Niemand zeggen
Deel 10 van de Helen Grace-reeks
M.J. Arlidge

In het begin van het boek zien we hoe iemand probeert brand te stichten in de keet waar Declan McManus (Zou de auteur iets tegen Elvis Costello hebben? De echte naam van Elvis Costello is namelijk Declan Patrick McManus.) ligt te slapen.

Helen Grace worstelt intussen met een aantal moordzaken. Zo is er een meisje van 16 in een park doodgeslagen, terwijl een andere vrouw is neergestoken terwijl ze het slachtoffer is geworden van een carjacking. De auto is leeggeroofd teruggevonden. Dan is er ook nog een inbraak, waarbij er iemand om het leven is gekomen en de aanslag op Declan McManus, die deze uiteindelijk niet heeft overleefd. Later vinden er nog meer gewelddadige misdrijven plaats en Helen staat voor een raadsel.

Joseph Hudson denkt op een gegeven moment een aantal van de moorden te kunnen linken aan een crimineel met de naam Lee Moffat en hij bijt zich helemaal in dit spoor vast, waarbij hij mogelijk wat grenzen overschrijdt. Helen heeft intussen het gevoel dat er iets heel anders aan de hand is en dat er iemand op de achtergrond aan de touwtjes trekt. De plot doet op het eerste gezicht denken aan een film van Alfred Hitchcock. Toch zit de zaak anders in elkaar.

Joseph Hudson zint intussen op wraak, omdat Helen de relatie met hem verbroken heeft, toen ze ontdekt had dat hij niet de waarheid heeft verteld over z’n relatie met z’n ex-vrouw. De relatie was toch al lastig, omdat Helen z’n meerdere was en relaties binnen het korps niet toe waren gestaan. Hij gebruikt onder andere journaliste Emilia Garanita, die Helen Grace ook als haar vijand beschouwt. Wie eigenlijk wie gebruikt, is niet helemaal duidelijk, want Emilia Garanita is er aan gewend om politiemensen te gebruiken om haar eigen doelen na te streven en dat is het schrijven van een goed verhaal dat lezers trekt en als ze daarbij Helen Grace kan beschadigen, zal ze het niet laten.

Helen Grace mist haar collega Charlie, die nog steeds met zwangerschapsverlof is en verliest haar bondgenote in het korps op een moment dat Joseph Hudson probeert de rest van haar medewerkers tegen haar op te zetten.

Het is een bijzonder spannend boek geworden, dat doet uitkijken naar het volgende deel van de serie. Er is dit keer geen aandacht voor het privéleven van Helen Grace.

ISBN 978 90 225 9120 8 | Paperback | 494 pagina’s | Meulenhoff Boekerij | mei 2021
vertaald door Harmien Robroch

© Renate 27 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Mooie moorden deel 3:
Kwade Hoek
Tica Morgan

Het verhaal begint met een vrouw die ontwaakt in een kamer. Ze blijkt een verband over haar borsten te hebben en er zit een infuus in haar arm. Naast haar bed staat een glas wakker. Ze realiseert zich, dat ze in een hotelkamer bevindt en als ze het verband losmaakt, ziet ze bloed en uiteindelijk ontdekte ze dat iemand een kruis in haar borsten heeft gesneden.

Dan komen we weer terug bij de hoofdpersoon uit de boeken van Tica Morgan. Zoë Janssen kijkt naar de code die ze in delen heeft ontvangen van Sven van der Linde, een ontsnapte tbs’er, die een obsessie met haar heeft. Hij heeft haar al verschillende sms’jes gestuurd en ook in dit boek ontvangt ze er weer een paar.
Ze krijgt de vraag om zich bij een rechercheteam, als profiler aan te sluiten. Dat is de eerste keer dat ze zich hiermee daadwerkelijk mee bezig zal houden. De zaak gaat over iemand die de borsten van 2 escortmeisjes heeft verminkt. Vreemd genoeg gebeurt dit met de nodige zorg. De slachtoffers worden verdoofd en na afloop verbonden. Bovendien wordt er bij de slachtoffers een flinke lok uit het bruine haar gesneden.

Het is een spannend verhaal geworden, waarin de relatie van Zoë met Kenneth een beetje op een laag pitje staat. Daar is dan ook gelukkig iets minder aandacht voor. Dit keer ook geen romantische zijsprongen, hoewel het privéleven van Zoë nog wel een rol in het verhaal speelt.
Daarnaast is er ook nog aandacht voor het dagelijks werk op het politiebureau, zoals gewone politiepatrouilles en het opknappen van de verblijfsruimte. Zo blijft er wel erg weinig ruimte over voor de plot van het verhaal.

Natuurlijk gaat het ook nog om de zaak met Sven van der Linde en op een gegeven moment krijgt Zoë bij het ontcijferen van de code hulp van Leo, een muzikant die bij ‘De Wereld Draait Door’ te gast is geweest, omdat hij een code in een oude partituur had ontcijferd.
Overigens blijf ik na lezing van dit toch wel weer tamelijk dunne boekje, nog wel met de vraag zitten hoe de dader aan de middelen voor de behandeling van de escortdames is gekomen, zoals verdovingsmiddelen en infuusmateriaal.

ISBN 978 94 9304 136 3 | Paperback | 139 pagina’s | Gloude Publishing | augustus 2021

© Renate 3 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Vaderskind
Belinda Bauer

© Marjo, 30 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

https://nadinebarroso.com

De meisjes zonder naam
Ellen Tamm serie: Deel 4
Mikaela Bley

Het verhaal begint op 15 januari, als Linn, een 17-jarige influencer door haar moeder naar een internaat wordt gebracht. Ze wil daar helemaal niet naar toe, maar haar moeder vindt dit het beste voor haar. Het internaat Täcktaholm ligt in de bossen in Södermanland en het is speciaal voor meisjes met ADHD. Linn is op internet aangevallen, nadat ze zich in een televisie-interview heeft verzet tegen het beeld dat ADHD een soort superkracht is. Zij beschouwd het helemaal niet als een superkracht, maar meer als de hel. In het internaat zijn mobiele telefoons voor de leerlingen verboden. Linn krijgt een kamer die ze deelt met een zekere Gabriella. Ze ligt daar alleen, hoewel het al half 11 geweest is en het dan stil moet zijn. Gabriella is er niet en lijkt dus de regels te overtreden.

Op dezelfde dag is Ellen Tamm in een vruchtbaarheidskliniek, omdat ze haar eicellen in wil laten vriezen, voor het geval dat. Dan krijgt ze een sms-je van iemand die laat weten dat er een dode vrouw is gevonden in de omgeving waar zij is opgegroeid.

De volgende dag wordt Linn wakker gemaakt door Gabriella, die zegt dat ze zich aan moet kleden, omdat het snel tijd is voor het ontbijt. Even later brengt iemand 2 plastic bekertjes met 4 tabletten en 2 bekertjes water. Als Linn vraagt wat het voor tabletten zijn, krijgt ze te horen dat het vitamines zijn, die er voor zorgen dat ze zich goed voelen. Gabriella vertelt Linn dat haar vorige kamergenote weer naar huis is.

Ellen hoort van de tipgever dat het gevonden lichaam geen hoofd meer heeft. De politie laat helemaal niets los. Het internaat waar Linn zit, bevindt zich in de omgeving van de plaats waar het lichaam is gevonden. Op een gegeven moment gaat Ellen op zoek naar meer informatie over het internaat en ze komt tot de ontdekking dat het eigendom is van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf. Bij de geroutineerde thrillerlezer gaan er dan natuurlijk wat alarmbellen af, zeker in verband met de tabletten die de leerlingen moeten slikken.

Linn raakt op het internaat in conflict met haar medeleerlingen. Een van de meisjes wil Linn op een gegeven moment iets vertellen, maar dan wordt ze ineens niet lekker. Later krijgen de leerlingen te horen dat het meisje in het ziekenhuis is opgenomen en dat ze vermoedelijk last heeft van haar blinde darm.

Intussen heeft Ellen het bericht gekregen dat er een tweede dode vrouw gevonden is. De geruchten in de omgeving gaan alle kanten op. Zo is er iemand die men De Graaf noemt en bij wiens terrein de lichamen van de vrouwen zijn gevonden. Bovendien heeft de man een paar buitenlandse klusjesmannen in dienst en natuurlijk worden die door de omgeving van het een ander verdacht, waarbij over de slachtoffers wordt verteld, dat ze vermoedelijk uit het buitenland komen. Op een gegeven moment duikt er ook nog een foto op van een groep naakte meisjes, waarvan het hoofd niet op de foto staat. Het raam op de achtergrond heeft schuine spijlen en Ellen herkent het van Täcktaholm, waar men ook dergelijke ramen heeft.

Het is een spannende thriller geworden, waarin er eens wat minder aandacht is voor de privéproblemen van Ellen Tamm. De verhouding met haar moeder is nog steeds niet optimaal, maar de dood van haar zus speelt niet meer zo’n grote rol. Ze heeft inmiddels een relatie met William, die muzikant is. Helemaal geweldig gaat dit overigens ook niet, zeker niet als William ontdekt dat ze haar eicellen in wil laten vriezen. Daarnaast is er nog altijd haar chef Jimmy, die ook wel iets met haar wil, maar die ook nog steeds getrouwd is en er ook niet veel voor lijkt te voelen om z’n gezin in de steek te laten. Didrik lijkt geheel van het toneel te zijn verdwenen, hoewel de moeder van Ellen nog wel contact met hem lijkt te hebben.

ISBN 978 94 005 1131 6 | Paperback | 413 pagina’s | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2020
Vertaald door Tineke Jorissen-Wedringa en Sophie Kuiper

© Renate 28 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De paarse engel
Era Richmen


In het vorige boek, de Saraceense Samenzwering, kun je kennis hebben gemaakt met geheim agent (CIA) Jim Matteos, die ook in deze nieuwe thriller de hoofdpersoon is. Terwijl hij na de eerdere avonturen geniet van een welverdiende vakantie met zijn geliefde en ‘zakenpartner’ Soraya, vindt er een grote ontsnapping plaats in San Quentin, een zeer beveiligde gevangenis. Jorge Hereirra, een berucht drugsdealer weet weg te komen met een aantal andere gevangenen. Er vallen veel slachtoffers en het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat Jim een telefoontje krijgt van zijn baas. Hij moet Herreira opsporen en een einde maken aan diens plannen.
Maar dan zal hij eerst moeten uitzoeken wie Herreira is en wat die plannen zijn.

En dat is nogal wat, Herreira is uit op wraak voor de dood van enkele dierbaren, en pakt dat grootscheeps aan. De verkiezingen komen er aan, en Jorge zal er alles aan doen om die naar zijn zin te laten verlopen. Hij laat geen middel onbenut, ontziet niets en niemand en blijkt te kunnen beschikken over veel geld. En over handlangers, waaronder een hele slimme dame.

De grote vraag is of Jim tegen een man als Herreira opgewassen is. Zelfs al heeft ook hij een achterban die beschikt over geld en macht. En die heel slim is.
De Paarse Engel vertelt over de strijd tussen twee krachten die tegen elkaar opgewassen lijken.
Het speelt in het land van de onbegrensde mogelijkheden, in Amerika kan alles…

Natuurlijk is er meer: romantiek speelt een rol en het verleden is onontkoombaar aanwezig, bij beide partijen. En dan is er nog de Amerikaanse politiek.
Zo krijg je een veelzijdige thriller, op zich al genoeg voor menig uurtje leesplezier.
Maar er is meer, iets wat in het nawoord ook nog eens benadrukt wordt: al lezend krijg je bepaald geen rooskleurig beeld van de mens.
Jim is in wezen iemand die het goede wil doen. Hij probeert positief te blijven, wil de mensheid ter dienste staan, maar of hij het kwaad kan voorkomen zonder zelf geweld te gebruiken?
Wraak, jaloezie, machtswellust, vrouwonvriendelijk handelen, geen eerbied voor een mensenleven behalve dat van zichzelf, dat vormt het grootste deel van de ingrediënten van deze spannende actiethriller. Het wordt een flinke kluif voor onze hoofdpersoon.

En voor de lezer! Era Richmen weet je wel geboeid te houden. Hij gebruikt meerdere vertelperspectieven in soms hele korte hoofdstukken, met cliffhangers natuurlijk. Als het te pas komt wordt de schrijfstijl staccato, ter vergroting van de spanning.
Behalve een intrigerende plot biedt De Paarse Engel ook uitstekend geschreven verhaal.

Eric Bakker (Amsterdam) is vastgoedondernemer. Eerder schreef hij thrillers in samenwerking met Herman Zandstra onder het pseudoniem Era Richmen. De Paarse Engel schreef hij evenwel alleen.
De Saraceense Samenzwering, 2019, werd voor verschillende prijzen genomineerd en had dezelfde hoofdpersoon als onderhavige boek.
Er wordt af en toe wel gehint naar dat eerdere avontuur, maar het is niet perse nodig dat boek gelezen te hebben. Al voegt het wel toe natuurlijk.

ISBN 9789493192317 | paperback | 300 pagina’s | Uitgeverij LetterRijn | april 2022

© Marjo, 28 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Verraderlijk spel
Nadine Barroso

Als je aan het begin van het verhaal denkt dat dit een thriller is van dertien-in-een-dozijn, met vooral een romantische insteek, dan vergis je je…

Het begin is de geijkte proloog: een kind ligt dood tussen een aantal keien, als een offer.
Het lichaam is van een jongetje, maar waar je zou verwachten dat het kind een akelige dood gestorven zou zijn, bleek dat niet het geval. Het onderzoek wees uit dat hij tot op het laatst goed verzorgd werd, en ook lijkt de dood pijnloos geweest te zijn. Hier is waarschijnlijk sprake van een boodschap. Maar wat is de betekenis hiervan? En zullen er ‘dus’ nog meer slachtoffers vallen?

Dan gaan we naar de Ardennen met Ella en haar vijfjarige zoontje Finn. Ze heeft zich aangesloten bij een groep alleenstaanden met kinderen, tot grote ergernis van haar ex Dennis. Ze doet haar best hem de kans te geven een goede vader te zijn, maar met zijn gedram en zijn controlerende gedrag maakt hij het haar wel moeilijk. Ze verheugt zich op de kampeervakantie, waar ze ook eindelijk haar nieuwe vriendin Joyce zal ontmoeten. Zij hebben online een hele goede vriendschap opgebouwd, maar elkaar nog nooit ontmoet.
De vakantie bevalt haar prima, al komt Joyce niet opdagen, wat een tegenvaller is. Maar er zijn wel andere aardige mensen, waaronder Nick, de reisleider, en ook Finn heeft al snel vriendjes. Dennis, zelf met een nieuwe vlam op vakantie naar Thailand, waarschuwt haar als er in Limburg een kind verdwenen is van Finns leeftijd, en Ella belooft hem dat ze hun zoon niet uit het oog zal verliezen.

Intussen is er een zoektocht gaande naar het verdwenen jongetje. Rechercheur Stevens zit op de zaak, hij is de begeleider van Jasmine Ziani een stagiaire. Zij is zo gefocust op de zaak dat ze haar studie verwaarloost. Het wordt haar niet gemakkelijk gemaakt door Stevens, maar ze laat zich niet kennen. (Eigengereid dus, een uitstekend personage voor een thriller!)

Een spannende thriller met toch verrassende wendingen, waarbij ook de dader een stem krijgt.
Nadine Barroso heeft de kans aangegrepen om binnen het verhaal te filosoferen over het moederschap, en de problematiek rondom een scheiding. Dat is niet gedaan in een opdringerige vorm, je kan het ook links laten liggen en je beperken tot het spannende deel. De spanningsboog is heel goed: korte hoofdstukken, een juiste dosering in het wisselen van perspectief, en natuurlijk de wisselende verdenkingen die je als lezer koestert,

Nadine Barroso (1981) studeerde Engelse Taal en Literatuur. Ze werkte tijdens en na twee afgeronde studies in verschillende sectoren maar bleef volhouden: ik ben een schrijver.
Na een romandebuut in 2016 begon ze toch aan de spannende boeken. Met succes.

ISBN 9789461096135 | paperback | 350 pagina’s | Uitgeverij de Crime Compagnie | april 2022

© Marjo, 10 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

https://www.ticamorgan.nl

Mooie moorden deel 2
De Punt
Tica Morgan

Eerlijk gezegd gebeurt er niet al te veel in dit boek. Misschien is het wel een adequate weergave van het politiewerk, maar in dit toch wel dunne boekje is er vooral aandacht voor het privéleven van Zoë Janssen. Ze heeft inmiddels een vaste relatie met Kenneth, de Rotterdamse rechercheur, die in het eerste boek al z’n opwachting maakte en ook Alex, de chirurg en zoon van het eerste slachtoffer uit het vorige boek duikt weer op. Dan is er nog haar 37-jarige zusje Marsha, dat problemen met drugs heeft en dat zich uiteindelijk vrijwillig op laat nemen in een kliniek.

Op een gegeven moment komt er een telefoontje van Mohammed, die vertelt dat er een meisje op het bureau is binnengekomen dat de avond ervoor verkracht is. Ze weet nog niet of ze aangifte wil doen, maar ze is wel bereid om zich te laten onderzoeken. Het meisje heeft grote blauwe plekken op haar bovenbenen en door het verband om haar polsen komt het bloed. Kennelijk is ze vastgebonden geweest.

De dader is iemand die het meisje al kende en dat heeft gedreigd om de kerkgemeenschap te laten weten dat zij hem heeft verleid. Dan zal ze uitgestoten worden en zal de Heer haar verlaten. Men denkt dat de dader een lid van de kerk is, maar ja, zonder aangifte kan men niet veel doen.
Inmiddels heeft Zoë ook een raadselachtig berichtje gekregen van Sven van der Linde, over wiens ontsnapping we in het vorige boek al gelezen hebben en die Zoë ook al bedreigd heeft. Dan verandert de zaak, want het slachtoffer wordt ineens vermist en later wordt het slachtoffer dood teruggevonden. Is het zelfdoding? Of toch niet? Dat blijft nog een tijdje een raadsel.

Het verhaal kabbelt in dit boek een beetje voort en de plot rond het verkrachte meisje zou wat mij betreft beter op z’n plaats zijn als subplot in een dikker boek. Nu is het toch vooral een verhaal over het privéleven van Zoë Janssen en dat vind ik een beetje te veel van het goede. De raadselachtige berichtjes van Sven van der Linde, voegen wat dat betreft ook niet veel toe. Ze maken hooguit benieuwd naar hoe het verder gaat in het volgende boek, maar dat is het dan wel.

ISBN 978 94 9304 133 2 | Paperback | 133 pagina’s | Gloude Publishing | juli 2021

© Renate 6 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een laatste uitweg
S.A Cosby

Beauregard Montage doet zijn best om een eerlijk bestaan te leiden. Tenslotte heeft hij een gezin dat van hem afhankelijk is: hij is getrouwd met Kia met wie hij twee zonen heeft. Uit een eerdere relatie heeft hij ook nog een dochter.

Nu heeft Beauregard een niet al te best voorbeeld gehad, hij weet heel goed dat het een harde wereld is. Zijn vader verdiende zijn geld door een vluchtauto te rijden voor misdadigers. Toen het te heet onder zijn voeten werd verdween hij. Leeft hij nog? Niemand weet het. Beauregards moeder wel, zij lijdt aan kanker en bevindt zich in een verzorgingshuis.
Zelf zat hij al in de jeugdgevangenis, en probeert geld te verdienen door illegale autoraces, want autorijden kan hij als de beste. Net als zijn vader. Auto’s repareren ook, hij is dan ook met een garage begonnen. Maar nu is er in de buurt een andere garage gevestigd, en het gaat slecht met de zaken.
Alles bij elkaar heeft Beauregard dringend geld nodig. Veel geld.

Een maat van vroeger benadert hem: ze hebben hem nodig als vluchtautochauffeur bij een klus die hem zoveel op zal leveren dat zijn zorgen voorbij zullen zijn. Kia protesteert: verkoop die auto van je, die levert ook genoeg op. Maar die auto is heilig, en als dan ook nog het verzorgingshuis hem op het matje roept vanwege achterstallige betalingen, besluit hij mee te doen: Ronnie, zijn broer Reggie en Quan gaan een juwelier beroven. Het kan niet mis gaan, zegt Ronnie.
Maar dat gaat het natuurlijk wel! Er vallen doden en gewonden, en Ronnie weet zich niet gedeisd te houden. De zaken lopen danig uit de hand…

Mooi geschreven, filmisch ook. Een keiharde thriller met een flinke dosis maatschappijkritiek, aangaande de zwarte gemeenschap.

‘Een verdriet zo sterk als een aardbeving overviel hem opeens en zond trillingen door zijn hele lichaam. Hij voelde zijn slokdarm samen trekken, maar er zat niets meer in zijn maag, dus hij kokhalsde alleen maar. Kreunend sloeg Beauregard zichzelf. Hard. Na een paar tellen deed hij het nog een keer. De trillingen begonnen af te nemen. Hij draaide zich op zijn handen en knieën. Diep ademhalend duwde hij zichzelf overeind. De wereld om hem heen glinsterde alsof hij door een muur van water liep. Hij sloot zijn ogen en hield zichzelf staande. Hij ademde nog een keer diep in en begon het talud op te klimmen. Bij elke stap was het alsof hij door stroop liep. Hij wankelde, hervond zijn evenwicht en liep door. Hij dichter hij bij de top kwam, des te langzamer hij klom. Hij wist wat daarboven op hem wachtte.’

Kan een harde misdaadthriller een psychologische thriller zijn? Het is S. A. Cosby uitstekend gelukt. Beauregard is een harde, je wilt hem niet in je vriendenkring. En tegelijk is hij een sympathieke man, die vanwege zijn achtergrond en de omstandigheden waar hij ook weinig aan kan doen, nauwelijks op een andere manier kan leven als hij doet. Zeker: hij doet foute dingen, hij is net zo goed hard en meedogenloos. Maar: alleen als het gaat om zijn gezin en familie. We leren zijn vader niet zo goed kennen, maar uit de flashbacks komt naar voren dat ook hij zijn best deed. Dat ook hij slachtoffer was van de wereld waarin hij leefde.

De schrijver is zwart en hij schrijft over een zwarte wereld. En het speelt in Amerika, dus dit zal voor de meeste (Nederlandse) lezers een onbekende wereld zijn.

S.A. Cosby is een 'Southern noir'-mysterieschrijver. Hij woont in Gloucester, Virginia aan de Chesapeake Bay. Cosby heeft drie misdaadromans gepubliceerd: My Darkest Prayer, Blacktop Wasteland en Razorblade Tears.

ISBN 9789044363906| paperback| 320 pagina's | Uitgeverij House of Books | april 2022
Vertaald uit het Engels door Bill Oostendorp en Joost van der Meer

© Marjo, 3 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER