Relikwie
Bart Debbaut

“Het was prima verlopen, ongeveer zoals hij het zich had voorgesteld. Ze had zich verzet, natuurlijk, maar veel minder hard dan hij had verwacht. Het had haar aan kracht ontbroken, aan lef ook. Eigenlijk vond hij haar weerbaarheid zo zwak dat hij haar verdacht van een gebrek aan levensdrang.”

Hij had verwacht dat zijn slachtoffer, zijn eerste maar zeker niet zijn laatste prooi, zich gillend, schreeuwend en krabbend zou verzetten. Het gemak waarmee Barbara Wellens zich liet wurgen, stelde hem teleur. Toch is hij achteraf tevreden over zijn eerste moord en hij koestert het aandenken dat hij zichzelf heeft toebedeeld. Degene die het lichaam van Barbara zal vinden, zal een haast vredig tafereel aantreffen. Op de bloederige plek waar eens haar linkertepel zat na.

Boekverkoopster Sandra van der Meer wordt door een klant op de moord op Barbara Wellens gewezen. Arthur is duidelijk onder de indruk van de moord. Sandra voelt medelijden met het slachtoffer maar haar gedachten dwalen vrijwel meteen af naar de charismatische Bram die ze tijdens haar wekelijkse zwemavondje heeft leren kennen. Bram steekt zijn interesse in haar niet onder stoelen of banken en palmt haar in met prachtige citaten. Sandra is gelukkig getrouwd en moeder van drie kinderen. Toch doet de belangstelling van Bram haar goed. Het vleit haar.

Terwijl de moordenaar zijn volgende slachtoffer uitkiest, geniet Sandra van de aandacht van Bram. Hij weet dat ze getrouwd is maar lijkt daar niet mee te zitten. Sandra beseft dat ze zich op glad ijs begeeft. Wil ze haar huwelijk op het spel zetten voor een flirt met een knappe vreemdeling? Bram haalt alles uit de kast. Hij dwingt min of meer een afspraakje af en regelt zelfs dat Sandra ongemerkt een dagje van huis kan. Sandra geeft zich volledig aan Bram over. Ze peinst er echter geen seconde over haar man Johan te verlaten. Het is een affaire en die zijn van tijdelijke aard. Bram is het daar echter niet mee eens. Hij beweert van Sandra te houden en wil haar niet meer laten gaan.

Nadat de moordenaar zijn tweede moord heeft gepleegd, zit de schrik er goed in. Ook bij Sandra. De dood van Barbara Wellens was geen op zich staande moord. Er is een seriemoordenaar actief. Een moordenaar die volgens de politie de lichamen van zijn slachtoffers verminkt. Opnieuw begint vaste klant Arthur over de moorden. Hij blijkt behoorlijk goed op de hoogte te zijn. Sandra en haar collega krijgen het er benauwd van. En dan is er nog Bram. Sandra beseft dat ze een fout heeft gemaakt. Een fout die aanvankelijk zo heerlijk voelde maar nu een blok aan haar been is. Bram is knap en een fantastische minnaar, maar zijn gedrag is ronduit beangstigend geworden.

Relikwie is het achtste boek van Bart Debbaut. De moordenaar slaat in het eerste hoofdstuk al toe. Griezelig is dat niet want er is nog geen spanning opgebouwd. De lezer maakt kennis met een gestoorde man die dol is op citaten, songteksten en gedichten. Zijn moorden ziet hij als kunstwerken en hij koestert de weggesneden tepels van zijn slachtoffers.

Er ontstaat een sluimerende spanning op het moment dat Sandra zich met Bram inlaat. Bram is een griezel, dat weet de lezer al meteen. Een charmeur met gladde praatjes die in Sandra een gewillig slachtoffer herkent. Hij fluistert haar prachtige zinnen toe en Sandra is als was in zijn handen. In een tijd dat er een seriemoordenaar rondwaart, is extra voorzichtigheid geboden. Sandra kan maar beter uit zijn buurt blijven. Wanneer ze dat zelf ook beseft, is het al te laat. Bram is niet van plan haar te laten gaan.

Het verhaal verloopt soms wat traag en ik besefte dat de ontknoping allesbepalend voor mijn mening over deze thriller zou zijn. De dader had ik al geraden. Ik hoopte ook dat de auteur voor deze dader gekozen zou hebben. De spanning heeft aan het eind van het verhaal een beklemmende vorm aangenomen. Zou de auteur me weten te verrassen met een originele ontknoping? Jawel, dat is hem zeker gelukt! Het motief van de dader en de afronding van het verhaal zijn uiterst goed gekozen. Relikwie is misschien niet nagelbijtend spannend maar zit wel uitstekend in elkaar. Deze thriller smaakt zeker naar meer.

ISBN 9789401432658 | paperback | 253 pagina's| Lannoo | februari 2016

© Annemarie, 1 april 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Dag des oordeels
Elizabeth George

Onuitputtelijk is de fantasie van Elizabeth George. Wederom levert ze een indrukwekkende hoeveelheid pagina’s af, met een verhaal waar je compleet in verdwijnt om weer ontzettend van te genieten, als zij wederom Inspecteur Lynley en Brigadier Havers in een complexe moordzaak laat duiken. Een extra complicatie is dat Barbara Havers flink de wacht is aangezegd na haar eerdere avonturen in Italië. Als ze ook maar één verkeerde stap zet, zal ze verbannen worden naar een afdeling in het noorden van het land. Angstvallig houdt ze zich in, tot grote ergernis van Lynley, die met lede ogen aanziet hoe Havers haar werk niet op haar best kan uitvoeren, nu ze zich zo krampachtig aan de regels houdt.

Als een bekende feministische schrijfster dood wordt aangetroffen, voelt Barbara zich bij de zaak betrokken. Zij kende de vrouw, en diens uitgever en als deze laatste ook als bijna dood wordt gevonden, stelt ze zich vragen. De uitgeefster overleeft wat nu toch duidelijk een moordaanslag was. Is de dood van de schrijfster ook een moordpoging geweest?

Barbara weet Lynley te overtuigen: zij mag de zaak onderzoeken, met als assistent – en waakhond – Nkata Winston. Hun onderzoek brengt hen naar Dorset en in contact met een familie waar het een en ander speelt. De vrouw is de assistente van de feministe, zij is gaan werken om om te kunnen gaan met de zelfmoord van haar jongste zoon. Diens vriendin beschuldigt de moeder, en deed - voor ze een straatverbod kreeg opgelegd - pogingen het leven van haar schoonmoeder te ontwrichten en de bakkerij van haar schoonvader – niet de echte vader van de zelfmoordenaar – te benadelen. Er is nog een broer, die eveneens problemen heeft met de verwerking. Hoe kon hij als psychotherapeut zijn eigen broer niet helpen? Het kost hem zijn eigen relatie.

De betrokkenen hebben allemaal zo hun eigen problemen, net zoals de speurders. Lynley is verliefd op een zeer zelfstandige vrouw. Havers wordt dolgemaakt door de secretaresse op het Bureau, die haar wil ‘omvormen’.

Een thriller van Elizabeth George moet je met de juiste instelling lezen. Natuurlijk is er een plot. Er is een misdaad gepleegd en de dader moet gevonden worden. Maar bij de Koningin van de Misdaadliteratuur, zoals Elizabeth George genoemd wordt, gaat het vooral om de psychologische achtergronden. Of, zoals ze het zelf haar personage inspecteur Lynley laat zeggen:

‘Ik heb gemerkt dat een mens tegengestelde eigenschappen kan hebben. Je zou haast wilen dat dat niet zo was, want dat zou wel gemakkelijk zijn, maar is het niet zo dat mensen goed zijn en slecht, simpel en gecompliceerd, gelukkig en verdrietig, angstig en moedig? Het is één grote mengeling. We leren om de mens te zien als delen van een geheel, en we houden van dat geheel, zelfs op momenten dat de ander niet degene is zoals we zouden wensen dat hij is.‘

Dat is de basis van al de misdaadverhalen van Elizabeth George.
Elizabeth George speelt met haar lezers: ze begint met hetgeen voorafgegaan is, de zelfmoord van de jongen, de onthulling van een gedenksteen, en de ontmoeting van Havers met de feministe. Op het moment dat de twee vrouwen kort na elkaar gevonden worden, volgen we de verschillende verhaallijnen met wisselende vertellers, en natuurlijk de beroemde cliffhangers. Op het moment dat duidelijk wordt wie de dader is, is het verhaal nog lang niet afgelopen. Havers moet het kunnen bewijzen... En waarom dit boek nog beter is dan vorige, kan ik eigenlijk niet zeggen zondert de clou te verklappen.

ISBN 9789022998762  | hardcover| 548 pagina's |  Uitgeverij A W Bruna|  januari 2016
Vertaald uit het Engels door Fanneke Cnossen

© Marjo, 27 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://emmahealey.co.uk

Elizabeth is zoek
Emma Healey

De tweeëntachtigjarige Maud maakt zich zorgen. Ze heeft haar beste vriendin Elizabeth al een tijdje niet gezien. Tegen wie het maar horen wil, vertelt ze dat Elizabeth zoek is. Niemand neemt haar serieus. De vreemde vrouwen die steeds maar in haar huis opduiken, zuchten diep als ze weer over Elizabeth begint. Wat doen al die mensen toch in haar huis en waar is Elizabeth? Ze is zoek. Elizabeth is zoek.

Maud vergeet de laatste tijd dingen. Dat heeft ze zelf niet door. Ze snapt niet waarom de supermarktmedewerker vraagt of ze echt nog meer blikken voedsel nodig heeft. Ze snapt niet waarom de vreemdelingen in haar huis zeggen dat ze te veel eet. En wat is iedereen toch slordig! Overal staan koude kopjes thee. Wie doet dat toch? Haar dochter Helen beweert dat ze elke dag komt maar Maud weet zeker dat ze haar dochter nauwelijks ziet. Waarom zucht Helen toch steeds zo. Waarom wordt ze boos als Maud naar Elizabeth vraagt? En dan weet Maud het weer: Elizabeth is zoek.

Maud doet er alles aan om Elizabeth te vinden. Omdat alles de laatste tijd zo wazig is, schrijft ze Elizabeths naam op allerlei briefjes. De briefjes duiken overal op en dan weet Maud het weer: Elizabeth is zoek. Maud merkt dat het huis van Elizabeth steeds leger wordt. Steelt iemand haar spullen? Waarom beseft niemand dat de situatie ernstig is? Elizabeth is zoek! Maud gaat naar de politie maar ook die neemt haar niet serieus. Ze beweren bovendien dat ze al vaker op het politiebureau is geweest. Maud voelt zich eenzaam en onbegrepen. Ze mist haar lieve vriendin. Ze is vastbesloten haar zoektocht niet op te geven, ook al zijn haar dagen in nevelen gehuld.

De laatste tijd moet Maud ook steeds aan haar zus Sukey denken. Dan vergeet Maud even dat ze al oud is en verliest ze zichzelf in het verleden. Sukey is zeventig jaar geleden verdwenen. Maud weet nog precies hoe het was. Het was kort na de oorlog. Ondanks de schaarste zag Sukey er altijd prachtig uit. Haar echtgenoot Frank regelde allerlei extra’s voor haar. Maud was nog maar een meisje. Een klungelig meisje. Ze bewonderde haar zus. Sukey bewoog zich gracieus en leek de hele wereld aan te kunnen. Toch verdween ze. Is haar iets overkomen of is ze weggegaan om een nieuw leven te beginnen? Ook Elizabeth is weg, beseft Maud ineens. Ze moet haar zoeken. Misschien kan ze naar het politiebureau gaan.

Dit bijzondere boek bestaat deels uit een detectiveverhaal en deels uit het portret van een vrouw die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. De wereld wordt steeds onbegrijpelijker voor Maud. Ze vergeet vaak waar ze is en wat ze zojuist gedaan heeft. Ook schrikt ze steeds van de aanwezigheid van anderen in haar huis. Dan hoort ze ineens boven een raar geluid en raakt ze in paniek. Ze is dan vergeten dat de huishoudelijke hulp aan het stofzuigen is. Dat er überhaupt iemand in haar huis is. Wat Maud maar niet kan vergeten, is dat Elizabeth zoek is. Ze beseft niet dat ze haar omgeving tot wanhoop drijft.

Een ander deel van het boek gaat over Mauds jeugd. Maud herinnert zich haar jeugd nog haarscherp. Haar herinneringen doorbreken de waas waarin ze vandaag de dag leeft. Soms op de vreemdste momenten. Haar geest speelt een spelletje met haar. Lukt het Maud om de twee mysteries die haar leven beheersen te ontrafelen? Onder welke omstandigheden is Sukey precies verdwenen en… waar is Elizabeth?

Schrijfster Emma Healey heeft het gemis en de verwarring waar Maud mee worstelt, heel treffend en vol gevoel beschreven. Een grapje her en der, gemaakt door Mauds kleindochter, zorgt ervoor dat de vertelling niet te zwaar wordt. Tussen de regels door komt het verhaal van Helen, de dochter van Maud, aan bod. Helen durft haar moeder, die haar vaak niet eens herkent, nauwelijks alleen te laten. Wat moet Helen in angst zitten als Maud weer eens naar buiten is gegaan om vervolgens hopeloos te verdwalen!

Elizabeth is zoek is het debuut van Emma Healey. Het boek verscheen eerder onder de titel Ze is zoek. Dit bijzondere detectiveverhaal heeft me geraakt. Het is mysterieus, aangrijpend en liefdevol.

ISBN  9789022576526 | paperback | 333 pagina's| Boekerij | maart 2015

Vertaald door Mechteld Jansen

© Annemarie, 29 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

http://angelaclarke.co.uk

Volg mij
Angela Clarke

Freddie Venton baalt van haar leven. Ze is drieëntwintig, slaapt bij vrienden op de bank en werkt in een koffiebar. Het is niet bepaald het leven dat ze voor ogen had. Freddie wil dolgraag journalist worden maar veel verder dan een online column is ze niet gekomen. Tot overmaat van ramp krijgt ze geen cent voor haar column, die ze al drie jaar schrijft, betaald. Freddie heeft schoon genoeg van haar lege portemonnee en haar vervelende baantjes. Wanneer ze een oude vriendin tegen het lijf loopt, grijpt ze haar kans.

Jarenlang was Nasreen Cudmore haar beste vriendin. Tot dat ene gebeurde, acht jaar geleden alweer. Freddie denkt er liever niet aan terug. Nasreen ziet er mooier uit dan ooit, maar wat doet ze midden in de nacht op een treinstation? Freddie is er enkel en alleen omdat ze tijdens haar dienst in de koffiebar ruzie met haar baas kreeg. Nasreen staat bij een groepje mensen en ineens heeft Freddie het door: Nasreen werkt bij de politie. Misschien zijn Nasreen en haar collega’s wel met een spannende zaak bezig. Zal het Freddie een goed verhaal op kunnen leveren? Zal ze eindelijk als journalist door kunnen breken? Freddie besluit Nasreen te volgen en belandt bij een huis dat met politielint is afgezet. Voor het huis staat een politieman te braken.

Later zal Freddie haar daad betreuren. Ze gluurt in het witte busje van de forensische dienst, dat bij het huis geparkeerd staat, en steelt een overal. Ze doet de overal aan en loopt, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, het huis in. Freddie is echter niet voorbereid op het tafereel dat ze binnen aantreft. Overal is bloed. Op de muren, op de wanden en op een bureau met een computer. De eigenaar van de computer zit ineengezakt op zijn bureaustoel. Zijn keel is doorgesneden. Op het moment dat Nasreen haar aanwezigheid opmerkt, valt Freddie flauw. De aanblik van het moordslachtoffer wordt haar te veel.

Het politieteam zit enorm met de ongeautoriseerde aanwezigheid van Freddie in haar maag. Wanneer Freddie een foto van de plaats delict op Twitter aantreft, wordt ze in allerijl als socialmedia-adviseur aangesteld. Op voorwaarde dat Freddie geen artikelen met vertrouwelijke informatie over de zaak zal schrijven. Freddie hapt toe, ook al zit Nasreen totaal niet op haar aanwezigheid te wachten. Vanaf dat moment is het Freddies taak om Twitter goed in de gaten te houden. Wie heeft de foto van de plaats delict gemaakt? Op de foto prijkt eveneens een voorwerp waarnaar al uren naarstig wordt gezocht: het moordwapen. Is de foto door de moordenaar gemaakt?

Volg mij is het thrillerdebuut van schrijfster en journaliste Angela Clarke. Het gaat over een seriemoordenaar die zijn daden via Twitter met zijn volgers deelt. Alleen Freddie lijkt het belang van de berichten op Twitter te begrijpen. Haar kersverse collega’s nemen de tweets niet serieus. Freddie wordt steeds banger. Ze is ervan overtuigd dat de moordenaar achter de tweets zit. Er worden vreemde berichten geplaatst. Zijn het aanwijzingen die naar een volgend slachtoffer zullen leiden?

Ik heb deze thriller met gemengde gevoelens gelezen. Angela Clarke hanteert een verrukkelijke schrijfstijl. Ze schrijft heel meeslepend waardoor je als lezer meteen het verhaal in wordt gezogen. Ik ben enthousiast over deze vertelwijze maar niet over de inhoud van het verhaal. Ik kan niet geloven dat Freddie de enige is die de berichten op Twitter serieus neemt en al helemaal niet dat moderne politiemensen geen kaas van sociale media hebben gegeten. De rest van het verhaal rammelt ook behoorlijk. Freddie is de hoofdpersoon van het verhaal maar ze voegt helemaal niets toe. Als de schrijfster haar had weggelaten, was het verhaal zelfs overtuigender geweest. Ook had ik al snel door wie de dader was, waardoor de ontknoping me niet verraste.

Omdat Angela Clark zo ontwapenend schrijft, ben ik toch nieuwsgierig naar een volgend boek. Zal het haar lukken de kwaliteit van de verhaallijnen op haar mooie schrijfstijl af te stemmen?

ISBN  9789044349603 | paperback | 396 pagina's| The House of Books | maart 2016
Vertaald door Davida van Dijke

© Annemarie, 29 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een onbeminde vrouw
Deel 1 van de reeks over Pia Kirchhoff en Oliver von Bodenstein
Nele Neuhaus

Volgens de ietwat zelfingenomen agent Schöning heeft de vrouw die onderaan de toren op de Atzelberg ligt, zelfmoord gepleegd. Pia Kirchhoff trekt zijn ondeskundige oordeel in twijfel. De vrouw ligt verdacht dicht bij de toren, wat er volgens haar op duidt dat ze niet gesprongen is. Zelfmoordenaars zetten zich veelal af als ze naar beneden springen. Ook de arts die het lichaam onderzoekt, krijgt de wind van voren. Pia’s baas, hoofdinspecteur Olivier Von Bodenstein beseft dat hij zijn nieuwe collega wel mag. Ook zij houdt niet van half werk en amateurs.

In het forensisch instituut blijkt dat Pia het bij het rechte eind heeft. De vrouw was al dood toen ze van de toren viel. Wanneer Bodenstein opmerkt dat Pia wel erg hartelijk werd ontvangen, vertelt ze hem dat ze zestien jaar met forensisch arts Henning Kirchhoff getrouwd is geweest. Als ze haar man, een echte workaholic, wilde zien bezocht ze hem op zijn werk. De regelmatige bezoekjes aan haar echtgenoot hebben Pia wat extra forensische kennis opgeleverd.

Pia en Henning zijn nog niet officieel gescheiden maar ze wonen niet meer samen. Pia heeft een bouwvallig huis genaamd “De Birkenhof” gekocht waar ze paarden houdt en geniet van het buitenleven. Ze merkt dat ze haar voormalig onderkomen, een luxeappartement in de stad, geen seconde mist. Olivier Von Bodenstein is van adel wat niet wegneemt dat hij een politieman in hart en nieren is. Hij is getrouwd met Cosima op wie hij nog altijd hevig verliefd is. Samen met hun tienerzoon en -dochter vormen ze een hecht gezin.

Ook al is het gezicht van de dode vrouw door de val flink toegetakeld, ze was overduidelijk een beeldschone vrouw. In haar broekzak worden autosleutels aangetroffen. Ze behoren toe aan een luxe Porsche Boxer, die niet ver van het lichaam is aangetroffen. De auto staat op naam van ene Isabel Kerstner. Michael Kerstner, een dierenarts, bevestigt al snel dat het om zijn vrouw gaat. De arme man is hevig ontdaan.

Al snel blijkt dat Isabel en Michael huwelijksproblemen hadden. Het lukte de dierenarts niet langer om aan het ellenlange wensenlijstje van Isabel te voldoen. Isabel had een beeldschoon uiterlijk maar haar innerlijk was minder fraai. Aanvankelijk spreekt iedereen in haar omgeving vol lof over haar – over de doden niets dan goeds – maar wanneer de schrik is weggeëbd, steken tal van roddelpraatjes de kop op. Isabel zou een verwende vrouw zijn geweest en een mannenverslindster bovendien. Ze dook met jan en alleman het bed en had haar echtgenoot inmiddels verlaten. Dochtertje Marie nam ze mee, maar van haar ontbreekt ieder spoor. Kerstner vertrouwt Pia en Bodenstein toe dat Isabel hem had toegesist dat hij zijn kind nooit meer zou zien.

Wie heeft Isabel Kerstner vermoord en waar is de kleine Marie? Uiteraard is haar echtgenoot de hoofdverdachte. Het zal niet de eerste keer zijn dat een overspelige vrouw door een woedende echtgenoot om het leven is gebracht. Heeft Kerstner haar van de toren gegooid? Als dierenarts kan hij aan dodelijke middelen komen. Isabel is met zo’n middel gedood. Toch zijn er meer verdachten. De hebzuchtige Isabel had zich bij velen ongeliefd gemaakt. Ook zijn er jaloerse echtgenotes bij de vleet. Ze waren allemaal bang dat Isabel het op hun echtgenoot had voorzien. Welk scenario is gelijk aan de waarheid?

Misschien heb je bovenstaande recensie enigszins verbaasd gelezen. Pia en Bodenstein werken toch al jaren samen? Dat klopt natuurlijk. Een onbeminde vrouw is het eerste deel in de reeks over Pia en Bodenstein. Het is nu pas in het Nederlands verschenen. Het is even omschakelen maar dan leest het verhaal als een trein. Dit eerste boek ademt al volop het schrijftalent van Nele Neuhaus uit. De vertrouwde sfeer is direct aanwezig en ook de schrijfstijl voelt vertrouwt. Het verhaal zelf is niet zo sterk als de verhalen die na dit boek volgen en kent iets te veel personages, maar dat mag de pret niet drukken. Een Nele Neuhaus is een Nele Neuhaus! Voor deze reeks mag je me midden in de nacht wakker maken.

Nele Neuhaus is een kei in het bedenken van intrigerende plots. Daarnaast zet ze met stoere Pia en de verfijnde Bodenstein twee uiterst boeiende hoofdpersonages neer. De hoofdverhaallijn en hun privéperikelen gaan naadloos in elkaar over. Een thriller van Nele Neuhaus is voor mij een ware verwennerij.

ISBN  9789021401720 | paperback | 315 pagina's| Uitgeverij Q | maart 2016
Vertaald door Sander Hoving

© Annemarie, 28 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Amsterdam - Stockholm
Arne Dahl

Wanneer eurocommissaris Marianne Barrière op de Duitse autobahn naar een vlammenzee staart, ziet de Française iets wat haar leven voorgoed zal veranderen. Te midden van de zwartgeblakerde restanten van een gruwelijk ongeluk staat een klein, wit autootje. De bestuurder stapt enigszins verdwaasd uit. Hij is volledig ongedeerd. Marianne, die commissaris voor milieuzaken is, beseft dat de geluksvogel in een elektrische auto rijdt en dat brengt haar op een lumineus idee.

Wanneer Marianne ruim een half jaar later tijdens een luxe banket in het Muiderslot kennismaakt met Paul Hjelm en zijn vriendin Kerstin Holm, weet ze nog niet dat ze zijn hulp op korte termijn hard nodig zal hebben. Paul zelf is zich daar ook niet van bewust. Hij geeft leiding aan het zogeheten Opcop-team, een geheime afdeling van Europol, dat in Den Haag gevestigd is. Hij en zijn team hebben hun handen vol aan de observatie van een grachtenpand in Amsterdam. De lieden die zich in dat pand bevinden houden zich naar alle waarschijnlijk met mensenhandel bezig. Als hun vermoeden klopt, zetten de nietsontziende  mensenhandelaars in heel Europa bedelaars in om miljoenen te verdienen.

Terwijl elke beweging in en om het grachtenpand wordt gadegeslagen, stuit de Zweedse afdeling van Opcop op een bizarre moordzaak. In Stockholm is midden op straat de Deense professor Niels Sørensen om het leven gebracht. Terwijl hij in paniek op een taxi afstormde werd hij door een onbekende vastgegrepen. Deze belager sneed de keel van de professor door. De meeste getuigenverklaringen zijn opgenomen maar het lijkt erop dat die van een zwerver ontbreekt. De man heeft zich volgens de andere getuigen uit de voeten gemaakt. Hij zat onder het bloed. Ook de mobiele telefoon van de professor, met daarop onmisbare informatie, is verdwenen. Zonder deze informatie kan een belangrijk project, een speciaal soort accu, niet voltooid worden.

Terug naar Amsterdam. De mensenhandelaren maken het Opcop niet makkelijk. Ze nemen het zekere voor het onzekere en praten nooit rechtstreeks met elkaar over hun plannen. Alle activiteiten zijn met gecodeerde berichten afgedekt. De geplaatste microfoons vangen nauwelijks nuttige informatie op. Om verder te komen, zullen er risico’s genomen moeten worden. Paul werkt inmiddels vrijwel dag en nacht. Meerdere zaken eisen nu zijn volledige aandacht op want ook Marianne Barrière heeft hem benaderd. Ze wordt gechanteerd. Het is een uiterste delicate zaak die ze alleen aan Paul toe durft te vertrouwen. Marianne zal binnenkort een opzienbarend wetsvoorstel indienen en het is duidelijk dat er personen zijn die dat koste wat kost willen voorkomen. Professor Sørensen werkte voor haar. Zijn dood is eveneens een regelrechte bedreiging aan het adres van Marianne.

Met Amsterdam – Stockholm spreekt Arne Dahl zijn zorgen over onze huidige maatschappij uit. Willen we echt leven in een wereld waarin persoonlijk belang belangrijker is dan collectief welzijn? Willen we echt leven in een maatschappij waarin de allerkwetsbaarsten onder ons schaamteloos worden uitgebuit? Een samenleving waarin corruptie een handig middel is om een winstgevend doel te bereiken? Ik deel zijn zorgen, want laten we eerlijk zijn: Europa is verhard. Het belang van het individu staat op nummer een. We laten anderen steeds vaker in de kou staan. Kijken weg. Het kan toch niet zo zijn dat mensen die zich voor het welzijn van de wereld inzetten voor hun leven moeten vrezen?

Arne Dahl heeft wederom een weergaloze thriller geschreven. Hoewel het onderdeel van een reeks is, is het ook prima als standalone te lezen. Zoals altijd doet hij de lezer het verhaal niet cadeau. Er is concentratie en geduld nodig om het verhaal te doorgronden. De gebeurtenissen zijn aanvankelijk in nevelen gehuld maar dan ontvouwt zich een helder, indrukwekkend verhaal. Een verhaal dat zich stevig in mijn hoofd heeft genesteld en waar ik de komende tijd nog regelmatig aan terug zal denken. Arne Dahl weet als geen ander een uiterst spannend verhaal met een maatschappijkritische noot te verweven. En dat zonder belerende toon. De boodschap is luid en duidelijk overgekomen.

ISBN 9789044535907 | paperback | 504 pagina's| Uitgeverij De Geus | maart 2016
Vertaald door Ron Bezemer

© Annemarie, 25 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De vierde dag
Sarah Lotz

Op de vierde dag gaat het mis. De stroom valt uit. Ook de motoren van The Beautiful Dreamer, een groot cruiseschip, begeven het. Op een paar notoire klagers na, reageren de gasten laconiek. Ze hebben vakantie en zijn ontspannen. Een paar uurtjes zonder stroom zal de feestvreugde niet bederven. Bovendien heeft de kapitein beloofd dat de eindbestemming op tijd bereikt zal worden. Achter de schermen is het personeel echter drukker dan ooit. Vooral de beveiliging probeert zo onopvallend mogelijk te werk te gaan. Er is een lijk aangetroffen.

Het jonge meisje, Kelly, lijkt aan een alcoholvergiftiging te zijn gestorven. Toch kan haar dood niet zomaar als een ongeluk worden afgedaan. Iemand heeft het lichaam weggemoffeld. Iemand die meer over de dood van Kelly weet. De lezer weet om wie het gaat en ook dat deze persoon zich steeds labieler begint te gedragen. Beveiliger, en voormalig agent, Devi wil de dader zo snel mogelijk in de kraag grijpen. Hij begrijpt niet waarom zijn meerdere, Ram, het voorval zo snel mogelijk in de doofpot wil stoppen.

Personeelslid Althea bekommert zich om de gasten op het vip-dek. Ze hebben haar nodig. Haar inspanningen zullen straks ongetwijfeld met royale fooien beloond worden. De vriendinnen Helen en Elise bezorgen haar het minste werk. De vriendelijke vrouwen klagen geen moment. Althea weet niet dat de twee elkaar pas kort voor de cruise ontmoet hebben. Ze hebben via internet een zelfmoordpact gesloten. Na het innemen van een aantal slaappillen zullen ze overboord springen. Wel moeten ze wachten tot het schip weer vaart. Ze willen niet dat hun lichamen ooit nog gevonden zullen worden.

Scheeparts Jesse bekommert zich om een zieke op het vip-dek. Het gaat om het medium Celine del Ray die speciale bijeenkomsten op het schip verzorgt. Er bevindt zich een hele horde fans op het schip. Celine zit er al een tijdje apathisch bij. Heeft ze soms een hersenbloeding? Dan veert de vrouw plotseling op. Er lijkt niets meer met haar aan de hand te zijn. Alleen Maddie, Celines assistente, merkt dat haar werkgeefster niet meer dezelfde is…

Vreemd genoeg blijft het schip langer dan verwacht stilliggen. Ook al is de schade gering, de motoren weigeren te starten. Er breekt totale chaos op het schip uit en het vuil stapelt zich in razendsnel tempo op. Ook de toiletten werken niet meer, wat rampzalig is omdat het norovirus op het schip rondwaart. De geur die uit het schip opstijgt is weerzinwekkend. Alleen Celine del Ray houdt het hoofd koel. Het lijkt alsof ze precies weet wat er aan de hand is. Een aantal bijgelovige mensen beweren geesten gezien te hebben. Aanvankelijk neemt niemand hen serieus maar al snel zaaien de geestverschijningen grote paniek op het schip.

De vierde dag is een bloedstollende thriller/griezelverhaal. Auteur Sarah Lotz heeft haar eigen spookschip gecreëerd. Een schip vol doodnormale mensen die in een groep wilden veranderen op het moment dat hun dagelijkse rituelen doorbroken worden. Het feit dat ze zich op een schip bevinden, bezorgt de lezer een haast claustrofobisch gevoel. Vreemd genoeg lijkt er geen hulp vanaf het vaste land te komen. Heeft dan niemand door dat het schip niet op haar eindbestemming is aangekomen? Waarom stuit het cruiseschip niet op andere schepen en waar zijn de vliegtuigen die normaal veelvuldig het luchtruim boven het schip doorkruisen?

De vierde dag biedt vanaf de eerste bladzijde een heerlijk onheilspellende sfeer. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld. De titels van de hoofdstukken vermelden niet de naam van de persoon die in dat hoofdstuk centraal staat, maar een beschrijving. Zo heten de hoofdstukken over Maddie “het hulpje van de heks” en die over de moordenaar van Kelly “De gedoemde man”. Door de ogen van de uiteenlopende personages, die allemaal iets voor de buitenwereld verborgen lijken te houden, ontstaat een steeds griezeliger verhaal. Wat is er gaande op The Beautiful Dreamer? Zal het schip de kust ooit nog bereiken? Zijn er werkelijk geesten aan boord? De ontknoping wordt op een bijzondere manier uit de doeken gedaan. Voor het lezen van deze ijzingwekkende thriller zijn stalen zenuwen nodig!

ISBN 9789023494591 | paperback | 399 pagina's| Cargo | maart 2016
Vertaald door Dennis Keesmaat

© Annemarie, 18 maart 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER