Het geheim van de alchemist
Scott Mariani
Op de cover staat: Thriller voor de liefhebbers van Kate Mosse en Dan Brown. Dat was voor mij de trigger om dit boek te gaan lezen omdat ik de boeken van Mosse en Brown zowel qua plot als qua onderwerp ontzettend goed vindt. Scott Mariani borduurt voort op de hype van dit soort boeken waarin een persoon of voorwerp uit de oudheid voor spannende zoektochten in de huidige tijd zorgen.
In het geval van Het geheim van de alchemist gaat het om een manuscript van ene Fulcanelli. Fulcanelli was een meester-alchemist waarvan wordt vermoed dat hij het recept voor het levenselixer heeft gevonden waar alchemisten al eeuwenlang naar op zoek zijn. Maar: zowel Fulcanelli als zijn manuscript waarin het recept zou staan zijn in het begin van de 20ste eeuw verdwenen. Ben Hope is een voormalig SAS-agent met een getroubleerd verleden en hij wordt door Fairfax, een rijke zakenman, ingehuurd om het manuscript te vinden, zodat Fairfax's enigste kleindochter Ruth – die stervende is – door het levenselixer kan worden genezen.
Tijdens zijn speurtocht ontmoet Ben onder andere Roberta Ryder, een Amerikaanse wetenschapper die haar baan en aanzien is verloren omdat zij zich met alchemie bezighield. Samen zoeken zij zich langzaam maar zeker een weg door de aanwijzingen heen. Ze dringen steeds dieper in het mysterie en komen uit bij de Katharen.
De invalshoek van het boek is interessant, zeker wanneer je in de geschiedenis van de (katholieke) kerk geïnteresseerd bent. De geschiedenis van de Katharen is al onderwerp van menige thriller geweest, mede omdat er zoveel geheimzinnigheid zweeft rond deze groep gelovigen. Zij leefden voornamelijk in het zuiden van Frankrijk. In de 13e eeuw werden zij in bloedige kruistochten vervolgd en uitgeroeid. Eén van de middelen die de Katholieke Kerk hierbij inzette was de Inquisitie, die speciaal voor de vervolging van de Katharen is opgericht (Bron: Wikipedia). Wanneer de Inquisitie zich ook gaat bemoeiten met het manuscript van Fulcanelli volgen de moorden elkaar in rap tempo op.
Het taalgebruik van het boek komt gewild populair over. Van een serieuze wetenschapper als Roberta Ryder verwacht je niet dat ze zegt: Ik zal ze een poepie laten ruiken (blz. 61). Ik weet niet of dit aan de oorspronkelijke taal of aan de vertaler ligt, maar zo'n 'downgrading' qua taal is zeer storend en past mijn inziens niet bij dit soort boeken. Verder stoorde mij het joviale gebruik van voornamen waar dat niet natuurlijk overkwam, zoals bij pastoor Pascal Cambriel die enkele malen alleen met de naam Pascal aangeduid wordt. Het voelt niet natuurlijk aan. Dit, afgezet tegen het onderwerp van het boek, maakt het verhaal ongeloofwaardig. Daarnaast vond ik dat Ben Hope een aantal keren wel erg gemakkelijk oplossingen vond voor ingewikkelde puzzelstukje. Er zat naar mijn gevoel geen goed uitgewerkte strategie achter.
Het schijnt dat de filmrechten van het boek al zijn verkocht. En dat kan ik me goed voorstellen: de vele actiemomenten – vechtpartijen, achtervolgingen per auto, etc. – zijn filmisch beschreven. Je ziet de scène's zo voor je! Voor voor een lezer is dat leuk, maar niet voldoende; die wil in het verhaal gezogen worden, wil één zijn met de hoofdpersonen. En dat gebeurt helaas niet.
ISBN: 9789026126680 Uitgeverij: De Fontein maart 2010 Paperback, 371 blz.
Vertaling: Pieter Janssens
© Joanazinha, april 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De duisternis valt
Karine Giébel
Het verhaal: hoofdinspecteur Benoît Lorand wordt wakker op een plek die hij niet kent. Als zijn geheugen langzaam terug komt, weet hij weer dat hij op weg naar huis was en toen een liftster opgepikt heeft. Heeft hij met haar een avontuurtje beleefd? Waar is ze dan nu? Belangrijker: waar is hij nu, want het is erg donker en koud. De vrouw is Lydia. Ze maakt al snel duidelijk dat ze van plan is Lorand langzaam te laten sterven, als wraak voor de moord op haar zus, vijftien jaar geleden. Ze weet immers zeker dat hij dat gedaan heeft! Hij weet natuurlijk dat hij het niet gedaan heeft, de lezer ook, maar hij lijkt niet in staat haar te overtuigen van zijn onschuld. Hun ongelijke strijd -zij heeft de sleutel en de wapens- wordt afgewisseld door de belevenissen van
Lydia in de vrije wereld, en de speurtocht van Lorands collega's. Dat speurwerk gaat niet zo goed, en het gaat slechter en slechter met Lorand, die alleen maar water tot zijn beschikking heeft en vaak geen kleding - het loopt tegen Kerstmis - nog afgezien van de martelingen die hij moet ondergaan.
Zullen zijn collega's op tijd komen? En waarom komen we de echte moordenaar ineens in het verhaal tegen?
Een thriller noir, staat op de flap. Ik vind geen definitie daarvan, maar bedoeld wordt iets als een thriller met een donkere kant. Alsof niet de meeste thrillers dat hebben. Het verhaal is zeker 'duister', maar ik heb het
idee dat deze kwalificatie gegeven is bij gebrek aan beter. Literair of psychologisch kun je dit zeker niet noemen. De oplossing is verrassend, maar er worden kunstgrepen toegepast om op die verrassing uit te komen die de geloofwaardigheid geen goed doen. Het verhaal blijft zo een beetje dun, maar wel spannend, en dat is dan de kracht van de schrijver.
Isbn 978 90 443 2271 2 Paperback 287 pagina's | House of Books B.V., The | februari 2009
Vertaald door Yvonne Kloosterman
© Marjo, maart 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Plek des onheils
Kay Hooper
Als in het stadje Silence al vier mannen zijn vermoord en de sheriff geen dader, zelfs geen verdachte heeft, komt Nell naar huis. Zij is twaalf jaar eerder uit de stad weggevlucht, daarbij haar vriendje Max in verbijstering achterlatend. Al die jaren is hij zich af blijven vragen wat hij verkeerd gedaan heeft. Waarom is Nell uit zijn leven verdwenen? En dan ineens staat ze daar voor hem, na zoveel jaar. Ze komt het huis opruimen, na de dood van haar vader. Haar moeder is lang geleden uit het leven van haar en haar zus weggelopen; haar vader had een verstikkende liefde voor zijn dochters en ook zus Hailey is uit haar leven verdwenen.
Nell heeft zo het perfecte excuus om een eigen onderzoek te doen. Want wat Max niet weet, wat niemand weet, is dat Nell een FBI-agente is, en wel een heel speciale. Ze heeft paranormale gaven, heeft visioenen en voelt als het ware de aanwezigheid en de gedachten van mensen die haar na staan.
Het enige verband tussen de mannen die vermoord zijn is dat ze na hun dood een geheim bleken te hebben, een sadomasochistische voorkeur, of pedofilie.
Is het de moordenaar te doen om hun geheim openbaar te maken? Is het wel een enkele moordenaar?
Nell ontdekt dat er nog een gemeenschappelijke factor was, en daardoor raakt haar eigen verleden vermengd met het moordonderzoek. Het wordt erg gevaarlijk voor haar. De gebeurtenissen doen een zware aanslag op haar gezondheid, terwijl ze de ene ontdekking na de andere doet. Zal ze de moordenaar aankunnen als het moment daar is?
Kay Hooper heeft al meer dan 60 boeken geschreven en heeft voor haar werk prijzen gewonnen. Ook deze mag er zijn! Het verhaal start traag, maar de spanning wordt al snel opgedreven. Kay Hooper krijgt je op het puntje van je stoel. Ze weet heel goed hoe ze de spanning er in moet houden, door veelvuldig met cliffhangers te werken. Ook is er die geheimzinnige stem, en als Nell steeds vaker black-outs krijgt en er weer een moord gepleegd wordt kun je het boek niet meer wegleggen. Het romantische subthema maakt het helemaal af, want Max laat 'zijn' Nell nu niet meer los.
Maar je moet wel bereid zijn om in het paranormale te geloven. Het is namelijk niet alleen Nell die zulke gaven heeft, er is een hele FBI afdeling. Soms is het wel een beetje té! Ik vergeef het de schrijfsterr, omdat het ongemeen spannend is, en je pas heel laat tot de conclusie komt dat de moordenaar niet die persoon is die je zelf aangewezen had.
Isbn 978 90 229 9602 7 paperback 303 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2010
Vertaald door Yolande Ligterink
© Marjo, maart 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Een volmaakte vendetta
Roger Jon Ellory
'Een stil geloof in engelen' was dé thriller van 2009. Liefhebbers kijken natuurlijk uit naar een opvolger van dat ongelooflijk mooie en spannende boek, maar laat ik maar meteen zeggen dat 'een volmaakte vendetta' dat niet is. Dit boek is een voorganger, maar verschijnt pas nu in vertaling. De vraag is dus: is er een reden dat Ellory niet eerder boven het maaiveld is uitgestegen? Waren zijn eerdere boeken niet goed genoeg om te vertalen? 'Een stil geloof...' was zijn vijfde boek. 'Een volmaakte vendetta' zijn derde.
Het duurt even voor je in dit verhaal komt, omdat Ellory een vrij lange inleiding heeft geschreven. Aanvankelijk dacht ik dan ook dat ik moest gaan zeggen dat deze voorganger niet zo goed was.
Maar nu het boek uit is ga ik dat niet zeggen. Na een wat langdradige inleiding wordt het boek reuze spannend en boeiend. Dan komt het dicht in de buurt van de kracht van 'Een stil geloof...'.
Het verhaal gaat over de maffia in Amerika. Het is een raamvertelling. Er wordt een man gevonden in de kofferbak van een luxe auto, gruwelijk toegetakeld. Hij is, was, de bodyguard van de dochter van een senator. Zij is nergens te vinden, maar niemand meldt zich voor losgeld. Wie zich wel meldt is Ernesto Perez. Hij zegt de ontvoerder te zijn, maar weigert te vertellen waar ze is, of wat hij in ruil wil. Hij eist dat ene Ray Hartman uit New York geroepen wordt. Alleen aan hem, en ook alleen op zijn eigen manier wil hij het verhaal van zijn leven vertellen. Aan het einde zal hij laten weten waar het meisje is.
Dan lezen we hoe hij opgroeide in de naargeestige wetlands van New Orleans, en via Cuba, New York, Las Vegas en Los Angeles weer terugkwam, een lange reeks doden achter zich latend.
Hartmann wil eigenlijk helemaal niet daar in dat hotel zitten met die man, die een gewetenloze moordenaar is, hij wil naar zijn vrouw en dochter in New York. Zijn huwelijk dreigt stuk te lopen, en nu zit hij hier vast. Maar hij moet. Het is zijn werk. En Perez blijft dagenlang vertellen.
Het verhaal is geen who-did-it, het is het verhaal van een man die tot het besef komt dat er meer in het leven is dan macht en geld. Meer dan moord en wraak. Dat heeft hij gemeen met Hartmann, maar waarom hij speciaal om hem gevraagd heeft, lezen we pas na zo'n 500 pagina's.
Het is een hard boek, Ellory schuwt de details niet. Maar ook schetst hij de politieke achtergrond, van na de jaren vijftig. Hij vertelt over Cuba en Castro, het jaar 1963 met de machtstrijd tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde staten; over de opkomst van Las Vegas. Terwijl de man vertelt zit de FBI ook niet stil, maar wie de touwtjes in handen heeft, dat is geen verrassing.
'Dit leven... Deze zaak van ons, dat is niet iets wat je achter je kunt laten, Ernesto. Je maakt je keuzes, je doet van je spreken en krijgt een zekere naam en die naam zal je altijd aankleven. Je hebt gekozen voor het
leven dat je hebt geleid en hoewel er altijd dingen zullen zijn waar een man spijt van heeft, denkt alleen een domme man dat hij ongedaan kan maken wat hij is, wat hij is geworden ten gevolge van zijn daden. (-) We worden afgeschilderd als een bende boeven, stompzinnige criminelen in zijden kostuums die moorden om niks. We worden beschouwd als gemene en onredelijke mannen, zonder hart, maar niets is meer bezijden de waarheid. Vaker wel dan niet zijn mensen gestorven omdat het een kwestie van leven of dood was. Het was jij of zij. En dan is er nog de kwestie van eer en afspraken. Mannen beloven iets en zweren op het leven van hun familie, en dan verraden ze niet alleen de mensen aan wie ze de belofte hebben gedaan, maar ookzichzelf. Dat is het soort mannen dat sterft, en die mannen verdienen niet beter.'
Een thriller over vriendschap en verraad. Over macht en liefde. Over de worsteling van mensen met al deze zaken. De ietwat langdradige manier van schrijven wordt Ellory vergeven, omdat ik al weet dat hij beter kan.
Isbn 978 90 261 2703 8 Paperback 541 pagina's | de Fontein | februari 2010
'a quiet vendetta' Vertaald door Ineke van de Elskamp
© Marjo, maart 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Blond 15
Heleen van der Kemp
Niets is wat het lijkt
Blond 15 is een snelle, moderne, goed geschreven misdaadroman. Britt Franken is een vlotte vrouw die haar puberdochter Bo alleen opvoedt. De combinatie werk en privé is wel eens lastig, maar moeder en dochter weten hier goed mee om te gaan. Na de moord op haar man Rob, 10 jaar geleden, is Britt bij de politie gaan werken en is inmiddels opgeklommen tot rechercheur.
Het boek begint met de brute moord op de 15-jarige blonde Sanne, die gescalpeerd wordt achtergelaten in een park in Amsterdam. Er wordt al vlug een link gelegd naar een gelijksoortige moord, 15 jaar geleden in de Achterhoek. Ook toen was het slachtoffer een 15-jarig blond meisje, Jasmijn. De man die voor die moord is veroordeeld, is inmiddels weer op vrije voeten en woont in Amsterdam. Toeval? Het rechercheteam zet de jacht op de moordenaar in, maar wordt mede door de uitzending van een bekende misdaadverslaggever op TV een andere richting uitgestuurd.
Het boek oogt als een simpele, zoete pocket met zijn hardroze kaft en gestileerde vrouwenfiguur op de voorkant. Niets is minder waar: de inhoud is een prima in elkaar zittend misdaadverhaal van eigen bodem waarbij de diverse hoofdpersonen goed uit de verf komen. Britt en haar dochter vormen een hecht gezin waar natuurlijk wel eens wat voorkomt maar waarvan de basis goed is. Een goed warm nest. Daarnaast is Britt een goede vakvrouw en werkt ze met veel plezier in een goed draaiend team. Het verhaal is spannend en op logische wijze wordt het spoor gevolgd van de ene verdachte naar de andere. Tot de moordenaar wel erg dichtbij komt...
Het perspectief wisselt regelmatig, zonder dat dit storend werkt in het verhaal, waardoor de lezer zich kan inleven in de verschillende personages. Leuke bijkomstigheid is dat moderne sociale netwerken als Hyves en MSN een plaats krijgen in het boek. Wat zijn de gevaren van de anonieme sociale netwerken die in de huidige maatschappij helemaal ingeburgerd zijn? Wie gebruikt ze en waarvoor worden ze gebruikt en wat is de rol van ouders hierbij? Maar bovenal is Blond 15 een goed geslaagd debuut in een zeer prettige leesstijl.
Hoewel het verhaal een afgerond geheel is, biedt de intrigerende cliffhanger in het laatste hoofdstuk een opmaat naar een vervolg, dat er dus ook komt. In een interview zegt Van der Kemp hierover: Het plot zit al in mijn hoofd en het verhaal begint zich te vormen, wraak wordt het leidende thema maar ook internetdaten krijgt een prominente plek. Daarna wil ik, denk ik, een op zichzelf staande thriller proberen, maar wie weet, misschien ben ik dan nog wel niet klaar met Britt.
Ik ben door Blond 15 in ieder geval zeer nieuwsgierig naar nieuwe pennenvruchten van deze auteur.
ISBN 9789074274401 Paperback 166 pagina's | Verbum Crime | februari 2010
Joanazinha, maart 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Een schuldig huis
Robbert Goddard
Biblion:
Nadat zijn jonge vrouw door onbekende oorzaak van een klif is gestort, trekt een man in bij zijn schoonzusje en haar echtgenoot. Zij wonen in een uiterst uniek huis dat een bijzondere invloed lijkt te hebben gehad en heeft op zijn bewoners. De jonge weduwnaar verdiept zich in de achtergronden van een bewoner die in het verleden wegens moord op zijn echtgenote werd gehangen. Hij is niet de enige die onderzoek doet naar gebeurtenissen van vroeger die op merkwaardige wijze met elkaar en het huis verweven zijn.
Een in hoge mate onderhoudende en intrigerende roman vol onderhuidse spanning, waarin de ik-persoon zijn verhaal aan zijn overleden vrouw vertelt. Misschien wat erg fantasievol qua uitwerking, maar het mysterie speelt dan ook een eigen, niet rationele rol. De lezer zal dit moeten accepteren om ten volle te kunnen genieten. De cover suggereert een ogenschijnlijk vredige sfeer met de foto van een vrouw, uitkijkend over het water vanaf de rand van een rots.
(Biblion recensie, A.C. Bolman-Bloem)
Een verhaal als dit is niet samen te vatten, dus ik doe het hiermee. Wat rest is een mening. Ik heb het al ooit gelezen, maar de afloop was al vergeten, dus wat de plot betreft was er helemaal geen probleem. Wat de
spanning betreft dus ook niet. De hoofdpersoon praat tegen zijn overleden vrouw. Behalve een ik-verteller is er dus een jij-luisteraar. Dat geeft wel een extra dimensie, omdat hij als het ware kan overleggen met haar. Alleen geeft ze geen antwoord meer...
Liefde en verraad in een spionageverhaal in de vorm van een psychologische thriller. Zoiets.
Isbn 90 5501 677 2 Paperback 285 pagina's | Bzztoh | november 1999
'Set in stone' Vertaald door Bob Snoijink
© Marjo, februari 2010
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Wit goud
Ariane Meijer
Donia Fisher, een rijke weduwe – haar man was bankier van de onderwereld en is geliquideerd – gaat de kerstdagen en de jaarwisseling doorbrengen bij haar dochter Julia en kleindochter Maxime die in India wonen. Julia is verloofd met Deepak Vinashkuram, een Indiase zakenman en woont met hem samen in het luxueuze familiehuis in Goa.
Deepak en zijn vader, Senior, waren zakenpartners van Donia’s echtgenoot en zitten ook tot hun nek in de drugshandel. Donia verdenkt ze ervan betrokken te zijn geweest bij de dood van haar echtgenoot en gaat vragen stellen. Eén van de vele dingen die zij wil weten, is wie toch de Kraanvogel is. Hij is de hoogste baas in de bende, en haar dochter heeft een tatoeage van een kraanvogel op haar rug, maar ze komt er niet achter wie het is. Ook haar dochter weigert haar meer te vertellen. De familie Vinashkuram wil haar uit de weg hebben en zorgt ervoor dat zij vanwege vermeend drugsbezit wordt gearresteerd. In de gevangenis komt Donia in dezelfde cel terecht als Nicole, een Nederlands meisje dat daar al twee jaar vastzit. Nicole en haar vader, Thomas, helpen Donia door haar periode in de gevangenis heen. Nadat Donia met hulp van de Nederlandse ambassade vrij is gekomen, gaat ze met verdubbelde energie op zoek naar de moordenaar van haar man: de Kraanvogel.
Dit boek is het tweede in een serie over Donia Fisher. Ik vond het wat langzaam op gang komen, en ergerde me in eerste instantie alleen maar aan Donia. Egoïstisch, krengerig en blijkbaar is het nodig om veelvuldig scheldwoorden te gebruiken.
Pas op het moment dat Donia in de gevangenis komt, komt er vaart in het verhaal en wordt het echt spannend om, helaas, op het eind toch weer in elkaar te zakken. De beschrijving van haar verblijf in de Indiase gevangenis is schrijnend en levensecht; en daar kreeg ik waardering voor de figuur Donia. Het laatste deel van het boek is naar mijn idee te veel afgeraffeld; er moest nog heel wat gebeuren in weinig bladzijden en daardoor miste ik logische overgangen. Ook de in het middendeel opgewekte verwachting van uitdieping van de karakters vond niet plaats, helaas.
Al met al vond ik het wel een aardig boek, maar met wat meer diepgang zou het een echte thriller zijn geworden met geloofwaardige karakters. Nu legde ik het boek met een katterig gevoel weg: was dit het nou?
Paperback | 304 Pagina's | Uitgeverij Sirene ISBN10: 9058315096 | ISBN13: 9789058315090
© Joanazinha, augustus 2008
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Pagina 199 van 217