http://www.neuvel.net

Slapende reuzen
Sylvain Neuvel

Wat de elfjarige Rose Franklin betreft mocht de verjaardagsvisite zo snel mogelijk vertrekken. Het was aardig dat de buurkinderen, met wie ze nooit speelde, waren gekomen om het gebrek aan vriendjes en vriendinnetjes op te vullen, maar Rose wilde fietsen. Ze had zojuist een prachtige nieuwe fiets van haar vader gekregen en ze kon niet wachten om er in haar eentje op uit te trekken, naar het bos waar het zo heerlijk rustig was.

Toen de visite vertrok begon het al te schemeren. Voor haar vader haar kom sommeren binnen te blijven glipte Rose naar buiten, de heerlijke vrijheid in. Het bos ademde echter een andere sfeer uit en Rose zag een vreemde, turquoise gloed. Rose was niet bang uitgevallen en ging op het mysterieuze licht af. Wat er daarna gebeurde kan ze zich nog altijd niet herinneren, maar wat ze nooit meer zal vergeten is wat ze zag toen ze uren later weer bij kennis kwam. Rose was in een gigantisch gat gevallen, midden in de palm van een reusachtige metalen hand.

Het leger was al snel ter plaatse maar niemand wist de oorsprong of de betekenis van de hand te achterhalen. Het vreemde artefact belandde in een pakhuis waar het bijna zeventien jaar bleef liggen. Rose groeide op, ging studeerde en ontpopte zich tot een kundige wetenschapper. Is het toeval dat juist zij de leiding over een hernieuwd onderzoek naar de hand krijgt? Hoewel Rose allesbehalve zweverig is, voelt het toch of de hand haar opnieuw heeft uitgekozen.

Rose concludeert dat het onmogelijk is dat de hand op aarde is gemaakt. De metaalsoort iridium is op aarde simpelweg te zeldzaam om in zulke grote hoeveelheden te verwerken. Het blijft niet bij deze bevinding alleen. Rose beseft dat de hand waarschijnlijk niet spontaan naar het oppervlak is gekomen. Zeventien jaar geleden moet iets de hand hebben geactiveerd. Waardoor heeft het zich uit het binnenste van de aarde losgemaakt om zich een weg naar boven te banen? Op dit punt blijft het onderzoek steken.

Door een nieuwe gebeurtenis verandert alles. Wanneer het Amerikaanse leger boven Turkije luchtmonsters neemt, valt de legerhelikopter ineens als een baksteen omlaag. De oorzaak van de crash is een gigantisch stuk metaal dat een turquoise gloed uitstraalt. Er is een nieuw lichaamsdeel gevonden. Eindelijk lukt het Rose de oorzaak van het omhoogkomen van de ledematen te achterhalen en dan begint de lange zoektocht naar de rest van het ijzeren lijf. Rose is ervan overtuigd dat het om een compleet lichaam moet gaan. Een gigantisch lichaam. Alleen de hand is al bijna zeven meter lang.

Slapende reuzen begint verrassend en uiterst origineel. De gevonden lichaamsdelen smelten naadloos samen zodra ze bij elkaar gelegd worden en al snel worden de contouren van het enorme lichaam goed zichtbaar. Is het een standbeeld of misschien zelfs een robot? Waar komt het vandaan en waarom zijn de onderdelen verspreid over de planeet verstopt? Ook rijst de vraag of het wel zo verstandig is het lichaam in elkaar te zetten. Rose en haar enthousiaste team laten zich echter niet tegenhouden. Hun nieuwsgierigheid wint het van de angst voor het onbekende. Hoewel er nog heel wat raadsels ontrafeld moeten worden, draait alles om één vraag: wat zal er gebeuren als het lichaam volledig in elkaar is gezet?

Zodra het lichaam voltooid is, stort het verhaal in. Hoewel de auteur de lezer allerlei bijzondere gebeurtenissen en verhaalontwikkelingen voorschotelt, is de rek eruit. Mijn enthousiasme ebde razendsnel weg. Wat zo sprankelend en bijzonder begon, eindigt in een saai en lang relaas over ontwikkelingen die lang niet zo interessant zijn als de gebeurtenissen in het begin van het boek.

Het verhaal bestaat volledig uit vraaggesprekken, nieuwsartikelen, logboeken, rapporten, en (uitgeschreven) audiodagboeken. Het is een gedurfde en bijzondere manier van vertellen maar het doet het verhaal geen recht. Omdat zelfs emoties en romantische perikelen in verslagvorm aan de onbekende interviewer uit de doeken worden gedaan is het moeilijk sympathie, of andere gevoelens, voor de personages op te vatten.

Dat Sylvain Neuvel intelligent is en over een levendige fantasie beschikt is duidelijk. Een aantal elementen in dit verhaal, zoals de verklaring voor de aanwezigheid van het ijzeren lichaam, zijn bijzonder goed onderbouwd. Slapende reuzen is het eerste deel van een tweeluik. Ik hoop dat de auteur de sfeer van het begin van dit boek in het tweede deel – Ontwakende goden – weer op weet te pakken.

ISBN 9789045213118 | paperback | 302 pagina's | Karakter Uitgevers | mei 2017
Vertaald door Gert van Santen

© Annemarie, 7 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Haat
Arne Dahl

De verantwoording drukt loodzwaar op de schouders van Paul Hjelm. Hoewel de functie van teamleider hem op het lijf is geschreven, is het niet eenvoudig mensen doelbewust op het gevaar af te sturen. Moet hij het grote geheel of juist het welzijn van de leden van het speciale Opcop-team vooropstellen? Daarnaast is het moeilijk om altijd in de schaduw te moeten opereren. Opcop is een geheime afdeling van Europol. Het team moet zo onzichtbaar mogelijk indrukwekkende resultaten behalen. Soms heeft Paul het gevoel dat hij de hele wereld in balans moet houden.

Twee jaar geleden hebben twee teamleden hun toewijding met de dood moeten bekopen. Tijdens hun onderzoek naar de ‘Ndrangheta, de Zuid-Italiaanse maffia, liepen ze in de val. Paul wordt opgeslokt door schuldgevoelens. Hij is immers verantwoordelijk voor zijn team. Hij heeft ze de dood ingestuurd. Wanneer ook een derde teamlid, de Italiaanse Donatella Bruno, om het leven wordt gebracht, is Paul de wanhoop nabij. Toch peinst hij er niet over op te geven. Zo is hij niet. Paul Hjelm is gevoeliger dan hem lief is maar als het om het Opcop-team gaat kan hij ook bikkelharde beslissingen nemen. De teamleden zijn immers goed getrainde professionals die bewust voor hun beroep hebben gekozen.

Op wonderlijke wijze gaat de dood van Donatella Bruno samen met een wederopstanding. Een onbekende heeft Paul een recent opgenomen filmpje gemaild waarop de twee dood gewaande leden van het Opcop-team, Fabio Tebaldi en Lavinia Potorac, levend te zien zijn. De schok is groot. Tebaldi en Potorac worden al twee jaar - naar alle waarschijnlijkheid door de ‘Ndrangheta - gevangengehouden. Al die tijd hebben moeten ze wanhopig op een reddingsactie van hun nietsvermoedende collega’s hebben gewacht. Blijdschap, afschuw, opluchting en schuldgevoel wisselen elkaar in hoog tempo af.

Toen de laffe moordaanslag op Donatella werd gepleegd, werkte ze aan een officieus onderzoek naar de Italiaanse maffia. Wie was de geheime bron die haar van informatie voorzag? Wanneer de teamleden ontdekken dat Fabio Tebaldi een verborgen verleden heeft, wordt alles op alles gezet om de waarheid te achterhalen. Wie was de Italiaanse Fabio Tebaldi voor hij als tiener onder deze naam opdook en waar kwam hij precies vandaan?

Er zijn meer onderzoeken die de aandacht van het Opcop-team opeisen. Zo heeft een klokkenluider contact met de Zweedse politie gezocht. Tijdens een vakantiebaantje bij het biotechnologiebedrijf Bionovia AB heeft de jonge Gustaf Horn ontdekt dat er meerdere keren op het systeem van het bedrijf is ingebroken. Een hacker heeft mogelijk belangrijke informatie weten te bemachtigen. Wanneer Gustaf verslag aan zijn meerderen uitbrengt, wordt de Skype-verbinding niet goed afgesloten waarna Gustaf hoort dat de twee hoge piefen het over mogelijke bedrijfsspionage door de Chinese overheid hebben. Ook wordt er een naam genoemd: project Myo.

In de dagen die volgden merkt Gustaf dat de directieleden niet naar de politie zijn gestapt, terwijl dat wel verplicht is als een buitenlandse overheid op een computersysteem inbreekt. Waarom zwijgt Bionovia AB? Zijn de bedoelingen van het bedrijf wel zuiver? Als de Chinese overheid inbreekt op een bedrijf dat zich bezighoudt met het menselijk DNA, wil Paul weten waarom. Er zit niets anders op dan opnieuw twee teamleden in gevaar te brengen. Marek Kowalewski en Corine Bouhaddi gaan naar China.

Haat is – helaas- het laatste deel van de Opcop-reeks. De gebeurtenissen in de afgelopen delen bouwen toe naar de grootse ontknoping die in dit boek plaatsvindt. Ik raad dan ook aan eerst de vorige delen te lezen want dit is zonder twijfel een van de beste reeksen van de afgelopen jaren.

Als een ware literaire en maatschappijkritische kunstenaar is Arne Dahl erin geslaagd om alle ontwikkelingen in de vier delen van deze reeks samen te laten smelten tot een perfect kloppend geheel. Alles is minutieus uitgewerkt, tot in de kleinste details. De auteur maakt pijnlijk goed duidelijk hoe het met de hedendaagse mensheid is gesteld. Niet het belang van de bevolking maar persoonlijk gewin staat voorop. Mensenlevens zijn speelballen in een wereld vol grijpgrage mensen geworden. Wanneer het om geld gaat, worden principes zonder aarzelen overboord gegooid.

Hoewel het verhaal fictief is, bekroop mij als lezer regelmatig het verontrustende gevoel dat de gebeurtenissen in dit boek weleens minder ver van de werkelijkheid af kunnen staan dan ik zou willen. Arne Dahl laat met deze reeks op scherpe toon weten dat belangrijke beslissingen alleen genomen moeten worden door mensen die gevoelens van empathie niet schuwen. Wie geen hart heeft, zal immers harteloos handelen.

ISBN 9789044535921 | paperback | 535 pagina's | Uitgeverij De Geus | mei 2017
Vertaald door Ron Bezemer

© Annemarie, 5 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het einde van de zomer
Anders de la Motte

Er werd met man en macht naar de kleine Billy Nilsson gezocht. Het hele dorp was in de ban van de verdwijning van het vijfjarige jongetje. Aanvankelijk was de sfeer nog redelijk ontspannen. Het knulletje was vast iets te ver van huis afgedwaald, iets wat elk speels kind kon overkomen. Iedereen wilde het kind graag vinden om tot plaatselijke held uitgeroepen te worden. Toen de dagen voorbijgingen sloeg de stemming om. Eigenlijk wilde niemand nog naar Billy zoeken, uit angst geen huilend kind maar een lijkje aan te treffen.

Er werd geen huilend jongetje gevonden. Er werd ook geen lijkje gevonden. Billy was spoorloos en bleef spoorloos. Alle hoop op een goede afloop was vervlogen. Volgens de dorpelingen was Tommy Rooth de schuldige. Hij was onbetrouwbaar én hij lag met Billy’s familie overhoop. De politie pakte hem op maar moest hem bij gebrek aan bewijs weer in vrijheid stellen. Op een ansichtkaart aan zijn vrouw na, werd nooit meer iets van hem vernomen. Niet veel later maakte Billy’s moeder Magdalena een einde aan haar leven. Haar echtgenoot en haar twee overgebleven kinderen, tieners al, konden het verlies van Billy niet compenseren.

Twintig jaar later probeert Billy’s oudere zus Veronica haar leven niet langer door de verdwijning van haar broertje en de dood van haar moeder te laten beheersen. Ze woont al vanaf haar achttiende niet meer op het Zweedse platteland en ze gaat het contact met haar vader en broer Mattias zo veel mogelijk uit de weg. In Stockholm heeft ze, onder een andere naam, een nieuw leven opgebouwd. Toch blijft het verdriet aan haar trekken. Ze geeft zelfs groepstherapie aan mensen die rouwen om het verlies van een dierbare. Het verdriet van anderen is bedwelmend. Het vervangt de verdovende middelen waar ze eerder naar greep.

Sinds kort is Veronica weer vrijgezel maar ze kan nog niet accepteren dat de liefde van haar leven haar niet meer wil zien. Uit wanhoop is ze de fout ingegaan waarna ze een tijdje niet mocht werken. Nu mag ze op een nieuwe werkplek weer aan de slag. Opnieuw mag ze zich voeden met de ellende van een ander. Veronica weet dat haar nieuwe chef Ruud haar goed in de gaten houdt en ze doet haar uiterste best hem niet teleur te stellen. Ook al dwalen haar gedachten regelmatig af, haar ogen blijven de deelnemers van de groepstherapie aandachtig aankijken.

Isak, een nieuwe deelnemer, verstoort de breekbare balans waar Veronica zich vastberaden aan vastklampt. Er gaat een vreemde aantrekkingskracht van hem uit. Wanneer hij zijn verhaal doet, slaat de verwarring toe. Isak vertelt dat zijn vriendje twintig jaar geleden is verdwenen en niet meer is teruggevonden. Ook al was hij nog maar vijf toen het gebeurde, hij heeft er nog altijd moeite mee. Volkomen overrompeld raakt Veronica de grip op het gesprek kwijt.

Was Isak werkelijk een vriendje van Billy of is hij Billy zelf? Er volgt een verwarrende periode. Tijdens de groepsgesprekken probeert Veronica Isak, geheel tegen de regels in, uit te horen. Ook thuis vindt ze geen rust. Ze heeft het gevoel dat ze in de gaten wordt gehouden en zelfs de sfeer in haar flat voelt verstoord. Veronica beseft dat ze het verleden niet langer kan laten rusten. Ze keert terug naar het platteland, waar haar vader nog altijd in hetzelfde huis woont. Ze is vastbesloten te achterhalen wat er twintig jaar geleden precies is gebeurd. Is Billy werkelijk door Tommy Rooth vermoord of is Isak wel degelijk haar broer?

Het einde van de zomer heeft een diepe indruk op me gemaakt. Auteur Anders de la Motte combineert meerdere soorten spanning met elkaar. Er is sprake van acute angst, sluimerende spanning en een dreigende sfeer. Het onderzoek van Veronica wordt door vrijwel niemand op prijs gesteld, waardoor de spanning alleen maar toeneemt. Wat wordt al twintig jaar verzwegen en door wie?

Veronica neemt de hoofdverhaallijn voor haar rekening. Haar verhaal speelt zich in het heden af. Het verleden wordt door Krister Månsson uit de doeken gedaan. In 1983 is hij als hoofdcommissaris verantwoordelijk voor het onderzoek naar de verdwijning van Billy. Wanneer het uitblijven van resultaten hem persoonlijk wordt aangerekend, krijgt hij problemen met zijn gezondheid. Naast deze twee verhaallijnen zijn er ook brieven toegevoegd. Het zijn liefdesbrieven die steeds obsessiever van toon worden. Door wie zijn ze geschreven?

Het einde van de zomer is niet alleen spannend maar ook heel indringend en aangrijpend. Het is een absolute aanrader voor thrillerfans maar zeker ook voor liefhebbers van psychologische romans. Dit indrukwekkende verhaal laat je niet meer los.

ISBN 9789044538687 | paperback | 379 pagina's | Uitgeverij De Geus | mei 2017

Vertaald door Marika Otte

© Annemarie, 3 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Schemerzone
Hilde Vandermeeren

De in Londen woonachtige Kate heeft regelmatig het gevoel dat ze op de automatische piloot leeft. De vermoeidheid is overheersend. Al jaren heeft ze nergens energie voor. Kate vecht doorlopend tegen de slaap maar op begrip hoeft ze niet te rekenen. Regelmatig krijgt ze naar haar hoofd geslingerd dat ze lui is. Maar Kate is niet lui. Ze is gewoon moe. Heel erg moe.

Kate heeft niemand verteld dat ze een slaaponderzoek in een gespecialiseerd slaaplaboratorium heeft ondergaan. Ze is bang dat ze aan een ernstige aandoening lijdt. Hopelijk kan de arts haar geruststellen en is er een simpele verklaring voor haar moeheid. Wat zou het heerlijk zijn als haar werk in het verpleeghuis haar voortaan niet meer volledig uit zou putten. Kate had veel liever een ander beroep willen uitoefenen maar studeren lukte niet goed. Door de uitputting zijn veel deuren voor haar gesloten gebleven. Ook al heeft ze geen droombaan, ze kan in ieder geval de huur van haar knusse flatje betalen.

Helaas is de uitslag van het slaaponderzoek niet goed. Kate lijdt aan de slaapziekte narcolepsie. Dat verklaart ook de levensechte nachtmerries en de aanvallen van kataplexie, waarbij al haar spieren verslappen en ze ogenschijnlijk het bewustzijn verliest. Hoewel medicijnen de symptomen enigszins kunnen verlichten, moet Kate vooral haar levensstijl aanpassen. Zo heeft ze baat bij zogenoemde “powernaps”, korte dutjes die de ergste moeheid tijdelijk wegnemen. De arts adviseert Kate haar baas in vertrouwen te nemen. Het is belangrijk dat ze ook tijdens werktijd dutjes kan doen. Kate peinst er niet over. Het risico haar baan kwijt te raken is gewoonweg te groot.

Uit het niets komt een oplossing voor Kates probleem. Tijdens het uitgaan betrapt ze haar baas met een dame die niet zijn echtgenote is. Kate is discreet en doet niks met haar ontdekking maar haar baas is geschrokken. Er is een gloednieuwe vip-afdeling aan het verpleeghuis toegevoegd en Kate krijgt een van de felbegeerde nieuwe functies. Ze zal niet langer voor de bejaarde bewoners zorgen maar enkel voor de vip die op dat moment op de speciaal ingerichte etage verblijft. Kate is blij. Niemand zal merken dat ze zich af en toe voor een powernap terugtrekt. Haar toekomst ziet er ineens een stuk rooskleuriger uit.

De eerste logé is nog maar een kind. De negenjarige Sienna is de dochter van een glamourkoppel dat regelmatig in de bladen staat. Kate houdt niet erg van kinderen. Wat kan zo’n jong meisje nou mankeren? Volgens haar ouders heeft Sienna rust nodig maar Kate denkt dat ze eerder baat heeft bij een wat strengere aanpak. Het is gewoonweg een verwend kind dat geen zin heeft om naar school te gaan.

Toch is er iets aan Sienna dat Kate raakt. Eigenlijk komt ze helemaal niet verwend over. Ze praat nauwelijks en eet slecht. Zit het meisje toch echt iets dwars? Kate ontdooit en doet steeds meer haar best Sienna op haar gemak te stellen. Er ontstaat een warm contact maar daar komt abrupt een einde aan wanneer een foto van Sienna op Twitter verschijnt. Iemand heeft verraden dat Sienna op de speciale afdeling verblijft. Kate krijgt de schuld. Het bericht is immers via haar account geplaatst. Dat ze haar telefoon kwijt is, wordt afgedaan als een slappe smoes.

Kate wordt op het matje geroepen en er wordt een politieonderzoek naar de laffe daad ingesteld. De roddelpers maakt dankbaar gebruik van alle ophef. Kate wordt door iedereen als zondebok aangewezen en haar leven verandert in een hel. Ze is haar baan, haar reputatie en haar financiële zekerheid kwijt. Haar voormalige collega’s, met wie ze stuk voor stuk bevriend was, kijken haar sinds het voorval met de nek aan. En dan er is nog het onheilspellende gevoel dat niet alleen de roddelpers haar bespioneert. Heeft Kate last van hallucinaties, een symptoom van narcolepsie, of is er iets heel anders gaande?

Een boek van Hilde Vandermeeren is voor mij een waar feestje. Ze schrijft heerlijk meeslepend en combineert boeiende onderwerpen met interessante personages en mysterieuze voorvallen. Kates zorgen zijn terecht. Iemand houdt haar in de gaten. Maar wie is het? De lezer kan kiezen uit een bonte verzameling verdachten. Is het soms Kates nieuwe buurman die, ondanks zijn geringe lengte, iets onheilspellends uitstraalt? Gaat het om de voormalige medewerker van een roddelblad die spoken uit het verleden najaagt? Of is het toch de afgewezen collega of een van de vele andere kleurrijke personages? Ik heb me zonder tegenstribbelen volledig aan het verhaal overgegeven en me laten verrassen door de uitstekend uitgewerkte ontknoping. Hilde Vandermeeren is zonder twijfel een van de beste thrillerschrijvers van de Lage Landen.

ISBN 9789021403991 | paperback | 299 pagina's | Uitgeverij Q | mei 2017

© Annemarie, 1 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://www.roeljanssen.nl

Alles verloren
Roel Janssen

Tessa Insinger zeilt op de Middellandse zee, met haar boot Blue Belle. Ze heeft de Britse fotograaf Mortimer Davies in Gibraltar aan boord genomen. Hij wil een reportage gaan maken van het vluchtelingendrama aan de grenzen van Europa, en Tessa hoeft niet alles alleen te doen aan boord van het schip. Maar wat zij ziet als een mooie ontspannende tocht over een mooie zee, verandert in een spannend maar angstig avontuur als ze iets in zee zien drijven.

‘Daar,’ wijst hij. ‘Op elf uur.’
‘Tessa neemt de verrekijker van hem over en speurt in de richting die hij aangeeft, schuin voor de boot aan de bakboordkant.
‘Je hebt gelijk,’ zegt ze. ‘Daar drijft iets.’

Het blijkt een rubberbootje te zijn met daarin een bundeltje kleren. Met twee benen, twee armen en een hoofd. Tessa en Mortimer hebben het Syrische meisje Soumaya gevonden. Ze is de enige overlevende van een grote groep mensen die vanaf de kust in Turkije de zee opgegaan zijn, op weg naar de vrijheid. Dachten ze. Hoopten ze. Maar het bleek de weg naar een wisse dood, want het bootje deugde niet, en de reddingsvesten die de vluchtelingen zouden nog geen vogel drijvend gehouden hebben. Soumaya was samen met haar jongere broertje, dat ze niet heeft kunnen redden. Hun ouders waren in Turkije achtergebleven, er was niet genoeg geld om met z’n allen te gaan. Haar verhaal is zo hartverscheurend dat Tessa en Mortimer besluiten te gaan onderzoeken wat er gebeurd is. Wie is degene die een ondeugdelijke boot vol mensen de zee op stuurt? Wat zit hier achter?

Intussen verdwijnt het meisje in een vluchtelingenkamp en vandaar naar Athene en verder Europa in. Tessa probeert contact te houden, maar het meisje heeft niets, ook geen telefoon, en ze is als zeventienjarig alleenstaande vluchtelinge haar bestaan niet zeker. Maar ook Tessa en Mortimer lopen gevaar als ze te veel vragen stellen. Iemand die hen aan informatie helpt wordt voor de ogen van Tessa neergeschoten. 

Alles draait om geld. Om macht en geld. Niet alleen is er een zakenman in Turkije die rijk probeert te worden van deze mensonterende toestanden, er is ook nog een complot gaande dat vanuit Brussel komt. Daar wordt in het geheim druk vergaderd over een plan dat de vluchtelingenstroom tot een halt moet brengen. Een plan dat een einde moet maken aan de toenemende aanhang van het rechts populisme.

Met Alles verloren heeft Janssen een realistisch en actueel verhaal omgezet in een thrillerachtige plot. Zijn manier van schrijven is vrij zakelijk, iedere franje ontbreekt. Vooral de stukken die gaan over de politieke en economische achtergronden zijn best pittig. Het verhaal is fictief maar zoals de auteur in een interview aangaf: gebaseerd op feiten. Dat het toch geen droge kost is geworden ligt aan de spanningsboog, en de beschrijving van de menselijke kant van dit drama dat iedere dag weer vervolgd wordt. Los deze kwestie nu eindelijk eens op, lijkt Janssen te zeggen. Maar tegelijk laat hij zien hoe moeilijk het is om de Europese partijen op één lijn te krijgen, als ook hoe vasthoudend de mensensmokkelaars zijn in hun zucht naar geld.

Roel Janssen is/ was o.a. financieel-economisch journalist en als redacteur bij NRC Handelsblad. Zijn talenkennis komt hem goed van pas bij een andere passie van hem, zeezeilen. Naast zijn werk als journalist is Roel Janssen schrijver van spannende boeken. In 2007 won hij de ‘Gouden Strop’, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek, met ‘De Tiende Vrouw’.

ISBN 9789023455387 |paperback |320 pagina's | Uitgeverij Cargo| februari 2017

© Marjo, 30 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

https://sarahpinborough.com

Wat jij niet ziet
Sarah Pinborough

Wanneer ze ziet wie haar nieuwe baas is, schrikt ze enorm. De arts die samen met zijn vrouw een rondleiding door de kliniek krijgt, is de onbekende met wie ze tijdens het uitgaan innig gezoend heeft. Van schrik duikt ze het toilet in, waar ze blijft tot het gevaar geweken is. Louise weet echter maar al te goed dat haar vlucht geen blijvend resultaat zal hebben. Zodra de nieuwe arts zich gesetteld heeft, zal hij aan zijn nieuwe secretaresse voorgesteld worden.

David, de nieuwe arts, weet zich geen raad wanneer hij zijn nieuwe secretaresse ziet. De schaamte druipt van zijn gezicht. Dat Louise net een foto van zijn beeldschone vrouw Adele in haar hand heeft wanneer hij zijn kantoor eerder dan verwacht binnenloopt, maakt de situatie alleen maar pijnlijker. Louise probeert hem gerust te stellen en negeert de aantrekkingskracht die nog altijd van hem uitgaat. Verder dan een zoen is het niet gegaan en ze hoeven er nooit meer over te praten. David is opgelucht en al snel staat de spanning om in een vriendschappelijke sfeer.

Nu Louise weet dat David getrouwd is, is hij verboden terrein voor haar. Ze is zelf door haar ex Ian, de vader van haar zoontje Adam, voor een ander verlaten. Nooit zal Louise een andere vrouw aandoen wat ze zelf heeft moeten doorstaan. Ze negeert de gevoelens die David in haar losmaakt zo goed ze kan. Ze heeft bovendien wel wat anders aan haar hoofd. Ian en zijn nieuwe vriendin Lisa willen Adam meenemen naar Frankrijk. Een maand lang willen ze haar van haar kind scheiden. Een maand waarin Lisa, die tot overmaat van ramp zwanger is, ongetwijfeld zal proberen haar plek in te nemen. Louise weigert maar het teleurgestelde gezicht van Adam breekt haar hart. Hij mag gaan, ook al kan ze hem nog geen dag missen.

De volgende ochtend is Louise nog altijd ontdaan. Slordig gekleed brengt ze Adam naar school, waarna ze zich zo snel mogelijk uit de voeten maakt. Louise wil beslist niet met de andere moeders over de naderende zomervakantie praten. Hoewel Adams blije gezichtje haar verdriet enigszins verzachtte, ziet ze nog altijd als een blok tegen het afscheid op. Terwijl Louise haar blik verbeten op de grond gericht houdt, knalt ze tegen iemand op. Het is Adele, Davids bloedmooie vrouw. Ze blijkt niet alleen bijzonder knap maar ook heel aardig te zijn. Voor Louise de kans krijgt te weigeren, heeft Adele haar al op een kopje koffie in een naburige koffiehuisje getrakteerd.

De toevallige ontmoeting met Adele groeit uit tot een vriendschap. Louise weet dat ze David over het contact met Adele moet vertellen, maar ze heeft Adele moeten beloven dat niet te doen. Volgens haar wil David werk en privé strikt gescheiden houden. Louise begrijpt het niet helemaal maar houdt haar mond. Het duurt niet lang voor het helemaal uit de hand loopt. Geheel tegen haar principes in geeft Louise aan haar gevoelens voor David toe. Ze heeft een stiekeme relatie met haar baas en een geheime vriendschap met zijn vrouw. Louise heeft zichzelf in een bijzonder benarde positie gemanoeuvreerd.

In het ijzingwekkend spannende Wat jij niet ziet weet Louise niet dat ze onderdeel van Adeles plan uitmaakt. De lezer weet dat wel maar wat het plan precies is, blijft vooralsnog een raadsel. Louise en ook David vormen Adeles speelballen. Ze weet dat Louise en David elkaar zien, iets wat haar met zowel blijdschap als jaloezie vervult. Louise maakt zich op haar buurt zorgen om haar nieuwe vriendin. Hoewel ze mooi en rijk is, gaat er iets kwetsbaars van haar uit. Soms lijkt het zelfs of ze bang voor David is. Het valt Louise op dat David zijn vrouw wel erg vaak belt en zelfs recepten voor haar uitschrijft. Is haar minnaar eigenlijk wel zo leuk als ze denkt?

Wat jij niet ziet is een verrukkelijk mysterieuze thriller. Werkelijk niets is wat het lijkt. Steeds als je als lezer denkt te weten wat er gaande is, maakt een nieuwe verhaalwending korte metten met deze vermoedens. Dit uitstekende geconstrueerde verhaal leest dan ook als een trein. Wie bespeelt wie en met welk beoogt einddoel? Pas op het allerlaatst wordt duidelijk hoe het zit. In Wat jij niet ziet speelt schrijfster Sarah Pinborough een intrigerend spel met de werkelijkheid. Het resultaat is een thriller met een zowel verrassende als verbluffende ontknoping. Deze uitstekend geschreven thriller is ronduit fascinerend!

ISBN 9789044350579 | paperback | 398 pagina's | The House of Books | juni 2017
Vertaald door Nathaly Schrijnder

© Annemarie, 29 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Luxor Resort
Candy Brouwer

In 2013 verscheen dit debuut van Candy Brouwer, een schrijfster die onder pseudoniem publiceert omdat haar werkgever liever niet met haar erotisch getinte boeken wordt geassocieerd. Zo'n introductie en de vrolijke, zomerse cover spreken natuurlijk meteen aan! Wat belooft dit voor Het Luxor resort?

Monica en Jamal ontmoeten elkaar in een vakantieresort in Luxor. Monica is alleen op reis omdat haar reisgenoten hebben afgehaakt en Jamal en zij voelen zich tot elkaar aangetrokken en beleven een paar mooie dagen (en nachten) met elkaar. De vakantie is heerlijk, totdat er een paar dingen niet blijken te kloppen en Monica op onderzoek uitgaat. Is Jamal wel te vertrouwen?

Het Luxor resort is een echt zomerboek: zwoel, beetje erotisch, beetje spanning. Het boek leest vlot en de auteur weet regelmatig te boeien met mooi taalgebruik en een heldere schrijfstijl. Zowel Jamal als Monica hebben een problematische jeugd gehad, die gaandeweg het verhaal duidelijk wordt en diepgang geeft aan het verhaal. Het wordt overigens nergens echt spannend, maar dat is inherent aan het genre en doet niks aan aan het leesplezier.

Een heerlijk zomerboek dat past in de vakantiekoffer en bij voorkeur gelezen dient te worden aan de rand van een zwembad of aan een zonnig strand.  

In 2015 is het tweede boek van Candy Brouwer: Bed & Breakfast verschenen.

ISBN 9789461090980 | Paperback | 300 pagina's | de Crime Compagnie | juli 2013

Joanazinha, 28 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER