen werkelijk een vreemde snuiter is of vindt Stephanie haar simpelweg niet leuk omdat ze met Timo samen is? Stephanie weet het niet. Wat ze wel weet, is dat ze niet naar het strand is gekomen om met Timo te flirten. Ze hoopt nog altijd dat Paul zal ontdooien. Ze zijn immers al tien jaar samen, dat gooi je toch niet zomaar weg?


Hoewel Marlen een schitterende verschijning is, toont Timo weinig interesse in zijn vrouw. Zijn belangstelling voor Stephanie is echter overduidelijk. Zodra Marlen en Paul even niet opletten, werpt hij haar begerige blikken toe. Het verwart Stephanie. Ze kan niet ontkennen dat ze naar Timo verlangt maar hij is getrouwd. En zij ook. Ze is naar Zeeland gekomen om aan haar huwelijk te werken. Waarom werkt Paul niet een beetje meer mee? Terwijl Timo steeds vuriger naar haar lonkt, neemt Paul meer en meer afstand.


In Geruisloos belandt journalist Stephanie in een situatie die alleen maar slecht af kan lopen. Timo dringt haar leven steeds verder binnen. Hoewel ze allebei getrouwd zijn, is het duidelijk dat ze beide overwegen aan hun lustgevoelens toe te geven. Gevleid door alle aandacht die haar jeugdliefde haar schenkt, negeert Stephanie de loeiende alarmbellen in haar hoofd. Timo is veel te gretig. Het lijkt wel of hij nooit over hun breuk heen is gekomen. Stephanie kan maar beter wat afstand van hem nemen.


Er is een tweede verhaallijn met de hoofdverhaallijn verweven. Deze verhaallijn vertelt het gruwelijke verhaal van een moeder die haar zesjarige dochter een moment uit het oog verliest en haar vervolgens niet meer kan vinden. In paniek zoekt ze het hele strand af maar het is al te laat. Het levenloze lichaam van het meisje wordt uit zee gevist. De wereld van de moeder stort in.


Wie is deze moeder? Gaat het om Stephanie of om Marlen misschien? Zal Nina of Anniek tijdens de vakantie in Zeeland de dood vinden? Door deze verhaallijn bleef ik lezen. Ik hoopte, tegen beter weten in, dat het allemaal toch nog goed af zou lopen.


Een erg sterk verhaal is Geruisloos niet maar de vlotte schrijfstijl van Ellen De Vriend bevalt goed. Ze weet de frustratie en twijfels van Stephanie goed te beschrijven, hoewel Stephanie op sommige ontwikkelingen wat vreemd reageert. Geruisloos vormt dan ook een prima vakantiethriller, hoewel een onbezorgd dagje naar het strand na het lezen van dit boek van de baan is…


ISBN 9789045212739 | paperback | 259 pagina's | Karakter Uitgevers | mei 2017

© Annemarie, 3 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

BloedbroersBloedbroers
Deel 2 van de Made in Sweden-reeks
Roslund & Thunberg


Het is een ongemakkelijk weerzien. Op de parkeerplaats voor een penitentiaire inrichting zal over enkele ogenblikken een ongewoon gezin herenigd worden. Britt-Marie en haar zoon Felix zijn samen gekomen. Even zag Ivan, die alleen is gekomen, zijn middelste zoon voor een vreemde aan. Onwillig wachten ze samen op Leo, de oudste zoon. Hij heeft zes jaar, het langst van allemaal, gevangengezeten. Leo was immers het brein achter de overvallen.


Ivan is veranderd, ook al gelooft Britt-Marie dat niet. Hij is niet meer de man die jaren geleden zijn vrouw, voor de ogen van hun drie zoons, in elkaar sloeg. Ivan drinkt niet meer. Nu hij de drank heeft afgezworen, is hij een ander mens. Hij heeft zelfs een doodgewone baan. Samen met zijn jongste zoon Vincent knapt hij huizen op. Het is eerlijk werk. Ivan zal nooit meer samen met zijn zoons overvallen plegen. Die tijd is geweest. Nu Leo uit de gevangenis komt, kunnen ze eindelijk echt opnieuw beginnen. De drie zoons zijn weer samen, klaar voor een nieuwe start.


Leo is verbaasd zowel zijn vader als zijn moeder op de parkeerplaats aan te treffen. Nadat hij zijn moeder en Felix een stevige knuffel heeft gegeven, ondergaat hij gelaten de omhelzing van zijn vader. Ivan ruikt anders. De dranklucht die deel van zijn lichaamsgeur uitmaakte is verdwenen. Leo heeft echter geen tijd voor een emotioneel weerzien. Hij heeft dingen te doen. En waarom is Vincent niet op komen dagen? Hij gelooft geen woord van Felix’ verklaring dat Vincent het te druk zou hebben. Als het om het weerzien met een broer gaat, is geen enkel excuus acceptabel.


Leo laat het welkomstcomité achter om een aantal verborgen schatten op te graven. Voor een nieuwe begin is geld nodig. Veel geld. In de gevangenis heeft hij nieuwe contacten opgedaan en samen met zijn nieuwe maten heeft hij een briljant plan gesmeed. Leo zal zijn leven niet beteren. Hij zal simpelweg voorkomen dat hij dit keer gepakt wordt.  


Wanneer kort na Leo’s vrijlating een overval wordt gepleegd, vreest Ivan het ergste. Hoewel zijn oudste zoon op het moment van de overval korte tijd in zijn gezelschap verkeerde, vertrouwt hij het niet. Het is te toevallig allemaal. Te vertrouwd. Dat hij zelf Leo’s alibi vormt, wil nog niet zeggen dat Leo niet bij de overval betrokken is geweest. De politie blijkt het roerend met hem eens te zijn. Inspecteur Broncks, de man die ervoor heeft gezorgd dat vader en zoons achter de tralies verdwenen, is er als de kippen bij.


Het verbaast Leo niet dat Broncks opduikt. Hij had niet anders verwacht. Het is allemaal onderdeel van zijn plan. Leo heeft een zorgvuldig dwaalspoor voor Broncks uitgestippeld. Terwijl de politieman ijverig achter de broodkruimels aan zal rennen, zullen Leo en zijn maten de grootste overval ooit plegen. Het is alleen jammer dat de politie een van zijn maten tijdens de eerste overval heeft gedood. Nu zijn alleen Leo en Sam nog over. Hij zal opnieuw zijn broers moeten benaderen. Broers laten elkaar immers nooit in de steek.


Bloedbroers vertelt het verhaal van drie broers die door een jeugdtrauma een bijzonder hechte band hebben. Toen hun vader hun moeder het ziekenhuis in sloeg, hadden ze alleen elkaar nog. Gedreven door een krom verantwoordingsgevoel beging Leo al in zijn tienertijd zijn eerste misdaad. Dat hij zijn broertjes bij zijn praktijken betrok, was in zijn ogen vanzelfsprekend. Nu hij weer op vrije voeten is, maakt Britt-Marie zich zorgen. Er nestelt zich een knellend gevoel van ongerustheid in haar binnenste. Britt-Marie houdt van alle drie haar zoons evenveel maar ze is bang dat Leo haar andere twee zoons opnieuw in het ongeluk zal storten. Loyaliteit is iets bewonderenswaardigs maar het kan ook voor een boel ellende zorgen.


In Bloedbroers wisselen spannende thrillerelementen en een tragische familiegeschiedenis elkaar op precies de juiste momenten af. In dit meeslepende verhaal staat broederliefde centraal. Naast de drie broers zijn er nog twee broers die traumatische jeugdherinneringen delen. Hoe ver kan en mag broederliefde gaan? De beklemmende dillema’s in Bloedbroers hielden me tot en met de laatste bladzijde in spanning!

ISBN 9789044534030| paperback | 475 pagina's | Uitgeverij De Geus | mei 2017
Vertaald door Ron Bezemer

© Annemarie, 1 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De NergensmanDe Nergensman
Gregg Hurwitz


Hoewel Evan Smoak een man van vlees en bloed is, heeft hij nooit echt bestaan. Zijn vroege jeugd bracht hij in de anonimiteit van een kindertehuis door. Het leven was hard voor de jonge Evan en zijn toekomst zag er weinig rooskleurig uit. Een onbekende met de naam Jack Johns bood hem een uitweg. Jack nam Evan onder zijn hoede en ontpopte zich tot een strenge maar rechtvaardige mentor. Hij leerde Evan vechten, pijn te negeren en zelfs te doden. Evan groeide uit tot een moordmachine met de naam “Orphan X”.


Hoewel Evan zonder aarzelen mensen doodde, voelde hij zich nooit schuldig. Het waren stuk voor stuk slechteriken. Toen Evan ontdekte dat hij bedrogen was en ook onschuldige mensen had gedood, stortte zijn wereld in. Hij vertikte het nog langer voor het zogenoemde Orphan-project te werken. Jack, die als een vader voor hem was, probeerde hem te helpen maar moest dat met de dood bekopen. Evan verloor niet alleen zijn enige vriend maar ook zijn identiteit. Sindsdien probeert hij zijn daden goed te maken door als “De Nergensman” onbekenden te helpen. Niemand weet wie hij is en waar hij zich bevindt, tot grote frustratie van de leiders van het Orphan-project. Zij willen de “verrader” in hun midden maar al te graag uitschakelen. Voorgoed.


De Nergensman is enkel via een speciaal, uiterst beveiligd telefoonnummer te bereiken. Wie door Evan gered is, wordt door hem verzocht het nummer eenmalig aan iemand anders die dringend hulp nodig heeft door te geven. In de tussentijd wacht Evan geduldig tot zijn telefoon begint te trillen. Zijn hele leven draait om deze reddingsmissies. Een privéleven heeft hij niet. Evan leeft grotendeels in de schaduw. Ook op liefdesgebied kan hij niemand in zijn leven toelaten, ook al is er iemand die hij bijzonder graag mag. Evan mag niet liefhebben, dat is te gevaarlijk. Er zijn immers nog altijd Orphans naar hem op zoek.


Wanneer Evan een telefoontje van de wanhopige Anna Rezian ontvangt, komt hij meteen in actie. Het nog maar vijftienjarige meisje is benaderd door Addison, een tienerjongen die meisjes ronselt voor mensenhandelaars. Anna is ten einde raad want Addison heeft gedreigd haar familie kwaad te doen als ze niet meewerkt. Wanneer een onbekende haar het telefoonnummer van De Nergensman geeft grijpt ze haar kans, waarna Evan met Addison en zijn opdrachtgever afrekent. Tot zijn grote schrik is hij echter te laat in actie gekomen. Evan vindt papieren waarop staat dat een ander jong meisje, de zeventienjarige Alison Siegler, in een zeecontainer onderweg is naar haar nieuwe “eigenaar”. Hij moet haar redden, hoe dan ook.


Geschokt door de papieren die hij heeft gevonden, laat Evan zijn concentratie een moment verflauwen. Het wordt hem bijna fataal. Onbekenden vallen hem aan en steken een naald in zijn hals. Wanneer hij weer bij kennis komt, bevindt hij zich een in luxueus ingericht maar vergrendeld vertrek. Wanneer hij uit het raam kijkt, ziet hij dat hij zich in een zwaarbewaakte vallei bevindt. Een ijskoude vallei. Waar is hij en wie heeft hem gevangengenomen? Evan maakt zich nauwelijks zorgen om wat hem te wachten staat. Hij denkt alleen maar aan Alison Siegler, die nog altijd in de zeecontainer zit. Als Evan niet op tijd ontsnapt, staat Alison een vreselijk lot te wachten.


Hoewel de vijand in De Nergensman - in tegenstelling tot die in de meeste van de boeken van Gregg Hurwitz - niet onzichtbaar is, is deze wel bijzonder mysterieus. Wie is Evans steenrijke ontvoerder? Wanhopig probeert Evan de wijze lessen van Jack toe te passen. Hij is nog altijd vastbesloten Alison te redden, ook al lijkt ontsnappen onmogelijk. En dan trilt zijn telefoon opnieuw. Evan begrijpt niet hoe de knul die hem belt aan zijn nummer komt maar de wanhoop in zijn stem is bijna tastbaar. Hoe moet Evan twee jongen mensen redden terwijl hij zelf hopeloos in de val zit?


Wie graag lang met een boek doet kan maar beter voor een andere thriller kiezen want wie eenmaal in De Nergensman begint, zal niet meer willen stoppen met lezen. Dat het verhaal vergezocht is, maakt niet uit. Gregg Hurwitz weet alles bijzonder goed te onderbouwen waardoor je als lezer het gevoel hebt je in een nieuwe wereld te begeven. Een wereld vol mensen en methoden die misschien, net buiten je bereik, toch echt bestaan. Het personage Evan Smoak is briljant gekozen. Hij is een contradictie. Een moordenaar met een hart. Hoewel hij zonder aarzelen doodt, lukt het me maar niet hem te verafschuwen. Ik heb genoten van dit spannende verhaal en ik verheug me op een volgend deel. Ik wil beslist nog geen afscheid van de intrigerende Evan nemen.


ISBN 9789400508682  | paperback | 352 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Martin Jansen in de Wal

© Annemarie, 31 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Winactie

De uitgever heeft een leuke winactie aan dit boek verbonden. Doe jij ook mee? Dit moet je doen:

Je kruipt voor één dagje in de huid van Evan Smoak, inclusief een geheime missie! Wat is jouw unieke codenaam? Geef dit via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. aan A.W. Bruna Uitgevers door, inclusief een uitleg en maak kans op een exemplaar van De Nergensman!

Hier staat meer informatie over de winactie: https://www.awbruna.nl/blogtour-met-de-nergensman-gregg-hurwitz

Mijn codenaam is “De Opruimster”. Een dag lang maak ik korte metten al het mogelijke “vuil” dat jouw leven beheerst. Zit je ergens mee, valt iemand je lastig of is het een bende in huis? De Opruimster komt in actie!

De vondelingDe vondeling
Madsen


Op een zonnige zomerdag wandelt Patricia van Susteren met haar twee maanden oude zoontje Tony door het Vondelpark. Ze geniet met volle teugen van de prettige stilte die het park in de ochtenduren uitwasemt. Wanneer ze met Tony op een bankje genietend om zich heen kijkt, slaakt Tony een vrolijke kreet. Hij heeft een vlinder ontdekt. Patricia loopt met haar zoon in haar armen enthousiast achter het fladderende koolwitje aan. De vlinder is hen echter te snel af en moeder en zoon keren terug naar het bankje waar ze de wandelwagen achtergelaten hebben. Wanneer Patricia’s blik op de inhoud van het wandelwagentje valt, kan ze nauwelijks bevatten wat haar ogen haar vertellen. Hoewel ze Tony nog altijd in haar armen houdt, ligt er toch een kindje in de wandelwagen.


Het kindje heeft een donkere huidskleur en draagt een polsbandje met de naam Mokabe van Susteren. Volgens de verdere gegevens die op het polsbandje staan, is het knulletje op 22 mei 2010 geboren. Patricia begrijpt er helemaal niks van. Wat doet het kindje in Tony’s wandelwagen, waarom draagt hij haar achternaam én hoe kan het dat hij op dezelfde dag als Tony is geboren?


Tevergeefs wacht Patricia op een lachende cameraploeg die uit de struiken tevoorschijn komt maar helaas gaat het niet om een grap van een flauw televisieprogramma. Ze is alleen met de twee kinderen in het park. Nog altijd verbijsterd legt ze Tony naast het jongetje, waarna ze naar het politiebureau loopt. Voor de deur blijft ze staan. Hoe legt ze dit uit? Patricia heeft tijd nodig om te bevatten wat er gebeurd is en maakt rechtsomkeer. Ze gaat naar huis, waar ze haar vriend Peter belt.


Peter schrikt wanneer Patricia hem opbelt en hem vraagt direct naar huis te komen. Hij vreest dat ze heeft ontdekt dat hij, ondanks zijn belofte te stoppen, toch weer heeft gegokt. In clandestiene goktenten heeft hij een gokschuld van 50.000 euro opgebouwd. Hoe legt hij dit aan de moeder van zijn kind uit? Peter is dol op Patricia en hij moet er niet aan denken haar kwijt te raken. Wanneer ze hem bij thuiskomst enthousiast om de hals valt, begrijpt hij er niks meer van. Is hij dan toch niet door de mand gevallen? Vol verbazing hoort hij het verhaal van zijn vriendin aan.


Kort na Peters thuiskomst volgen een aantal vreemde voorvallen elkaar in hoog tempo op. De mobiele telefoons van zowel Peter als Patricia melden elk vijf gemiste oproepen uit Ivoorkust. Voor ze van de verbazing zijn bekomen, wordt er een gekoeld pakje bezorgd met daarin een sleutel aan een navelstreng. Het bedrijf dat het pakketje heeft verstuurd, blijkt niet te bestaan. Wat is er toch aan de hand? Wanneer Peter op advies van zijn zakenpartner en goede vriend Nico de naam van het onbekende jongetje googelt, bekruipt hem een angstig vermoeden. Mokabe blijkt de naam van een koffietentje in het Amerikaanse Saint Louis te zijn. Peter kent de stad wel. Hij was er zo’n elf maanden geleden op zakenreis. Het is de stad waar hij een slippertje maakte. Onbeschermd. De kleine Mokabe van Susteren moet zijn zoon zijn. Hoe legt hij dat aan Patricia uit?


Vind je het bovenstaande verhaal bizar? Het wordt allemaal nog veel vreemder. Als snel blijkt Peter het slachtoffer van een afperser te zijn. Als Peter niet met een enorm bedrag op de proppen komt, zal de afkomst van de kleine Mokabe aan Patricia onthuld worden. Dan raakt hij de liefde van zijn leven kwijt. Auteurs Jan de Roos en Chris Willemsen, de namen achter het pseudoniem Madsen, hebben zich flink op het verhaal uitgeleefd. Ik vermoed zomaar dat er flink wat afgelachen is tijdens het schrijven van dit boek.


De vondeling is een “Literairy thriller”. Volgens de uitgever de eerste in zijn soort. Het “airy” in Literairy staat voor luchtig en dat is dit verhaal zeker. Wie graag een serieuze thriller leest of van kort en bondig houdt, kan maar beter voor een ander boek kiezen.


Aanvankelijk schrok ik een beetje van de schrijfstijl van de auteurs. Ik werd gebombardeerd met zinnen zonder onderwerp en wel erg uitgebreide beschrijvingen. Daarnaast dwalen de gedachten van de hoofdpersonen om de haverklap af. Het duurde even voor ik aan deze ongewone schrijfwijze gewend was maar uiteindelijk kreeg ik toch de smaak te pakken. Het verhaal is gewoonweg raar en het rammelt aan alle kanten maar het plezier van de schrijvers spat van de bladzijdes af en dat maakt dit boek toch aantrekkelijk. Jan de Roos en Chris Willemsen hebben het aangedurfd anders te zijn.


Dat het schrijversduo naast schrijven ook van muziek houdt, komt uit het boek duidelijk naar voren. Zo hebben alle hoofdstukken de titel van een liedje gekregen. Samen vormen zij de soundtrack van dit boek, die op Spotify te beluisteren is.


ISBN 9789048310418  | paperback | 470 pagina's | Veltman Uitgevers | mei 2017

© Annemarie, 30 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ik tel tot tienIk tel tot tien
Linda Green


Muriel snapt niet dat ze ongestraft hun gang kunnen gaan. Het is ronduit absurd hoe moderne ouders hun kinderen opvoeden. Het is toch niet te veel gevraagd je kroost fatsoenlijk te kleden en enige beleefdheidsnormen bij te brengen? Ouders zouden eens wat meer aandacht aan hun kinderen moeten besteden, in plaats van aan zichzelf en hun drukke banen. Heus, sommige mensen verdienen het niet kinderen te hebben.


Zonder het te weten is Lisa het type moeder dat door Muriel verafschuwd wordt. Haar gezellige huis is rommelig en haar ouders moeten vaak bijspringen om op haar twee jonge kinderen te passen omdat Lisa lange werkdagen maakt in de sportschool waar ze als instructrice werkt. Ook haar echtgenoot Alex is veel van huis. Er moet immers brood op de plank komen. De chaos in het leven van Lisa is niet onprettig. Het is een gemoedelijke wanorde waar iedereen zielstevreden mee is. Als Muriel in staat was geweest dat te begrijpen, was het allemaal niet zo uit de hand gelopen.


Lisa’s jongste telg Ella is net vier geworden. Over een paar dagen gaat ze voor het eerst naar school. Lisa denkt niet dat er kinderen bestaan die daar meer naar uitkijken dan Ella. Ze besluit een spaarzame vrije middag op te offeren om met haar jongste dochter naar de speeltuin te gaan. Nog even en dan zullen Ella’s middagen immers door school in beslag worden genomen. Ella reageert verheugt op het voorgenomen uitje. Eindelijk kan ze haar moeder laten zien dat ze al van de grote glijbaan durft.


In de speeltuin vertoont Ella juichend haar kunsten op de glijbaan. Nadat het meisje haar moeder van haar talent heeft overtuigd, wordt er verstoppertje gespeeld. Lisa verstopt zich achter een boom en wordt vrijwel meteen gevonden. Dan is het Ella’s beurt. Lisa’s hoort haar voetjes op het pad roffelen maar het geluid wordt al snel onderbroken door gegil. Ella is gevallen. Lisa snelt naar haar kind toe en bekijkt de twee geschaafde handen die het meisje haar toesteekt. Bij gebrek aan een doekje, veegt ze de aarde met haar hand van de schaafplekken. Zodra ze thuis zijn, zal ze de schaafwonden fatsoenlijk schoonmaken. Ella besluit stoer dat ze het spelletje wil hervatten en Lisa loopt terug naar de boom waar ze tot honderd moet tellen.


Muriel heeft het allemaal zien gebeuren. Tot haar afschuw zag ze dat de vrouw de handen van het kind niet ontsmette. Wat een schande! En dan draait de vrouw zich om en loopt weg terwijl ze in een smartphone praat. Muriel kan het niet langer aanzien en loopt op het meisje af om haar verwondingen te inspecteren. Tot haar verbazing herkent het kind haar. Vol vertrouwen vertelt Ella Muriel dat haar broer Otis pianolessen bij haar volgt.


Op het moment dat ze het meisje mee naar huis neemt, ziet ze haar actie als een goede daad. Het lieflijke kind moet tegen de onverschilligheid van haar ouders beschermd worden. Pas als iedereen beseft dat Ella’s ouders geen kinderen verdienen, zal ze het meisje aan de autoriteiten overdragen. Tot die tijd zal ze voor het meisje zorgen en haar enig fatsoen bijbrengen. Haar moeder zal ontmaskerd worden en Muriel zal de lovende dankwoorden met een gepaste bescheidenheid in ontvangst nemen. Dat de wereld van Ella’s liefdevolle familie instort, interesseert haar niet. Wie zich misdraagt, kan immers straf verwachten.


Ik tel tot tien gaat over een van de ergste dingen die een ouder kan overkomen. Een kind dat ontvoerd wordt. Lisa en Alex gaan door een hel. Terwijl de paniek in woeste golven door hun lijf giert, worden ze publiekelijk bezit. De verdwijning van Ella wordt breed uitgemeten in de pers en iedereen heeft er een mening over. De kleine Ella snapt er niks van. Heeft haar moeder niet goed voor haar gezorgd? Ze vindt het niet leuk bij Muriel. Er hangt een nare sfeer in het huis die zelfs door een vierjarige opgepikt wordt.


Het verhaal wordt door Lisa, Muriel en een derde persoon verteld. De intense wanhoop van Lisa steekt extra fel af tegen de onverbiddelijke koelheid van Muriel. De derde persoon is Matthew, de zoon van Muriel. Zijn verhaal speelt zich een jaar eerder af. Wanneer hij voor het eerst verliefd wordt, beseft hij pas goed hoe de liefde van zijn moeder hem verstikt. Hij durft haar niet over zijn vriendinnetje te vertellen uit angst dat ze niet in staat is hem met een ander te delen.


Het boek begint met de onheilspellend zin “Je lichaam beseft eerder dan je hersenen dat je je kind kwijt bent.”. De spanning die deze eerste zin oproept, blijft tot en met de laatste zin aanwezig. Ik heb deze bloedstollende thriller dan ook in één ruk uitgelezen.


ISBN 9789022579923 | paperback | 336 pagina's | Boekerij | mei 2017
Vertaald door Yolande Ligterink

© Annemarie, 22 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

In het waterIn het water
Paula Hawkins


Wanneer ze het nieuws hoort, gaat er een golf van opluchting door Jules heen. Toen de politiemensen bij haar aanbelden, vreesde ze even dat er iets met haar vrienden of collega’s was gebeurd. Dat was niet zo. Het ging om Nel. Haar zus heeft zelfmoord gepleegd. De opluchting maakt plaats voor woede. Hoe heeft Nel zo zelfzuchtig kunnen zijn? Jules zal terug moeten keren naar Beckford, de plek die ze jaren geleden ontvlucht is, enkel en alleen omdat Nel zo onverantwoordelijk is geweest.


Toen Jules het plaatsje waar ze opgroeide ontvluchtte, was ze vastbesloten nooit meer terug te keren. Het was de plek waar ze haar ernstig zieke moeder verloor. De plek waar haar zus Nel haar de rug toekeerde toen ze haar het meest nodig had. Toch is er geen ontkomen aan. Nel was een alleenstaande moeder. Door haar egoïstische daad staat haar vijftienjarige dochter Lena er nu alleen voor. Jules kan het meisje onmogelijk in de steek laten.


Het botert al meteen niet tussen Jules en Lena. De tiener stelt zich kil en terughoudend op. Tot overmaat van ramp had Nel haar intrek in haar ouderlijk huis genomen. Elke hoek en kier van het gebouw doet Jules aan het verleden denken. Lena geeft haar bovendien het gevoel dat ze een indringer is. Hoort een kind trouwens niet te rouwen om het verlies van haar moeder? Lena gedraagt zich griezelig onaangedaan.


Nel heeft zichzelf van het leven beroofd door in de Verdrinkingspoel te springen. De naam verraadt al dat velen haar zijn voorgegaan. Niet iedereen deed dat vrijwillig. Lang geleden werd de poel gebruikt om heksen te ontmaskeren. Talrijke onschuldige vrouwen zijn in het rimpelloze water om het leven gekomen. Jules ontdekt echter dat er ook recentere gevallen zijn. Nel deed er zelfs onderzoek naar. Enkele maanden voor Nel voor de dood koos, sprong de vijftienjarige Katie in de poel. Niemand weet waarom de beste vriendin van Lena zelfmoord pleegde.


Hoewel Nel zelfmoord heeft gepleegd, wordt haar dood toch door de politie onderzocht. Een ongeluk of een misdaad moeten immers uitgesloten worden. Rechercheur Erin, die niet uit Beckford komt, kan zich niet vinden in de laconieke houding waarmee inspecteur Townsend de zaak probeert af te doen. Wat Erin betreft moet de zaak tot op de bodem uitgezocht worden. Is er misschien een verband tussen de twee sterfgevallen? En hoe zit het alle andere zelfdodingen? Er bekruipt Erin een ongemakkelijk gevoel.


Ook Jules heeft moeite de dood van Nel en Katie van zich af te zetten. Ze weet zich geen raad met het haar opgelegde voogdijschap en daarnaast kan ze het gedrag van Lena niet plaatsen. Ze vermoedt dat het meisje iets verzwijgt, een vermoeden dat Erin met haar deelt. Jules ziet iets in Lena’s ogen dat haar angst aanjaagt. Ze heeft die blik eerder gezien. Lena kijkt naar haar met ogen die zich in haar jeugd al eens in de hare hebben geboord. Toen dat ene gebeurde waar ze nooit met iemand over heeft gepraat. Wat weigert Lena prijs te geven?


In het water is de tweede thriller van de in Zimbabwe geboren en in Londen woonachtige Paula Hawkins. Van haar uitermate spannende debuut Het meisje in de trein werden maar liefst 20 miljoen exemplaren verkocht. Ook werd het boek verfilmd. Wie zo’n denderend debuut schrijft, staat daarna voor de haast onmogelijke taak het succes met een tweede boek te overtreffen. Het is dan ook niet vreemd dat het Paula Hawkins niet helemaal is gelukt. Hoewel In het water van een uitstekende kwaliteit is, is het niet zo tergend spannend als Het meisje in de trein.


Paula Hawkins heeft in dit tweede boek dezelfde stijl als in haar debuut gehandhaafd. De basis is klein en groeit uit tot een steeds groter geheel. Er is iets gebeurd maar de lezer weet niet precies wat. Pas als elk brokje informatie is opgespoord, kan de waarheid ontrafeld worden. Tot die tijd mag de lezer heerlijk puzzelen. Een groot aantal inwoners van Beckford passeren de revue. Vrijwel iedereen heeft wat te verbergen. Welke informatie is onschuldig en welke onthullingen voeren naar de trieste of schokkende waarheid? In In het water is iedereen tot op het laatste moment verdacht! 


ISBN 9789400503892 | paperback | 352 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Ineke de Groot

© Annemarie, 22 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Doelwit AmerikaDoelwit Amerika
Scott McEwen


Alik Zakajev voelt zich weinig op zijn gemak in de donkere smokkeltunnel die van Chihuahua in Mexico naar New Mexico in de Verenigde Staten loopt. Het doet hem te veel denken aan de kolenmijn in Siberië, waar hij gruwelijke dingen heeft meegemaakt. Al vijftien maanden is de smokkeltunnel succesvol in bedrijf. Een half miljoen kilo marihuana is zonder problemen over de grens gesmokkeld. Niemand vermoedt dat een onschuldig ogende veekraal als uitgang voor de tunnel dient.


De vracht die Alik Zakajev vervoert, heeft echter niets met drugssmokkel te maken. De bom die hij bij zich heeft, is dodelijker dan welke vorm van drugs dan ook. Het is een massavernietigingswapen van Russische makelij. De bom maakt onderdeel van een dodelijk plan uit. Een plan dat in de Verenigde Staten letterlijk als een bom in zal slaan. Tot nu toe verloopt de operatie voorspoedig maar Zakajev is op zijn hoede. Wanneer het licht in de gang enkele seconden uitvalt, gaat hij onmiddellijk van het ergste uit. Zonder aarzelen legt hij zijn vinger op de dodemansknop. Als hem wat overkomt, zal de bom ontploffen.


Zakajevs zorgen zijn terecht. Iemand heeft informatie aan de Amerikanen gelekt. Ze wachten Zakajev, zijn mannen en zijn kostbare vracht aan het andere eind van de tunnel op. Er ontstaat een vuurgevecht waarbij aan beide kanten doden vallen. De agenten trekken zich terug maar het is al te laat. Zakajev is door een rondvliegende kogel geraakt. Wanneer zijn levenloze lichaam als een zoutzak opzij zakt, glijdt zijn vinger van de knop. De bom ontploft en geeft al zijn verwoestende kracht prijs.


Het gaat om een kernbom. Het grensstadje Puerto Palomas wordt volledig verwoest en in de wijde omgeving zijn de gevolgen van de bom merkbaar. Hoewel de dodelijke gevolgen van de bom afschuwelijk zijn, heerst in het Witte Huis in Washington ook opluchting. Als het de aanslagplegers was gelukt de bom verder de Verenigde Staten in de loodsen, waren de gevolgen niet te overzien geweest. Toch is de opluchting maar van korte duur. Er blijkt een tweede bom te zijn. Een bom die ongezien de grens over is gesmokkeld. Opnieuw staat duizenden mensenlevens op het spel.


Hoewel het vrijwel onmogelijk lijkt de terroristen te stoppen, besluit de president uiteraard alles op alles te zetten om de aanslag te verijdelen. Omdat er slechts weinigen in staat zullen zijn dit enorme gevaar af te wenden, besluit hij het uiteengevallen team van Gil Shannon op de zaak te zetten. De Navy SEAL-sluipschutter zal zijn voormalige team van SEALs en Delta Force-strijders opnieuw bij elkaar moeten brengen. Alleen zij kunnen de Verenigde Staten voor de dodelijkste aanval ooit behoeden.


Wie het boek American Sniper - de autobiografie van Chris Kyle, volgens velen de dodelijkste sluipschutter ooit -  heeft gelezen of de verfilming met Bradley Cooper in de hoofdrol heeft gezien, kent de naam Scott McEwen waarschijnlijk wel. Hij was de medeauteur van het boek. De sniper-elite serie, waar de actiethriller Doelwit Amerika onder valt, schrijft hij samen met voormalig politieman Thomas Kolonair. Naast schrijver is Scott McEwen strafrechtadvocaat en zet hij zich in voor een aantal militaire liefdadigheidsorganisaties.


In Doelwit Amerika gebeurt veel. Heel veel. In het begin had ik moeite alle personages en situaties uit elkaar te houden. Voor mij was het allemaal veel te chaotisch. Pas wanneer het verhaal zich op Gil Shannon en zijn stoere vrouw Marie concentreert, wordt het echt spannend. In een ruig berggebied spelen zich een aantal zenuwslopende man-tot-mangevechten (en man-tot-vrouwgevechten) af. Ik was eerlijk gezegd meer benieuwd naar de uitkomst van deze strijd dan dat ik me zorgen maakte of de bom wel op tijd gevonden zou worden. Ik ben nu eenmaal niet zo dol op thrillers over geheime diensten. De auteurs hebben er goed aangedaan ook persoonlijke elementen aan het verhaal toe te voegen. Vanwege de afwisseling tussen grootschalige en persoonlijke strijd bevat Doelwit Amerika dan ook voor iedereen die van Amerikaanse actiethrillers houdt wat wils.


ISBN 9789045212913 | paperback | 340 pagina's | Karaker Uitgevers | maart 2017
Vertaald door Piet Dal

© Annemarie, 22 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Casa FamiliaCasa Familia
Nathalie Pagie


Een survival in de Ardennen is niet iets waar journaliste Tara Linders gelukkig van wordt. Ze heeft geen behoefte aan contact met andere mensen. Haar hond Huub is de enige vriend die ze nodig heeft. Toch voert Tara nu samen met haar collega’s van De Dageraad allerlei pittige opdrachten in de buitenlucht uit. Ook haar nieuwe collega’s van de Vlaamse krant De Gazet zijn van de partij. Met de fusie hoopt Tara’s baas Benno het financieel nog even uit te kunnen zingen.


Een pijnlijk ongeval levert Tara onverwacht een vrije middag op. Benno is onder een zware balk terechtgekomen en heeft zijn been gebroken. Alle activiteiten zijn tot de volgende dag opgeschort. Tara besluit de auto van Diego, de enige collega bij wie ze zich prettig voelt, te lenen om zo de rest van de groep te ontvluchten. Op een pleintje in Lavacherie rookt ze genietend een sigaret. Even ademt de omgeving pure rust uit maar dan trekt een groepje ruziënde jongens haar aandacht. Twee tienerjongens hebben het op een derde knul voorzien. Nadat de jongens hem een trap hebben verkocht, bemoeit Tara zich ermee. De ruziezoekers druipen af.


Een dag later is Tara opnieuw getuige van een vechtpartij. Wanneer ze samen met haar collega’s een schilderachtig plaatsje bezoekt, ziet ze survivalinstructeur Boris met een boos gezicht een café inschieten. De journaliste in Tara is onmiddellijk gewekt. Terwijl haar collega’s druk kwebbelend doorwandelen, tuurt Tara door de ramen van het café naar binnen. Ze ziet dat Boris een verhit gesprek met de barman voert, waarna de situatie escaleert. Boris verkoopt de man een stevige kaakslag en verlaat het pand. Tara is de enige getuige van het voorval. Haar nieuwsgierigheid is gewekt en ze besluit de barman te achtervolgen. Wie weet komt Boris dan ook weer in beeld.


Het spoor van de barman voert haar naar een verlaten pand, vlakbij een bos. Van Boris ontbreekt ieder spoor en ook de barman is inmiddels verdwenen. Tara heeft geen idee wat de man hier te zoeken heeft. Er is werkelijk niets te zien. Dan duikt de man ineens bij de bosrand op. Tara verdwijnt net op tijd uit het zicht en ziet vanuit haar schuilplaats dat de man een krat in zijn handen houdt. Waar heeft hij die vandaan? Tara besluit zich niet langer op het pand maar op het terrein te concentreren en na een nauwkeurige inspectie van de bosrand stuit ze op een luik. Voorzichtig daalt ze in een ondergrondse ruimte af om al snel op een onthutsende ontdekking te stuiten. Tara heeft een nieuw verhaal te pakken!


Over het boek Paradijsvogels schreef ik dat ik hoopte dat er meer boeken over Tara en Diego zouden komen. Gelukkig nemen ze ook in dit nieuwe boek de hoofdrollen voor hun rekening. Tara wordt door Diego met haar afstandelijkheid geconfronteerd. Heeft ze werkelijk geen vrienden nodig? Wordt het niet eens tijd haar eenzaamheid te doorbreken? Tara heeft het er moeilijk mee en het zit Diego zelf ook niet mee. Het lukt hem maar niet een goede balans tussen werk en gezin te vinden. Net als Tara beseft hij dat het roer om moet maar hoe hij dat aan moet pakken, weet hij niet. Diego kiest ervoor zijn kop in het zand te steken. Hij besluit, tot grote frustratie van zijn vrouw Yvonne, in de Ardennen te blijven om samen met Tara het onderzoek voort te zetten.


Wie wil dat alle feiten in het boek precies kloppen en uiterst geloofwaardig zijn, zal tijdens het lezen van dit boek misschien her en der een wenkbrauw optrekken. Om het verhaal soepel te laten verlopen, springt schrijfster Nathalie Pagie soms wat losjes met de aannemelijkheid van een aantal gebeurtenissen om. Zo is het opvallend dat een tienerjongen zich zomaar voor langere tijd ziek kan melden zonder dat de school contact met zijn ouders opneemt. Ach, ik vind het helemaal niet erg. Het verhaal is lekker vlot geschreven en de verhaallijnen zijn mooi op elkaar afgestemd. Casa Familia is een fijn “lekker-lezen-boek”. Het is spannend en heftig zonder dat je er ’s nachts wakker van zal liggen. Deze thriller is dan ook een heel geschikt vakantieboek. Ik heb genoten.


ISBN 9789022577929 | paperback | 299 pagina's | Boekerij | april 2017

© Annemarie, 15 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER


De royale geldbeloning heeft Alden Maines over de streep getrokken. Jarenlang heeft hij als CIA-agent zijn leven op het spel gezet om opdrachten voor de leiders van zijn land uit te voeren. Maines heeft heldhaftige daden verricht en mensenlevens gered. Zijn laatste actie heeft echter alles tenietgedaan. Maines had genoeg van het wanbeleid van zijn bazen en heeft tegen betaling informatie aan de Russen doorgespeeld. Hij heeft zonder aarzelen verraden dat de Russische generaal Stepan Illarionovitsj Strelnikov als informant voor de Amerikanen werkte. Nu is de generaal dood. Zijn levenloze lichaam is drijvend in een meer aangetroffen.


Vreemd genoeg reageert Maines verbaast op het nieuws over Strelnikovs dood. Zijn verbazing maakt echter al snel plaats voor onverschilligheid. In ruil voor de flinke som geld die de Russen hem beloofd hebben, is hij bereid nog veel meer namen prijs te geven. Maines rekent zich rijk. Arkadi Lavrov van de Russische militaire inlichtingendienst (de GROe) is echter helemaal niet van plan de Amerikaan bakken met geld toe te stoppen. Hij vertelt Maines onomwonden dat hij zijn verraad aan de FBI heeft gemeld. Er wacht hem niet langer een luxueus leventje. Als Maines niet doet wat Lavrov zegt, zal die hem zonder aarzelen aan zijn thuisland uitleveren. Als verrader staat hem dan een lange, lange gevangenisstraf te wachten.


Kyra Stryker kan nauwelijks geloven dat Maines zijn thuisland verraden heeft. Ze heeft zijn leven aan hem te danken. Maines heeft zelfs het bevel van een meerdere genegeerd om haar leven te kunnen redden. Samen met CIA-analist Jonathan Burke gaat ze de confrontatie met de Russen aan. Ze wil Maines’ kant van het verhaal horen en hem uit handen van de Russen bevrijden voor al hun informanten de dood vinden. Stepan Illarionovitsj Strelnikov hebben ze niet kunnen redden maar er zijn er meer. Als Maines zijn mond voorbijpraat, zullen ze allemaal opgespoord en omgebracht worden.


Kyra Strykers onverschrokken houding trekt de aandacht van Lavrov. Wie is die brutale vrouw die zich overal naar binnen weet te praten? Wanneer Kyra en Jonathan ontdekken dat er nóg een dode in de buurt van het meer is gevonden, besluiten ze op onderzoek uit te gaan. Het tweetal kamt de omgeving van het meer uit en stuit vervolgens op een wel heel bijzondere plek. Waar wordt de geheimzinnige locatie precies voor gebruikt? De angst slaat toe. Als hun vermoedens kloppen, zijn ze op een groot en levensgevaarlijk geheim gestuit!


De val van Moscow Station is een spionagethriller. Het is niet mijn favoriete genre en een dergelijke thriller moet dan ook bijzonder goed geschreven zijn om mijn aandacht vast te kunnen houden. Dat is schrijver Mark Henshaw slechts ten dele gelukt. De verhaallijn over de pittige Kyra Stryker is meeslepend en spannend. Haar verhaal heb ik dan ook met interesse gelezen. De rest van het boek vond ik helaas minder interessant. De president van Amerika is een vervelend kerel (wat bepaald niet onrealistisch is) en de gedeeltes over de Russen zijn aan de saaie kant.


De auteur heeft veel aandacht aan de uitwerking van de verhaallijnen besteed. Meestal vind ik dat een pluspunt maar in dit boek levert het geen diepgang maar juist langdradigheid op. De daadwerkelijke inhoud is hierdoor wat magertjes. Mij is dit boek dus wat tegengevallen maar nogmaals: ik ben geen grote liefhebber van dit gene. Als je wel van spionagethrillers houdt, negeer mijn mening dan gerust en oordeel zelf!


ISBN 9789045213514 | paperback | 315 pagina's | Karakter Uitgevers | maart 2017
Vertaald door Jolanda te Lindert

© Annemarie, 10 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Over de grensOver de grens
James Patterson


De moord op hoofdinspecteur Tom McGrath schokt zijn collega’s van het DC Metropolitan Police Department diep. Hij is op klaarlichte dag neergeschoten toen hij met tassen vol gezonde boodschappen de supermarkt verliet. Ook zijn jonge vriendin Edita Kravic, een studente, vond de dood op het trottoir voor de supermarkt. Het kersverse stel mocht niet lang van hun prille liefde genieten.


Rechercheur Alex Cross reageert geschokt op de brute moord. Hij vindt het bovendien vreselijk zijn vrouw Bree het tragische nieuws te moeten vertellen. Voor Bree, die ook bij de politie werkt, was McGrath een mentor. Toen ze als groentje bij de politie kwam, nam hij haar onder zijn hoede. Mede dankzij zijn hulp en aanmoedigingen slaagde ze erin steeds hoger in rang op te klimmen. Tom McGrath betekende veel voor Bree. Het trieste bericht komt dan ook hard aan.


Wie wilde McGrath dood? Of was juist Edita Kravic het hoofddoelwit? McGrath was een doorgewinterde politieman die met zijn harde mentaliteit bewondering maar ook afschuw bij zijn omgeving opriep. Op het moment van zijn dood lagen hij en zijn vrouw Vivian in scheiding. Edita Kravic woonde daarentegen bijzonder luxe voor een arme studente. Hoe kwam ze aan al het geld dat in haar woning werd aangetroffen? Ook werd Edita door een onbekende lastiggevallen. Kon haar stalker het soms niet verkroppen dat ze een relatie met Tom McGrath had? 


Nu McGrath er niet meer is, zit het politiekorps dringend om een nieuwe hoofdinspecteur verlegen. Alex krijgt de functie aangeboden. Hoewel het een mooie promotie is, weigert hij beleefd. Alex wil actief bij politieonderzoeken betrokken zijn en hij is bang dat hij als hoofdinspecteur vooral achter een bureau zal zitten. Tot zijn verbazing én trots gaat Bree er met de felbegeerde functie vandoor. Wanneer een massale moordpartij in een drugslaboratorium plaatsvindt, wordt ze meteen voor de leeuwen gegooid.


Maar liefst tweeëntwintig mensen, alle mensen die zich in het drugslab bevonden, zijn zonder pardon neergeknald. Van de daders ontbreekt ieder spoor. Zelfs alle kogelhulzen zijn zorgvuldig verzameld en meegenomen. Vreemd genoeg hebben de moordenaars de enorme hoeveelheid drugs links laten liggen. Ook de riante hoeveelheid geld die in het pand wordt aangetroffen, is niet aangeraakt. Als het niet om drugs of geld ging, waar ging het dan wel om? Alex, Bree en hun collega’s begrijpen er niks van.


Alsof de dood van tweeëntwintig mensen nog niet genoeg is, blijft het onbekende doodseskader toeslaan. Van een motief ontbreekt nog altijd elk spoor. Bree voelt de verantwoordelijkheid die bij haar nieuwe functie hoort als een loodzware last op haar schouders drukken. Ook de moord op Tom McGrath en Edita Kravic is nog altijd niet opgehelderd. En dan zijn er nog een aantal mysterieuze auto-ongelukken. Hebben de bestuurders zomaar de macht over het stuur verloren of heeft iemand hen een handje geholpen?


De boeken over Alex Cross lezen als een trein en Over de grens vormt daarop zeker geen uitzondering. De gebeurtenissen in dit verhaal vormen samen een intrigerende puzzel die je als lezer samen met Alex en Bree op mag lossen. Staan de uiteenlopende misdaden met elkaar in verband of hebben ze helemaal niks met elkaar te maken? Wat het duistere motief van de daders achter de massale slachtpartijen? In Over de grens wordt het uiterste van Alex’ kunnen gevergd.


Wat de verhalen over Alex Cross keer op keer tot een groot succes maken, is de huiselijke sfeer die door de spannende gebeurtenissen verweven is. Alex is niet alleen rechercheur maar ook vader, echtgenoot en kleinzoon. Zijn gezin betekent alles voor hem en in de vele boeken die inmiddels over Alex Cross verschenen zijn, heb ik zijn kinderen “zien” opgroeien. Door de perfecte mix van misdaad en persoonlijke perikelen, weet James Patterson me met zijn boeken over Alex Cross steeds opnieuw te boeien. Met Over de grens is een van mijn favoriete boekenreeksen weer een uitstekend deel rijker.


ISBN 9789023455363 | paperback | 398 pagina's | Uitgeverij Cargo | april 2017
Vertaald door Waldemar Noë

© Annemarie, 8 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het boek is slechts met één woord te omschrijven: magistraal! De Japanse auteur Hideo Yokoyama (1957) beschrijft op epische wijze de speurtocht naar de waarheid rondom een onopgeloste ontvoering van en moord op het 7-jarige meisje Shoko Amamiya. Dat verhaal begint 14 jaar eerder, wanneer hoofdpersoon Yoshinobu Hikami deel uitmaakt van het rechercheteam dat de ontvoering en moord onderzoekt. Helaas wordt de moordenaar nooit gevonden.


14 jaar later wordt Hikami zijdelings weer bij de zaak betrokken wanneer hij in zijn functie als persofficier wordt gevraagd goedkeuring te krijgen van Shoko's vader om de hoogste baas van de politie te ontvangen. De vader weigert ronduit; hij wil niets meer met de politie te maken hebben. Wanneer Hikami probeert uit te zoeken waarom wordt een beerput geopend van corruptie, onvermogen en schrijnende politieke beslissingen. Hij komt terecht in een spagaat wanneer hij betrokken raakt in een strijd tussen twee politiedepartementen; het ene departement waar hij graag bij wil horen (de criminele recherche) en het departement waar hij tegen zijn zin in naartoe is gepromoveerd (de afdeling die zich met administratieve zaken bezighoudt). Was die overplaatsing een straf voor zijn aandeel aan de zaak van Shoko? Het is slechts één van de vragen die hem bezighouden.
Privé heeft hij het ook zwaar. Zijn tienerdochter Ayumi is van huis weggelopen waardoor de relatie met zijn vrouw onder druk is komen te staan. Leeft Ayumi nog? Wat betekenen de stille telefoontjes die binnenkomen en waarbij niemand iets zegt? Is het zijn dochter?


Yokoyama beschrijft de Japanse manier van leven zeer gedetailleerd. Voor westerse ogen gebeurt er veel onbegrijpelijks, terwijl dat in Yokoyama's samenleving de normaalste zaak van de wereld is. Welke spelletjes worden er gespeeld, hoe ga je met elkaar om, wie moet je spreken om achter welk geheim te komen. Wat niet wordt gezegd is bijna nog belangrijker dan wat er wel wordt gezegd. Met  verbazing word je meegenomen in de manipulatie en de slinkse manier waarop zaken worden gedaan. Het lijkt alsof er nooit een weg rechtuit is, hoe kronkeliger het pad hoe liever. Het is heel vertragend en als lezer moet je net zoveel geduld en inlevingsvermogen hebben als Hikami om stapje voor stapje achter de waarheid te komen. De karakters zijn minutieus uitgewerkt en de plot wordt behoedzaam en op zeer doorwrochte wijze aan de lezer voorgelegd.


Heb je in het begin nog moeite om in het verhaal te komen vanwege de vreemde namen en de culturele verschillen met onze maatschappij, langzamerhand duik je er helemaal in en wordt het boek een verslavend leesfestijn met een twist aan het eind die je absoluut niet aan ziet komen.
De titel van het boek verwijst naar het sterfjaar van de vorige keizer van Japan: het 64-ste sinds hij de troon besteeg. Naast de Gregoriaanse kalender telt de Japanse cultuur de jaren aan de hand van de tijd die een keizer regeert. Het is ook het jaar waarin deze hele geschiedenis begint, met de moord op Shoko Amamiya.


Tokyo Tapes 6-4 is een meesterlijk boek; een zenuwslopende thriller en een cultureel epos ineen. Het is in 2012 voor het eerst in Japan verschenen als zesde boek van auteur Hideo Yokoyama. Hij heeft 12 jaar als onderzoeksjournalist gewerkt en is daarna fictie gaan schrijven. Zijn eerste boek verscheen in1996. Hij heeft verschillende prijzen in de wacht gesleept.
Met Rokuyon (64), de originele titel van Tokyo Tapes 6-4, won hij in 2013 de Kono Mystery ga Sugoi! (De beste Japanse thriller van dat jaar). De Engelse vertaling (Six Four) stond op de shortlist van The Dagger Awards 2016. Het boek is onder de titel Rokuyon (64) in twee delen verfilmd.

ISBN 9789401606479 | Paperback | 640 pagina's | Xander uitgevers | april 2017

© Joanazimha, 8 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Recensies

Boven