Het laatste offer
Simone van der Vlugt

Kijk, “Het laatste offer” is natuurlijk een boek van Simone van der Vlugt en dat staat garant voor een “lekker-weglees-boek”. Maar de zin op de achterkant van het boek “Het laatste offer is een avontuurlijke en zeer beklemmende psychologische thriller” vind ik echt te veel van het goede.

Allereerst het verhaal. De 26-jarige Birgit woont in Alkmaar, werkt bij een makelaar en leeft een normaal leven. Wel heeft zij een gecompliceerde verhouding met haar ouders en haar zus, zoals in de loop van het boek steeds duidelijker wordt. Op een dinsdag ontmoet zij in de uitgaansgelegenheid Atlantis Jef, een 30-jarige reisfotograaf. Het klikt en zij brengen twee nachten en een hele dag met elkaar door. En dan is Jef opeens verdwenen zonder meer achter te laten dan wat kruimels op het aanrecht. Als ze hem later op weet te sporen begint het avontuur.
Jef is de zoon van Nicolaas Bogaards, een archeoloog met nogal afwijkende theorieën, die een maand geleden een grote ontdekking gedaan heeft bij de opgravingen in Karnak in Egypte. Sinds die tijd heeft Jef geen contact meer met hem kunnen krijgen. Als hij met zijn auto klemgereden wordt en bovendien het gevoel krijgt dat hij in de gaten gehouden wordt, vermoedt hij dat er iets buitengewoon vreemds aan de hand is. En dat klopt. Na een wilde achtervolging in Alkmaar vertrekken ze naar Egypte. Daar blijkt dat Jefs vader inderdaad spoorloos verdwenen is en de opgraving waar hij werkte gesloten is voor buitenlanders en streng bewaakt wordt. Op zoek naar de verdwenen archeoloog reizen ze, voortdurend achtervolgd door een duistere man, door Egypte. Uiteindelijk leidt het spoor naar Frankrijk, waar de ontknoping plaatsvindt.

Het is jammer dat ook Simone van de Vlugt zich heeft laten meeslepen door de belangstelling voor thrillers die gebaseerd zijn op duistere, liefst esoterische, geheimen uit het verleden. De kracht van haar twee vorige thrillers lag voor mij nu juist in het spannend kunnen beschrijven van de alledaagse, Nederlandse werkelijkheid.
In die boeken kwam ook het psychologische aspect veel beter tot zijn recht. In “Het laatste offer” worden de problemen van Birgit en haar familie en de oorzaak daarvan af en toe aangestipt, maar ze blijven er een beetje bijhangen. Heel jammer, want het onderwerp is zeer de moeite waard.
Dat ze ook prachtig en boeiend kan schrijven over geschiedenis heeft ze met haar jeugdboeken wel bewezen.
Ik hoop dan ook dat ze zich in het vervolg aan één van de twee genres zal houden: óf een historisch (jeugd)boek, prachtig, óf een spannend boek zoals “De reünie” en “Schaduwzuster”, ook de moeite waard.

Uitgeverij Anthos, 2007 311 bladzijden ISBN 978 90 414 1172 3 (gebonden) ISBN 978 90 414 0968 3 (paperback)

© janna, maart 2007

Reageren? Klik hier!

Het laatste offer
Simone van der Vlugt

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst kan details van de plot en/of de afloop van het verhaal bevatten.

Toen Simone van der Vlugt dertien jaar was, stuurde ze voor het eerst manuscripten met historische verhalen naar een uitgever. Die wees haar werk af, maar zei dat ze wel door moest gaan met schrijven. Nadat Simone Nederlands en Frans had gestudeerd, werd ze secretaresse en begon ze met het schijven aan een verhaal over heksen vervolging, ‘De amulet’, waarmee ze in 1995 debuteerde. In het begin schreef ze alleen 13+ boeken en voor leerlingen van de basisschool. Haar debuut van volwassen literatuur was: ‘De reünie’, waarvan al 185.000 exemplaren werden verkocht. Daarna volgden nog: ‘Schaduwzuster’ met 140.00 exemplaren, en begin dit jaar: ‘Het Laatste Offer’. Het laatste offer is een literaire thriller. Het is spannend, romantisch en leerzaam tegelijk!

Na een avond stappen komt Birgit, de hoofdpersoon Jef tegen. Jef gaat met haar mee naar huis en blijft daar twee nachten. Als Birgit ’s morgens wakker wordt is Jef ineens verdwenen. Dan herinnert ze zich, dat ze de dag er voor huizen hebben bekeken. En denkt ze dat hij daar misschien zal zijn. Haar vermoedens kloppen. Jef zit in één van de oude huizen. Voordat ze om uitleg kan vragen, staat er een man met een pistool buiten en moeten ze vluchten. Als ze hem even kwijt zijn kan Jef haar uitleggen wat er aan de hand is. Zijn vader is de bekende archeoloog: Nicolaas Bogaards. Hij had een verborgen crypte gevonden, maar sinds een paar weken is hij spoorloos verdwenen en niet meer te bereiken. Birgit kan niet anders dan met Jef mee gaan, want de achtervolger zal nu zeker denken dat zij bij Jef hoort.
Na een lange reis met veel gevaar komen ze in Egypte en in Frankrijk, waar ze door middel van notities en oude vrienden willen proberen om zijn vader te vinden.
De weg van de zoektocht is lang en zeker niet zonder gevaar voor eigen leven!

Het begin was vaag. Ik wist niet over wie het ging. Een archeoloog, dat is het enige wat er wordt verteld. En dan, na zeven pagina’s, als je net denkt dat je het begint te begrijpen, is de proloog afgelopen. Dan krijg je een schuin gedrukt kopje met: ‘uit de notities van Nicolaas Bogaards’. Weer een vaag stuk. Ik wist nog niet wie Nicolaas Bogaards was en dus ook niet wat dat te betekenen had. Toen was ik eigenlijk alweer zat van het boek. Twee keer een vaag stuk, waarin ik geen antwoord kreeg op mijn vragen. Toch nieuwsgierig naar de rest van het boek ben ik weer verder gegaan.
Hoofdstuk één ging over heel iemand anders. En gaandeweg kwam ik er stukje bij beetje achter wie die Nicolaas Bogaards was en dat die proloog ook over hem ging. Maar ik wist eigenlijk nog niet zo goed wat ik met de notities moest doen, nu lezen of overslaan en achteraf lezen. Aan de ene kant was het de vraag of ik er wijzer van zou worden, maar aan de andere kant: Waarom zal de schrijfster notities tussen de tekst zetten als het geen functie heeft? Dan kan het ook net zo goed achter in het boek. Uiteindelijk heb ik ze maar wel gelezen. Achteraf was het meer informatie over Mozes en Nicolaas’ idee van de Ark des Verbonds dan dat het ook nut had voor het vervolg van het boek.
Wat ik leuk vond was dat het niet voorspelbaar was. Als Frances hen een sms stuurt en ze bij haar huis komen, ligt ze ineens dood op de grond. Dat had ik echt niet verwacht, omdat ze op dat moment hun enige hulp in dat verre land was.
Wat ik wel raar vond is dat ze in een vreemd land heel snel mensen in vertrouwen nemen. Iedereen kan zeggen: ‘ik was een goede vriend van je vader’, weet jij veel.
Ze nemen de taxichauffeur en de broer van Jean- Claude zomaar in vertrouwen. Dat is wel raar als je vader waarschijnlijk vermoord is, iedereen kan het hebben gedaan.

Ook is het boek langdradig. Zo langdradig dat ik soms mijn concentratie kwijt raakte en belangrijke informatie niet heb onthouden. Toen ik het boek uit had en de achterkant nog eens las, las ik dat er ook een stuk over de Heilige Graal had moeten gaan, maar ik kan me niet herinneren dat ik iets over de Heilige Graal heb gelezen. Ik was wel erg benieuwd wat er nou over verteld was, maar 300 pagina’s en dan een stukje over de Heilige Graal zoeken, is onbegonnen werk.
Wat ik jammer vind is dat ik met een aantal vragen blijf zitten. Ik kan de link tussen de titel van het boek en het boek zelf niet leggen. Ik begrijp niet wat ‘Het laatste offer’ nu daadwerkelijk met het boek te maken heeft. Ik kan zelfs niet een paar mogelijke betekenissen verzinnen. En wat ik als laatste raar vind, is het moment dat Jef en Birgit, Frances dood aantreffen in haar kamer. Er staat in het boek: ‘Frances’ kledingkast staat open. Ze heeft er een nachthemd uitgehaald, maar heeft niet de tijd gekregen om het aan te trekken’. Ik bedoel, wie stuurt er nou een sms naar een vriend en zijn vriendin dat ze snel moeten komen omdat je wat belangrijks moet vertellen, en trekt vervolgens zijn nachthemd aan om te gaan slapen?

Het is een leuk boek omdat het niet alleen spannend, óf romantisch is. Nee, het is een spannend, romantisch, leerzaam en meeslepend boek, dat je moet lezen als je alleen in een kamer zit, zonder mensen om je heen, zodat je je goed kan inleven in het verhaal en niet afgeleid wordt door wat er om je heen gebeurt.

© Aranka Huisman, februari 2008

Reageren? Klik hier! 

Een wolf in schaapskleren
De Waal & Baantjer

Wie kent Appie Baantjer (1923) nou niet? De oud-Amsterdamse rechercheur die bij vriend en vijand bekend staat om zijn De Cock (met ceeooceekaa)-boeken en -TV-serie. Hij was geliefd bij de fans van de Nederlandstalige detective. In 2010 overleed hij.
Simon de Waal (1961) is de andere helft van het duo en ook een bekend auteur van detectives. Net als Baantjer vroeger, werkt De Waal bij de recherche in Amsterdam. Nadat hij als adviseur bij een speelfilm was betrokken heeft hij als scenarioschrijver aan talloze series meegewerkt. In 2005 verscheen zijn debuutthriller Cop vs Killer, die gelijk werd genomineerd voor De Gouden Strop en De Diamanten Kogel.
Op een gegeven moment hebben Baantjer en De Waal de handen ineen geslagen en hebben ze een nieuwe detectiveserie geïntrodueerd rondom de Amsterdamse rechercheur Peter van Opperdoes en zijn collega Jacob. Een wolf in schaapskleren is al weer het achtste deel in de serie waarvan twee maal per jaar een nieuw deel verschijnt. De plots zijn mede gebaseerd op ideeën en verhalen van Baantjer. Om die reden en als eerbetoon aan zijn oude vriend verschijnt de serie, die nu wordt geschreven door De Waal, onder de auteursnaam De Waal & Baantjer.

Nostalgie maar toch ook weer niet. De Waal & Baantjer gebruiken oude patronen (en soms ook figuren) uit de DeCock-serie als basis voor deze modernere variant van de Amsterdamse politiethriller. En dat pakt wonderwel goed uit: het resultaat is een frisse, goed opgebouwde detective terwijl voor mij de oude Baantjerboeken met De Cock en Vledder aan slijtage onderhevig waren. Van Opperdoes en Jacob is een interessant koppel dat goed op elkaar ingespeeld is. Van Opperdoes is de oudere politieman die af en toe wijze woorden krijgt ingefluisterd van zijn overleden vrouw. Het is geen bovennatuurlijk gegeven, maar een passend intermezzo in het verhaal en geeft er een zekere lichtheid aan. Jacob is de jonge hond maar met een volwaardige rol in het geheel. In Een wolf in schaapskleren proberen ze te achterhalen wat de achtergrond is van de dood van de jonge student Jan Willem die in de gracht wordt gevonden. Moord? Zelfmoord? Ongeluk? Gescheiden ouders, een opdringerige leraar, een beruchte Amsterdamse crimineel; bij wie ligt de sleutel naar de dood van Jan Willem? Het kost Van Opperdoes en Jacob heel wat hoofdbrekens om uiteindelijk achter de waarheid te komen.

De heren De Waal en Baantjer halen het beste in elkaar naar boven wat leidt tot een geloofwaardige politieroman. Een aangenaam, vlot lopend verhaal dat ondanks zijn compactheid toch heel compleet is en met vlotte pen geschreven. Genieten dus!

ISBN 9789048816927 | paperback |160 pagina's| Lebowski | april 2013

© Joanazinha, 21 juni 2013

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Verwarde geesten
Minette Walters

Beschrijving:
In 1970 werd de twintigjarige, verstandelijk gehandicapte Harold Stamp veroordeeld voor de moord op zijn grootmoeder Grace Jefferies. De veroordeling was destijds gebaseerd op omstreden bewijs en de later ingetrokken bekentenis van de verdachte. Drie jaar later stierf Stamp, tot zelfmoord gedreven door zelfhaat en het getreiter van de andere gevangenen. Maar was Stamp wel schuldig?
Dertig jaar later stuit Jonathan Hughes, een antropoloog gespecialiseerd in maatschappelijke stereotypes, per ongeluk op de zaak. Hij ontdekt alarmerende hiaten in de bewijsvoering en twijfelt er niet aan dat de veroordeling van Stamp het gevolg was van een desastreuze juridische dwaling. Maar hoever is Hughes bereid te gaan in zijn zoektocht naar rechtvaardigheid? Om de naam van Stamp te zuiveren zal er immers een andere naam genoemd moeten worden...
Is het wel verstandig om het lang vergeten verhaal van een eenzame jonge man op te rakelen? En wat zullen de gevolgen zijn?

Mening:
Ik ben dol op de thrillers van Minette Walters. Deze is er een van.
Het boek heeft deels een journalistieke stijl, met veel krantenberichten en deskundige rapporten. Uit de feiten zijn vroeger conclusies getrokken, die nu worden betwijfeld. Er wordt gedraaid en gekonkeld, de conclusies zijn steeds anders naarmate er meer feiten bekend worden. Jaloezie, macht, en alle handelingen die daaruit voortvloeien, Walters maakt er prachtige schetsen van de menselijke geest op.
Niet alleen die van de moordenaar, maar vooral die van de onderzoeker, de antropoloog Hughes. Het is wel eens ingewikkeld, maar toch raak ik de draad nergens kwijt. Integendeel, de betrokkenheid is groter naarmate je beter begrijpt wat er achter al dien huidige gebeurtenissen zit. Het is ook heel aannemelijk dat mensen doen en deden zoals ze dat doen en deden.

ISBN 9789022538005 | Paperback| 393 pagina's | Boekerij | mei 2007
Vertaling uit het Engels Nienke van der Meulen

 © Marjo, 16 maart 2011

 Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

In mijn bloed
Milou van der Will

Journalist Benthe Berg is getrouwd met de uit Frankrijk afkomstige Raoul en samen zijn ze de trotse ouders van Céline, een allerliefst vijfjarig meisje. Na de geboorte van Céline verlieten Benthe en Raoul het drukke Amsterdam om Céline een veilige jeugd in het dorpje Ringerdam te bieden. De vader van Benthe ontpopte zich tot een onmisbare, liefdevolle opa en oppas. De voldoening die Benthe uit haar werkt haalt, maakt haar leven compleet.

De Vrije Pers, het weekblad waar Benthe voor werkt, heeft zojuist en spraakmakend artikel gepubliceerd. In het artikel biecht de onopvallende Stefan van Weezel meerdere onopgeloste moorden aan Benthe op. Reden voor zijn biecht is een grootschalig DNA-onderzoek van de politie. Stefan van Weezel heeft materiaal afgestaan. Als hij weigerde had dat achterdocht gewekt en bovendien hebben ook zijn broers aan het onderzoek meegedaan. Stefan beseft dat het voorbij is. Benthe is trots op het artikel dat gepubliceerd is op de dag dat de politie Stefan van Weezel in de kraag zou vatten. Stefan is echter van gedachten veranderd. Hij is met zijn gezin op de vlucht geslagen en laat Benthe op niet mis te verstane wijze weten dat hij niet langer achter de inhoud van het artikel staat.

Terwijl Stefan van Weezel nog altijd onvindbaar is, trekt een nieuwe zaak de aandacht van Benthe. Een pedofiel is ontmaskerd. De man, ene Rick V., komt uit Ringerdam en Benthe trekt de zaak naar zich toe. Rick V. blijft Rick Vrieskoop te zijn. De politie heeft een flinke hoeveelheid belastend materiaal op zijn computer aangetroffen. Er zijn meerdere slachtoffers. En dan stort de wereld van Benthe en Raoul ineen. Er is ook een foto van Céline gevonden op de computer van Rick Vrieskoop. Hun dochter, nog maar vijf jaar oud, is slachtoffer van een pedofiel.

Benthe uit haar verdriet door zich op haar werk te storten. Tegen het advies van haar collega’s in blijft ze over de zaak berichten. Benthe en Raoul schakelen een advocaat in en hopen dat Rick Vrieskoop een lange gevangenisstraf tegemoet gaat. Maar het recht zal niet zegevieren. Veel ouders van andere slachtoffers besluiten geen aangifte te doen, zetten hun huis te koop en verlaten stilletjes het toneel. Benthe reageert ontzet en blijft verbeten over de zaak schrijven. Ze negeert de bedreigingen die aan haar adres worden geuit. Ook Stefan van Weezel laat weer op onaangename wijze van zich horen. Benthe is blind voor het gevaar. Het verdriet om haar dochter vertroebelt haar zicht. Wanneer blijkt dat Rick Vrieskoop na slechts een paar maanden gevangenisstraf op vrije voeten komt, besluit Benthe het recht in eigen hand te nemen. Het rechtssysteem heeft gefaald.

Milou van der Will kiest geen eenvoudige thema’s voor haar boeken uit. In haar vorige boeken schreef ze over loverboy-problematiek, de gevolgen van een familiedrama en transseksualiteit. Eerder al getuigde het werk van Milou van der Will van een gedegen research en ook nu weet deze auteur het onderwerp uitstekend en van meerdere kanten te belichten. Niet alleen de gevolgen voor de slachtoffertjes zelf worden beschreven maar ook het effect dat het gebeuren op het gezinsleven heeft. Er ontstaan scheuren in de relatie van Benthe en Raoul.

Wat ik heel goed aan dit boek vind, is dat Milou van der Will onderstreept hoe belangrijk de rol van de maatschappij is als het om pedofilie gaat. De inwoners van Ringerdam kennen Rick Vrieskoop wel. Een keurige jongen. Een geboren en getogen Ringerdammer. Volgens de dorpelingen schaadt niet hij maar Benthe de goede naam van het dorp. Ze laten Benthe op agressieve wijze weten dat ze moet stoppen met de berichtgeving over de zaak. Ook benadrukt de schrijfster dat het rechtssysteem nog altijd faalt. Slachtoffers van pedofielen kampen levenslang met de gevolgen terwijl de gevangenisstraf die de pedofiel opgelegd krijgt ronduit een lachertje is.

Er gebeurt veel in In mijn bloed. Meerdere verhaallijnen proberen elkaar te overtroeven met als positieve bijkomstigheid dat het verhaal leest al een trein. Benthe Berg is een interessant personage maar haar felheid maakt haar niet altijd tot een sympathiek persoon. Van mij mag Benthe in een volgend boek nog wel wat van haar scherpe kantjes verliezen maar ik wil haar belevenissen zeker blijven volgen. 

ISBN 9789044344639 | paperback | 335 pagina's | The House of Crime | augustus 2014

© Annemarie, 23 september 2014

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Wat je nooit moet doen
Koethi Zan

Sarah en Jennifer zijn 2 hartsvriendinnen die,  na het auto-ongeluk waarbij Jennifers moeder omkomt,  lijstjes maken met “wat je nooit moet doen”: dingen die gevaarlijk zijn, situaties waar je niet in terecht moet komen.

Als ze later naar de universiteit gaan hebben ze die lijst ter herinnering op hun kamer hangen, hebben ze een account bij een taxibedrijf zodat ze altijd zeker zijn dat ze veilig thuis komen en hebben ze in hun handtassen een altijd volgeladen gsm en peperspray zitten. En toch worden ze op een avond ontvoerd. Ze komen terecht in een kelder waar nog 2 andere meisjes gevangen zitten. Jennifer wordt in een kist opgesloten terwijl Sarah en de andere meisjes aan een ketting vastliggen. Hun ontvoerder is een professor psychologie. Christine, een van de meisjes in de kelder, was zijn onderzoeksassistente.
Na een tijdje verdwijnt Jennifer uit de kelder en Sarah is weet zeker dat haar vriendin dood is. 3 jaar zitten ze opgesloten en worden lichamelijk en psychologisch gemarteld. Als Sarah op en dag probeert te ontsnappen wordt ze, samen met een lijk in een kist opgesloten. Ze is er van overtuigd dat het Jennifer is.  Door stom toeval slaagt Sarah er toch in om te ontsnappen.

Nu 10 jaar later zit de kans erin dat hun ontvoerder vervroegd vrij kan komen. Al een paar maal hebben Sarah/Caroline, Christine/Charlotte en Tracy (de enige die haar eigen naam gehouden heeft na de ontvoering) een brief van de ontvoerder gekregen. In die brief staat volgens hen niets zinnigs tot Sarah op het idee komt dat ze de brieven bestemd voor een van de andere meisjes krijgt. Ze zoekt contact met Tracy en samen komen ze erachter dat er in de brieven wel degelijk hints staan.

Sarah heeft al altijd willen weten wat er met Jennifer gebeurd is en waar haar lichaam verborgen ligt. Eerst alleen, later met Tracy, gaat ze op zoek naar de waarheid en beseft daarbij niet dat ze zich te diep in het hol van de leeuw waagt…

Het verhaal is echt spannend, je leeft echt met de meisjes mee en hoopt dat ze ontdekken wat er met Jennifer gebeurd is. Als later blijkt dat er veel meer aan de hand was en ze weer in het huis gevangen zitten komt er een bloedstollende onthulling…

Dit is het debuut van Koethi Zan. En als volgende boeken net zo spannend zijn mogen er best nog héél véél meer volgen.

ISBN 9789023485001 | paperback | 336 pagina's | Cargo | oktober 2013
Vertaald door Danielle Stensen

© Inge, 27 april 2014

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER