Wulffers en de zaak van... de bloedverwanten
Dick van den Heuvel & Simon de Waal
Dit is het tweede deel van de serie over politiepredikant Wulffers.
Het zoontje van Leontien Boffet, de vijfjarige Sam, verdwijnt als ze aan het winkelen is in de Bijenkorf. Haar man is een zeer rijke ondernemer, die in de Quote 500 staat en men denkt dus dat het kind ontvoerd is, om losgeld te krijgen. Al snel blijken de zaken niet zo eenvoudig te liggen als men aanvankelijk denkt. Leontien vertelt niet de waarheid en als die uiteindelijk aan het licht komt, komen de zaken heel anders te liggen.
Het boek heeft weer een verrassende plot, maar het nadeel is dat het een en ander wel wat ongeloofwaardig wordt. Een ander nadeel blijf ik vinden dat de hoofdpersonen erg vaag blijven. De mensen van de politie hebben helemaal geen karakter en alleen de karakters van de andere betrokkenen hebben iets meer diepte.
Het zijn dunne boekjes, die vergelijkbaar zijn met de verhalen van Baantjer over De Cock en de verhalen van De Waal en Baantjer over Bureau Raampoort. Hierin hebben de hoofdfiguren echter wat meer karakter.
Ik zal de boeken over Wulffers toch wel blijven lezen, omdat ik benieuwd blijf of er meer ontwikkeling komt in de karakters en omdat de plots wel verrassend zijn.
ISBN 9789023991168 |Paperback | 132 pagina's | NUR 331 | Uitgeverij Mozaiek |oktober 2004
© Renate, 26 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Ritueel
Deel 3 in de reeks De Noordzeemoorden
Isa Maron
Maud Mertens wordt bij een nieuwe zaak geroepen. In een tuin, behorend bij een enorm huis, werd een hoofd gevonden. Alleen een hoofd. Nader onderzoek legt tien hoofden bloot, die op een specifieke manier gerangschikt zijn. De recherche tast in het duister wat de betekenis daarvan kan zijn.
Op dit moment woont er een BN-er met zijn gezin, maar nog niet zo lang geleden was dit het huis van de politicus Demsterwold. Vrij snel na diens overlijden, twee jaar eerder, is zijn dementerende weduwe in een verzorgingshuis terecht gekomen. De zoon woont in Engeland en de dochter in Zweden, zij hebben nauwelijks contact met elkaar of hun moeder. Maar nu liggen die hoofden in hun tuin, sommigen al jaren, anderen minder lang. Maud Mertens kan haast niet anders dan een link leggen met de familie Demsterwold, wiens naam goed bekend is bij de politie. De zaak ligt gevoelig: ooit werd de politicus verdacht van zedendelicten, met connecties tot ver in het buitenland. Tot grote ergernis van de recherche werd de zaak in de doofpot gestopt. Nader onderzoek werd verboden; verslagen van onderzoeken verdwenen. Ook nu is er tegenwerking.
Op minder officiële manier is ook Kyra, studente forensische zaken, aan een onderzoek bezig. De familie Demsterwold was een van haar buren, en natuurlijk is ze ook nog steeds op zoek naar haar zus Sarina. Vijf jaar geleden is het al weer, dat zij verdween op een zeilreis langs de Scandinavische kust. Intussen hebben zij en haar ouders een goed contact met de ouders van de jongeman die bij Sarina was. Zijn lichaam spoelde aan op de Deense kust. Wat hebben de hoofden te maken met Sarina, als dat al het geval is? Is er verband met Demsterwold? En wie is die psychopaat, die ook zijn lugubere zegje mag doen tussen het verhaal door?
In de eerdere boeken van de Noordzeemoorden kwam een andere verhaallijn in zicht: een Franse jonge vrouw die in Schotland gevonden werd, bleek ontsnapt uit gevangenschap. Zij werd opgevangen in Londen. Langzaam herinnert zij zich de gruwelen die zij heeft moeten doorstaan. Natuurlijk is haar verhaal er niet voor niets. Er moet een link zijn. Maar Isa Maron verklapt ook in dit derde deel niet alles wat zij nog in petto heeft. De zaak van de hoofden in de tuin wordt opgelost, maar de zaak van Sarina en het Franse meisje duurt voort. Dus ja, er komt nog een deel waar ik al met spanning naar uit kijk.
Isa Maron wisselt van vertelperspectief, in gelukkig niet al te lange hoofdstukken, en vertelt in heldere taal over het moordcomplot, dat eigenlijk erg vergezocht lijkt. Maar Maron maakt het ongelooflijke geloofwaardig. Zij weet de aandacht van de lezer zeer goed vast te houden, voert de spanning op tot het einde toe zodat die het boek niet wilt wegleggen, hunkerend naar het volgende deel.
