De vernietiging
Deel drie van de Niceville-trilogie
Carsten Stroud
Misschien dat de Amerikaanse stad Niceville zijn naam ooit eer aandeed maar tegenwoordig lijkt de plaatsnaam eerder een woordgrap. Een parodie. Er is iets vreemds in Niceville gaande. De atmosfeer is doordrenkt met een onzichtbare, giftige sfeer. Het voelt verstikkend, onheilspellend. De inwoners van Niceville zijn niet langer veilig. Steeds meer keurige – en minder keurige - burgers veranderen in monsters die een gevaar voor zichzelf en hun omgeving vormen.
De rampspoed begint met een meervoudige moord. Een compleet gezin is op gruwelijke wijze afgeslacht. Hun dader heeft een onbegrijpelijke woede op zijn slachtoffers botgevierd. Het lijkt wel onmenselijk. Zelfs de meest geharde politiemensen in Niceville zullen het beeld van de slachtoffers nooit meer van hun netvlies krijgen. De dader heeft geen enkele moeite gedaan zijn aanwezigheid te verhullen. Het achtergelaten DNA zet de politie onmiddellijk op het spoor van de jeugdige delinquent Jordan Dutrow. De jongen wordt al snel gevonden. Hij is in een schacht gevallen en zit klem.
De bewuste schacht heet Het Kratergat en is honderden meters diep. Waarom heeft Jordan zich na zijn gruwelijke daad naar deze lugubere plek begeven? De jongen is ten dode opgeschreven. De rotsformatie die hem gevangen houdt, is verschoven. Jordan wordt langzaam door de steenmassa uiteen gereten. Rechercheur Nick Kavanaugh slaagt erin toch nog een kort gesprek met de jongen te voeren. Hij bekend meteen schuld en heeft het over een “zij” die in zijn hoofd zit en hem vreselijk steekt als hij niet doet wat ze zegt. Het begon met een vreemd gezoem in zijn hoofd. Toen het gezoem in woorden veranderde, ging het mis.
Er is geen tijd om stil te staan bij de dood van Jordan en de moord op het gezin. Er vindt een tweede slachtpartij plaats. De moorden doen aan de eerste moorden denken maar Jordan kan de dader niet zijn. Er is een tweede moordenaar actief. Een moordenaar die even meedogenloos als Jordan te werk gaat. Nick en zijn collega’s beseffen dat er iets beangstigends gaande is. Een aantal politiemensen en hulpverleners die hebben gepoogd de jonge Jordan te bevrijden, klagen over een vreemd gezoem dat in hun oren weerklinkt.
In kamer 304 van het MountRoyal staart een man versuft voor zich uit. Hij kijkt naar de politieauto’s die in volle vaart voorbijsnellen en vraagt zich af wat hij in het hotel doet. Ook weet hij niet wie hij is. Zijn portemonnee verschaft hem duidelijkheid. Hij heet Charles Danziger en werkt bij de politie. Charles voelt een vervelende pijn op zijn borst. Alsof hij gewond is. Vaag herinnert hij zich een vuurgevecht maar wat er de afgelopen tijd precies gebeurd is, weet hij niet. Gelukkig verschaft zijn collega Frank Barbetta hem niet veel later duidelijkheid. Charles is dood. Frank is nog op zijn begrafenis geweest. Vreemd genoeg is Frank niet erg verbaasd zijn overleden collega tegen het lijf te lopen. De eens zo onberispelijke Frank heeft heel andere dingen aan zijn hoofd. Hoe kan hij zich van het lijk van de recidivist die hij zojuist zonder pardon heeft afgeknald ontdoen?
Bovenstaande verhaallijnen vormen slechts een deel van het verhaal. Er gebeurt nog veel meer in dit meer dan spannende boek dat de term “thriller” zonder twijfel eer aandoet. Het is zelfs meer dan dat. Het verhaal bestaat uit een wervelwind van opzienbarende gebeurtenissen die na het bedaren van de storm een prachtig geheel blijken te vormen. De vernietiging is het derde deel van de Niceville-trilogie maar ook prima los te lezen. Ik heb de voorgaande delen – helaas – niet gelezen maar dat bleek geen enkel probleem te zijn. Niceville is een messcherp geschreven, bloedstollende thriller. Een rasecht griezelverhaal zelfs.
Wat dit verhaal zo spannend maakt, is dat iedereen in het boek in een moordenaar kan veranderen. Het zoemende geluid vormt een voorbode. De politiemacht vecht met man en macht tegen het kwaad maar hoe bestrijd je iets dat je niet kunt zien? Degenen die het kwaad horen zijn reddeloos verloren. Auteur Carsten Stroud heeft heel goed begrepen hoe een spannend verhaal verteld moet worden. Hij overrompelt zijn lezers met een vertelling die van begint tot eind verslavend om te lezen is. Pas toen het boek uit was, kon ik me weer op andere dingen concentreren. Stephen King noemt dit verhaal “hypnotiserend” en daar ben ik het helemaal mee eens. Stoppen met lezen is geen optie!
ISBN 9789022560808 | paperback | 410 pagina's| Boekerij| juli 2015
Vertaald door Mireille Vroege
© Annemarie, 28 augustus 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Duistere harten
Nora Roberts
Clare Kimball heeft het helemaal gemaakt. In de New Yorkse wijk SoHo leidt ze een luxe leventje. Clare is kunstenaar en haar kunstwerken verkopen goed. Haar nieuwste expositie loopt als een trein en krijgt lovende kritieken. Toch voelt Clare zich niet gelukkig. Ze voelt zich rusteloos en het lukt haar de laatste tijd niet een fatsoenlijk kunstwerk te fabriceren. Steeds vaker denkt ze aan het stadje waar ze opgroeide. Jaren geleden is ze Emmitsboro ontvlucht. Na de zelfmoord van haar vader voelde het stadje niet langer als een veilige thuishaven. De herinneringen waren te intens.
Het zijn dezelfde herinneringen die haar nu naar haar geboortegrond trekken. Clare heeft last van nachtmerries. Ze droomt dat ze zich als klein meisje in de auto van haar vader verstopte en onbedoeld getuige was van een afschuwelijk ritueel, uitgevoerd door gemaskerde mannen in zwarte mantels. De laatste tijd steken de nachtmerries steeds vaker de kop op. Clare heeft het idee dat ze haar in haar creativiteit belemmeren. Ze moet terug naar de bron. Terug naar waar haar leven begon en haar geluk zo plotsklap eindigde. Ze neemt haar intrek in haar ouderlijk huis dat nog altijd in het bezit van haar familie is. Clare wordt de tijdelijke huurder van het huis waar ze opgroeide.
Ook Cameron Rafferty heeft zijn leven in de grote stad verruild voor een baan in het slaperige stadje waar hij opgroeide. Tijdens zijn vorige baan is hem iets naars overkomen en nu omarmt Cameron het saaie bestaan dat hij als sheriff van Emmitsboro leidt. In Emmitsboro gebeurt nooit iets. Nou ja, tot voor kort dan. Op het kerkhof is een oud babygrafje leeggehaald. Alle aarde is verdwenen. Gaat het om een zieke tienergrap? Cameron weet niet wat hij ervan moet denken.
Clare en Cameron kennen elkaar nog van vroeger. Cameron was dik bevriend met Clare’s tweelingbroer Blair. De sheriff en de kunstenares vallen bij het wederzien als een blok voor elkaar maar Cameron heeft ineens zijn handen vol aan zijn werk. Er is een meisje vermist. Een tiener nog. Vermoedelijk is ze weggelopen. En dan wordt er een moord gepleegd. Het slachtoffer is de stiefvader van Cameron. Een man die hij intens haatte. Cameron rouwt niet om zijn dood maar beseft heel goed dat er een moordenaar in zijn stad rondwaart. De dood van zijn stiefvader blijkt nog maar het begin.
Clare’s nachtmerries verraden al wat er aan de hand is. Onder het suffe imago van het stadje gaat een sekte schuil. Een sekte die aan satanisme doet. Drugs, seks en offers vervullen de fantasieën van een aantal mannelijke inwoners van de stad. Om wie gaat het precies? Welke brave huisvaders transformeren als de duisternis invalt in lugubere sekteleden? In eerste instantie werden er uitsluitend dieren aan de duivel geofferd maar de laatste tijd zijn er ook mensenlevens geschonken. Lopen de activiteiten van de sekte uit de hand? Clare wordt nauwlettend in de gaten gehouden. De kunstwerken die ze in het stadje vervaardigt, verraden onbedoeld dat ze meer weet dan ze zelf beseft.
Nora Roberts heeft al belachelijk veel boeken geschreven. Ruim 200! In totaal zijn er meer dan 450 miljoen exemplaren van haar boeken verkocht. Dat ze kan schrijven, staat dus wel vast. Ik heb een aantal van haar boeken gelezen en deze kenmerkten zich, net als dit boek, door een liefdesverhaal dat gepaard gaat iets duisters. Hekserij of magie bijvoorbeeld. In dit boek draait het om satanisme. Grenzen worden overschreden en er ontstaan nieuwe waarden en normen. In feite draait het allemaal om macht.
De boeken van Nora Roberts zijn vooral lekker-lezen-boeken. Verwacht geen hoogstaande literatuur maar wel een goed onderbouwd verhaal dat prettig wegleest. De combinatie van romantiek, mysterie en spanning werkt goed. Er gebeuren gruwelijke dingen in het boek maar omdat ze met luchtigheid en liefde worden afgewisseld, wordt het allemaal niet te zwaar. Ook beschrijft Roberts nauwkeurig hoe iedereen eruitziet en wat er aan kleding en sieraden gedragen wordt. De diversiteit onder de inwoners van Emmitsboro laten het stadje tot leven komen. In Duistere harten vallen gelukkig ook nog een aantal vriendelijke zielen te bespeuren.
ISBN 9789022569511 | paperback | 446 pagina's| Boekerij | juni 2015
Vertaald door Jolanda te Lindert
© Annemarie, 25 augustus 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Pagina 106 van 219