Caleidoscoop
Linda Jansma

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: met Caleidoscoop heeft Linda Jansma een prima visitekaartje als thrillerschrijfster afgegeven. Ik kan niet anders zeggen. Het verhaal staat als een huis en is van voor naar achter in balans. Het begint met een intrigerende openingsscène in het verleden, waarna het verhaal verspringt naar 2009, waarin we kennis maken met Janine en Albert – een droompaar:  ze zijn al jaren zielsgelukkig met elkaar, hebben een prachtige dochter, zijn eigenaar van een zeer goed lopende club in Amsterdam en wonen in een mooi huis. Dan gebeurt het meest verschrikkelijke wat Janine kan overkomen: Albert wordt op de stoep van de club doodgeschoten en haar hele wereld stort in. De politie tast in het duister over motief en dader, hoewel er diverse verdachten zijn. Is de moordenaar één van de personeelsleden van de club? Er is sprake van dreigbrieven die door een onbekende zijn geschreven. Het onderzoek sleept zich voort en intussen wordt het perspectief regelmatig verwisseld met het verleden – waarin Janine ook al het nodige meegemaakt blijkt te hebben – en dat steeds dichterbij kruipt naar het heden. Tergend langzaam wordt de spanning opgebouwd tot de onvermijdelijke climax waarin toch nog onverwachts de moordenaar in een andere hoek gezocht moet worden dan je eerst denkt.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij ontvangst van het boek enige twijfels had: een nieuwe Nederlandse thrillerschrijfster, kan die zich meten met bekende namen als Saskia Noort, Loes den Hollander en Corinne Hartman? Het antwoord is: ja, volledig! Ik ben zeer gecharmeerd geraakt van het zorgvuldige taalgebruik van Linda Jansma, waarbij ze met veel oog voor detail een vloeiend en geloofwaardig verhaal weet neer te zetten. Enezijds moet je rustig blijven lezen om alles in je op te kunnen nemen terwijl anderzijds de spanning steeds meer toeneemt en je alleen maar zo vlug mogelijk verder wilt lezen om te weten te komen wat er nu eigenlijk aan de hand is.  De karakters zijn mooi uitgewerkt en zeer levensecht beschreven met realistische dialogen.

Is er dan geen enkel minpuntje te noemen? Wat mij betreft wel en dat is het gebruik van moeilijke woorden, die in schril contrast staan met de rest van de tekst. Woorden als 'persisterend', 'resignatie' en 'cataleptische' passen niet bij het overige taalgebruik in het boek. Ze halen onnodig de vaart uit het verhaal en zijn voor mij daarom licht irriterend. Gelukkig komen ze niet al te vaak voor. Voor de rest: chapeau!

ISBN: 9789461090058 paperback 348 pagina's Uitgeverij: VerbumCrime december 2010

© Joanazinha, 3 januari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://www.peterjames.com

https://www.randomhouse.com/features/pdjames

http://www.ryandavidjahn.com

http://www.gregiles.com

http://www.tessgerritsen.com

Meisje vermist
Tess Gerritsen

Tess Gerritsen begon haar carrière als schrijfster met het schrijven van romantische detectives. Het schrijven was voor haar een uitlaatklep. Het hielp haar na een zware werkdag - als arts in een ziekenhuis - te ontspannen. De romantiek vormde een tegenwicht voor het vele leed waar ze dagelijks mee werd geconfronteerd. Toch neigde Tess Gerritsen steeds meer naar het thrillergenre. Het boek Meisje vermist ziet ze zelf als een “overbruggingsboek”. Het vormt de brug tussen haar romantische boeken en de Rizolli & Isles-reeks waar ze wereldwijd mee doorbrak. Het is een spannend boek waarin ook de romantiek zegeviert.

Forensisch arts Kat Novak is tevreden met haar leven. Ze houdt van de  regelmaat die haar werk met zich meebrengt en het leven als vrijgezel bevalt haar goed. Ze is een half jaar geleden van haar ex-man Ed, een ballerige officier van justitie, gescheiden en daar heeft ze nog geen moment spijt van gehad. Kat houdt van haar werk hoewel ze het soms moeilijk vindt om de gezichten van de doden te aanschouwen. Het is niet altijd eenvoudig de juiste balans tussen werk en persoonlijke betrokkenheid te vinden.

Er is een Jane Doe binnengebracht, een slachtoffer van wie de identiteit nog niet bekend is. Het is triest dat het slachtoffer door niemand gemist wordt. Tussen de bezittingen van de dode wordt een luciferdoosje met een telefoonnummer aangetroffen. Er staat geen naam bij. Kat belt het nummer waarna ze met een antwoordapparaat wordt verbonden. De man die het welkomstbericht op het apparaat heeft ingesproken vermeldt zijn naam niet, dus Kat tast nog steeds in het duister. Ze laat een bericht achter in de hoop dat de onbekende man haar zo snel mogelijk terugbelt.

Het telefoontje laat gelukkig niet al te lang op zich wachten. Zodra de man hoort waar het over gaat spoedt hij zich naar het gebouw van de forensische dienst. Er gaat iets angstigs en gejaagds van hem uit. Hij weigert op de politie te wachten en wil het lijk zo snel mogelijk zien. Zodra Kat het gezicht van de dode vrouw ontbloot, staart de man seconden lang naar haar gezicht. En dan lijkt zich opluchting van hem meester te maken. Hij kent de vrouw niet.

De man blijkt een plaatselijke bekendheid te zijn. Hij heet Adam Quantrell en is de eigenaar van het farmaceutische bedrijf Cygnus. Kat vindt hem maar arrogant. Ze gaat verder met het onderzoeken van haar Jane Doe. En dan ontdekt ze iets vreemds. Het slachtoffer is aan een overdosis van een onbekende drugs gestorven. Er zijn bovendien meer slachtoffers. Ze lijken allemaal uit de achterstandswijk South Lexington te komen. De wijk in Albion waar Kat is opgegroeid. Is er per ongeluk een gevaarlijke drugs in de omloop gebracht of roeit iemand systematisch junkies uit?

Kat bijt zich in de zaak vast maar ze is de enige. De burgemeester is druk met de festiviteiten rondom het 200-jarige bestaan van Albion. Hij wil niet dat de stad negatief in het nieuws komt. Ook Kats ex-man Ed heeft geen interesse in de vroegtijdige dood van de drugsverslaafden en de plaatselijke politie heeft, naar eigen zeggen, wel wat beters te doen. Niemand is geïnteresseerd in de mensen uit South Lexington. Niemand behalve Kat. En dan krijgt ze hulp uit onverwachte hoek. Adam stelt zich uitermate behulpzaam op maar is de steenrijke farmaceut wel te vertrouwen? Waarom schrok hij zo toen Kat hem  over het gevonden lichaam belde?

Meisje vermist verscheen voor het eerst in 1994. Deze nieuwe versie is aangepast om aan het huidige tijdsbeeld te voldoen. Ik heb gesmuld van dit boek. Het verhaal kent heel wat spannende verhaalwendingen waardoor ik als thrillerlezer ruim voldoende aan mijn trekken kwam. En dan is er nog de romantiek. Er bloeit voorzichtig iets op tussen Adam en Kat. Kat verzet zich hevig tegen haar gevoelens want de steenrijke Adam, die nota bene een butler heeft, past totaal niet bij haar vrijgevochten persoonlijkheid. Toch lijkt ze niet aan Adam te kunnen ontkomen. Er zijn echter kapers op de kust… Tuurlijk, origineel is het liefdesverhaal niet maar het leest wel heerlijk ontspannen weg.

Meisje vermist is een ideale zomerthriller. Het is spannend maar niet gruwelijk en het liefdesverhaal heeft me heerlijk doen zwijmelen. Een fijn boek om mee op vakantie te nemen of tijdens een lange, zonnige zomermiddag in de tuin te lezen.

ISBN 9789044346299 | paperback | 256 pagina's| The House of Books| mei 2015
Vertaald door Els Franci-Ekeler

© Annemarie, 17 juli 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Cel
Charles Den Tex

Wat moet ik over het boek zeggen? Ik kom er momenteel niet echt uit. Ik vond het eerder grappig dan spannend. De sarcastische humor beviel me wel. Naar het einde toe vond ik het verwarrend worden… de eindjes werden zo vreemd aan elkaar geknoopt dat ik het met momenten ongeloofwaardig begon te vinden.

Oke dat Guisje er iets mee te maken had, daar had ik al een vermoeden van… en dat die broers er iets mee van doen hadden was nogal vlug duidelijk… maar dan komt plots de inlichtingendienst op de proppen… En kan het leger mensen van de inlichtingendienst arresteren? Zijn dat niet 2 onderdelen van dezelfde overheid? Je kunt het zelfs niet de rechter- en de linkerhand noemen want ze zouden aan dezelfde kant moeten werken? De rechterduim weet niet wat de rechterpink doet?

Ook heel die historie van die zogenaamde bommelding op de trein, de gevangenschap en ondervragingen door het leger, het helemaal van de kaart verdwenen te zijn,… Het deed me eerder aan een dictatoriaal land denken dan aan een democratisch land als Nederland. Kunnen zo’n dingen in onze landen? Lokken onze landen zogenaamde terreurdreigingen uit om de terroristen uit hun hok te lokken? Kan het dat onze identiteiten door onze eigen “overheid” gestolen worden in naam van het groter belang?
Het leek me steeds meer en meer een Far-West verhaal. Alles rammelde en werd alsmaar ongeloofwaardiger.

Het behandelt een onderwerp waar we allemaal meer mee bezig zouden moeten zijn. We geven veel te veel prijs over onszelf op internet. Alleen jammer dat er niet realistischer mee omgegaan word. Het boek had met minder Amerikagehalte en meer realiteitszin een groot maatschappelijk probleem kunnen uitdiepen.

ISBN 9789044511086 Hardcover 378 pagina's | De Geus Spanning | april 2008

© Inge, juli 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER