Iris was haar naam
Toni Coppers

In het Zoniënwoud wordt een kolonel van de NAVO doodgeschoten teruggevonden in een ondiep graf. Rond zijn hals heeft hij een ketting met daaraan een omgekeerde piramide en een slang. Het team van commissaris Liese Meerhout gaat op onderzoek uit maar wordt niets wijzer. Ze vinden nergens een aanknopingspunt. Niet in het privéleven en niet in het professionele leven van de kolonel.
Als een week daarna weer een doodgeschoten man in een ondiep graf in het Zoniënwoud teruggevonden wordt probeert het team een verband te vinden tussen beide mannen en tussen de juwelen die beide mannen om hun hals hebben. En wat is de betekenis van de bloem die de 2de dode tussen zijn handen heeft? Weer zet het team alles op alles maar vinden geen aanknopingspunten. Hun enige verdachte moeten ze vrij laten bij gebrek aan bewijs.

Gaat dit terug tot de jeugdjaren van beide mannen? Is het rechercheteam op een pedofiel netwerk gestoten? Wat heeft de verdwijning van een 12-jarig meisje met de dood van beide mannen te maken en hoe past Frank Vervaet in het plaatje? Wat betekent de afkorting LC in de agenda van de kolonel? Allemaal vragen die het team van commissaris Liese Meerhout moet zien te beantwoorden.

Het is het eerste boek die ik lees van deze schrijver. Ik had nog nooit van hem gehoord en toch heeft hij al 7 boeken met als hoofdpersonage Liese Meerhout uit. Sinds 2008 jaarlijks een boek.
Dit boek was een geschenk voor “maand van het spannend boek”. Ik stond er dus een beetje sceptisch tegenover. Maar ik moet zeggen dat het boek van begin tot einde heel goed in elkaar zit. De personage zijn goed geschetst, het persoonlijke verhaal van de hoofdpersonages is niet overheersend, de spanning is goed verdeeld en het einde heeft een mooie ontknoping. Iris is haar naam is het 4de boek van de schrijver in de “Liese Meerhout-reeks”.

Ik weet niet of iemand van jullie hem kent maar ik heb hieronder zijn vorige boeken in de reeks genoteerd. Ik ga zeker nog meer lezen van deze schrijver. ‘k ben benieuwd of zijn “stijl” van in het begin zo was. Als ik de recensie over “Dixit” lees op de leestafelsite is dat niet altijd zo geweest (een boek uitgegeven voor de Liese Meerhout serie).
‘k vraag me ook af waarom ik nooit van deze schrijver gehoord had. Hij is tamelijk veel genomineerd geweest voor prijzen en is zelf winnaar geweest van de Hercule Poirotprijs in 2014.

Niets is ooit (2008 - Manteau) - Genomineerd voor de Hercule Poirot Prijs 2008

Engel (2009 - Manteau)

De geheime tuin (2010 - Manteau) - Genomineerd voor de Diamanten Kogel 2010

Iris was haar naam (2011 - Manteau) - Genomineerd voor de Diamanten Kogel 2011

Stil bloed (2012 - Manteau)

Zwerfvuil (2013 - Manteau)

Dood water (2014 - Manteau) - Winnaar Hercule Poirot Prijs 2014

ISBN 9789022326046 | Paperback | 305 pagina's | Uitgeverij Mateau | april 2011

© Inge, 6 juni 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De geheugenman
David Baldacci

Na de brute moord op zijn zwager, vrouw en dochter ging het snel bergafwaarts met Amos Decker. In een mum van tijd raakte hij zijn baan bij de politie, zijn eigenwaarde en zijn huis kwijt. Een tijd lang zwierf Amos op straat. Hij verwaarloosde zichzelf. Niets interesseerde hem nog tot hij besefte dat zijn vrouw Cassie en zijn dochter Molly het afschuwelijk zouden hebben gevonden hem zo te zien. Het gevoel van schaamte dat die gedachte bij hem opriep zorgde ervoor dat Amos zijn leven heel voorzichtig weer op de rit kreeg. Sinds kort heeft hij weer een dak boven zijn hoofd, in het Residence Inn, en werkt hij als zelfstandig privédetective. Amos is er nog lang niet maar het begin is er.

Het leven van Amos is al eerder ingrijpend veranderd. Op zijn tweeëntwintigste kwam er een einde aan zijn footballcarrière toen hij een enorme klap tegen zijn hoofd kreeg. Amos stierf twee keer op het sportveld om uiteindelijk toch voor het leven te kiezen. Er was echter iets veranderd in zijn hoofd. Sinds het ongeluk functioneren zijn hersenen anders. Amos is een verworven savant met hyperthemesia en synesthesie. Hij kan simpelweg niks meer vergeten en koppelt kleuren aan gebeurtenissen. Alles, tot in de kleinste details, wordt voorgoed in zijn hoofd opgeslagen waarbij al zijn zintuigen meedoen. Alle emoties die hij voelde toen hij zijn gezin dood aantrof, blijven onverminderd intens.

Vijftien maanden, eenentwintig dagen, twaalf uren en veertien minuten geleden kwam er een eind aan het geluk van Amos. Toen hij thuiskwam na een saaie surveillance gleed hij uit over het bloed dat uit de keel van zijn zwager Johnny Sacks was gestroomd. Op de bovenverdieping trof hij zijn vrouw Cassie in de slaapkamer aan. In haar voorhoofd prijkte een kogelgat. Het lichaam van zijn dochter Molly bevond zich in de badkamer. Ze was gewurgd. Amos belde 911 en de agenten die op zijn oproep afkwamen troffen hem aan met een pistool tegen zijn hoofd. Amos wilde niet meer leven. Zijn gezin was dood. Vermoord. Uiteindelijk praatten de agenten Amos om maar nog altijd voelt Amos zich zoals hij zich voelde op het moment dat hij zijn familie dood aantrof.

De dader is nooit gevonden. Ook het motief is niet duidelijk. Terwijl Amos zich op een nieuwe, uitzichtloze dag in het Residence Inn op een veel te groot en vet ontbijt stort, komt zijn voormalig partner Mary Lancaster het pand binnen. Mary komt niet voor een oppervlakkig babbeltje. Mary heeft nieuws. Nieuws dat ze eigenlijk nog niet met Amos mag delen maar uit loyaliteit doet ze dat toch. De moordenaar van Amos’ gezin heeft zich uit zichzelf bij de politie gemeld. Ene Sebastian Leopold wandelende om 02:00 uur het politiebureau binnen en gaf zichzelf aan.

Amos kent Sebastian Leopold niet. Waarom heeft deze man zijn gezin vermoord? Op het moment dat vrijwel alle plaatselijke politieagenten zich naar een schietpartij op een school spoeden, weet Amos op slinkse wijze het politiebureau en de cel van Sebastian Leopold binnen te dringen. Hij doet zich voor als advocaat en Sebastian bevestigt dat hij de moorden heeft gepleegd. Amos zou de moordenaar van zijn geliefden ter plekke kunnen doden maar dat doet hij niet. Hij gelooft Sebastian niet. Niet veel later trekt Sebastian zijn bekentenis in waarna hij spoorloos verdwijnt. Het volgende schokkende bericht laat niet lang op zich wachten. Tijdens de schietpartij op de school, waarbij heel wat slachtoffers zijn gevallen, is een bekend wapen gebruikt. Het wapen waarmee Cassie gedood werd.

Wat volgt is een meeslepend en spannend verhaal over een psychopaat die het overduidelijk op Amos heeft voorzien. Maar waarom? Amos begrijpt het niet. Hij speurt zijn overvolle brein af naar aanwijzingen die naar de moordenaar kunnen leiden. De zaak is zo ingewikkeld dat de politie hem als adviseur inhuurt. Ze hebben zijn bijzondere geheugen hard nodig. Alles wat Amos ziet kan hij later als een film terugkijken. Hij kan beelden in zijn hoofd pauzeren of vertraagd afspelen. Amos ontdekt een aantal belangrijke dingen maar leiden ze ook naar de moordenaar?

In De geheugenman introduceert David Baldacci het nieuwe personage Amos Decker. Er zullen meer boeken over deze bijzondere man volgen. Aan het eind van dit boek wordt duidelijk in welke vorm dat zal zijn. Als ik aan David Baldacci denk, zie ik een man voor me die als een bezetene schrijft want om de haverklap verschijnt er een nieuw boek. Elke keer weer ben ik verbaasd over de kwaliteit van zijn werk. De geheugenman is loeispannend en kent verrassende verhaalwendingen. Ik vloog door het boek heen. David Baldacci schrijft keer op keer prettig leesbare thrillers met interessante hoofdpersonages.

ISBN 9789400504462 | paperback | 392 pagina's| A.W. Bruna Uitgevers | mei 2015
Vertaald door Jolanda te Lindert

© Annemarie, 3 juni 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Denk aan mij
Sabine Durrant

Zach is omgekomen bij een auto-ongeluk. Zijn vrouw Lizzie valt in een gat, dieper zelfs dan ze tevoren had kunnen bedenken. Zach beheerste haar leven, niet alleen omdat ze van hem hield, maar ook omdat hij letterlijk wilde dat ze zijn leven leidde. Haar behoefte om eigen dingen te doen begreep hij nooit. Ze hield toch van hem? Dan wilde ze toch alles doen voor hem? Alleen voor hem? Ziekelijk jaloers was hij, maar Lizzie hield stand. Zach zou het niet begrepen hebben: het briefje dat ze gestuurd had naar zijn zomerhuis waarheen hij onderweg was toen hij verongelukte. In dat briefje vraagt ze om ruimte voor zichzelf, afstand. Ze is blij dat hij nog niet in het huisje geweest was en dus de brief niet gelezen kan hebben.

Een jaar gaat voorbij. Een jaar van rouw. Lizzie besluit naar het zomerhuisje te gaan, waar ze nog niet geweest is sinds zijn dood. Opruimen. Verkopen misschien. Onderweg wil ze bloemen leggen bij de onheilsplek. Tot haar verbazing ziet ze er bloemen liggen! Van ene Xenia, ziet ze op het briefje. Verbijsterd is ze. Haar Zach? De man die haar voor zichzelf wilde zou een ander hebben gehad? Wie is die Xenia? Had Zach nog meer geheimen voor haar?
En er gebeuren eigenaardige dingen: ze vindt zijn laarzen in het huis van oude vrienden van hem.
Er zijn anonieme telefoontjes. Op een schilderij - Zach was schilder, althans dat wilde hij zijn - heeft hij een boodschap getekend, die alleen Lizzie zou begrijpen. Het atelier is kort en klein geslagen.
Lizzie weet het zeker: hij leeft nog. Hij was het niet in die auto. Was er niet een andere man vermist rond dezelfde tijd?

Terwijl Lizzies leven totaal op zijn kop gezet wordt, lezen we ook over Zach. Zijn verhaal begint vier jaar eerder, en zal langzaam dichterbij komen.
Het niet weten hoe dit allemaal zit is ongelooflijk spannend. Je prakkizeert je suf wat hier aan de hand is, maar intussen speelt de schrijfster spelletjes met de lezer. Steeds een andere aanwijzing er bij, maar ook dingen die je weer aan het twijfelen brengen. Alles klopt, zeker wel, maar dat weet je pas op het eind.
Een prima thriller dus. Spannend, origineel, psychologisch en volledig onvoorspelbaar.

Sabine Durrant is schrijfster,  journaliste en woont en werkt in Londen. ‘Denk aan mij’ is haar tweede thriller. Die eerste zal dus zeker ook gelezen worden.

ISBN   9789021457406 |paperback|352 pagina's | Uitgevrij Q | april 2015
Vertaald uit het Engels door Alexandra van Raab van Canstein

© Marjo, 3 juni 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 Het chagrijnige slagzwaard
Theo Barkel

Hiram, een zestienjarige boerenzoon, heeft na een fikse ruzie met zijn vader, de deur achter zich dichtgegooid. Wat nu? Diep in gedachten verzonken begeeft hij zich naar het paleis. Daar is misschien werk. Onderweg schrikt hij op van een vreemde waterige verschijning. ’Kané-Diam... zoek het zwa...’ hoort hij. Dan is de verschijning weer weg.
Even later bij een groot meer weet hij: dat is Kané-Diam. Daar had die figuur het over toch?
En aan de rand van het water zal hij Harry vinden, als die uitroept: ‘Kijk uit waar je gaat zitten, lomperik!’. Het is een zwaard, een pratend zwaard. Het chagrijnige slagzwaard. Het zwaard dat steeds maar moppert, vaak voor Hiram praat, maar naar blijkt, hem in goede banen weet te leiden.