ISBN 9789044348156|paperback| 336 pagina's | Uitgeverij The House of Books | november 2015
© Marjo, 23 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Trofee
Steffen Jacobsen
Kasper Hansen beseft dat hij gaat sterven. Hij kan alleen maar vurig hopen dat zijn vrouw Ingrid nog in leven is. Dat ze heeft kunnen ontsnappen aan de genadeloze mannen die op hen jagen. Tijdens een sportieve vakantie in het bergachtige noorden van Noorwegen zijn ze midden in de nacht overvallen en ontvoerd. Ze gingen slapen als mensen, ze werden wakker als prooi. Ze werden enkel en alleen vrijgelaten om opgejaagd te kunnen worden. Nu hebben de jagers hem gevonden. Ze zingen een strijdlied en gooien hem een zak toe. Wanneer Kasper Hansen de inhoud ziet, stort zijn wereld in. Zijn kinderen zullen zonder ouders opgroeien.
De Deense advocate Elizabeth Caspersen barst in huilen uit wanneer ze privédetective Michael Sander een dvd overhandigt. Ze kan nog altijd niet geloven wat ze heeft gezien. Op de dvd staan beelden van een groep mannen die op een man jagen. Een bang, weerloos mens. De dvd behoorde aan haar vader Flemming, een steenrijke industrieel, toe. Elizabeth is zijn erfgenaam en beschikt over een meerderheidsbelang in het familiebedrijf. Ze heeft besloten het gigantische familiefortuin op het spel te zetten. De inhoud van de dvd kan haar ruïneren maar Elizabeth heeft geen rust voor ze de waarheid kent. Was haar vader een monster? Elizabeth had de dvd kunnen vernietigen maar dat heeft ze niet gedaan. Ze wil dat Michael de waarheid achter de schokkende filmbeelden voor haar achterhaalt.
Michaels gehavende lijf verraadt dat hij het nodige heeft meegemaakt. Hij heeft een groot aantal geheime missies op zijn naam staan. Michael weet tot welke gruwelijkheden een mens in staat is. Toch heeft de inhoud van de dvd hem geschokt. Elizabeths moed staat hem aan en hij besluit met haar in zee te gaan. Wie zijn de mannen op de dvd? Michael vermoedt dat het om voormalige elitesoldaten gaat. Was Flemming een goed betalende klant? Het huis van Flemming verraadt dat hijzijn geld gebruikte om de regels aan zijn laars te lappen. Het hangt vol jachttrofeeën. Was hij het jagen op leeuwen zat?
In een ander deel van Kopenhagen moet inspecteur Lene Jensen een gezellig onderonsje met vriendinnen afbreken. Een eenendertigjarige timmerman heeft zelfmoord gepleegd. Normaliter onderzoekt Lene geen zelfmoorden maar er is iets vreemds aan de hand. Kim Anderson heeft zichzelf aan een boom in zijn tuin opgehangen. Vreemd genoeg waren zijn handen op zijn rug geketend. Daarnaast was het slachtoffer de dag voor zijn dood in het huwelijk getreden. Er klopt iets niet aan deze zelfmoord en Lene mag achterhalen wat dat is.
Lene ontdekt dat Kim niet altijd als timmerman heeft gewerkt. Hij was als soldaat diverse keren naar oorlogsgebieden uitgezonden. Kim was een doorgewinterde soldaat die volgens het leger in goede fysieke en psychische gezondheid verkeerde. Hij behoorde tot de besten in zijn vak. Zelfmoord past niet in het plaatje en dat doet de medicatie die Kim sinds een paar jaar slikte ook niet. Ook heeft Kim een litteken van een verwonding die nergens vermeld staat. Lene ontdekt dat er meer is. De computer van Kim en zijn kersverse vrouw Louise is verdwenen en bij Kims auto wordt een muziek-cd gevonden met daarop een lied dat keer op keer wordt herhaald. Een bekend nummer van Queen dat vaak als strijdlied wordt gebruikt. Wat is er toch gaande? Heeft Kim daadwerkelijk zelfmoord gepleegd of heeft iemand hem vermoord?
Michael en Lene kennen elkaar niet, maar de zaken waaraan ze werken lijken overeenkomsten te vertonen. Na een gruwelijke gebeurtenis waarbij Lene’s dochter Josephine zwaargewond raakt, worden ze met elkaar in contact gebracht. Het gaat niet alleen maar om het achterhalen van de waarheid. Het gaat om overleven. De jagers hebben een nieuwe prooi gevonden. Twee stuks, om precies te zijn.
Trofee is het debuut van de Deense auteur Steffen Jacobsen. Ik kan nauwelijks geloven dat het een thrillerdebuut is want het is enorm goed geschreven. Michael en Lene vormen een bijzonder duo. Twee eenlingen die eenzelfde doel nastreven. Michael weet niet wie de man op de dvd van Flemming Caspersen is. De lezer weet dat het om Kasper Hansen moet gaan. Hij en zijn vrouw Ingrid staan nog altijd als vermist te boek. Lene weet aanvankelijk niets over de mensenjacht maar zij weet wel dat Kim opvallend veel geld uitgaf. Zowel Lene als Michael cirkelen om de waarheid heen. De ontknoping lijkt binnen handbereik maar de waarheid zit in details verborgen wat dit verhaal, ondanks het feit dat het onderwerp vaker aan bod is gekomen, toch uniek maakt. Jacobsen laat de spanning van dit uitstekend onderbouwde verhaal torenhoog oplopen. Trofee is, net als opvolger Vergelding, een thriller van de bovenste plank.
ISBN 9789023488934 | paperback | 445 pagina's| Cargo | juni 2014
Vertaald door Carla Joustra
© Annemarie, 23 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Geen tijd om te sterven
Steve Cavanagh
Een jaar geleden verknalde Eddie Flynn een zaak. Of eigenlijk: hij won de zaak, waardoor zijn cliënt op vrije voeten kwam. Dat had nooit mogen gebeuren. Sindsdien heeft Eddie de advocatuur de rug toegekeerd. Met grote hoeveelheden drank probeerde hij zijn onvergeeflijke fout te vergeten. Het lukte niet. Waar hij wel in slaagde, was het ruïneren van zijn huwelijk. Nu ziet hij zijn tienjarige dochter Amy alleen nog maar op zondag. Eddie heeft onlangs een afkickkliniek bezocht en probeert zijn leven weer op te bouwen. Eenvoudig is dat niet.
Op de dag dat alles voorgoed zal veranderen, wordt Eddie in de toiletruimte van Ted’s Diner, zijn vaste ontbijtstek, door een gewapende onbekende opgewacht. Eddie weet meteen dat het om een zware jongen gaat, een moordenaar. De man vertrekt geen spier en sommeert Eddie zijn jas aan te trekken en met hem mee te komen. Enigszins laconiek doet Eddie wat hem opgedragen wordt. Wat kan hem immers midden op straat in New York overkomen? Helaas heeft Eddie zijn jas onbeheerd achtergelaten toen hij naar het toilet ging. De onbekende heeft deze kans gegrepen om de jas van een extraatje te voorzien. Eddie draagt nu een jas met een bom. Als Eddie de man braaf volgt, is er niets aan de hand.
Dan wordt eindelijk duidelijk wat de man van hem wil. Eddie moet zijn baas vertegenwoordigen en dat is niemand anders dan Olek Voltsjek, de baas van de Russische maffia. Naast angst voelt Eddie nu ook opluchting. Het moet om een misverstand gaan. Eddie werkt immers niet meer als advocaat. De maffia moet zijn voormalige partner, Jack Halloran, hebben. Jack vertegenwoordigt Voltsjek. Zou Jack, die gokverslaafd is, de maffiabaas bedonderd hebben en de benen hebben genomen? Dat zou Eddie niets verbazen. Eddie biedt aan het betaalde voorschot terug te betalen. Hij heeft geen cent te makken maar dat weet de vreemdeling niet. Helaas blijkt het niet om geld te gaan. Voltsjek wil hem inhuren. Tegen de tijd dat Eddie door paniek overmand wordt, stopt er voor zijn neus een witte limousine. De man gebaart hem in te stappen. In de limousine zit Voltsjek.
Eddie probeert zich zo dapper mogelijk op te stellen. Hij weigert de opdracht. Voltsjek gaat daar niet mee akkoord. Hij wil dat Eddie hem in de rechtszaal verdedigt. Het is geen verzoek maar een bevel. Twee jaar geleden heeft de maffiabaas opdracht gegeven ene Mario Geraldo te liquideren. Helaas is de huurmoordenaar kort na de moord door de politie bij het lijk betrapt en heeft hij de naam van zijn opdrachtgever verklapt. De huurmoordenaar, Kleine Benny, wordt door de FBI zorgvuldig voor de maffia verborgen gehouden en de mannen van Voltsjek zijn er dan ook niet in geslaagd hem voorgoed het zwijgen op te leggen. Dat moet alsnog gebeuren. In de rechtszaal. Met de bom die in Eddies jasje zit. Jack kan het niet doen. Hij bleek niet stressbestendig genoeg.
Om het verhaal kracht bij te zetten wordt er een sporttas geopend. Wanneer Eddie de inhoud ziet, trekt zijn maag samen. De tas bevat het hoofd van Jack. Om er zeker van te zijn dat Eddie beter zijn best zal doen dan zijn voormalige zakenpartner, toont Voltsjek hem een foto. Op de foto staat Amy. Ze kijkt angstig. Voltsjek vertelt Eddie dat ze Amy hebben ontvoerd en dat ze haar zonder pardon zullen vermoorden als Eddie niet doet wat hem gezegd wordt.
Geen tijd om te sterven is het debuut van Steve Cavanagh die, net als hoofdpersonage Eddie, in de advocatuur werkzaam is. Gelukkig is dat de enige overeenkomst want Eddies leven loopt niet bepaald op rolletjes. Cavanagh woont samen met zijn vrouw Tracy in Noord-Ierland. Ze hebben twee kinderen. Asielhond Lolly hield Cavanagh trouw gezelschap toen hij, een jaar lang, in de avonduren aan zijn debuut werkte. Geen tijd om te sterven biedt een spannend misdaadverhaal vol onverwachte verhaalwendingen, spektakel en schietgrage criminelen. De gebeurtenissen zijn flink aangedikt waardoor het regelmatig aan een James Bond-verhaal doet denken. Eddie neemt vol overtuiging de rol van gewiekste advocaat op zich.
Geen tijd om te sterven werd genomineerd voor de Britse Ian Fleming Steel Dagger Award. Er zullen meer boeken over Eddie Flynn volgen.
ISBN 9789022571590 | paperback| 381 pagina's| Boekerij | februari 2016
Vertaald door Ralph van der Aa
© Annemarie, 18 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Vergelding
Steffen Jacobsen
Politie-inspecteur Lene heeft geen tijd om zich over het telefoontje van Ain te verbazen. De jonge vrouw klinkt angstig en beweert dat ze achtervolgt wordt. Lene probeert de huilende vrouw gerust te stellen maar de paniek van Ain heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een angstaanjagende berusting. Ain bevindt zich op metrostation Nørreport en weet wat komen gaat. Ze zal sterven. Lene hoort door de telefoon een metro naderen. Een harde gil weerklinkt, al snel gevolgd door het gegil van meerdere mensen. Er is paniek uitgebroken.
Ain is inderdaad gestorven. Ze is voor de metro gesprongen. Ain was al lange tijd depressief en belde regelmatig naar de Levenslijn, een telefonische hulpdienst voor suïcidale mensen. Regelmatig vertrouwde ze Lene – die zich na de dood van haar dochter Josefine als vrijwilligster had aangemeld – toe dat ze met een immens schuldgevoel kampte. Dat ze verantwoordelijk was voor de dood van meer dan 1000 mensen. Vreemd genoeg heeft Lene moeite te geloven dat Ain daadwerkelijk zelfmoord heeft gepleegd. Ook al dacht het meisje regelmatig aan de dood, toen ze haar laatste telefoontje pleegde wilde ze duidelijk niet sterven.
Niemand deelt Lene’s mening. Een suïcidale vrouw heeft zelfmoord gepleegd. De zaak is zo klaar als een klontje en wordt niet verder onderzocht. Lene laat zich echter door niets of niemand weerhouden de dood van Ain nader te onderzoeken. Lene is in heel Kopenhagen beroemd en berucht om haar eigenwijsheid en ook nu doet ze haar reputatie eer aan. Gelukkig krijgt ze hulp van een oude vriend. De geharde privédetective Michael Sander is bereid naar haar te luisteren.
Ain werkte in een restaurant, niet ver van het beroemde attractiepark Tivoli. Werkte ze er ook op 17 september, toen de meest gruwelijke aanslag uit de geschiedenis van Denemarken werd gepleegd? Een zelfmoordterrorist blies zichzelf in het park op. Met hem kwamen ruim 1200 mensen om het leven. Met hun dood kwam ook een eind aan het geluk van hun vrienden en familie. Er kwam een eind aan de onbevangenheid van de Deense burgers. Moeten zij een nieuwe aanslag vrezen?
Heeft het schuldgevoel van Ain met de aanslag in Tivoli te maken? Lene kan zich nauwelijks voorstellen dat de vriendelijke, gevoelige vrouw iets met de aanslag te maken had. Ook Nazeera, Ains beste vriendin, spreekt enkel vol lof over de overleden vrouw. Volgens Nazeera kampt iedereen die op die bewuste dag in de buurt van het Tivoli was, met een soortgelijk schuldgevoel. Mensen voelen zich schuldig omdat anderen stierven en zij in leven bleven. Is het echt zo eenvoudig? Wanneer Lene een kijkje in Ains huis neemt en door onbekenden wordt overmeesterd, is haar achterdocht pas echt gewekt. Er klopt iets niet. Hield Ain iets voor haar verborgen? En weet Charlotte Falster, Lene’s baas, soms meer dan ze laat blijken?
Vergelding gaat over een onderwerp dat tegenwoordig het gesprek van de dag is: de angst voor terroristische aanslagen. Wordt er op het moment dat wij gezellig aan het avondeten zitten, boodschappen doen of nietsvermoedend een ommetje met de hond maken een aanslag beraamd? Is het nog wel veilig om een pretpark, winkelcentrum of evenement te bezoeken? Zijn we opgewassen tegen mensen die de dood niet vrezen? Die het een eer vinden hun leven te geven? Die vechten voor een doel dat wij niet goed begrijpen? Na een aanslag lijkt de aarde even stil te staan om daarna weer in beweging te komen. Het leven gaat door maar… wat gebeurt er op de achtergrond?
Hoewel het messcherp geschreven Vergelding over terroristen gaat, gaat het verhaal niet puur over een dappere agente en haar maatje die jacht op de slechteriken maken. Ook het verhaal van de terroristen komt aan bod. Steffen Jacobsen zet overtuigend maar zonder iets goed te praten uiteen hoe deze mensen tot hun daden komen. Hoe ze in hun thuislanden vreselijke dingen meemaakten. Hoe de rest van de wereld wegkeek…
Vergelding biedt een loeispannend, diepgaand en sensationeel verhaal maar houdt de lezer ook een spiegel voor. Wordt het niet eens tijd dat we ons meer om het lot van een ander bekommeren? Dat we eindelijk eens allemaal verder dan de grenzen van ons eigen land kijken? Vergelding is het tweede boek van Steffen Jacobsen. Zijn debuut – Trofee – heb ik niet gelezen en daar heb ik nu behoorlijk veel spijt van.
ISBN 9789023494393 | Paperback | 445 pagina's | Cargo | februari 2016
Vertaald door Carla Joustra
© Annemarie, 12 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Een vlaag van waanzin
Corine Hartman
Hoe heeft het zo uit de hand kunnen lopen? Wat heeft hij in vredesnaam gedaan? Anthonie weet niet hoe hij zijn kinderen ooit nog onder ogen kan komen. Vooral Ciara niet. Door hem is ze ernstig getraumatiseerd. Door zijn toedoen zal ze levenslang met een afschuwelijke gebeurtenis worstelen. En Romée, zijn prachtige, lieve Romée… Het is allemaal zijn schuld. Hij heeft haar vermoord. Zijn vrouw, hun moeder. Misschien kan hij maar beter voorgoed uit hun levens verdwijnen.
Een jaar geleden leidde Anthonie een benijdenswaardig leven. Samen met zijn charmante vrouw Romée, hun twaalfjarige tweelingdochters Ciara en Chloë en hun veertienjarige zoon Thijmen woonde hij in een kast van een huis. Anthonie verdiende de kost met zijn eigen reclamebureau en Romée gaf yogales. Een vriendelijke hond maakte het plaatje compleet. Ze waren gelukkig.
Toch is het helemaal misgegaan. Heel langzaam sloop achterdocht het huwelijk binnen. Anthonie begon te vermoeden dat Romée iets voor hem verzweeg. Sinds ze zonder hem een schoolreünie bijwoonde, leek ze te zijn veranderd. Was ze soms verliefd op een ander? Anthonie kon het idee niet meer loslaten. Zou zijn Romée hem bedriegen? Eigenlijk was er helemaal niets dat op ontrouw wees maar de gedachte liet Anthonie niet meer los. De knagende argwaan nam een steeds grotere plek in zijn binnenste in.
Romée was een drukbezette vrouw. Haar drie kinderen vroegen uiteraard de nodige aandacht en het huishouden slokte ook veel tijd op. Daarnaast was er nog de zorg voor haar dementerende schoonvader. Eigenlijk kon hij niet langer op zichzelf wonen maar hij verzette zich hevig tegen een verhuizing. Anthonie bagatelliseerde het probleem. Leek niet in te willen zien dat zijn vader de strijd tegen zijn ziekte aan het verliezen was. Ondertussen was het Romée die alle ballen in de lucht moest zien te houden. Een taak die steeds onmogelijker leek.
Sinds de reünie was er inderdaad iets veranderd. Een oude schoolvlam liet Romée weten nog altijd in haar geïnteresseerd te zijn. Ach, Romée was nog zo jong toen ze verkering met Jelle had. Toch was ze hem nooit vergeten. Vooral niet omdat hun liefde grote gevolgen voor haar had. Als piepjong meisje moest Romée een hartverscheurende keuze maken. Een keuze die destijds de juiste leek maar haar steeds vaker een groot gevoel van spijt bezorgde. Had ze het destijds anders aan moeten pakken? Jelle liet haar nog altijd niet onberoerd. Wat moest ze met deze gevoelens doen? Romée hield nog altijd van Anthonie maar zijn gedrag werd steeds onoverkomelijker. Was hun huwelijk voorbij?
Romée en Anthonie. Hun sprookje veranderde in een nachtmerrie. Een familiedrama, zoals dat tegenwoordig heet. Griezelig genoeg was er niet veel voor nodig. Hadden ze maar met elkaar gepraat. Hadden ze elkaar maar in vertrouwen genomen en hun gevoelens met elkaar gedeeld. Dit boek vertelt hun verhaal. Over hoe het begon en hoe het eindigde. En over hoe het nu verder moet.
Een vlaag van waanzin is geïnspireerd op een waargebeurd familiedrama. In een helder verwoord verhaal doet Corine Hartman op overtuigende wijze uit de doeken hoe zo’n afschuwelijke gebeurtenis tot stand kan komen. Het hoeft niet altijd te gaan om een gemene man die zijn vrouw regelmatig een pak slaag gaf. Soms zijn het spanningen die onbedoeld torenhoog oplopen, een affaire, stress, een nare gebeurtenis of een combinatie hiervan. In een vlaag van waanzin kan het geluk van een gezin ineenstorten.
De Jessica Haider-reeks was bikkelhard, loeispannend en bloederig terwijl de spanning in Een vlaag van waanzin subtieler is. De lezer weet dat de sluimerende spanning uiteindelijk in een explosie zal ontaarden waardoor het verhaal je steeds meer bij de keel grijpt. Door deze vertelwijze weet Corine Hartman de spanning goed in het verhaal te houden. Het feit dat het vertelperspectief regelmatig wisselt én er geschakeld wordt tussen toen en nu verhoogt de nieuwsgierigheid nog eens extra.
Het is duidelijk dat het niet goed af gaat lopen, toch hoopte ik stiekem op een wonder. Er is niet veel voor nodig om iets volledig uit de hand te laten lopen maar de stap naar een nieuwe start is misschien nog wel kleiner. De personages in dit boek zijn goed gekozen. Het zijn doodgewone mensen, precies wat omstanders na een familiedrama vaak over de slachtoffers en de dader zeggen. Met Een vlaag van waanzin toont Corine Hartman dat ze alle finesses van het thrillergenre beheerst. Een knap staaltje vakmanschap.
ISBN 9789023494195 | paperback | 286 pagina's| Cargo | februari 2016
© Annemarie, 10 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Middernachtzon
Jo Nesbø
Jon is op de vlucht. Op de vlucht voor de dood die hem op de hielen zit. Hij vreest dat hij nergens ter wereld veilig is. Hij heeft immers het vertrouwen van de Visser beschaamd. Een fout die hij met de dood zal bekopen. Dat weet Jon maar al te goed. Toch is zomaar opgeven te eenvoudig. Wie wacht er geduldig af tot er een pistool tegen zijn hoofd wordt gezet? Jon doet dat in ieder geval niet. Hij is naar het meest noordelijke puntje van Noorwegen gevlucht. Het einde van de wereld.
Het dorpje waar Jon belandt beschikt niet over hotels of pensions. Misschien was het niet zo verstandig om de nacht in de plaatselijke kerk door te brengen, maar Jon was uitgeput. De volgende dag wordt hij door een jongetje gewekt. De jonge Knut steekt zijn nieuwsgierigheid niet onder stoelen of banken en Jon vertelt hem het leugentje dat hij eerder al aan de plaatselijke dronkenlap vertelde: hij is naar Lapland afgereisd om te jagen. Dat er in werkelijkheid jacht op hem gemaakt wordt, verzwijgt hij wijselijk.
Knut is niet alleen in de kerk. Hij houdt zijn moeder, die koster is, gezelschap. Een groot deel van de dorpelingen blijkt een streng geloof aan te hangen. Een geloof dat weinig pleziertjes toestaat. Volgens Knut zal Jon als niet-gelovige branden in de hel. Jon hoopt maar dat hem nog even uitstel is gegund. Knuts moeder Lea vindt het gelukkig niet erg dat Jon in de kerk heeft geslapen. Ze biedt hem bovendien een prima alternatief. Als jager kan Jon zijn intrek in de jachthut nemen. Ook mag hij het jachtgeweer van haar echtgenoot lenen. Die komt voorlopig toch niet terug…
In een jachthut aan het einde van de wereld houdt Jon zich verscholen. Hij wacht. Jon is geen jager. Hij is de prooi. Hij had nooit voor de Visser moeten gaan werken maar het geld kwam goed van pas. Jon had dringend geld nodig. Meer geld dan hij op korte termijn met het dealen van drugs zou verdienen. De Visser zag hem onterecht voor een huurmoordenaar aan en Jon liet hem in die waan. Zijn vinger rustte al op de trekker van zijn pistool maar iemand “expediëren” bleek toch moeilijker dan gedacht. Het beoogde slachtoffer bood een uitweg. Een uitweg en geld. Ach, Jon had nooit moeten geloven dat het plan zou kunnen slagen.
In de jachthut aan het einde van de wereld wacht Jon op wat komen gaat. Hij zal gevonden worden, daar twijfelt hij niet aan. Jon wil niet dood. Vooral niet nu hij Lea heeft leren kennen. Hij vindt haar leuker dan verstandig is. Lea’s man is uit vissen gegaan en niet meer teruggekomen. Vreemd genoeg lijkt Lea zijn dood niet erg te betreuren en ook Knut gaat niet gebukt onder het verlies van zijn vader. Was Lea’s echtgenoot soms geen leuke man? Jon weet dat hij Lea maar beter uit de weg kan gaan. Hij moet zich niet met het leven van de dorpelingen bemoeien, maar soms staat de liefde het verstand nu eenmaal in de weg.
Met Bloed op sneeuw en Middernachtzon is Jo Nesbø een nieuwe weg ingeslagen. Hoewel de twee boeken verschillende hoofdpersonages kennen, zijn de verhalen toch zijdelings met elkaar verbonden. Beide boeken gaan over verliefde, halfbakken huurmoordenaars. Huurmoordenaar Olav uit Bloed op sneeuw werkte voor drugsbaas Daniel Hoffmann terwijl Jon voor Hoffmanns concurrent de Visser werkzaam was. Zowel Olav als Jon zijn erin geslaagd een opdracht grondig te verknallen. In hun wereldje is een oprechte verontschuldiging niet voldoende…
Ook van Middernachtzon heb ik genoten. Het verhaal is melancholiek en grappig tegelijk. Het is een spannend maar niet bloedstollend verhaal over een gevoelige crimineel. Een verliefde huurmoordenaar die zich verschuilt voor zijn bloeddorstige achtervolgers in een dorpje waar anonimiteit een illusie is. Jon is een misdadiger maar bovenal is hij een mens. Een mens met een dubieus verleden maar wellicht ook een mens met een goed hart. Jo Nesbø heeft de top van zijn kunnen nog lang niet bereikt. Met elk boek weet hij mijn verwachtingen opnieuw te overtreffen. Middernachtzon is een pareltje.
ISBN 9789023497882 | paperback | 239 pagina's | Cargo | februari 2016
Vertaald door Annelies de Vroom
© Annemarie, 10 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Het meisje op de weg
Michael Berg
Wanneer Anne Givernaud als een blok valt voor de spannende blonde reus en er zelfs haar echtgenoot na twintig jaar voor in de steek laat, heeft ze geen idee dat haar leven haar meer spanning zal gaan bieden dan haar lief is. Het was niet niks om deze nieuwe weg in te slaan, iedereen in haar omgeving verklaart haar voor gek, haar vertrouwde wereldje opgeven voor een buitenlander waar ze niets van af weet en die bovendien zoveel jonger is dan zij!
Maar intussen zijn Anne en Guido al weer anderhalf jaar samen en hebben ze plannen om een huis te gaan bouwen. Anne is psycholoog, Guido runt een outdooractiviteitencentrum, het leven lacht hen toe. Tot die fatale nacht dat Anne onverhoeds moet remmen omdat er iets, iemand, op de weg ligt. Vlak bij haar huis ergens op het platteland buiten Limoges begint een angstig avontuur, dat het leven kost aan de partner van Guido. Anne heeft dan al vast moeten stellen dat het meisje, dat op de weg lag, verdwenen is, en - erger! - Guido ook.
Hebben die twee iets met elkaar te maken? Kennen ze elkaar? Maar daar heeft zij dan niets van gemerkt! Zijn ze wel samen weg? En betekent het dat alles overhoop gehaald is in huis? Wat is er gebeurd met dat grote mes waaraan bloed kleeft?
Natuurlijk gaat Anne naar de politie, die ook vreemd reageert. Eerst willen ze niet eens stappen ondernemen, later wordt de politieman met wie zij gesproken heeft van de zaak gehaald. Heeft Guido de moord op zijn partner op zijn geweten? Waarom hoort ze niets van hem?
Anne kan het er niet bij laten zitten. Als de politie niet helpt, dan zoekt ze het zelf wel uit. Behalve dat ze van Guido houdt en met hem een toekomst op wil bouwen, is er toch de onderliggende angst: zoals iedereen zegt, ze kent hem nauwelijks. Wie is hij? Is zij bedrogen? Ze gelooft er niets van.
Ze kan zich niet laten kennen, vindt ze. Het kan er niet bij haar in dat haar gevoelens niet juist waren. Ze is zelf psychologe, het klopt helemaal dat het verhaal dat vanuit haar personage verteld wordt een psychologisch verhaal is. Terwijl ze ieder feit, iedere herinnering steeds weer terughaalt en overdenkt, reist ze naar Maaseik en raakt ze verzeild in het carnavalsgedruis te Maastricht.
Tot de geheimzinnige ontmoeting in een duister cafeetje blijft het een spannend verhaal dat de lezer steeds op het verkeerde been zet. Dan zijn we dicht bij de uiteindelijke ontknoping die minder verrassend is.
Niettemin: een heerlijke spannende thriller!
ISBN 9789044346237 | Paperback | 383 pagina's | The House of Books | oktober 2015
© Marjo, 9 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Dancer
Christine Bols
Hij is de zoon van Jack Dancer. De zoon van een man die in de Eastham State Prison in Texas om het leven kwam. De misdaden van zijn vader werden met een dodelijke injectie bestraft. Jack Dancer was een seriemoordenaar van het ergste soort. Nu voelt zijn zoon dezelfde onrust als zijn vader. Het is alsof zijn genen met het moordenaarsvirus zijn besmet. Hij was nog maar een tiener toen hij zijn vader met een slachtoffer betrapte. Sindsdien heeft hij zich tegen zijn eigen gewelddadige gevoelens verzet. Nu heeft hij zijn verzet opgegeven. Het is tijd om in de voetsporen van zijn vader te treden. Ook hij zal moorden.
De politie van Santa Cruz, Californië komt handen te kort. Maar liefst vier ernstige zaken moeten opgelost worden. Al snel komt er een vijfde zaak bij. Een jonge vrouw is op gruwelijke wijze om het leven gebracht. De dader heeft vooral haar buik flink toegetakeld. Korte tijd later wordt er opnieuw een vrouw vermoord. De wonden op haar buik spreken boekdelen. De twee vrouwen zijn hoogstwaarschijnlijk door dezelfde dader vermoord. Waart er een seriemoordenaar door Santa Cruz? De ijverige politiemensen kunnen wel wat hulp gebruiken.
Hulp komt er, uit onverwachte hoek. Politiepartners én liefdespaar Tim Sackley en Jude McCool uit Corvallis, Oregon reizen naar Santa Cruz af. Ze worden vergezeld door Jude’s zus Sarah die de zorg voor de zeven maanden oude baby Sky voor haar rekening zal nemen. Ook hond Max mag mee. Tim en Jude zullen hard moeten werken maar Sarah, Sky en Max hebben tijd genoeg om volop van het heerlijke weer en het prachtige strand van Santa Cruz te genieten. Voor hen is het een waar vakantie-uitje.
Ook al kan het politieteam van Santa Cruz wel wat hulp gebruiken, Tim en Jude worden niet al te hartelijk ontvangen. Vooral politieman Jesse laat zijn afkeer duidelijk blijven. Hoewel Tim en Jude buitenstaanders zijn, hebben zij de leiding over het onderzoek gekregen. Het politie-echtpaar kan zich namelijk op een gedegen ervaring beroepen. Samen hebben ze al meerdere moordenaars in de kraag gegrepen. Tim en Jude beseffen dat ze hun beste beentje moeten voorzetten. Hun nieuwe collega’s moeten zo snel mogelijk op hun gemak worden gesteld. Er valt namelijk geen tijd te verliezen. De seriemoordenaar is niet van plan het rustig aan te doen.
Dancer is het vierde deel van de Sackley-McCool serie. Deel twee en drie (Waverly en Greenfields) heb ik niet gelezen maar over het eerste deel (Vrouwen van Corvallis) was ik niet erg enthousiast. Hoewel het boek vlot geschreven was, was het verhaal niet in balans. Ik eindigde mijn recensie over het boek met de volgende zinnen: “Zal deze oma van drie nog wat kunnen groeien in het schrijverschap? Ik ben benieuwd.”
Het boek Dancer is een aangename verrassing. Christine Bols is inderdaad gegroeid in het schrijverschap en flink ook! Het verhaal is spannend en netjes in balans. Ook nu houdt de schrijfster ervan haar lezers te choqueren met gruwelijke taferelen, maar dit keer zijn de fragmenten over de moordenaar goed op de rest van het verhaal afgestemd. De andere personages in het boek komen eveneens goed uit de verf. Tim en Jude vormen een hecht en gelukkig paar. Ook op zakelijk vlak functioneren ze goed en ze gaan vriendelijk maar streng met hun tijdelijke collega’s om. Het stel begrijpt best dat het politieteam van Santa Cruz niet blij met hun leiderschap is, maar kinderachtig gemopper kunnen ze missen als kiespijn.
Hoewel de schrijfster uit Vlaanderen komt, spelen de boeken over Tim Sackley en Jude McCool zich in Amerika af. Een bijzondere maar slimme keus. De Amerikaanse setting past goed bij deze verhalen. Christine Bols heeft met Dancer een boeiende, goed uitgewerkte thriller afgeleverd. Chapeau!
ISBN 9789491897580 | paperback | 286 pagina's| aquaZZ | december 2015
© Annemarie, 8 februari 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Pagina 91 van 220