Wandaden
Thomas Erikson

De kern van het verhaal is snel verteld: een jonge vrouw is het slachtoffer van een gangbang. Vier onbekende mannen verkrachten en mishandelen haar en vinden dat zij onschuldig zijn omdat alles er op wees dat ze er zin in had.
De realiteit lijkt aan hun kant te staan. Veel slachtoffers van verkrachtingen doen niet eens aangifte, en doen ze dat wel, dan belandt slechts een fractie van de daders ook echt achter slot en grendel.

Sara Leijon doet aangifte, waarbij het lot haar gunstig gezind is: ze treft een rechercheur die met haar lot begaan is. Nina Mander is vastbesloten om de zaak met succes aanhangig te maken.
Haar partner Alex King, gedragswetenschapper van beroep, raakt ook bij de zaak betrokken, en is een grote steun. Dat heeft ze hard nodig, want haar zaak is niet sterk, alleen al omdat ‘men’ van mening is dat een vrouw die niet van onbesproken gedrag is, er ‘wel om gevraagd zal hebben’.

Na de inleiding, waarin we lezen waar we mee te maken hebben, volgt de gang van zaken rondom het proces. Er zijn flashbacks naar het gebeuren zelf, en er wordt uitgelegd waarom Alex zo betrokken is. Het verhaal speelt in die fase van het boek vooral om ethische kwesties, en is een soort psychologische ontleding van de gang van zaken rondom een verkrachtingszaak.
Dat is reuze interessant omdat dit verhaal helaas ook in Nederland – het boek speelt in Zweden – actueel zou zijn. Het meisje lijkt in het proces niet behandeld te worden als slachtoffer, sterker nog: ook privé wordt ze met de nek aangekeken. Het lijkt wel of zij degene is die in de beklaagdenbank staat! Alsof zij er op uit is het leven van die jongens te verzieken. Dat die knullen daaraan zelf schuldig zijn, daar lijkt niemand van uit te gaan.

Het is eigenlijk jammer dat als de ontknoping dichtbij is, de schrijver zich realiseert dat hij eigenlijk een thriller aan het schrijven is. Er moeten dan nog wat andere verhaallijntjes, die al wel een beetje voorbereid waren, afgerond worden. Het verhaal van de broer bijvoorbeeld vind ik storend.
Ik vond de ethische kwestie zoals die aangeroerd werd, en zoals die ‘verantwoord’ werd in een nawoord, zeer de moeite waard, maar de slotfase van het verhaal, waarvan ik natuurlijk toegeef dat die nodig is, een stuk minder. Het maakt het boek als thriller onevenwichtig.
Maar dit boek is geen thriller, het is een aanklacht.

Het is het verhaal van artikel vier: betrek geen onnodige zaken in een proces. Op het moment dat je beroofd wordt doet het niet ter zake dat zeven jaar eerder je auto gestolen werd. Maar in een verkrachtingszaak gaat het over de signalen die het slachtoffer uitgezonden heeft, en wordt de personaliteit en het verleden van de vrouw in kwestie belangrijk.

‘Waarom wordt er verschil gemaakt tussen verkrachtingen en andere misdrijven?’
Ramen spreidde zijn armen. ‘Omdat we het over seks hebben!
Soms stemmen mensen er mee in en soms niet. Niemand vraagt er om om zo nu en dan neergeslagen of overvallen te worden!‘

ISBN 9789021458687 | paperback | 426 pagina's| Uitgeverij Q | juli 2015
Vertaald uit het Zweeds door Edith Sybesma

© Marjo, 13 september 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De dood liegt nooit
Kathy Reichs

Het Cold Case Team in Charlotte, North Carolina krijgt bezoek van rechercheur Umparo Rodas uit Vermont. Ook forensisch expert Temperance Brennan is voor de bijeenkomst uitgenodigd, hoewel ze niet begrijpt waarom. Rodas vertelt zijn ietwat ongeduldige toehoorders over de dood van het twaalfjarige meisje Nellie Gower. Nellie verdween toen ze op 19 oktober 2007 van school naar huis fietste. Haar lichaam werd acht dagen later in een granietgroeve gevonden.

Na de dood van Nellie tastte rechercheur Rodas lange tijd in het duister maar een jaar geleden besloot hij de gegevens omtrent de moord op Nellie in het VICAP-systeem (Violent Criminal Apprehension Program) van de FBI in te voeren. Weken later vond het systeem een match. In Charlotte was een soortgelijke moord gepleegd. Tegen de tijd dat Rodas uitgepraat is, begrijpt Temperance maar al te goed waarom ze verzocht werd naar de bijeenkomst te komen. In 2009 heeft Temperance de botten van de vermoordde Lizzie Nance geanalyseerd. De doodsoorzaak van de elfjarige Lizzie kon niet vastgesteld worden.

Nellie en Lizzie zijn vermoedelijk door dezelfde dader om het leven gebracht. Een doorbraak maar ook weer niet want de dader is nog altijd niet ontmaskerd. Rodas heeft echter nog een “verrassing” in petto. Anderhalf jaar geleden ontdekte hij dat niet alle sporen die op Nellie waren aangetroffen, aan een DNA-onderzoek onderworpen waren. Deze ontdekking leidde wel degelijk tot een doorbraak. Rodas diende een nieuw verzoek in en dit keer werd er wel DNA aangetroffen. DNA dat niet van Nellie was. Wanneer Temperance leest van wie het gevonden DNA is, kan ze de informatie in het rapport nauwelijks geloven.

Het gevonden DNA is van een persoon die Temperance maar al te goed kent. De Canadese seriemoordenaar Anique Pomerleau is de enige die ooit aan Temperance is ontkomen. Ze is een waar monster en al tien jaar spoorloos. Temperance hoopte vurig dat Pomerleau niet meer in leven was. Dat ze ergens begraven lag en daarom onvindbaar wist te blijven. Helaas blijkt Pomerleau nog springlevend en is ze weer aan het moorden geslagen.

Het onderzoek naar Anique Pomerleau werd destijds geleid door rechercheur Andrew Ryan. Temperance kent Ryan door en door. Ze hebben ruim twintig jaar samengewerkt en waren geliefden.  Kort geleden is Ryan van de aardbodem verdwenen. Na het overlijden van zijn dochter brak er iets in hem. Ryan heeft afstand van alles en iedereen genomen en is onvindbaar. Toch krijgt Temperance het verzoek hem op te sporen. Als iemand hem kan vinden, is zij het.

Temperance heeft geen idee hoe ze haar vermiste ex-vriend moet vinden. Gelukkig krijgt ze hulp uit onverwachte hoek. Haar psychisch zieke moeder heeft zich ontpopt tot een waar internetgenie en weet aan de hand van een oude e-mail te achterhalen dat Ryan zich in het stadje Samara op Costa Rica bevindt. Temperance reist zo snel ze kan naar het zonnige oord. De Ryan die ze korte tijd later vindt, stelt haar komst niet op prijs. Hij ziet er onverzorgd, nors en verdrietig uit. Zal het Temperance lukken om Ryan terug naar huis te lokken?

De boeken van Kathy Reichs vormen zonder uitzondering een ware traktatie. Wie de boeken over Temperance Brennan niet kent, is misschien bekend met de populaire televisieserie Bones (geproduceerd door Kathy Reichs zelf) die op de boeken is gebaseerd. De hoofdpersonen in het boek en de serie delen dezelfde naam en hetzelfde beroep maar er zijn ook verschillen. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan de boeken. De verhalen zijn stuk voor stuk scherp maar ook invoelend geschreven. Temperance Brennan heeft al heel wat ellende aanschouwd maar ze behandelt al haar zaken nog altijd met de grootst mogelijke compassie. Ze is een intrigerende en volhardende vrouw die dol is op haar dochter Katy en kat Birdie. Ryan is nog altijd de liefde van haar leven, ook al is de liefde niet meer wederzijds.

In De dood liegt nooit gaat de meeste aandacht uit naar de vermoorde meisjes maar is er ook ruimte voor persoonlijke gebeurtenissen. Temperance krijgt te horen dat haar moeder kanker heeft en de noodzakelijke behandeling weigert. Terwijl Temperance probeert dit grote verdriet een plekje te geven, komt haar moeder met onthutsende informatie over de vermoorde meisjes op de proppen. De doorgewinterde internetspeurder heeft ontdekt dat er nog veel meer slachtoffers zijn. De dood liegt nooit is van begin tot eind onverwoestbaar meeslepend!

ISBN 9789401604161 | paperback | 380 pagina's| Xander Uitgevers | augustus 2015
Vertaald door Irene Goes

© Annemarie, 11 september 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De historicus
Elizabeth Kostova

Ruim 700 pagina's op het puntje van je stoel zitten... vermoeiend, maar o zo heerlijk! Het is een ingewikkeld boek, met veel verhaallijnen, veel terugblikken, soms in de vorm van brieven.

De ik-persoon, een 16-jarig meisje, vertelt over hoe ze een boek vindt, heel vreemd: met blanco bladzijden. Alleen in het midden staat een afbeelding, een draak. Omdat ze het vond op de boekenplank van haar vader vraagt ze hem wat het moet voorstellen. De vader, Paul, vertelt over hoe hij aan het boek komt en over zijn geliefde promotor, professor Rossi, Byzantiumdeskundige. Deze Rossi was op een dag spoorloos verdwenen en Paul gaat hem zoeken. Op de reis die volgt ontmoet hij zijn vrouw, de moeder van de ik-figuur, ze blijken eenzelfde doel na te streven. Dus zetten ze hun speurtocht samen voort.

Het verhaal wisselt continu tussen Pauls verhaal en zijn zoektocht naar Rossi en het verhaal van de ik-figuur, die op haar beurt op zoek gaat als haar vader verdwijnt. Zij wordt vergezeld door Barley, een student die op haar moest passen, maar aan wie ze in eerste instantie wist te ontsnappen.
De reis van Paul en Helen vindt vooral plaats in Oost-Europa: Bulgarije, Slowakije, Turkije en Hongarije. De reis van het meisje en Barley in Engeland en Frankrijk. Iedereen is naar iemand op zoek, en iedereen vindt wat hij niet wil vinden.

Er zijn prachtige beschrijvingen van de natuur, als ze door het landschap reizen, er zijn cultuurhistorische beschrijvingen van oudheden, en folkloristische gebruiken. Ik heb in een interview gelezen dat Kostova tien jaar over het boek gedaan heeft. Ze heeft voordien veel gereisd in Oost-Europa, en heeft vast gedeeltelijk daaraan haar inspiratie te danken.
De andere helft komt van haar vader die altijd Draculaverhalen vertelde. Het is een fascinerend boek geworden, waarin alles op zijn plaats valt. Zelfs al hou je niet van vreemde occulte figuren, dit boek sleept je mee!

ISBN 9045850621 Ingenaaid, 711 pagina's Verschenen: april 2005 Mouria
Oorspronkelijke titel: The Historian Vertaler: Titia Ram

© Marjo, 31 oktober 2005

Reageren? Klik hier!

Duisternis
Kortsmit & Lotz

Laura had haar man Antonie nog nooit eerder bedrogen toen ze een gepassioneerde nacht met Alex doorbracht. Dat had ze beter zo kunnen houden. Wanneer ze de ochtend na het intieme buitenechtelijke samenzijn wakker wordt, treft ze haar minnaar-voor-een-nacht dood aan in de badkamer. Laura raakt in paniek, maakt alles schoon, verwijdert bewijs van haar aanwezigheid en gaat ervandoor. Wat haar betreft hoeft niemand te weten dat zij die nacht in het huis van Alex is geweest.

Thuis bij Antonie probeert Laura het gebeuren te vergeten hoewel ze nog steeds hevig ontdaan is. Wat is er die nacht eigenlijk gebeurd in het huis van Alex? Als Antonie er ooit achter komt dat ze vreemd is gegaan weet ze niet of hun huwelijk stand zal houden. En de politie zal haar ongetwijfeld als verdachte aanmerken.

De volgende ochtend is de nachtmerrie compleet. Antonie treft onder zijn carport een auto aan met daarin een naakte, dode man. Het is Alex. De politie komt en ondervraagd het echtpaar. Laura houdt vol dat ze de man nog nooit gezien heeft en is compleet in shock. Wat  is hier aan de hand? Wie heeft het lichaam naar haar huis gebracht? Hoe gaat ze zich uit deze situatie redden?

Een tweede verhaallijn in dit boek gaat over het jonge meisje Bettie. Na het verjaardagsfeestje van haar beste vriendin Maaike – die vijftien is geworden – wordt Bettie door de vader van Maaike naar huis gebracht. De man verkracht het weerloze meisje en zorgt ervoor dat ze haar mond over het traumatische gebeuren houdt. En Bettie zwijgt. Ze weet zelfs te verbergen dat ze zwanger is geraakt maar direct nadat ze moederziel alleen op haar kamertje is bevallen, treft haar moeder haar met de baby aan. Vader besluit het kind weg te brengen en zijn dochter wijs te maken dat het gestorven is. Hij wil niet dat de kerkelijke gemeenschap waar het gezin deel van uitmaakt weet van het kind. Die schande wil hij niet.  Bettie zal nooit meer de oude worden.

Tot slot is er nog het verhaal over een jongetje dat heel gelukkig opgroeit op de boerderij van zijn ouders. Het leven is onbezorgd totdat moeder bij een ongelukkige val van de trap haar nek breekt. Vader raakt aan de drank en uiteindelijk wordt het jongetje uit huis geplaatst. Hij komt in pleeggezinnen terecht waar hij nare dingen meemaakt. Het jongetje groeit uit tot een beschadigde man.

De drie verschillende verhaallijnen wisselen elkaar af. Het verband tussen de drie verhalen wordt steeds duidelijker naarmate het boek vordert. De ontknoping laat zich door de ervaren lezer wel raden maar dat maakt niet uit omdat de spanning toch gewaarborgd blijft. Het boek heeft een prettige spanningsboog die - alhoewel het niet bloedstollend is - gedurende het hele verhaal stand houdt. Wat ik ook erg prettig vind aan dit boek is dat het geloofwaardig blijft. Gelukkig blijft de gemiddelde mens van dergelijke trauma’s verstoken maar de reacties zijn heel overtuigend. Ook wat het geestelijk met hen doet is heel aannemelijk.

Duisternis is een krachtig en goed geschreven verhaal van het schrijversduo Kortsmit & Lotz. Aanvankelijk schreven zij alleen toneelstukken maar gelukkig hebben ze het aangedurfd om ook thrillers te gaan schrijven. Een prettige verrassing van eigen bodem.

ISBN 9789049952808| Paperback |  240 pagina's pagina’s| Mistral | april 2012

© Annemarie, 9 juni 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 Ze komt nooit meer terug
Hans Koppel

Het echtpaar kijkt Ylva Zetterberg vanuit hun auto verwachtingsvol aan. Ze hebben zich zojuist aan haar voorgesteld als de nieuwe buren en beweren haar nog van vroeger te kennen. De lift naar huis die ze Ylva aanbieden kan ze niet weigeren. Dat zou onbeleefd zijn. Haar beleefdheid brengt Ylva echter in grote problemen, haar nieuwe buren ontvoeren haar en sluiten haar op in hun geluidsdichte kelder. Het stel heeft zich goed voorbereid op de gedwongen logeerpartij van Ylva.

Wanneer Ylva maar niet thuiskomt, is haar man Mike in eerste instantie eerder boos dan ongerust. Ylva zou misschien na het werk nog wat gaan drinken met collega’s en Mike vindt dat ze het veel te laat maakt. Een klein jaar geleden heeft Ylva een affaire gehad. Hun huwelijk heeft het overleefd maar Mike weet zich niet altijd raad  met zijn gevoelens. Ylva voelt zich snel door hem verstikt. Pas na lang aarzelen belt hij naar haar mobieltje. Voicemail. Ze zal toch niet weer..?

Ylva blijft weg en Mikes woede heeft plaatsgemaakt voor een hevige ongerustheid. Hij belt Ylva’s beste vriendin, het ziekenhuis en de politie. Niemand weet waar ze is. Dochter Sanna van zeven vraagt herhaaldelijk waar haar moeder is en Mike moet haar het antwoord schuldig blijven. Uiteindelijk merkt de politie Ylva’s verdwijning aan als een vermissingzaak. Tot Mikes afgrijzen richten ze hun pijlers op hem.

Ondertussen bevindt Ylva zich vlakbij. Om haar extra te tergen hebben haar ontvoerders, Gösta en Marianne Lundin, een camera geplaatst die op de voordeur van haar huis gericht staat. Ze ziet haar man en dochter dagelijks komen en gaan maar kan op geen enkele manier contact met hen maken. Ylva moet boeten voor haar verleden houden Gösta en Marianne haar voor. Ze moet boeten voor iets dat twintig jaar geleden heeft plaatsgevonden. Ze was toen met drie anderen betrokken bij een voorval. Een voorval dat het leven van de twee ontvoerders voorgoed veranderde. De andere drie betrokkenen zijn een snelle dood gestorven maar met Ylva heeft het tweetal speciale plannen. De verkrachtingen van Gösta zijn daar onderdeel van.

De politie is ervan overtuigd dat Mike zijn vrouw om zeep heeft geholpen. Zonder lichaam kunnen ze echter niets. Mike probeert zich staande te houden en een goede vader voor Sanna te zijn. Het leven gaat door. Ondertussen kwijnt Ylva weg in de kelder. Zal ze ooit gevonden worden of zullen haar ontvoerders uiteindelijk ook haar leven nemen?

Journalist Calle Collin heeft bij Ylva op school gezeten. Hij en zijn beste vriend Karlsson ontdekken dat het slachtoffer van een brute moord een lid was van een groep pestkoppen op school. Ze noemden hen “de bende van vier”. Wanneer ze merken dat ook twee andere leden van deze groep het leven hebben gelaten denkt Karlsson dat er meer aan de hand is. Calle is cynisch, het moet op toeval berusten. Hij weet echter nog niet dat het vierde lid, Ylva, al lange tijd vermist wordt.

Dit boek is spannend van begin tot einde hoewel het nergens ijzingwekkend wordt. Ik was onmiddellijk geboeid en ik heb het in één ruk uitgelezen. Bovenaan een aantal hoofdstukken staan korte beschrijvingen over de verschillende stappen die bijvoorbeeld vrouwenhandelaars en loverboys toepassen om hun slachtoffer om te vormen tot een gewillige dienaar. Ook Ylva schikt zich naar de wensen van haar ontvoerders. Haar vechtlust verdwijnt. Ze zal over een enorme geestelijke kracht moeten beschikken om de uiterst zware beproeving te kunnen doorstaan.

De andere kant van het verhaal richt zich op de achterblijvers. Mike is gebroken. Wanneer Ylva wegblijft denkt hij dat ze dood is, anderen vermoeden dat hij iets met haar verdwijning te maken heeft. De roddels wegen haast zwaarder dan het verdriet. Dat de politie denkt dat hij Ylva heeft vermoord, is iets waar hij mee kan leven maar dat zijn buren over hem praten en hetzelfde vermoeden, is iets wat hij niet kan verkroppen. Mike zoekt hulp. Hij kiest hiervoor echter de verkeerde persoon uit. Ook boeiend is hoe dochter Sanna omgaat met de verdwijning van haar moeder.

Hans Koppel is een pseudoniem van kinderboekenschrijver Petter Lidbeck. Ze komt nooit meer terug is zijn eerste thriller en hopelijk niet zijn laatste. Ik vind het een zeer geslaagd thrillerdebuut.

ISBN 9789400500440 | Paperback |  220 pagina’s| A.W. Bruna Uitgevers| mei 2012
Vertaald door Corry van Bree

© Annemarie, 6 augustus 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://www.knoops.info/nl/geert-jan-knoops

http://www.gisa-kloenne.de

http://stephenking.com

De opvolger
Alexander Söderberg

Soms kan een liefdesavontuur rampzalig uitpakken. Ook Sophie Brinkmann heeft deze harde les geleerd. Toen ze in het ziekenhuis, waar ze als verpleegster werkte, verliefd werd op een patiënt, stuurde ze haar leven onbewust in een levensgevaarlijke richting. De patiënt was niemand minder dan Hector Guzman, een beruchte drugsbaas. Sophies genegenheid voor Hector veranderde haar leven en dat van haar tienerzoon Albert voorgoed. Is er nog een weg terug naar hun oude, veilige bestaan?

Tegenwoordig maakt Sophie deel uit van een onvermoeibaar kat-en-muisspel. De politie zit achter haar en haar kersverse collega’s aan en ook de concurrentie speelt een genadeloos hard spel. Hector zelf ligt al maanden in coma. Een aanslag werd hem bijna fataal.  Alleen Hectors meest naaste medewerkers weten dat zijn leven aan een zijden draadje hangt. Alles draait immers om degene met de meeste macht. Hectors vader is vermoord dus nu is Hector de grote baas.  Als ook Hector uitgeschakeld blijkt te zijn, zal de strijd om het drugsimperium in volle hevigheid losbarsten.

Sophie beseft dat ze zichzelf in een onmogelijke positie heeft gemanoeuvreerd. Het ergste is nog wel dat niet zijzelf maar Albert de prijs heeft moeten betalen. Een stel corrupte politieagenten is er verantwoordelijk voor dat Albert de rest van zijn leven in een rolstoel zal zitten. Sophie heeft als moeder gefaald, zo voelt ze dat. Wanhopig probeert ze een manier te vinden de gemoederen in het criminele wereldje te sussen. Nadat de broer van Hector, die met zijn vrouw en kinderen een teruggetrokken leven leidde, op klaarlichte dag wordt vermoord, is de maat vol.

Tegenwoordig is Sophie een crimineel maar haar vriendelijke karakter is nog niet volledig verdwenen. Haar geloof in de medemens is nog niet verwoest. Zonder iemand over haar voornemen in te lichten, zoekt ze contact met Ralph Hanke. Hij is de grootste concurrent van Hector en een meedogenloze man. Sophie weet zeker dat hij achter de aanslag op Hectors broer zit. Tot Hankes grote verbazing vraagt Sophie hem om respijt. Is het mogelijk dat de organisaties de bloederige heksenjacht tijdelijk staken? Volgens Sophie zullen de kansen van Hanke verbeteren als hij zichzelf nu een adempauze gunt.

Sophie hoopt met heel haar hart dat haar verzoeningspoging zijn vruchten af zal werpen maar het antwoord van Hanke is luid en duidelijk. Twee medewerkers van Hector worden zonder pardon afgeknald. Sophie begrijpt dat haar poging vruchteloos is geweest. Ze is naïef geweest en tot overmaat van ramp is haar actie niet geheel onopgemerkt gebleven. En dan voltrekt zich een nieuwe ramp. Terwijl Sophie alles op alles zal moeten zetten om het leven van haar zoon veilig te stellen, zitten de politie en haar inmiddels wantrouwige collega’s haar op de hielen.

De opvolger is het tweede deel in de trilogie over Hector Guzman en Sophie Brinkmann. Het verhaal gaat meteen verder waar het in het vorige deel – De vuurdoop – eindigde. Mijn recensie over De vuurdoop is zeer lovend maar vreemd genoeg was ik het verhaal totaal vergeten, iets wat mij vrijwel nooit overkomt. Waarom is dit sterke verhaal niet blijven hangen? In De opvolger worden in sneltreinvaart tal van personages en verhaallijnen geïntroduceerd en ik begreep er aanvankelijk maar weinig van. Het duurde vrij lang voor het gevoel van verwarring voor interesse plaatsmaakte maar uiteindelijk ging ik toch overstag.

Wie De opvolger wil lezen, kan het beste bij het begin beginnen. Het verhaal komt het best tot zijn recht als het direct na het lezen van De vuurdoop gelezen wordt. Söderberg hanteert een pittige schrijfstijl en geeft het, goed uitgedachte, verhaal niet cadeau. De talrijke personages zijn uiteenlopend. De politie bestaat uit rechtdoorzee rechtshandhavers, corrupte smeerlappen en types die niet weten of ze nu goed of slecht zijn. Sophie kan bikkelhard zijn als het om het leven van haar zoon gaat maar het lukt haar niet haar gevoelige kant uit te schakelen. Dat Söderberg de menselijkheid van zijn personages niet uit het oog heeft verloren, maakt deze thriller tot veel meer dan een doorsnee misdaadverhaal. Slechte eigenschappen gaan gepaard met onverwachte genegenheid, doorzettingsvermogen of schuldgevoelens.

De opvolger is een complex verhaal dat even tijd nodig heeft om tot bloei te komen. Waarschijnlijk is de inhoud veel overtuigender als het boek direct na De vuurdoop wordt gelezen. Toch wist het verhaal mijn nieuwsgierigheid te blijven prikkelen. Mijn verwachtingen voor het derde en laatste deel in deze reeks zijn dan ook hooggespannen!

ISBN 9789023490081 | paperback | 400 pagina's| Cargo | september 2015
Vertaald door Neeltje Wiersma

© Annemarie, 7 september 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Bloed op sneeuw
Jo Nesbø

Als criminaliteit in je genen zit, je niet onopvallend een vluchtauto kunt besturen, je tijdens een bankoverval geen mensen wilt traumatiseren, je van jouw moeder uit de buurt van drugs moet blijven en je in de rol van pooier steeds verliefd op prostituees wordt, zit er nog maar één ding op: je wordt huurmoordenaar. Olav denkt tenminste dat hij niet in de wieg is gelegd voor een andere, menslievender carrière. Hij kan niet rekenen en is woordblind. En ach, hij moet toch wat.

Olav werkt al zo’n vier jaar voor drugsbaas Daniel Hoffmann. Hij heeft al meerdere medewerkers van Hoffmanns geduchte concurrent de Visser “geëxpedieerd”, zoals hij het zelf noemt. Het is beter het beestje niet bij de naam te noemen. Na het opnieuw succesvol expediëren van een medewerker van de Visser, heeft Hoffmann een nieuwe opdracht voor hem. Olavs baas wil van zijn vrouw af. Ze gaat vreemd. Olav moet het op een uit de hand gelopen inbraak laten lijken zodat Hoffmann niet de schuld in de schoenen geschoven  zal krijgen.

Olav besluit zijn nieuwe doelwit eerst te observeren. Hij neemt zijn intrek in een appartement dat recht op het huis van Hoffmann en zijn vrouw Corina uitkijkt. Corina waant zich onbespied maar Olav drinkt haar sierlijke verschijning gretig in. Hij is op slag verliefd op de prachtige vrouw die zich lichtvoetig door haar woonkamer beweegt. Ze is beeldschoon en Olav begrijpt niet goed waarom hij zo’n prachtige vrouw moet doden. Corina is een droomvrouw.

Helaas gaat Corina inderdaad vreemd. Een jonge man betreedt het huis en gedraagt zich alsof het pand aan hem toebehoort. Ook Corina ziet hij kennelijk als zijn eigendom en hij gaat bijzonder ruw met haar om. Hij mishandelt de hulpeloze Corina en vergrijpt zich aan haar. Hij keert bijna dagelijks terug en steeds ziet de verliefde Olav hoe de vrouw van zijn dromen in een weerloos lustobject verandert. Hij vind het vreselijk haar zo te moeten zien maar wegkijken lukt niet. Corina gaat niet zomaar vreemd, ze wordt ertoe gedwongen. In het hoofd van de onnozele moordenaar rijpt een plan.

Olav kan het niet over zijn  hart verkrijgen de lieftallige Corina te vermoorden. In plaats van Corina ruimt hij haar minnaar uit de weg. Probleem opgelost. Trots meldt hij zijn baas dat de opdracht – hetzij met een kleine wijziging – is uitgevoerd. Hoffmann is woedend. De minnaar van Corina was niemand minder dan Hoffmanns bloedeigen zoon Benjamin. Olav is niet langer een huurmoordenaar maar het eerstvolgende doelwit. Ook Corina is haar leven niet zeker en ze slaat zonder aarzelen met Olav  op de vlucht. Dat ze de vriendelijke huurmoordenaar nog nooit eerder heeft gezien, vormt voor haar geen enkel bezwaar.

Arme Olav. Trillend van verliefdheid houdt hij zich met Corina schuil. Hij zal Hoffmann moeten expediëren. Er zit niks anders op. Olav is geen held in het bedenken van gewiekste plannen maar toch komt hij met een noodplan op de proppen. Zal hij slim en gehard genoeg zijn om de strijd met Hoffmann daadwerkelijk aan te gaan? Zal Olav nog lang en gelukkig met Corina leven? Het leven van een gevoelige huurmoordenaar gaat niet altijd over rozen.

In dit fonkelnieuwe boek van Jo Nesbø ontbreekt het bekende personage Harry Hole. Dit boek is anders. Olav is anders. In tegenstelling tot Harry Hole is Olav geen geharde politieman. Hij is een sullige huurmoordenaar, een man die een eigen draai geeft aan de verhalen die hij in boeken leest. Een huurmoordenaar die een gevoel van medelijden opwekt. Olav is slimmer dan hij denkt. Eens zou hij zelfs gaan studeren maar een traumatische gebeurtenis gooide roet in het eten. Dom of slim: in het criminele wereldje houden slechts weinigen zich staande.

Het verhaal is scherp, gevat en zeer meeslepend geschreven. De gewelddadige gebeurtenissen in dit boek zijn doorspekt met een heerlijke, zwartgallige humor. Zijn huurmoordenaars verderfelijk? Of je nu wilt of niet: je zult sympathie voor Olav voelen! Bloed in sneeuw is opnieuw een meesterwerk van de beste thrillerschrijver die Noorwegen kent. Een duistere, bloederige thriller met een knipoog.

ISBN 9789023493884 | paperback | 185 pagina's| Cargo | september 2015
Vertaald door Annelies de Vroom

© Annemarie, 4 september 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER