Sleutel 17
Tom Babylon 1
Marc Raabe

Als Winkler, de koster van de dom in Berlijn, op een vroege ochtend zijn geliefde orgel wil gaan bespelen, ziet hij een schokkend beeld: in de koepel boven zijn hoofd hangt een bloedend lichaam. Hij beseft bovendien al snel dat het geen onbekende is voor hem!
Ook herkent hij de sleutel die om de nek van de dode hangt. Het is de sleutel met het donkere sleutelkapje waarop het cijfer 17 gekrast is. De sleutel waar het verhaal dat volgt om draait.

Niet alleen de koster, ook Tom Babylon, de rechercheur die op de zaak wordt gezet, herkent de sleutel. Jaren geleden verdween zijn zusje Viola, zij had precies dezelfde sleutel bij zich. Tom weet dat omdat hij zelf dat ding gevonden heeft, bij een dode man die hij en zijn vrienden gevonden hebben in de rivier. Tot hun verbijstering is dat lijk verdwenen als ze de politie erbij halen, een dag later.

Als de zaak van de dode in de Dom zich ontwikkelt, blijkt er een verband te zijn met dat voorval uit Toms jeugd. Hij wil dat niet vermelden bij zijn meerdere, dan zou hij van de zaak gehaald worden., Dat mag niet gebeuren: hij heeft opnieuw een kans om zijn zusje te vinden. Ook al beweren de autoriteiten dat zij verdronken en begraven is: hij weet zeker dat ze nog leeft!
Er duiken meer sleutels op, allemaal met het getal 17. Wat is de betekenis daarvan? En wat heeft de vrouw die in een privékliniek voor geesteszieken zit er mee te maken?

Tom krijgt assistentie van Sita Johanns, een psychologe, die de onorthodoxe manier van werken die Tom ten toon spreidt, lastig vindt. Vooral omdat hij het vaak op eigen houtje doet. Maar zelf wil ze ook wel eens buiten het boekje gaan, ze moet wel om zich staande te houden in het mannenwereldje waar ze in terecht komt.

We leren Tom kennen als een gedreven speurder, die bereid is ver - heel ver - te gaan om de schuldigen te pakken te krijgen en de raadsels op te lossen. De samenwerking met Sita werkt prima, ze zullen vast wel een team blijven in de komende verhalen over Tom Babylon.
Het persoonlijke tintje kan ook nog een vervolg krijgen, in de vorm van het verleden, maar ook in de relatie met partner Anne. Zij komt nu nog niet echt uit de verf, mogelijkheden genoeg dus.

De achtergrond van deze thriller is Berlijn. Het verhaal van het verleden speelt in 1998, met een rol voor de Stasi, de binnenlandse veiligheidsdienst en inlichtingendienst in de Duitse Democratische Republiek. De moord in de Dom speelt in 2017 (!)
Boven de vrij korte hoofdstukken staat een tijds- en plaatsaanduiding, handig om het verhaal te kunnen blijven volgen. Er gebeurt namelijk heel veel!

Marc Raabe (1986, Keulen) is redacteur, grafisch ontwerper en ook nog manager van een eigen filmproductiebedrijf. En schrijver!
In 2012 verscheen zijn debuut Schnitt, in 2018 gevolgd door Schlüssel 17. Dat is het eerste van een trilogie, die in Duitsland al een groot succes werd.

ISBN 9789400514010 | paperback | 448 pagina's | Uitgeverij Bruna | augustus 2021
Vertaald uit het Duits door Marcel Misset

© Marjo, 1 maart 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De moordflat
Dick en Didi van der Plas

In Warlingen, stadje in Noord-Nederland, wordt een nieuw gerechtsgebouw geopend, de trots van de bewoners. Niet alleen heeft dit miljoenenproject de stad op de kaart gezet, er wordt nu ook een spraakmakend proces gehouden, tegen Bernard B, een beruchte bendeleider, verdacht van moorden, afpersingen, en drugshandel wordt nu berecht vanwege de moord op een aankomend politicus. Diederik van der Kamp, leider van de door hemzelf opgerichte partij, hij was erg populair.
Bernard B. had het waarschijnlijk op hem voorzien vanwege een streng antidrugsbeleid.

Het nieuwe gebouw was evenwel niet onomstreden, er is flink actie gevoerd om te voorkomen dat een volkswijk werd afgebroken. Het enige dat ze bereikt hebben is dat er tegenover het nieuwe gebouw nog een flat uit de oude wijk is blijven staan, tien verdiepingen hoog. Hoofdpersoon van dit verhaal, Monique Klopper, rechercheur bij de Warlingse politie, verwacht dat ook deze flat wel snel zal verdwijnen, het heeft niet zo'n goede naam. En dat wordt nog erger, nu er een lijk gevonden is!

Monique wordt samen met haar veel oudere collega, Ben Verhil, op de zaak gezet. Daar is de nogal eerzuchtige Monique niet blij mee, Ze vindt hem sloom, en ergert zich aan zijn zogenaamde wijsheden en zijn steenkolenengels. Hun interesses liggen net zo ver uiteen als hun leeftijd, maar ze zal hem moeten verdragen tot hij met pensioen gaat. Al heel snel, hoopt ze.

Nu eerst de zaak van de gevonden dode. Het slachtoffer is een jonge vrouw, die aan een overdosis gestorven lijkt te zijn, maar Monique ontdekt al snel dat zoiets niet kan kloppen. Deze vrouw is vermoord!
Het onderzoek begint met het ondervragen van de flatbewoners. Daarbij stuiten ze op bijzondere figuren: een voodoopriesteres, hippies, en meneer Jansen, actievoerder. Ze willen natuurlijk ook graag de beheerder spreken, maar die schijnt nooit aanwezig te zijn!
Wat een eenvoudige moord leek te zijn ontwikkelt zich tot een ingewikkelde zaak. Gelukkig is Monique een goede rechercheur, en als ze eenmaal haar partners kwaliteiten accepteert, lossen ze de zaak natuurlijk op.

Dick en Didi van der Plas mogen nog veel van dit soort detectives schrijven! Natuurlijk is er het speurwerk. De zaak zit echt supergoed in elkaar, met steeds verrassingen voor de lezer. Daarnaast is het verhaal doorspekt met veel grappige elementen. ‘Kompliet lokdaun’; toemuts’; ‘’ ofkoors’…het lijkt een melige vondst maar het werkt uitstekend.
De combinatie van de jonge Monique, die aanvankelijk nogal arrogant overkomt, en de bedaarde oudere rechercheur, die nog half in de hippietijd zou willen leven, werkt perfect! Én er zijn de vele verwijzingen naar de actualiteit, die het verhaal herkenbaar maken.
Meer van dit!

ISBN 9789463654036 | paperback | 283 pagina's | Uitgeverij Elikser | december 2021

© Marjo, 25 februari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Bloedbroeders
Rivierdelta 1
Arttu Tuominen

De Finse misdaadauteur Arttu Tuominen debuteert in 2019 met zijn thriller Bloedbroeders. Deze thriller wordt zo goed ontvangen in Finland dat hij hiervoor in 2020 de Finse literatuurprijs voor misdaadverhalen Vuoden johtolanka wint. Wat fijn dat deze thriller nu in het Nederlands vertaald is!
Zoals Finse recensenten toentertijd aangegeven hebben, laten de personages uit deze thriller je niet los. Arttu Tuominen weet heel goed de beide kanten van de wet te belichten en zo elk personage een geloofwaardige rol te geven.

Bloedbroeders is deel 1 uit de Rivierdeltaserie en speelt zich af in de west-Finse stad Pori.

Als waarnemend inspecteur van de recherche-eenheid van Pori heeft Jari Paloviita zijn handen vol aan het in de lucht houden van alle ballen in zijn leven. Zijn huwelijk zit in zwaar weer, hij moet zijn inspecteur tijdelijk vervangen en als hij dan ook nog te maken krijgt met de moord op Rami Nieminen, een oud-klasgenoot die hem het leven zuur maakte op de basisschool, wordt het heel moeilijk om de balans in evenwicht te houden. Groot is de schok als blijkt dat zijn beste jeugdvriend Antti Mielonen als dader wordt aangewezen. Jari verkeert in een groot dilemma. Vertelt hij aan zijn collega’s dat hij het slachtoffer en de dader in het verleden gekend heeft? Wat doet hij met het magere bewijs wat er is tegen Antti? Neemt hij contact op met Antti of laat hij dat aan zijn collega’s over? En wat doet hij met zijn belofte van eeuwige trouw aan Antti?

Het verhaal wisselt elke paar hoofdstukken van 2018, het jaar dat de moord plaatsvindt, naar 1991, het laatste jaar waarin Jari en Antti als beste vrienden met elkaar optrokken en elkaar gezien hebben. In de loop van het verhaal krijg je als lezer een steeds duidelijker beeld van de karakters van de personages, maar ook wat de invloed is van de gebeurtenissen uit het verleden op de situatie van het heden.
De voortdurende worsteling van Jari met zijn geweten blijft je als lezer tot de laatste bladzijde boeien. Jammer dat er af en toe grof taalgebruik in het boek staat. Dat is het enige wat voor mij als lezer een beetje afbreuk aan de verder ijzersterke thriller doet.

ISBN 978 90 261 5455 3 | NUR 332 | Paperback | 352 pagina’s | Uitgeverij De Fontein | februari 2022
Bloedbroeders is vertaald door Annemarie Raas.

© Els ten Voorde, 19 februari 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De weg naar huis
Sebastian Fitzek

Klara heeft geen succes met mannen, ze schijnt steeds weer foute types aan te trekken. Ook met de nieuwe man, met wie het zo veelbelovend begon, is het duidelijk: foute boel. Dit wordt verteld in de proloog.

Jules Tannberg heeft een dienst overgenomen van een vriend; hij zit aan de telefoon bij de begeleidingsdienst. Die is voor vrouwen die zich niet veilig voelen op straat. Als ze dan bellen zal Jules hen begeleiden.
Op de avond dat hij op de televisie het nieuws bekijkt over een moordenaar die al drie slachtoffers heeft gemaakt en die kalendermoordenaar genoemd wordt, omdat er een datum gevonden wordt, in de kamer waar het slachtoffer gevonden wordt, gaat de telefoon. In het begin is er geen contact, al blijft de lijn open. Hij kan horen dat er wel iemand is aan de andere kant van de lijn. Maar pas als hij een lange gil hoort, weet hij dat er inderdaad iemand hulp zoekt.  De vrouw, Klara dus, denkt dat ze gevolgd wordt door een man die uit is op haar leven.

Het moet de kalendermoordenaar zijn, denkt ze: op de muur stond een datum geschreven, in bloed – haar bloed – en die tijd geeft aan dat ze nog maar een paar uur te leven heeft. Eigenlijk wil ze ophangen, ze moet zien te ontsnappen, maar Jules haalt haar over om in contact te blijven.
Dan volgt een huiveringwekkend verhaal, nu eens vanuit Jules, dan weer door Klara verteld. Het begon met dat telefoontje, maar er ging heel wat aan vooraf. Dus springt Fitzek steeds een periode terug, soms een langere tijdspanne soms kort. Dat staat dan wel boven de hoofdstukken.

Klara blijkt getrouwd met Martin, een man die haar mishandelt en laat misbruiken, maar hun dochter Amélie is volkomen veilig bij hem, denkt ze. Dus ze is nu van plan een einde aan haar huwelijk te maken, misschien zelfs haar leven. Dat moet ze ook doen van de moordenaar, ze heeft er nog maar weinig tijd voor.
Ze waarschuwt Jules: als de moordenaar er achter komt dat Jules haar geholpen heeft, zal hij het volgende slachtoffer zijn. Daar trekt hij zich niets van aan, hij blijft bereikbaar, en praat met Klara.

Verloopt het verhaal in het begin nog vrij rustig, omdat we eerst de twee hoofdpersonen leren kennen, gaandeweg wordt steeds enger. De bedreiging neemt toe, en je begrijpt steeds beter wat er aan de hand is. Hoe het precies zit, dat weet je bij een Fitzek pas als je het boek bijna uit hebt. Ook in dit verhaal is dat het geval. Het is onvoorspelbaar, en ook al is wat er in de realiteit gebeurt vaak nog erger, dat kan je je bij dit verhaal niet voorstellen. Wie eerder een Fitzek las weet ook dat hij gruwelijke details niet schuwt.

Bij dit boek vertelt hij in het nawoord dat hij hoopt een goede thriller geschreven te hebben: een confrontatie met een verzonnen gevaar om het inlevingsvermogen te trainen. En hopelijk laat zo'n verhaal de lezer nadenken: hoe zou je zelf handelen in zo'n extreme situatie. Maar vooral schrijft hij om te amuseren. Hoewel : bij deze thematiek?  Dat is namelijk huiselijk geweld, waarbij de vrouw de dupe is.

Sebastian Fitzek studeerde rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radio en tv. Hij debuteerde in 2006 met De therapie. Ieder volgend boek was een psychologische thriller van grote klasse.

ISBN9789044362190 | Paperback | 352 pagina's | Uitgeverij House of Books | november 2021
Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs

© Marjo, 15 februari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Stormachtig Berlijn
Evi Dekker

Suzanne heeft veel succes als interieurontwerper. Dat ligt vooral aan haar eigenzinnigheid, ze wil goed en gedegen werk afleveren met materiaal dat niet alleen degene voor wie ze het doet mooi vindt, maar zij zelf ook. En zij houdt er van om te recyclen: materiaal dat uit sloop overblijft opnieuw gebruiken. Als je dat niet accepteert wordt ze een haaibaai! Graag of niet!
Ze wil zelfstandig zijn, helemaal prima, maar dat gaat soms wel ten koste van anderen. Ze lijkt maar niet te zien dat ze haar naaste medewerker Niels niet zo netjes behandelt. Als ze hem nodig heeft mag hij opdraven, maar verder? Ze zegt het zelfs tegen hem: haar kat is haar meer waard dan hij!
Met haar ouders is ze gebrouilleerd, ook al vindt haar broer dat ze dat maar eens goed moet maken. Er is wel goed contact met haar oma, gelukkig.

Om dit leven vol te kunnen houden gaat ze één keer in de maand naar Berlijn. Daar heeft ze een vast logeeradres bij Vati, die ze al jaren kent. Hij verwent haar graag, wel lekker nu ze geen contact heeft met haar eigen vader. In Berlijn leeft ze zich uit: dansen in nachtclubs. Ze had daar een vriendin voor, maar die is uit Berlijn weg verhuisd en nu is er Ute voor in de plaats. Ute heeft geen idee dat de Zoey die zij kent in Berlijn in Nederland Suzanne is, een succesvol zakenvrouw.
Overdag bezoekt Suzanne in Berlijn graag plekken waar de tijd heeft stilgestaan: lege fabrieken of andere panden. In Nederland zouden ze gesloopt zijn, hier blijven ze staan.

Ze heeft haar leven goed op orde vindt ze zelf. Maar misschien wel te goed: er duikt een man op die van alles van haar weet wat hij niet kan weten! Nota bene in Berlijn!  Wie is die Jeffrey Vermeulen met zijn koude ogen? Wat moet hij van haar?
Als hij ingehuurd blijkt door een concurrent, schrikt ze enorm: een bedrijf dat veel groter is dan het hare, maar dat nog groter wil worden, is van plan haar bedrijf met huid en haar – zij mag wel blijven! – op te slokken. Dat voor geen goud! Suzanne wil houden wat ze heeft: een succesvol bedrijf en zelfstandigheid. Maar deze grote tegenstander gaat over lijken, dat blijkt al snel. En de politie kan haar niet helpen.
Wat kan Suzanne doen om overname te voorkomen? Ze zal in ieder geval eerst eens de bezem door haar eigen leven moeten halen. Maar dan blijkt ze goede vrienden te hebben.

Het verhaal begint rustig, het kabbelt rustig door, met veel aandacht voor details. Storm lijkt er nauwelijks op komst. Maar jawel, de wind wakkert aan en tenslotte waart er echt iets rond. Storm? Dat valt wel mee. Je verwacht wel zo’n beetje dat er gaat gebeuren wat er inderdaad gebeurt. De stijl is evenwel zodanig dat je door wilt lezen, de hoofdstukken zijn namelijk kort, dus ach, nog eentje dan… en zo vlieg je door het boek!
Het is vooral de confrontatie met zichzelf die het boek interessant maakt. Want Suzanne leek het allemaal wel voor elkaar te hebben, maar eigenlijk wist ze wel dat er lijken in de kast zaten.
En die moet ze opruimen.

Evi Dekker (1986) is een pseudoniem. Dit is haar tweede thriller.

ISBN 9789402708974 | paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Harper Collins | november 2021

© Marjo, 8 februari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Het icoon
Peter J.L.M. Bernink

De familie Zeelen, met aan het hoofd Gina Zeelen vormt de directie van Eindeloze Toewijding (aan ons eigen vermogen), een vastgoedorganisatie die aan het hoofd staat van een conglomeraat van 4 wooncomplexen voor bemiddelde ouderen. Dit zijn Morgenschittering in Groningen, Avondzon in
Haren, Schemerhoeve in Eelde en Zicht op Licht in Leeuwarden.

Hier hebben we al een klein probleem, want de naam Morgenschittering lijkt gebruikt te worden voor 2 verschillende complexen, namelijk het nieuwe complex Het Icoon en het oude complex. De complexen zijn allemaal zeer gewild door hun ligging en uitstraling en daar maakt de directie misbruik van, door de bewoners flink uit te persen. Zo worden er onderhands hoge borgen gevraagd, die nooit worden terugbetaald en voor elk extraatje moet ook worden betaald. Bovendien moeten de bewoners hun boodschappen verplicht in de winkel in het complex doen, op straffe van boetes en worden er hoge schoonmaakkosten gerekend. Als een woning interessant lijkt te zijn voor een nieuwkomer, worden de bewoners gedwongen te verhuizen naar een minder aantrekkelijke woning. Een cliëntenraad is er niet, evenmin als een ondernemingsraad. Wie het een en ander niet beviel, kan vertrekken. Het ziekteverzuim onder het personeel wordt kunstmatig laag gehouden, door zieke werknemers onder druk vakantiedagen op te laten nemen.

Het boek begint met een proloog, die zich in 2015 afspeelt. Gina Zeelen loopt op haar hoge hakken ’s avonds laat door Morgenschittering (in dit geval dus het nieuwe gebouw, dat in de titel Het Icoon wordt genoemd). Haar hakken maken lawaai op de marmeren vloer en het idee dat er bewoners niet kunnen slapen zorgt er voor dat ze moet glimlachen. De bewoners hadden een brief aan de directie geschreven met het verzoek om niet meer na 11 uur ’s avonds over de gangen te lopen. De teugels waren nog strakker aangehaald en de bewoners waren nog banger geworden. Ze komt bij het atrium en kijkt vanaf de 27ste verdieping naar beneden. De gigantische hal was in de plaats gekomen van een flink aantal appartementen.- Dit klopt natuurlijk niet helemaal, omdat je aan de binnenkant van een gebouw geen appartementen kunt realiseren. Je zult namelijk altijd ramen in de verblijfsruimtes moeten hebben. Alleen natte ruimtes, zoals douche en toilet en eventueel de keuken kun je dus aan de binnenkant van het pand bouwen. Je kunt dus alleen meer appartementen kwijt, door ze smaller en dieper te maken. -

Gina Zeelen wil de bewoners die uit het oude Morgenschittering zijn gekomen, het liefst zo snel mogelijk elders huisvesten, want voor het nieuwe complex bestaat een wachtlijst van mensen die er graag willen wonen en die daar veel geld voor willen betalen. Om subsidie van de gemeente te kunnen krijgen, had men de bewoners van het oude complex over moeten plaatsen naar het nieuwe complex. Nu was het zaak om deze mensen kwijt te raken. Zo had ze een bewoner van de 27ste verdieping voor gek gezet, om deze op die manier er toe te bewegen om te verhuizen naar het complex in Eelde. Een paar bewoners liggen om half 12 nog wakker, in afwachting van het geluid van de hakken van Gina Zeelen. Als deze aankomt bij het atrium en naar beneden kijkt, wordt ze door 2 handen opgetild en over de balustrade geduwd.

Vervolgens gaan we 10 jaar terug in de tijd, naar 2005, waar we getuige zijn van een vergadering van de directie van Eindeloze Toewijding. Gina Zeelen is de directrice, die geen tegenspraak duldt. Adriaan Zeelen is haar neef en rechterhand en voert het financiële beleid. Tina Zeelen is de dochter van Gina en beheert de portefeuille personeelszaken. Zij zet de medewerkers en de bewoners tegen elkaar op. En dan is er nog stiefdochter Francien Balder, de enige die een eigen mening heeft en die ook regelmatig uit. Ze is een lastpost, maar omdat ze het hoogst opgeleid is, is ze nodig.

Het ontwerp voor het nieuwe complex wordt besproken. De begroting wordt gebaseerd op een ontwerp met een atrium van 8 verdiepingen, maar wat er gebouwd wordt zal een atrium van 28 verdiepingen bevatten. Lucht is per slot van rekening goedkoper dan beton, marmer en hout. Daar staat natuurlijk tegenover dat het een en ander gevolgen heeft voor de constructie, want je kunt niet zomaar een stuk uit alle vloeren weglaten, zonder de constructie aan te passen, voor extra stevigheid.

Voor het ontwerp besproken gaat worden, gaat de vergadering eerst nog over de bewoners van het oude Morgenschittering. Deze zijn bezocht en van de 46 bewoners hebben er 26 levensmiddelen buiten de deur gekocht, terwijl ze verplicht zijn deze in de winkel in het gebouw te kopen. Ze hebben een boete gekregen en 12 hebben deze betaald. Dan is er nog mevrouw Klaassens, die haar appartement weigert te verlaten. Dat zal wel moeten gebeuren, maar ze heeft gedreigd zelfmoord te plegen. Er is echter een echtpaar dat bereid is de hoofdprijs te betalen, dus mevrouw Klaassens moet weg. Voorts gaat het nog over 2 medewerkers, die de vakbond in hebben geschakeld. Ze willen dat het bedrijf gedwongen wordt een ondernemingsraad in de stellen. In de medezeggenschapsraad, hebben ze geen vertrouwen, omdat daar mensen in zetten, die daar door de directie in zijn gezet.

Als men het eindelijk over de nieuwbouw wil gaan hebben, komt de portier de vergaderruimte binnenrennen, om te vertellen dat mevrouw Klaassens zich van haar balkon heeft gestort, hetgeen ze niet overleefd heeft. De recherche komt er bij en constateert uiteindelijk dat er geen sprake is van een misdrijf. Op de volgende vergadering wordt besproken aan wie het appartement van mevrouw Klaassens verhuurd zal gaan worden. Dat is een echtpaar dat niet op de wachtlijst staat, maar dat bereid is om onderhands 25.000 euro over te maken naar een buitenlandse bankrekening van Gina.

Het voert te ver om alle manipulaties die plaatsvinden voor de bouw van het nieuwe complex uit de doeken te doen en we maken een sprong van jaren in de tijd, zoals bij het eerste hoofdstuk van het deel met de titel ‘Middenspel’ vermeld staat. Eigenlijk kan er wel gezegd worden dat er een sprong van 10 jaar gemaakt wordt. In het nieuwe gebouw van Morgenschittering wordt het echtpaar De Monchy dood in hun appartement gevonden. Ze blijken gestorven te zijn door koolmonoxidevergiftiging. Men staat voor een raadsel, want hoe kan zoiets gebeuren in een nieuw gebouw? Men kan ook nergens fouten vinden en dit raadsel lijkt dus onopgelost te blijven. Vrij kort na de crematie van de heer en mevrouw De Monchy komt Gina Zeelen om het leven en dit is natuurlijk een zaak die de politie echt moet onderzoeken. Verschillende bewoners staan hoog op het lijstje van verdachten, want mevrouw Zeelen was niet bepaald populair. Toch blijft men ook bezig met de dood van het echtpaar De Monchy en via niet geheel toelaatbare methoden komt men iets op het spoor. De dood van het echtpaar blijkt geen toeval te zijn.

Het is een heel spannend verhaal geworden, waarbij er regelmatig heen en weer wordt gesprongen tussen de politiemensen, de bewoners en de leden van de directie van Eindeloze Toewijding. Soms krijg ik wel de indruk dat de auteur zelf een beetje verdwaalt in z’n eigen plot. Zo gaat het op verschillende momenten om de sterfgevallen in Morgenschittering, waarbij dus ook de zelfmoord van mevrouw Klaassens wordt vermeld. Maar dit sterfgeval vond plaats in het oude Morgenschittering, dus niet in Het Icoon en kan dus ook op geen enkele manier aan dit nieuwe gebouw gekoppeld worden. Er wordt ook flink gereisd in het boek en het plot brengt ons onder andere in Zwitserland en Londen.

Om alle personen een beetje uit elkaar te kunnen houden is voor in het boek een personenlijst opgenomen. Achternamen met een lidwoord staan bij het lidwoord en Adriaan Zeelen staat 2 keer vermeld, omdat hij in Stellenbosch, Zuid Afrika onder een valse naam leeft. Dat is een beetje overbodig, omdat dit ook op de plaatsen waar hij zich daar bevindt, vermeld staat.

ISBN 978 94 917 7375 4 | Paperback | 321 pagina’s | Uitgeverij Palmslag | november 2017

© Renate 6 februari 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Rots
Koen D’haene

Sarah heeft haar hele leven al een ingewikkelde relatie met mannen. Het begon met Mats, de man met wie ze dacht haar leven te zullen delen. Inderdaad hebben ze een roerig verleden samen, maar hij is jaren weg geweest uit haar leven. Maar hij is wel de enige wie weet wie zij is. Dat dacht ze althans, maar toen kwam Mories op de proppen. Dat was haar eerste vriendje, toen ze nog op Terschelling woonde.  Maar ze woont nu in Oostende waar ze als lerares werkt op een middelbare school.

Ze had verwacht dat ze de gebeurtenissen uit het verleden achter zich gelaten had. Het avontuur met Mats in Zwitserse Alpen moet ze maar zo snel mogelijk vergeten. Het is al zo lang geleden. 
En er is meer dat ze moet vergeten: toen ze dacht met Tom een nieuwe liefde gevonden te hebben en met hem op Schiermonnikoog was, gebeurde er iets vreselijks. Tom kwam om tijdens een storm. Een ongeluk denkt men. Maar Sarah verdenkt Michael, een man die notabene jonger is dan zij maar die vastbesloten lijkt te zijn om Sarah te verleiden. Heeft hij Tom omgebracht?
Ze laat hem achter in Nederland, denkt ze. Hij laat haar evenwel niet met rust.

Tot haar verrassing dook op Schiermonnikoog ook Mats weer op. Ze was in de veronderstelling dat hij de dood had gevonden in een gletsjer in Zwitserland. Hij blijkt gered, maar hij heeft er wel nadelige gevolgen van ondervonden. Hij herinnert zich niet alles meer wat er gebeurd is.

‘Hij blijft speuren naar zijn verleden, maar in zijn binnenste weet hij dat hij dat nooit helemaal zal terug vinden. De plotse herinneringsflitsen zijn steeds zeldzamer. De jaren nadat hij uit zijn coma was ontwaakt, was er progressie. Dat leidde hem naar mij op het eiland. Ik vrees dat hij minder vooruitgang boekt sinds hij bij mij is. Ik was zijn doel en dat heeft hij bereikt. We praten er vaak over en hij wordt er gek van dat hij niets meer weet van wat er in de Alpen gebeurde.’

Sarah vertelt hem wat hij weten wil en als dit verhaal begint wonen ze alweer drie jaar samen. Had in hun eerdere perioden van samenzijn Mats de overhand, nu lijkt Sarah de touwtjes in handen te hebben. Ze weet maar al te goed hoe de zaak er voor staat, al zou ze het graag anders zien:

‘Jij voelt al lang geen genegenheid meer, tegenover niemand. Toen op het eiland was dat ook al zo. Het enige wat je wilde, was mij terugwinnen. Jij hebt echt geen notie van wat je mensen emotioneel aandoet. Ook mij zag je niet graag toen. Je wilde me terug winnen omdat je wist dat we ooit gek op elkaar waren en omdat je hoopte je verleden terug te vinden als je mij had. Maar wat weet jij van liefde en verliefdheid? Je bent hard en onbuigzaam als een rots.’

Ze had dus beter moeten weten: samen met haar vriendin en diens partner op vakantie is geen goed plan. Mats, die graag zijn kennis etaleert en Jan, die maar zit te drammen, dat werkt niet. Maar de paniek slaat toe als Michael aankondigt dat hij naar Oostende komt. En Mories zit haar achter de vodden, hij wil zo graag eens praten over vroeger. Maar toen zij elkaar kenden, was zij nog niet de Sarah die ze nu is. Ze wil deze twee mannen echt niet zien!
Het besluit wordt genomen. Met z’n vieren gaan ze naar de Ardennen, lekker op vakantie.
Maar de sfeer is er om te snijden…

Speelde het eerste boek - IJs - in Chamonix, het tweede - Zand – twaalf jaar later op Schiermonnikoog, nu bevinden we ons in de nabijheid van Remouchamps. Vast locaties waar de schrijver lange tijd vertoefd heeft, de beschrijvingen zijn zodanig dat je denkt er zelf te zijn.
Je hoeft de eerdere boeken niet gelezen te hebben, maar het lijkt toch wel tot een beter begrip te leiden van wie Sarah en Mats zijn, en wat ze precies samen hebben.

Koen D’haene (1964, Wevelgem) was leraar Nederlands. Hij schreef romans en verhalen voor kinderen, jongeren en volwassenen, o.m. Gek van een eiland (2010) en Ketters van de Kemmelberg (2017).

ISBN 9789493192171 | Hardcover | 256 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | december 2021

© Marjo, 3 februari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Het complot tegen Nederland
Rob Bakker

Hoewel het boek begint met een scène die zich afspeelt in het verleden - in voormalig Joegoslavië worden ten tijde van de burgeroorlog drie mannen en drie vrouwen door één man op brute wijze geëxecuteerd - speelt het verdere verhaal zich af in een nabije toekomst.

In Amsterdam wordt een Eurotop wordt gehouden. Het doel is eindelijk eens de beslissing te nemen over de Federatie Europa. Ook de vorming van een Europese justitie zou besproken worden. Het was de bedoeling dat Nederland de zetel van Europol zou krijgen.
Natuurlijk zijn er tegenstanders actief, en er zijn dan ook uitgebreide veiligheidsmaatregelen getroffen, vooral in het Franse hotel waar de Duitse en Franse deelnemers verblijven. Ook de Duitse bondskanselier heeft er een suite, en het onmogelijke gebeurt: hij wordt dood aangetroffen in zijn bed, om het leven gebracht met behulp van een mes.  Dat is onmogelijk, de enige toegangsdeur werd streng bewaakt door zowel een Duitse als een Nederlandse beveiligingsman. De Duitse onderzoekers weten het zeker: deze kamer was ontoegankelijk. Toch is het de moordenaar gelukt! De ondervragingen en antecedentenonderzoek van het personeel leveren geen enkel aanknopingspunt.

De klopjacht in Amsterdam zelf levert wel resultaat op, maar ook dit is een onmogelijkheid: hoe kan deze junk, deze zwerver, die daar totaal van de wereld aangetroffen wordt de dader zijn? Hij heeft wel een doekje bij zich waarop bloed van de kanselier aangetroffen wordt, en zijn vingerafdrukken staan op het mes waarmee de moord gepleegd is, toch geloven noch de Nederlandse politie, noch de Duitsers dat de zaak nu opgelost is. De junk overlijdt al snel aan een overdosis.
Doodlopend spoor.

Een Duits staatshoofd vermoord door een Nederlander in een Frans hotel… Is dit een Nederlands probleem? Of een Europees probleem? De minister-president wil liever niet de inmenging van de Duitse eenheden, maar kan dat niet voorkomen. Het is het begin van Europol weet hij. En die zaak is nog niet officieel beklonken.

Een korte tijd voor deze Eurotop plaatsvond in Amsterdam was er een schaduwtop in de Elzas. De Vrienden van de Vrede noemen de deelnemers zich, hun ontstaan dateert al van tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zij ijveren voor een Duits-Franse as, een broederschap tussen deze twee landen die de leiders van Europa moesten worden. Nederland zou in hun visie het hoofdkantoor mogen krijgen van Europol, maar het zou er wel om gaan dat de drugshandel bestreden zou worden. Een probleem: Nederland gedoogde drugs.
Omdat de misdaad in Nederland draaide op drugs, met miljarden omzet, zou vernietiging leiden tot paniek in de onderwereld met onzekere gevolgen, om niet te spreken over de witwassende bovenwereld. De Vrienden besluiten dat ze moeten ingrijpen: Europol moet eindelijk eens gaan werken.

In dezelfde tijd als de Eurotop zijn in Den Haag processen gaande in het kader van het Joegoslavië-tribunaal. Officier van Justitie en aanklager in New York, Jonas Goldhagen, bevindt zich om die reden in Amsterdam. Hij heeft een persoonlijke reden om zich vast te bijten in het onderzoek. Daarbij heeft hij het spoor gevonden van een man die zich van andere daders onderscheidt door zijn manier van moorden. Het is hoogstwaarschijnlijk een Serviër, maar veel meer is er niet bekend.  Met een Oostenrijker, werkzaam in de archieven, en een kei in het doorkijken van iedere database, vindt hij een spoor.

Drie verhaallijnen komen samen in een spannende thriller, waarbij het verleden een grote rol speelt. Politieke kwesties maken het onderzoek tot een bijna niet te ontwarren web, waarbij jagers en prooi nogal eens van rol wisselen. We volgen de ontwikkelingen vanuit meerdere perspectieven en kennen dan ook de dader. Dat hindert de spanning totaal niet. Achtervolgingen, een gijzeling en een beetje romantiek leiden tot een bevredigend einde.
Hoewel? In hoeverre houdt Nederland nu die zo gewrenste soevereiniteit?

Rob Bakker (Bussum) is zelfstandig auteur, journalist, historicus, erfgooier, ondernemer en gediplomeerd uitvaartverzorger. Hij was onder andere twaalf jaar hoofdredacteur van de Nederlandse MAD. Na verkoop van zijn uitgeverij in 2003, rondde hij in 2011 een geschiedenisstudie af met een doctoraal in Genocide- en Holocauststudies, waarvan een wetenschappelijke uitgave in 2019 volgt. Als romanschrijver schrijft hij verder aan zijn eerdere oeuvre.

ISBN 9789493192263 | Paperback | 256 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | november 2021

© Marjo, 1 februari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De celliste
Een Gabriel Allon-thriller
Daniel Silva

Opnieuw een superspannend en en intrigerend plot rond spionagepraktijken, zoals alleen Daniel Silva die aan zijn lezers voorschotelen kan. Het gaat over de oude en eeuwige strijd om de wereldmacht tussen Rusland en Amerika, veelal uitgevochten met behulp van spionage.
De Celliste speelt in 2020, en draagt alle kenmerken van dat jaar in zich: de presidentswissel in Amerika en de pandemie. Het kan zo actueel zijn omdat, zoals we lezen achterin het boek, de schrijver op het laatste moment een flink deel herschreven heeft zodat hij kon inspelen op de actualiteit.

Het verhaal begint in Londen met de moord op Victor Orlov, de rijkste man van Rusland – op een na dan – die in ballingschap leeft, omdat hij op de dodenlijst van het Kremlin staat. Helaas voor hem vindt er nu een aanslag plaats die tot gevolg heeft dat zijn naam van de lijst geschrapt kan worden.
Gabriel Allon onderzoekt de zaak omdat hij de conclusies die de Engelse politie trekt niet wil accepteren: de dader zou een onderzoeksjournaliste zijn. Ze maakt zichzelf wel verdacht door onmiddellijk uit Engeland te verdwijnen, maar denkt Allon: hier zit meer achter.  Met behulp van het onderzoeksteam dat beschikt over de meest geavanceerde technologische middelen, ontrafelt hij een complot, en hij wil wraak, Orlov was een vriend van hem.

Dat hij met zijn activiteiten een wig drijft in bepaalde Russische plannen is mooi meegenomen, en daar maakt hij zelf al snel gebruik van. Hij ontdekt dat een vrouw die een zeer begaafd celliste is werkt bij de RheinBank AG, een zeer corrupte Duitse bank. Zij heeft eerder in Londen gewerkt, maar zit nu in Zurich.
Zij zal de spil worden in Allons plannetjes om Rusland, met name de leider daarvan, een gevoelige klap toe te brengen. Door haar talent voor muziek weet zij in de juiste kringen te komen, en door haar talent op het gebied van het bankwezen, slaagt zij er in ‘De Russische Wasserette’ waar zwart geld wit gewassen wordt door middel van ingenieuze handelingen een halt toe te roepen. Maar dat niet zonder gevaar voor eigen leven.
Hoe gaat Allon er voor zorgen dat zij, in feite een onschuldige medewerker, hier vellig uit komt?

In een nawoord zegt Silva dat ieder personage en iedere gebeurtenis uit zijn eigen verbeelding is ontsproten. Maar niettemin bekruipt je als lezer heel vaak de neiging om op te gaan zoeken hoe het precies zat. Want wat er in dit boek gebeurt rondom de presidentswissel klopt toch aardig! En het is bekend dat de Russische president precies is zoals beschreven wordt. Ook de circulatie van dat zwarte geld, dat zou best eens kunnen kloppen. En corona wordt duidelijk neergezet als een element dat het gewone leven verstoort.

Daniel Silva is er een meester in om met gebruikmaking van al die wel degelijk feitelijke elementen een overtuigend, maar fictief verhaal neer te zetten.
Het boek heeft een enigszins misleidende titel meegekregen, want ook al wordt er wel degelijk muziek gemaakt, het is vooral de meedogenloze blootlegging van de corruptie en ondoorgrondelijke geldstromen, die wel degelijk onze maatschappij beheersen. ‘Geld is een massavernietigingswapen’ zegt hij ergens door middel van een van zijn personages.

Daniel Silva heeft zijn personage Gabriel Allon vanaf het eerste boek een ontwikkeling laten doormaken. Nu loopt hij tegen het einde van zijn loopbaan bij de Mossad aan. Krijgt hij een waardig opvolger? Of is het nu gedaan met de Gabriel Allonserie?

Daniel Silva (Michigan, 1960) is een Amerikaans thrillerauteur van voornamelijk spionagethrillers. Hij was voordien werkzaam als journalist.

ISBN 9789402708981|Paperback | 480 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| oktober 2021

© Marjo, 27 januari 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

http://sveaersson.nl