'Kun je me aan de andere kant hangen?' haalde de stem hem uit zijn pijnlijke overwegingen.
'Hoezo?' antwoordde Hiram verward.
'De zon schijnt in mijn ogen, heel irritant.'

Harry is gemaakt door de tovenaar Miurghan, wiens onhandigheid wel vaker vreemde gevolgen heeft. Behalve dit pratende zwaard zijn er neusvleugelraten en weekbottigen, die zich met nog andere akelige wezens in het Eenzame woud bevinden. Het Woud ligt op de grens tussen twee koninkrijken, die ooit Potanesië vormden. Nu is het land verdeeld in Sinda-Potanesië, bestierd door Sinda, en het zuidelijke Garma-Potanesië, waar Turon koning is. Sinda wil evenwel alleenheerser zijn. Al eerder heeft hij oorlog gevoerd, en nu probeert hij het opnieuw. Hij bestelt een magisch zwaard bij de tovenaar. Daar gaat iets fout...

Koning Turon heeft daar geen weet van. Hij heeft een ander probleem: zijn enige dochter, de troonopvolger, wil niet trouwen. Zij is verliefd op het kamermeisje, maar dat kan de koning natuurlijk niet accepteren. Ten einde raad organiseert hij een toernooi: wie het wint, zal zijn dochter huwen.
Hiram die op zoek is naar een baantje op het kasteel, wordt zonder dat hij er iets tegen kan doen ingeschreven als deelnemer. Daar helpt Harry een handje bij, want die wil vechten.
Natuurlijk wint Hiram, al heeft hij geen idee hoe en van wie. Maar wat moet hij met een boze prinses die hem niet wil?  Zijn slagzwaard weet het wel, en het grote avontuur begint.

Er zijn meerdere verhaallijnen: Hiram natuurlijk, met zijn zwaard. Maar ook de lakei Anwar beleeft het een en ander, en er is de nar. De strijder Kamar doet ook een duit in het zakje.
Een strijd tussen goed en kwaad, met forse gevechten; vreemde wezens, waarvan het ene aan de goede kant staat, en het andere dus niet; tovenarij, hier in handen van een klunzige tovenaar, die je niet moet onderschatten, het zijn de gebruikelijke ingrediënten van een fantasyverhaal.
Wat dit verhaal speciaal maakt is dat er ook romantiek in zit, en vooral veel humor. De lichtvoetige toon en de vaak hilarische voorvallen maken het boek een feest om te lezen. Ik heb genoten...

'Terwijl hij dacht aan het paard, dat nog ergens in het bos moest staan met al hun  proviand bij zich, liet hij zijn voeten genietend in het koele water zakken. Ze moesten maar even volhouden. (-)
‘Goeiedag zeg! Dat steekt zomaar zijn voeten in andermans zaken!”
Geschrokken trok hij zijn voeten terug.
‘Dat is beter. Als je je schoeisel weer aan wilt doen, zou het helemaal fijn zijn!’.
Verbaasd staarde Hiram naar het water, vervolgens naar de waterval aan de andere kant van het meer, waar het gejoel vandaan kwam dat hij de hele tijd hoorde. ‘Dit water...praat!’ concludeerde hij,.
‘Wat is daar nu zo bijzonder aan? Ik toch ook?’ Merkte het zwaard op. ‘Dit moet de Spraakwaterval zijn.’

Theo Barkel is al vele jaren actief als schrijver. Naast de horrorserie Shadajaël zijn verschillende van zijn korte verhalen gepubliceerd. Tevens is hij jarenlang hoofdredacteur geweest van SF-Terra, één van de oudste SF en Fantasy tijdschriften in Nederland.

ISBN 9789078437208 | paperback | 229 pagina's | Uitgeverij Macc  | mei 2015

© Marjo, 1 juni 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://www.cjsansombooks.com

Kloostermoord
C.J. Sansom

C.J. Sansom is de auteur van o.a. een vijftal historische thrillers met advocaat Matthew Shardlake in de hoofdrol. Zijn debuut (Dissolution) is in 2003 in het Nederlands verschenen onder de titel Onthechting en is eind 2011 opnieuw uitgegeven onder de titel Kloostermoord. Het tweede boek, Het zwarte vuur, zal in 2012 heruitgegeven worden. In 2007 verscheen zijn bestseller Winter in Madrid.

Hoofdpersoon in Kloostermoord is de gebochelde advocaat Matthew Shardlake, die door Lord Cromwell in 1537 naar het klooster in Scarnsea wordt gestuurd om de moord op gezant Robert Singleton te onderzoeken. Het is de tijd van de reformatie; Henry VIII heeft gebroken met de katholieke kerk en staat op het punt om alle kloosters te ontmantelen. Singleton was naar Scarnsea gestuurd om de akte van overgave te laten tekenen, maar voor het zover kon komen werd hij vermoord. Wanneer Shardlake en zijn helper Mark Poer met hun onderzoek beginnen, komen ze er al gauw achter dat de moord alleen door iemand in het klooster gepleegd kan zijn. Er gebeurt van alles binnen de kloostermuren wat het daglicht niet kan verdragen. Maar is dat ook reden voor moord? Shardlake raakt verstrikt in de vele intriges tot hij een dun draadje uit de kluwen van leugens en misleidingen in handen krijgt. Wanneer er nog een moord wordt gepleegd weet hij dat hij op moet schieten met zijn werk, anders konden Mark en hijzelf wel eens de volgende slachtoffers worden.

C.J. Sansom schrijft in een aangename, vlot lezende stijl. Kloostermoord is meer een historisch detectiveverhaal dan een superspannende thriller, met goede aandacht voor de uitwerking van plot en personages en een onthutsend inkijkje in het middeleeuwse kloosterleven. Het is het eerste deel in een serie historische thrillers met als hoofdpersoon Matthew Shardlake, een man van vlees en bloed die een scherp oog voor de menselijke natuur paart aan een rechtvaardigheidsgevoel dat eerlijkheid boven (wereldlijke en kerkelijke) macht stelt. Ook zijn eigen gevoelens van jaloezie wanneer Mark en hij allebei verliefd worden op de jonge dienstmeid Alice, neemt hij streng onder de loep.
Shardlake is een sympathiek en aansprekend personage dat in Kloostermoord nog niet helemaal uit de verf komt. Hij laat zich nog niet helemaal zien en blijft een beetje onderbelicht temidden van de kleurrijke monniken die hem met argwanende blik bekijken en hem het liefst zo gauw mogelijk zien vertrekken. Maar er zijn genoeg aanwijzingen dat daar in het volgende boek verandering in gaat komen. En dan kan Shardlake zomaar uitgroeien tot een waardig opvolger van die andere bekende middeleeuwse detective, brother Cadfael uit de Ellis Peters-boeken. Ik kijk er naar uit!

ISBN: 9789026129452 Hardcover, 400 blz. Uitgever: De Fontein november 2011
Vertaling: J.J. de Wit

© Joanazinha, 18 januari 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

http://www.johnsandford.org

http://paulahawkinsbooks.com

Het meisje in de trein
Paula Hawkins

Rachel kijkt twee keer per dag naar het huis langs het spoor. Er staan meer huizen maar nummer 15 is haar lievelingshuis. Het is het huis van Jason en Jess. Hij heeft een donkere haardos en een stoer uiterlijk, zij is blond en frêle. Samen vormen ze het perfecte stel.  Elke ochtend en avond probeert Rachel een glimp van het tweetal op te vangen. Soms zijn ze in de tuin die aan het spoor grenst en drinken ze – afhankelijk van het tijdstip – koffie of wijn. Ze zijn gelukkig samen en voor Rachel symboliseren ze het geluk dat ze zelf ook eens kende.

Eens leefde Rachel haar eigen sprookje. Ze woonde met haar eigen droomprins Tom ook in het rijtje langs het spoor. Op nummer 23. Tom was – en is – haar grote liefde. Hij aanbad haar en hun leven was perfect. Toch zit Rachel nu eenzaam en dronken in de trein en vermijdt ze het naar nummer 23 te kijken. Twee keer per dag stopt de trein waarin Rachel zit bij het rode sein ter hoogte van het bewuste huizenrijtje. Twee keer per dag richt ze haar blik op nummer 15 en droomt ze weg bij het zien van het geluk van Jason en Jess.

Eens was Rachel een knappe vrouw en werd ze door Tom begeerd. Nu woont hij samen met een andere vrouw op nummer 23. Rachel is vervangen door Anna en daarom kijkt ze niet langer naar nummer 23. Ze zal het moment dat ze een overduidelijk zwangere Anna door de tuin zag scharrelen nooit vergeten. Het voelde alsof haar hart ruw uit haar lijf werd gerukt. Rachel zelf is niet langer knap en begeerlijk. Haar alcoholverslaving heeft haar lichaam verwoest. Rachel huurt al twee jaar een kamertje bij een vriendin van vroeger. Regelmatig belt ze Tom lallend en brallend op. Ze belaagt hem, ze belaagt Anna. Rachel kan haar liefdesverdriet maar niet verwerken. Haar leven ligt in puin.

Gelukkig heeft Rachel haar “vrienden” Jason en Jess nog. Rachel heeft hen nog nooit ontmoet en weet niet hoe ze echt heten maar dat maakt niet uit. Rachel vindt het heerlijk om stiekem van hun leven mee te genieten. Op een dag ziet ze echter hoe Jess in haar tuin door een onbekende man gezoend wordt. Ze is geschokt. Wat bezielt Jess? Waarom is ze haar knappe en galante Jason ontrouw? Niet veel later krijgt Rachel een nieuwe schok te verwerken. Jess, die in werkelijkheid Megan heet, is spoorloos verdwenen. De politie is met man en macht naar haar op zoek.

Moet Rachel vertellen wat ze heeft gezien? Moet ze de politie vertellen dat Megan een minnaar had? Rachel was de bewuste avond in de buurt van het huis van Megan. Ze was uitgestapt op het station waar ze vroeger dagelijks de trein verliet en liep stomdronken door de straten van het stadje waar ze eens gelukkig was. Misschien heeft Rachel iets belangrijks gezien maar Rachel weet het niet meer. Ze weet dat ze die avond is gevallen en dat ze bloedde maar daar houden haar herinneringen op. Soms meent ze dat er die avond meer is gebeurd maar meer dan een onmiddellijk wegebbend gevoel is het niet. Een flits die alweer vervaagt voor het duidelijkheid verschaft. Rachel is door haar dronkenschap hele stukken van haar leven kwijt.

De politie neemt haar verklaring over Megans minnaar niet serieus. Ze beschouwen Rachel als een labiele vrouw die regelmatig dronken voor het huis van haar ex rondhangt. Ze is geen betrouwbare getuige. Wat moet Rachel doen? Is Megan er met haar minnaar vandoor gegaan of is haar echtgenoot soms achter haar affaire gekomen met alle gevolgen van dien? Rachel beseft niet dat het haar zaak niet is. Ze moet verder gaan met haar leven, haar drankprobleem overwinnen en een huisje zoeken. In plaats daarvan kiest Rachel voor een roekeloze aanpak.

Het meisje in de trein stevende in sneltreinvaart op een nummer 1-notering in Engeland en de Verenigde Staten af en de filmrechten van het boek zijn al verkocht aan DreamWorks. Na het lezen van deze ronduit verrassende thriller begrijp ik heel goed waarom. Dit boek is zó spannend en zó beklemmend dat ik alleen maar wilde lezen-lezen-lezen. Paula Hawkins heeft het aangedurfd om voor een onsympathiek hoofdpersoon te kiezen. Rachel drinkt, liegt en valt mensen lastig. Het vleugje medelijden dat ze opwekt is genoeg om geïnteresseerd in haar te blijven. Daarnaast is er achterdocht: is Rachel eigenlijk wel te vertrouwen? Wat is haar rol in de verdwijning van Megan? Het meisje in de trein moest in één ruk uit. Wat een verpletterend goed thrillerdebuut!   

ISBN 9789400503885 | paperback | 358 pagina's| A.W. Bruna Uitgevers | mei 2015
Vertaald door Miebeth van Horn

© Annemarie, 30 mei 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER