Onland
Arnaldur Indriðason
IJsland, 1979: De schoen verstoort de vredige rust van het prachtige lavameer. Het ontsiert het water dat geneeskrachtige eigenschappen voor mensen met huidziekten zou hebben. De dertigjarige vrouw die zich aan de schoen stoort, komt er regelmatig. Ze smeert zich in met modder, die haar jeukende huid kalmeert, en dobbert tevreden in het rustige meer. Vaak is ze alleen. Alleen met de natuur. Het is dan ook logisch dat ze de schoen uit het meer wil verwijderen. Het hoort er niet. De schoen geeft echter niet mee. Het zit ergens aan vast. Aan een voet, aan een been en aan een lichaam.
Volgens de lijkschouwer moet de man een flinke smak hebben gemaakt. Hij kan onmogelijk in het meertje om het leven zijn gekomen. Hij is van een grote hoogte op een vlak oppervlak terechtgekomen en heeft daarbij een groot aantal botten gebroken. Uit een verwonding onder zijn haar, blijkt dat hij een klap op zijn achterhoofd heeft gehad. Wie is de man en waar is hij gestorven? Zijn kleding vormt het enige aanknopingspunt. Ze zijn allemaal van Amerikaanse makelij. Zou hij op de nabijgelegen, Amerikaanse legerbasis hebben gewoond?
Erlendur Sveinsson en zijn collega Marion Briem onderzoeken het vreemde sterfgeval. Erlendur werkt nog maar kort voor Marion. Het speuren zit hem in het bloed, dat hij heeft hij als straatagent wel bewezen. De legerbasis vormt een gemeenschap op zich. De Amerikanen bemoeien zich niet met de IJslanders. De IJslanders laten de Amerikanen links liggen, hoewel sommigen op de legerbasis werkzaam zijn. Het onderzoek vordert dan ook moeizaam.
Dan meldt zich eindelijk iemand die meer duidelijkheid kan verschaffen. Hanna, een jonge vrouw, heeft al drie dagen niks van haar broer Kristvin gehoord. Normaliter is er dagelijks contact en Hanna heeft haar ongerustheid zo lang mogelijk onderdrukt. Midden in de nacht was het besef ineens tot haar doorgedrongen: de dode man die in het meer was aangetroffen, moest Kristvin wel zijn. Ze vertelt Erlender en Marion dat Kristvin op de Amerikaanse legerbasis werkte en altijd Amerikaanse kleding droeg. De foto die ze de politiemensen vervolgens overhandigt, spreekt boekdelen. Het onbekende slachtoffer heeft eindelijk een naam.
Erlendur beseft dat het onderzoek veel van zijn tijd zal opslokken. Toch besluit hij, in zijn eigen tijd, een tweede onderzoek op zich te nemen. Vijfentwintig jaar geleden is een jong meisje vermist geraakt. Dagbjört heette ze. Ze was een vrolijk en populair meisje. Op weg naar school verdween ze. Ondanks een grootschalige zoekactie is er nooit meer iets van haar vernomen.
Dagbjört had mogelijk een vriendje maar hij heeft zich nooit gemeld. Hij zou in de barakkenbuurt hebben gewoond. De barakken stamden nog uit de oorlog. Toen de militairen vertrokken namen zo’n drieduizend mensen hun intrek in de barakken. Ze waren niet voor bewoning bestemd maar de woningnood liet hen geen andere keus. IJslanders die het beter getroffen hadden, keken op hen neem. Noemen hen neerbuigend “Kampers” en beweerden dat ze stonken. Volgens de ouders van Dagbjört was het uitgesloten dat hun dochter een vriendje had. Laat staan dat hij in de barakkenbuurt zou hebben gewoond.
Vermissingen raken Erlendur diep. Hij identificeert zich met de achterblijvers. Hij begrijpt hun wanhoop maar is er nog niet aan toe te vertellen waarom dat zo is. Lezers die al meer boeken van Indriðason hebben gelezen, weten hoe het zit maar in dit boek, dat zich in het verleden afspeelt, wordt het niet uit de doeken gedaan. Wat ook opvallend is, is dat het geslacht van Marion nergens wordt genoemd. Wel wordt over de grote liefde in Marions leven gesproken. Wil de schrijver nog even in het midden laten hoe het precies zit? Ook het verhaal van Marion is bij de fans van Indriðason bekend. Onthullingen die pas later in de tijd plaatsvinden, worden in dit boek dus niet genoemd.
In zijn laatste boeken, duikt Indriðason in het verleden. Naar de tijd die door de Tweede Wereldoorlog of de Koude Oorlog gedomineerd werd. Door de (on)gunstige ligging werd het vredige IJsland eerst door Engelse en daarna door Amerikaanse soldaten overspoeld. De impact op het leven van de IJslanders was groter dan gewenst. Onland is sober en intens tegelijk. De schrijfstijl van Indriðason is uniek en zijn boeken staan stuk voor stuk garant voor een indrukwekkende leeservaring. Indriðason stelt nooit teleur en weet me altijd te raken.
ISBN 9789021401843 | paperback | 253 pagina's| Uitgeverij Q | mei 2016
Vertaald door Adriaan Faber
© Annemarie, 7 mei 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Ontspoord
Deel 2 van de Hercules-reeks
Kallentoft & Lutteman
Zijn beste vriend Abdula is een crimineel. Een drugsdealer. Iemand met wie inspecteur Zack Herry beslist niet om zou moeten gaan. Zack hoort en ziet dingen waarvoor hij Abdula onmiddellijk in zou moeten rekenen. Zack peinst er niet over. Abdula is een goede vriend. Bovendien zou Zack zonder hem niet meer in leven zijn. Abdula heeft een kogel voor hem opgevangen. Negenendertig dagen lang lag hij in coma. Abdula is hersteld maar helemaal de oude is hij niet meer geworden. Met Zack zelf gaat het ook niet erg goed. Hij gebruikt drugs en heeft steeds meer nodig om op de been te blijven.
Lars Albinsson ziet het helemaal zitten. Zijn nieuwe drone zal een fantastische bron van inkomsten voor hem gaan vormen. Hij heeft al een paar bedrijven overgehaald hem in te huren. Enthousiast stuurt hij de drone naar een oud fabrieksterrein. Een uitstekende locatie voor een proefvlucht. De camera die op de drone bevestigd zit, vertelt hem precies hoe het terrein er van bovenaf uitziet. Op een hoge schoorsteen ziet hij iets ongewoons. Even denkt hij dat zijn ogen hem bedriegen. Hij laat de camera van de drone verder inzoomen. Het is echt waar. Op de schoorsteen ligt een kind. Een dood jongetje.
Zack is degene die het jongetje van de schoorsteen afhaalt. Het is een gevaarlijke onderneming maar zijn hart loopt over van medelijden. Hij moet het kind weghalen van de plek waar de vogels vrij spel hebben. Al leeft hij niet meer, het jongetje heeft een veilig onderkomen nodig. Zack heeft tijdens zijn loopbaan bij de politie al heel wat gruwelijkheden aanschouwd, maar geweld tegen kinderen raakt hem het meest van allemaal. Het doet hem denken aan de jeugd van zijn politiepartner Deniz die onder erbarmelijke omstandigheden naar Zweden is gevlucht. Het doet hem denken aan zijn verwaarloosde buurmeisje Ester, die nota bene hem als rolmodel heeft uitgekozen. Ook doet het hem aan zijn eigen jeugd denken. Aan zijn moeder die hem mishandelde en aan zijn vader die niet ingreep.
Het jongetje, hooguit twaalf jaar oud, staat nergens als vermist geregistreerd. Heeft niemand zijn verdwijning opgemerkt? Of, Zack durft er bijna niet aan te denken, heeft niemand interesse in het kind gehad? Wie is het jongetje en waar komt hij vandaan? Wat is hem overkomen? Het lijkt wel of het kind door een groot dier is toegetakeld. Zack en zijn collega’s besluiten een foto, waarop de verwondingen zijn weggewerkt, in het programma Het misdrijf van de week aan de Zweedse burgers te tonen. En dan krijgt het jongetje eindelijk een naam. Hij heette Ismail en verbleef, zonder ouders, in een asielzoekerscentrum. Zijn verdwijning is weliswaar opgemerkt maar omdat hij zelf telefonisch contact opnam en zei dat het goed met hem ging, heeft niemand actie ondernomen.
Wat is Ismail overkomen? Wie heeft hem met een klauwachtig wapen, aldus de lijkschouwer, toegetakeld? Waarom moest hij dood? Dan ontvangt de politie een link naar een filmpje op het internet. De link is ook naar de media gestuurd. Het filmpje veroorzaakt grote opschudding. Hoofdrolspeler is Ismail. Een doodsbange Ismail.
Ontspoord is het tweede deel in de Hercules-serie van Mons Kallentoft en Markus Lutteman. Opnieuw bewijzen de twee dat het bundelen van hun schrijverstalent een uitstekend resultaat oplevert. Ontspoord biedt een heftig verhaal vol spanning. De titel slaat op de moordenaar van Ismail maar ook op Zack want hij verliest grip op zijn drugsgebruik. Deniz ziet het gebeuren. Is Zack nog wel een betrouwbare partner? Kan hij haar wel gedegen beschermen als zijn gedachten door drugs vertroebeld zijn? Is Zack haar vriend of haar ondergang?
De tweede verhaallijn in het boek vormt een mooi contrast met het leven van Zack. In deze verhaallijn staat Niklas Svensson, een collega van Zack, centraal. Niklas is een echte familieman. Hij is dol op zijn vrouw en zijn drie kinderen. De dood van Ismail grijpt hem dan ook enorm aan. Ismail was nauwelijks ouder dan zijn oudste zoon Lucas. Stel je voor dat hij… Niklas moet er niet aan denken. Wanneer Deniz hem verwijt te veel tijd in zijn gezin te steken, raakt hem dat diep. Het zet Niklas aan tot een daad met rampzalige gevolgen.
Ontspoord blijft tot de laatste bladzijde spannend. Ik kijk uit naar deel drie van deze meeslepende serie!
ISBN 9789401605182 | paperback | 360 pagina's| Xander | april 2016
Vertaald door Neeltje Wiersma
© Annemarie, 4 mei 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De vermisten en de doden
Stuart MacBride
De verdachte droeg een blauwe zomerjurk. Smerige voeten met keurig gelakte nagels roffelden op het gras, alsof er een leven op het spel stond. Het lange blonde haar raakte verstrikt in doorntaken en bleef zielig hangen. De verdachte rende zonder pruik verder maar brigadier Logan McRae was sneller. De woedende reactie van de verdachte was van alle vrouwelijkheid ontdaan. Graham Stirling, die er met bloedneus en blauwe jurk bijzonder uitzag, weigerde echter te zeggen waar hij zijn slachtoffer, Stephen Bisset, gevangenhield.
De keus was snel gemaakt. Logan pakte Graham harder aan dan het reglement toestond. Met resultaat. Stephen Bisset werd net op tijd gevonden. Meer dood dan levend. Hij was vreselijk toegetakeld. Graham had hem op geheel eigen wijze van zijn mannelijkheid ontdaan en in een vrouw veranderd. Stephen Bisset was gered, hoewel hij nog altijd niet bij kennis was, maar Logans carrière was zojuist om zeep geholpen. Hij kreeg een prachtige “carrièrekans” aangeboden, wat inhield dat hij naar het platteland verhuisde om bij de regiopolitie aan de slag te gaan.
Het werk bij de regiopolitie biedt Logan nieuwe uitdagingen. Hij stuurt meerdere teams aan. Geen dienst is hetzelfde. Hij houdt dronkenlappen aan, schiet een psychotische oude dame te hulp en haalt koeien van de weg. Ook probeert hij de plaatselijke drugsdealers in de kraag te grijpen. Het vervelende aan zijn werk is dat elke grote zaak hem onmiddellijk uit handen wordt genomen. Hij is immers maar een “plattelandsagentje”. Ook wanneer er een dood meisje wordt aangetroffen, duikt het politieonderzoeksteam onmiddellijk op. Zijn voormalige bazin, hoofdinspecteur Steele, zal de zaak op moeten lossen.
Logan weet best dat hij zich niet met de zaak mag boeien, maar hij is onderzoeker in hart en nieren. De beperkingen die de politieregels hem opleggen, frustreren hem mateloos. Wanneer blijkt dat Graham Stirling vrijuit gaat omdat Logan niet volgens het boekje heeft gehandeld, bereikt zijn frustratie een hoogtepunt. Dat hij Stephen Bisset heeft gered, doet er kennelijk niet toe. Regels zijn belangrijker dan levens. Ook het onderzoek naar de plaatselijke drugsdealers wordt gedwarsboomd. Logan krijgt opdracht zich nergens meer mee te bemoeien.
Bij elke stap die hij zet, priemen de ogen van zijn meerderen in zijn rug. Sommigen zien hem het liefst zo snel mogelijk bij de politie vertrekken. Logan beseft zich dat maar al te goed. Hij kan zich geen enkele misstap meer veroorloven. Toch besluit hij Helen onderdak te bieden. Haar dochter verdween drie jaar geleden. Helen is naar het plattelandsstadje gereisd omdat ze vermoedt dat het dode meisje haar dochter is. Logan doet zijn uiterste best om de relatie met Helen professioneel te houden maar probeert tegelijkertijd haar aanwezigheid in zijn huis te verbloemen.
De vermisten en de doden is opgedeeld in hoofdstukken maar ook in de diensten die Logan draait. Elke dienst bestaat uit allerlei nieuwe gebeurtenissen, terwijl er onverminderd aan grotere zaken wordt gewerkt. Zo wordt er gezocht naar de daders van een groot aantal ramkraken die in de omgeving gepleegd worden. Ook wordt er gezocht naar een aantal vermiste mensen en Logan en zijn team proberen nog altijd de plaatselijke drugsbende op te rollen. Er gebeurt van alles in dit boek waardoor het leest als een trein.
De auteur beschrijft Logans baan bij de regiopolitie als een zwaar en uitputtend bestaan. Door het personeelstekort wordt er veel van het personeel gevergd. Daarnaast is Logan platzak. Zijn geld gaat op aan medische kosten. Niet voor hemzelf maar voor zijn vriendin Samantha die jarenlang in coma heeft gelegen en nog altijd niet tot nauwelijks op haar omgeving reageert. Hij houdt nog altijd van haar, al is hun gezamenlijke toekomst verwoest. Logan leeft op linzensoep en goedkoop brood. Helen bereidt tijdens haar verblijf in zijn huis heerlijke gerechten voor hem. Ook gaat ze de kale muren met verf in frisse kleuren te lijf. Logan begint haar aanwezigheid op prijs te stellen.
De vermisten en de doden is het negende deel van de Logan McRae-reeks maar je hoeft de vorige delen niet gelezen te hebben om helemaal in dit uitgebreide verhaal op te gaan. Er gebeurt veel in dit boek en sommige verhaalwendingen zijn behoorlijk heftig. Ik hoop dat het leven van de gemiddelde politieagent in Noord-Schotland een stuk rustiger is!
ISBN 9789022575437 | paperback | 526 pagina's| Boekerij | maart 2016
Vertaald door Annemie de Vries & Pon Ruiter
© Annemarie, 3 mei 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De reizigers van Metropole
Wessel de Valk
Iskander Bregt, eigenaar van een goedlopend restaurant in Spanje, zit rustig op een terras in Brussel als er ineens een oorverdovend lawaai losbarst. Van het ene moment op het andere verandert het kalme toneel in een kluwen rennende mensen, omvallende stoelen. Paniek. En dan is het terras leeg. Alleen Iskander zit er nog. En een lange, magere man. Als Iskander hem aankijkt, zit hij beelden: een klein huis langs de kant van de weg; een oudere vrouw die omhoog schiet en langs een muur weer naar beneden glijdt. En de beelden van de paniek op het terras ziet hij nog een keer voorbij komen.
Vreemd. Het heeft zeker te maken met die man die nu wegloopt, en Iskander besluit hem te volgen. Dat had hij beter niet kunnen doen. Als die onbekende roodharige vrouw er niet was geweest, was hij vast en zeker dood geweest: een auto reed hem aan.
Niet veel later bevindt Iskander zich plotsklaps in zijn restaurant in Spanje. Hij heeft geen idee wat er gebeurd is. Wie is de roodharige vrouw, die ook in het restaurant is?
Een serie gebeurtenissen die het leven van Iskander volledig op stelten zet. Hij heeft bijzondere eigenschappen, waar hij zich totaal niet van bewust is. Eigenschappen die hem een gewilde prooi maken, van enerzijds de organisatie die zich Limes noemt, en anderzijds de onbekende magere man.
Het is een fascinerend verhaal over iets wat Reizen – met een hoofdletter – genoemd wordt. Een soort teleportatie. De schrijver doet bij monde van de vrouw een poging het uit leggen, maar ik begrijp niets van quantummechanica, dat laat ik aan andere lezers.
Helaas is het een manier van reizen die wij mensen niet – nog niet? – beheersen, maar er over lezen in een spannend verhaal, compleet met achtervolgingen, verraad en levensbedreigende situaties is heel aangenaam.
Een extra leuk accent is het feit dat de lokaties echt zijn. Je wil meteen op dat terras in Brussel een biertje gaan drinken, of genieten van het uitzicht in het restaurant in Spanje. Dat maakt het verhaal tegelijk ook heel filmisch. Niet zo vreemd als je weet wie Wessel de Valk is. Dit boek is zijn debuut, en het smaakt naar meer. Ik raad hem wel aan op zijn stijl te letten en meer te schrappen, er staan zo veel herhalingen in het boek, dat de lezer zich soms een dom kind voelt.
Wessel de Valk is afgestudeerd criminoloog, maar is na zijn studie bij een theatergezelschap terecht gekomen. Bij toeval kwam hij na enkele jaren in contact met een studio die commerciële, internationale tekenfilms maakte. Daarna is hij bij de VARA terecht gekomen als gedelegeerd televisieproducent. Naast deze functie heeft hij ook vijf jaar lang aan de digitale toekomst van de omroep gewerkt.
ISBN 9789078437277| paperback| 277 pagina's | Uitgeverij Macc | november 2015
© Marjo, 2 mei 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Wallanders wereld
Henning Mankell
Kurt Wallander kwam 68 jaar geleden ter wereld in het Zweedse Malmö. Op zijn achttiende nam hij een beslissing die zijn vader, een vrijgevochten kunstenaar, hem nooit zou vergeven. Kurt ging bij de politie. De jonge politieman vestigde zich met zijn vrouw Mona in het plaatsje Ystad. Begin jaren zeventig werd hun dochter Linda geboren.
Kurt ontwikkelde zich tot een uitstekende inspecteur. Hij vergroeide met zijn werk, wat hoogoplopende ruzies met Mona veroorzaakte. Kurt was niet altijd een prettige echtgenoot. Hij had woedeaanvallen en de kleine Linda zag zelfs een keer dat haar moeder na een ruzie met een bloedneus rondliep. Ze besefte dat haar vader zijn woede niet onder controle had. Eind jaren tachtig gingen Kurt en Mona uit elkaar. Mona hertrouwde meerdere malen maar Kurt bleef alleen, hoewel hij wel een aantal keren verliefd werd.
Kurt was vierentwintig uur per dag politieman. Een echt privéleven had hij niet, waardoor hij slechts weinigen tot zijn vrienden mocht rekenen. Kurt was een eenling. Met zijn dochter Linda had hij een moeizame band. Toch was zij hem het meest dierbaar. Na een moeilijke periode waarin Linda tot twee keer toe een zelfmoordpoging deed, trad ze uiteindelijk in de voetsporen van haar vader. Ook Linda ging bij de politie in Ystad werken.
Kurt bleef zo lang hij kon bij de politie werken maar uiteindelijk ging het mis. Zijn geheugen liet hem steeds vaker in de steek. Kurt had de ziekte van Alzheimer. Een ziekte die er uiteindelijk voor zorgde dat hij niet langer als politieman kon werken. In zijn innig gewenste huisje op het platteland, verliest Kurt nu langzaam de grip op de werkelijkheid. Kurt Wallander zoals wij hem altijd gekend hebben, is er niet meer.
Kurt Wallander is geen aimabele man. Een norse politieman met woedebuien roept niet meteen gevoelens van sympathie op. Toch ben ik dol op hem. Ik ben niet de enige. Kurt kan zich beroepen op een grote schare fans. Fans die, net als ik, tranen in hun ogen kregen toen ze vernamen dat hij niet langer als politieman kon werken. Fans die, net als ik, geen afscheid van hem wilden nemen. Kurt Wallander. Soms zou je bijna vergeten dat hij een boekpersonage is.
De in 2015 overleden Henning Mankell was de schepper van Kurt Wallander. In 1990 merkte Mankell dat Zweden was veranderd. Omdat hij de helft van het jaar in Afrika woonde en werkte, viel de verandering hem meteen op. Het Zweden waar hij naar terugkeerde, was niet het Zweden dat hij had verlaten. Racisme was groeiend onderdeel van het dagelijks bestaan geworden. Mankell vond het vreselijk en besloot erover te schrijven. Racisme is misdadig en daarom was het voor Mankell vanzelfsprekend dat zijn boek over racisme een misdaadverhaal zou worden. Hij schiep een rechercheur die zijn werk heel serieus nam. Een man die probeerde de samenleving te doorgronden.
Kurt Wallander werd populairder dan Mankell ooit had kunnen vermoeden. Uiteindelijk verschenen er tien boeken over de inspecteur. Boeken waarin maatschappelijke thema’s aan de kaak gesteld worden. Hoewel ook het overige werk van Mankell geliefd is, was het Kurt Wallander die hem wereldwijde faam bezorgde. Mankell ontwikkelde een soort haat-liefde verhouding met Wallander. Uiteindelijk besloot hij dat het tijd was om afscheid te nemen.
Wallanders wereld is een naslagwerk over Kurt Wallander. Henning Mankell vertelt hoe en waarom hij het personage in het leven riep en hoe het komt dat Kurt zo populair is. Er staat een korte biografie van Kurt in het boek, evenals een beschrijving van de belangrijke personen in zijn leven. Daarnaast wordt aandacht geschonken aan de dingen die Kurt plezier in het leven verschaffen. Zo houdt hij erg van klassieke muziek. Ook komen alle personages uit de Wallander-boeken aan bod, evenals alle bezochte locaties.
Ook het verhaal De hand is in het boek opgenomen. Nederlandse fans van de Kurt Wallander-reeks kennen het verhaal maar al te goed. Het is een herziene versie van het verhaal Het graf, dat in 2004 het geschenk voor de Maand van het Spannende Boek was. In De hand staat Kurt Wallander op het punt een huis op het platteland te kopen. Tijdens de bezichtiging komt hij in de tuin bijna ten val. Een hand van een skelet steekt uit de grond omhoog.
Wallanders wereld staat vol informatie die de lezer van de Kurt Wallander-reeks al kent. Toch is het prettig dat alles overzichtelijk bij elkaar staat. Een ode aan Kurt Wallander. Het is alsof je met vrienden herinneringen aan een dierbaar persoon ophaalt. In Wallanders wereld mag de lezer nog een laatste keer heel dicht bij Kurt Wallander zijn. Afscheid nemen is immers moeilijk.
ISBN 9789044531008 | paperback | 313 pagina's| De Geus |april 2016
Vertaald door Rory Kraakman
© Annemarie, 1 mei 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Zand
Hugh Howey
Zand. Het hoopt zich op tussen hun haren, nestelt zich in hun ooghoeken en knarst tussen hun tanden. De wereld bestaat uit een oneindige woestijn die nooit met regenwater doordrenkt wordt. Water is schaars en peperduur. Het bestaan is hard. Dagelijks gaat men noodgedwongen de strijd met het zand, dat onverminderd oprukt, aan. Een alternatief is er niet. Buiten de muren van de stad, bevindt zich enkel Niemandsland. Wie zich in Niemandsland waagt, keert nooit meer terug.
De woestijnbewoners leiden een zwaar bestaan. Dagelijks ontdoen ze hun huizen, hun kleding en hun lichamen van het opdringerige zand. Dagelijks worden grote hoeveelheden zand de stad uit gesjouwd, enkel en alleen om de volgende dag van voren af aan te beginnen. Het welzijn van de inwoners is afhankelijk van de schatten die door zogeheten zandduikers opgedoken worden. Met behulp van een speciaal pak dat op stroom werkt en grote flessen vol zuurstof, duiken dappere lieden keer op keer de zandmassa onder hun voeten in. Wie gelukt heeft, vindt overblijfselen van een verdwenen beschaving. Onze beschaving.
Ook Palmer is een zandduiker. Hij heeft nog niet veel ervaring maar samen met zijn vriend Hap gaat hij elke uitdaging aan. Hij hoopt ooit even goed als zijn oudere zus Vic – een afkorting van Victoria – te worden. Wanneer ene Brock hem en zijn vriend Hap voor een grote opdracht in wil huren, hapt hij meteen toe. Het avontuur lonkt. Bovendien valt er weinig te verliezen. Het feit dat veel zandduikers halverwege hun duik in het zand vast komen te zitten, heeft nog nooit iemand weerhouden de uitdaging aan te gaan. Er is nooit een tekort aan zandduikers. Het is immers de enige manier om een beter bestaan op te bouwen.
Tijdens hun duik stuiten de twee vrienden, honderden meters onder de woestijn, op de legendarische stad Danvar. Terwijl de euforie nog door de aderen van Palmer vloeit, maakt Hap zich uit de voeten. Hij beseft dat er niet voldoende zuurstof voor hun beider terugkeer is en steelt de zuurstoffles van Palmer. Palmer blijft zonder eten en drinken achter in het restant van een wolkenkrabber. Hap weet niet dat hij met zijn wrede daad het leven van zijn vriend heeft gered en zijn eigen doodvonnis heeft getekend.
Palmers jongere broertjes Conner en Gap wachten tevergeefs op hem en besluiten dan zonder hem aan hun jaarlijkse kampeeruitje te beginnen. Het uitje staat in het teken van de verdwijning van hun vader. Twaalf jaar geleden stak hij een kloof over waarna hij in Niemandsland verdween. Hij keerde nooit meer terug. Nu zal Conner in zijn voetsporen treden. Gap weet van niets en slaapt op het moment dat Conner de kloof oversteekt. In Niemandsland stuit hij echter al snel op iets wonderbaarlijks. Het is een meisje. Een kind nog. Ze is broodmager en meer dood dan levend. Hij neemt hij mee naar de tent waar Gap verbaast het zand uit zijn ogen wrijft. Samen zorgen ze voor het meisje. Waar komt ze vandaan? Ze hebben haar nog nooit gezien. Wanneer het kind enigszins op krachten is gekomen, vertelt ze dat ze Violet heet. En dan zegt ze iets wonderbaarlijks. Ze beweert hun jongere halfzusje te zijn.
Ik had maar enkele bladzijden nodig om door dit bijzondere science fictionverhaal gegrepen te worden. Het verhaal is hard. Victoria, Palmer, Conner en Gap vormen samen met hun moeder Rose een uiteengevallen gezin. Na het verdwijnen van haar echtgenoot heeft Rose de leiding over een bordeel op zich genomen. Het duurde niet lang voor ze, uit financiële noodzaak, zelf ook met klanten het bed in dook. Een uitweg uit hun ellendige bestaan lijkt er niet te zijn. De komst van Violet slaat dan ook in als een bom. Het verhaal dat zij verkondigt, verandert hun kijk op het leven voorgoed.
Eerder scheef Hugh Howey al de succesvolle trilogie Silo, Schakel en Stof. Zand bestaat uit vijf verhaaldelen die eerder – in het Engels – los van elkaar zijn verschenen. Het is een fascinerend verhaal over overleven en over een onbekende factor die de wanhoop van het woestijnvolk moedwillig in stand houdt. De vechtlust van de hoofdpersonages en de nieuwsgierigheid naar wat komen ging, zorgden ervoor dat het verhaal me niet meer losliet.
ISBN 9789021401348 | paperback | 279 pagina’s| Uitgeverij Q | april 2016
Vertaald door Alexandra van Raab van Canstein
© Annemarie, 28 april 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Het slechte pad
Cormoran Strike 3
Robert Galbraith
De inhoud van het langwerpige pakket dat persoonlijk aan Robin Ellacott is overhandigd, ontlokt haar een kreet van schrik. Robin was diep in gedachten verzonken toen ze het op straat in ontvangst nam. Ze nam het mee naar boven, naar het kantoor waar nog niet eens zo lang gelegen als secretaresse van privédetective Cormoran Strike aan de slag ging. Nu mag Robin zichzelf zijn partner noemen. Ze heeft bewezen over een uitstekend speurdersinstinct te beschikken. Toch rook Robin geen onraad toen de koerier het pakket aan haar overhandigde. Ze vermoedde geen moment dat het pakket een been zou bevatten. Een afgehakt been.
Cormoran snelt op de gillende Robin af. Het bevond zich in zijn piepkleine appartement boven het kantoor, toen het snerpende geluid hem bereikte. Nog maar half aangekleed, probeert hij Robin te kalmeren waarna hij onmiddellijk de politie belt. Een been. Waarom heeft iemand Robin een been gestuurd? Dan ziet Cormoran dat het adresetiket over een ander etiket is geplakt. Het pakket was in eerste instantie aan hem geadresseerd. Iemand heeft een been in een doos gestopt, het aan Cormoran geadresseerd en is toen van gedachten veranderd. Dacht iemand Cormoran meer te treffen door het been aan Robin, die hem dierbaarder is dan hij toe durft te geven, te sturen?
Nadat oorlogsveteraan Cormoran , samen met Robin, een aantal geruchtmakende zaken heeft opgelost, is hij min of meer een beroemdheid geworden. Dat hij een been mist, is algemeen bekend. De afzender van het been heeft het duidelijk op hem gemunt. Door het been naar Robin te sturen, heeft de onbekende bovendien te kennen gegeven dat ook zij niet veilig is. Wie is gestoord genoeg om Cormoran een been te sturen? Cormoran heeft vier verdachten op het oog. Vier mannen die Cormoran haten. Vier mannen die tot een dergelijke daad in staat zijn. Helaas neemt de politie zijn verdenkingen niet al te serieus. Cormoran en Robin zullen de vier verdachten zelf moeten opsporen en schaduwen. Is een van hen dader? Gaat het om een daad op zich of vormt het afgehakte been een voorbode van iets nog veel ergers? De belangrijkste vraag is echter: van wie is het been?
Cormoran en Robin hebben betalende klanten nodig. Ze kunnen zich geen privéonderzoek veroorloven maar toch zit er niks anders op. Terwijl ze proberen te bewijzen dat een gescheiden vader zijn kroost ongewenst belaagt en een stripteasedanseres haar nieuwe vriend ontrouw is, proberen ze te achterhalen waar de vier vijanden van Cormoran zich bevinden. Daarnaast probeert Cormoran Robin zo veel mogelijk te beschermen. Er waart mogelijk een moordenaar rond. Een moordenaar die Robin wellicht in het vizier heeft. Robin wil niet betutteld worden. Niet door Cormoran en al helemaal niet door haar zeurderige verloofde Matthew. De lezer weet echter al vanaf de eerste bladzijde dat Robin maar beter op haar hoede kan zijn.
Dit derde deel van de Cormoran Strike-reeks is het beste tot nu toe. De vorige twee delen heb ik vol enthousiasme gelezen maar dit derde deel heeft zijn voorgangers ruimschoots overtroffen. Het is een perfecte mix van spanning en romantiek. De norse en lompe Cormoran beseft dat Robin meer dan een zakenpartner voor hem is. Hij weigert echter aan zijn gevoelens toe te geven. Robin staat op het punt met Matthew te trouwen. De voorbereidingen voor de bruiloft zijn in volle gang. Robin op haar beurt reageert bijzonder fel als iemand een kritische opmerking over Cormoran maakt. Heeft zij soms ook gevoelens voor hem? Matthew is haar jeugdliefde. Hij heeft haar gesteund toen Robin een vreselijke tijd doormaakte. Wanneer Matthew een schokkende onthulling doet, slaan de twijfels echter opnieuw toe. Cormoran kijkt vanaf de zijlijn toe en denkt er het zijne van.
De verhaallijnen in Het slechte pad vormen samen een uitstekend en meeslepend verhaal. De schrijfster – Robert Galbraith is een pseudoniem van J.K. Rowling – heeft zich de personages goed eigen gemaakt waardoor er een heerlijke soepelheid is ontstaan. De spanning wordt mooi opgebouwd waardoor het steeds moeilijker wordt dit lijvige boek weg te leggen. Ik heb tot in de late uurtjes doorgelezen. Mijn nieuwsgierigheid naar de afloop van het verhaal won het ruimschoots van mijn moeheid.
ISBN 9789022575970 | paperback | 575 pagina's| Boekerij | april 2016
Vertaald door Sabine Mutsaers
© Annemarie, 25 april 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Stockholm Delete
Jens Lapidus
Niemand weet wie de dode man in het afgelegen huis is. Een grote schotwond in het gezicht van het slachtoffer, heeft hem onherkenbaar gemaakt. Over de identiteit van de moordenaar bestaat echter geen enkele twijfel. Het bewijs tegen verdachte Benjamin Emanuelsson is overweldigend. De jonge man is in de buurt van de plaats delict aangetroffen. Bewusteloos. Sindsdien is Benjamin slechts enkele ogenblikken bij bewustzijn geweest. Zijn herstel heeft tijd nodig. Zodra hij voldoende hersteld is, zal hij voor de rechter moeten verschijnen. Het ziet er niet goed voor Benjamin uit.
Ook Nikola heeft zich wel eens beter gevoeld. Hij is onlangs uit een jeugdinstelling ontslagen. Volgens zijn hulpverleners is het tijd om zijn leven te veranderen. Om nieuwe vrienden te zoeken. Vrienden die niet uit het criminele milieu komen. Nikola zou echter niet weten wat hij zonder zijn vrienden moet beginnen. Ze zijn als broers voor hem. Binnen de criminele kringen waarin hij zich begeeft, is vriendschap een groot goed. Vrienden zijn elkaar trouw en keren elkaar nimmer de rug toe. Vriendschap is voor altijd. Binnen de kortste keren haalt Nikola zich dan ook nieuwe problemen op de hals. Er is geen ontkomen aan.
Wanneer Benjamin korte tijd bij bewustzijn is, vraagt hij om een advocaat. Om Emelie Jansson. Emelie, die zichzelf pas enkele dagen advocaat mag noemen, begrijpt er niks van. Ze kent Benjamin helemaal niet en bovendien werkt ze op een advocatenkantoor dat zich niet met strafrechtzaken bezighoudt. Ze kan niet zomaar de verdediging van een vermeende moordenaar op zich nemen. Dat zou haar werkgever beslist niet op prijs stellen. Toch kan Emelie de verleiding niet weerstaan. Ze zoekt Benjamin op. Heel even is hij bij kennis. Net lang genoeg om haar het volgende toe te fluisteren: “Vraag Teddy het te begrijpen.”
Emelie is verbijsterd. Ze kent een Teddy en kennelijk weet Benjamin dat. Teddy is een voormalige crimineel die het advocatenkantoor onlangs op creatieve wijze heeft bijgestaan. Het was een idee van haar baas Magnus. De keurige Emelie en de geharde Teddy zijn naar elkaar toegegroeid. Er is een voorzichtige vriendschap ontstaan. Een vriendschap doorspekt met een verwarrende spanning. Emelie besluit Teddy over Benjamin uit te horen. Ze raakt een gevoelige snaar.
Teddy weet precies wie Benjamin in. Hij is de zoon van Mats Emanuelsson, de man die Teddy negen jaar geleden heeft ontvoerd. Niet omdat hij persoonlijk iets tegen Mats had, maar omdat het hem opgedragen werd. Het was een geldkwestie. Uiteindelijk liep Teddy tegen de lamp. Acht jaar lang mocht hij in de gevangenis over zijn zondes nadenken. Mats zelf pleegde enkele jaren na zijn ontvoering zelfmoord. Teddy snapt niet waarom Benjamin zijn naam heeft genoemd. Wat moet hij begrijpen?
Stockholm Delete - het vervolg op Viproom - is een snoeiharde thriller over de Stockholmse onderwereld. Levensgevaarlijke bendes bieden kansarme jongeren, straatschoffies, de geborgenheid waar ze zo naar snakken. Loyaliteit staat hoog in het vaandel. Vriendschap voor alles. Deze bijzondere vorm van liefde heeft echter een keerzijde. Voor wat, hoort wat. Wie een kleine fout maakt, heeft een groot probleem. Daar komt Nikola al snel achter. Wie zijn neus in zaken steekt die hem niet aangaan, heeft een nog groter probleem. Toch is dat precies wat Teddy, de oom van Nikola, besluit te doen. Hij heeft het vermoeden dat hij voorgelogen is. Acht jaar lang heeft hij een gevangenisstraf uitgezeten voor een ontvoering met een dubieus motief. Teddy wil weten hoe het zit, ongeacht het gevaar.
Deze nietsontziende thriller van strafrechtadvocaat Jens Lapidus is ijzersterk geschreven. Hoofdpersonen Emelie, Teddy en Nikola vormen een bijzonder contrast. Samen staan ze symbool voor de ongelijkheid tussen autochtoon en allochtoon. Lapidus draait er niet omheen: niet iedereen krijgt gelijke kansen. Het is een sneer naar de maatschappij.
Stockholm Delete biedt het complete pakket: spanning, actie, diepgang, levensverhalen, romantiek én inzichten. Daarnaast is het buitengewoon realistisch en filmisch geschreven. Jens Lapidus schrijft belachelijk goed én wordt steeds beter. Zijn verhalen hebben iets verslavends. Wie eenmaal aan zijn boeken begint, kan al snel niet meer zonder.
ISBN 9789400506930 | paperback | 468 pagina's| A.W. Bruna Uitgevers | maart 2016
Vertaald door Jasper Popma
© Annemarie, 21 april 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
24 dagen
Guillaume Musso
Het leven van de 25-jarige Arthur Costello ziet er goed uit. Hij is bezig met zijn specialisatie tot eerstehulparts, een lange studie die hij zelf betaald heeft. Zijn broer en zus hebben de uitgeverij overgenomen, dat door de grootvader opgericht is. Arthur wilde een ander leven.
Zijn moeder leeft niet meer. Zijn vader is niet zijn biologische vader, maar Arthur heeft het goed.
Tot op die ene dag in juni 1991 als zijn vader hem vertelt dat Arthur geen cent uit het bedrijf zal krijgen, maar alleen de vuurtoren erft, 24 Winds Lighthouse, met een bijbehorend huis. Het is een aankoop van zijn grootvader, die tijdens de opknapwerzaamheden spoorloos verdween.
Zijn vader laat Arthur een ondergrondse kamer zien in het vuurtorenwachterhuis, en wijst een stuk muur aan waarachter een ijzeren deur zou zitten. Hij heeft hem op verzoek van de grootvader in 1958 dichtgemetseld, vertelt hij. Aan de erfenis zijn twee voorwaarden verbonden: de vuurtoren mag niet verkocht worden, en de ijzeren deur moet intact blijven. Arthur tekent. Maar tegelijk vertelt hij dat Arthur de enige is die het geheim van wat er zich achter de deur bevindt kan oplossen.
En Arthur breekt de deur open. Wat hij aantreft gaat zijn (en ons) voorstellingsvermogen te boven, en zal niet alleen zijn eigen leven, maar ook dat van zijn toekomstige vrouw, en andere familieleden beïnvloeden.
Lisa Ames is een knappe jonge vrouw, die een mooie carrière als model en actrice voor zich ziet. Ze valt voor Arthur, maar de manier waarop hun gezamenlijke leven zich zal ontwikkelen is voor hen beiden erg moeilijk, zo niet onmogelijk. 24 jaar lang rust er een vloek op Arthurs leven, en daarna zal de vloek vreselijke gevolgen hebben voor allemaal.
‘De douche deed me goed. Ik had me al drie dagen niet gewassen. Of misschien wel drie jaar. Eigenlijk had ik geen enkel gevoel meer voor tijd. In een poging het onbegrijpelijke te vatten, werkten mijn hersenen uit alle macht, maar ik kon er geen logische verklaring voor vinden.’
Deze thriller is ontzettend bevreemdend met een waanzinnige en ongelooflijke ontknoping. Wat niet vreemd is met een verhaal als dit, is dat Guillaume Musso een van de bestverkopende auteurs in Frankrijk is. Zijn werk wordt in 36 landen uitgegeven en van zijn boeken zijn al meer dan 18 miljoen exemplaren verkocht. Eerder verschenen van zijn hand Central Park, Bericht uit Parijs en Vlucht uit New York.
Typisch voor Musso lijkt ook te zijn dat zijn boeken zich afspelen in New York, terwijl hij toch echt in Frankrijk woont. In een interview zegt hij dat de reden daarvoor is dat hij afstand creëert tussen hemzelf en het verhaal, zodat zijn schrijven zijn dagelijkse keven niet in de weg zit. New York kent vrij goed. Hij heeft er een aantal maanden gewoond en gewerkt. Wie New York kent zal diverse locaties in het boek herkennen. Omdat het verhaal begint in 1991 en zich met horten en stoten naar de tijd van nu verplaatst, wordt de lezer de wereldgeschiedenis in vogelvlucht voorgeschoteld, als ook de veranderingen in de cultuur, boeken, muziek, films etc. Een fantastisch verhaal!
ISBN 9789400507081 | paperback| 240 pagina's | Uitgeverij A W Bruna| maart 2016
Vertaald uit het Frans door Maarten Meeuwes
© Marjo, 20 april 2016
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Pagina 87 van 220