Dit is het tweede boek van Carla Vermaat. En in mijn ogen ook veel beter als de eerste. In dit boek hangt een beklemmende sfeer en daardoor blijf je maar lezen.
Maart 1994:
Sandra Driehuis heeft een saai huwelijk. Ze heeft ervoor te kiezen om voor de kinderen te zorgen, maar nu die de deur uit zijn hebben zei en haar man niks meer tegen elkaar te zeggen.
Dan op een dag verdwijnt Simon Driehuis op een raadselachtige manier. Een paar dagen later wordt hij vermoord aangetroffen.
Maart-April 2000:
Sandra heeft een nieuw leven opgebouwd met een nieuwe man en is helemaal opgefleurd daardoor. Amanda de dochter van Sandra heeft het zes jaar na dato nog steeds moeilijk met de dood van haar vader. Ze is daardoor niet in staat om lang een relatie met iemand te hebben. Dan geven Sandra en haar nieuwe man Amanda een schildervakantie cadeau naar Engeland.
Daar ziet ze een man lopen en ze schrikt zich rot, want die man loopt net als haar vader. Maar hoe is dat mogelijk en wat weet Sandra ervan?
Ik zag op Crimezone dat Carla Vermaat weer een nieuw boek heeft, die ga ik zeker lezen.
De auteur:
Carla Vermaat is werkzaam in het onderwijs en organiseert schildervakanties. Ze woont met haar kinderen in Zaandam.
ISBN 9022537587 Ingenaaid, 272 pagina's Verschenen: oktober 2003 Gewicht: 373 gram Formaat: 215 x 138 x 25 mm De Boekerij
Bianca, februari 2005
Verloren zielen
Alex Kava
Sinds ik in de loop van vorig jaar kennis maakte met Alex Kava door haar eersteling, 'Duister Kwaad', maar vooral het uitmuntende 'De Val' te lezen, werd ik onvoorwaardelijk fan van deze auteur. Vooral met haar hoofdpersonage Maggie O'Dell wist ze mij te bekoren. Daarom waren mijn verwachtingen dan ook hooggespannen om eindelijk aan deze volgende thriller van Kava te kunnen beginnen.
Het verhaal begint met een collectieve zelfmoord van zes jongens in de bossen van Massachusetts na een confrontatie met de FBI. Een van deze jongens overleeft maar zwijgt als het graf. Bijna onmiddellijk na deze feiten wordt in Washington D.C na een religieuze bijeenkomst het lijk van een jong meisje gevonden. Het blijkt de dochter van een senator te zijn. Maggie O'Dell ontdekt dat er een verband tussen beide zaken bestaat. De sekteleider Eerwaarde Joseph Everett blijkt de hoofdverdachte van de moord te zijn en bovendien ook de aanstoker van de jongerenzelfmoord. Toch lukt het de FBI niet om in zijn buurt te komen en blijven een hoop vragen onbeantwoord.
Op zich zijn deze gegevens een droomscenario voor een spannende thriller : een geheimzinnige sekte met zijn charismatische leider die mensen van alle leeftijden en van allerlei slag in zijn ban krijgt. Ontsnappen is niet mogelijk want dan wacht er een brute moord. Op de koop toe wordt Maggie danig op de proef gesteld. Everett is namelijk haar moeders persoonlijke vriend en goeroe. Zij sluit zich ook aan bij zijn sekte. Het wordt een strijd tegen de klok om de man te ontmaskeren en haar moeder te redden.
Toch is Kava er deze keer niet in geslaagd om mij geboeid te laten blijven. Alhoewel het verhaal best wel goed in elkaar steekt, lijkt het mij tè routineus geschreven.
Het is net of er geen ziel in dit boek zit, om maar even naar de titel te verwijzen: de ziel is verloren.
Maar ook een Kava op halve kracht is nog een goeie Kava, zelfs beter dan veel van haar collega auteurs. Dus toch nog een verdiende drie sterren!
Paperback | 398 Pagina's | Mira Books | 2005 ISBN: 9085500451
© Christine, 15 maart 2006
De erfenis van Fontanelli
Andreas Eschback
In New York woont een jongeman, hij is pizzakoerier, omdat hij tenslotte moet leven. Wat hij met zijn leven wil, dat weet hij niet. Zijn relatie is stukgelopen, hij woont bij een vriend, Marvin, en sukkelt maar wat door het leven. Tot de dag dat Marvin hem een visitekaartje geeft en hem zegt het telefoonnummer dat daarop staat te bellen.
Drie heren Vacchi zijn speciaal voor John uit Italië gekomen. Ze vertellen hem dat hij een erfenis heeft gekregen, een enorme erfenis, nagelaten door een verre voorvader uit Florence, die had bepaald dat wie op 23 april 1995 zijn jongste nazaat zou zijn alles zou erven, omdat hij had gedroomd dat deze nazaat dan degene zou zijn die de wereld 'haar verloren toekomst' zou teruggeven.
John gaat mee met de heren naar Florence, deze verandering in zijn leven kost de nodige tijd om te verwerken. De voorspelling 'dat hij het juiste zal doen' zit hem dwars, maar het is geen moment in zijn hoofd opgekomen om te weigeren. Als hij dus telefonisch benaderd wordt door een vreemde die zegt hem te kunnen helpen en die dat even later ook daadwerkelijk doet, wendt hij zich tot deze McCaine.
John heeft geen zakelijke instelling, hij heeft geen idee wat hij met zijn fortuin moet, maar de wereld verbeteren? Dat lijkt hem wel wat. McCaine blijkt al een heel draaiboek te hebben en dat klinkt overtuigend. Hij ziet alles in het groot, zonder oog voor het individu, en als John de zaak juist andersom gaat bekijken stuit het hem tegen de borst dat McCaine er geen problemen mee heeft om slachtoffers te maken op de weg naar een betere wereld.
Het is een soort economische thriller, er worden nogal wat theorieën en systemen uit de doeken gedaan. Gelukkig wel te begrijpen en niet overheersend. Eschbach heeft het nodige onderzoek gedaan! Behalve dat het een reuze spannend verhaal is, zet het de lezer ook aan het denken. Wie bereid is om aan deze dikke pil te beginnen wordt zeker beloond!
ISBN: 9789061120148 Paperback | 551 Pagina's | Karakter Uitgevers B.V. | september 2005
Vertaald door Jolanda te Lindert
© Marjo, januari 2007
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Deze recensie gaat over de serie: ‘De wereld van Darren Shan’, en dan met name over deel 1: ‘De Grote Freakshow’. Ik heb deze serie gekozen omdat ik hier een duidelijke mening over heb. Het is een twaalfdelige serie, maar eigenlijk gewoon één lang verhaal. Over de avonturen van Darren Shan als halfvampier. De boeken zijn wereldberoemd, er zijn miljoenen van verkocht. Iedereen die van griezelen houdt vindt hem super, maar ik houd niet van griezelen en ik vind hem ook geweldig. De eerste drie delen worden ook verfilmd. De boeken worden gelezen door zowel tieners als volwassenen. De naam van de schrijver is Darren O'Shaughnessey, maar hij gebruikt het pseudoniem ‘Darren Shan’, dezelfde naam als de hoofdpersoon uit de serie. Dit heeft hij gedaan om het realistischer te laten lijken. De boeken zijn geschreven in de ik-vorm.
Darren Shan is een doodnormale schooljongen, totdat hij het Circus du Freak bezoekt samen met zijn beste vriend Steve. Als Steve na afloop van de show op zoek gaat naar een van de artiesten, volgt Darren hem. En hij vangt een gesprek op dat niemand zou geloven. Steve beweert dat die artiest, meneer Crepsley, een vampier is en dat hij er ook één wil worden! Maar meneer Crepsley wijst hem af, volgens hem heeft Steve slecht bloed, wat betekent dat hij door en door slecht is.
Darren heeft altijd al een zwak gehad voor spinnen. Meneer Crepsley bezit een tarantula, die zulke geweldige dingen kan dat Darren hem dolgraag zelf wil hebben. Midden in de nacht glipt hij naar het circus en steelt de spin. Een paar dagen lang leert hij hem kunstjes en vermaakt hij zich ermee, maar als Steve gebeten wordt, is het uit met de pret. De dokters staan machteloos, ze hebben geen idee wat voor vergif het is. Steve zal binnen enkele uren sterven. En dan staat meneer Crepsley op de stoep, de vampier! Hij zal Steve genezen, maar in ruil daarvoor moet Darren zijn assistent en halfvampier worden en zijn eigen leven opgeven. Darren gaat akkoord. Steve geneest en Darren komt zijn afspraak na. Hij moet zijn eigen dood in scène zetten en zal nooit meer terug naar huis kunnen. Als hij zijn stad voorgoed verlaat, loopt hij Steve tegen het lijf, die razend is. Volgens hem heeft Darren hem verraden door halfvampier te worden. Hij gelooft niet dat Darren het deed om hem te redden. Steve schreeuwt dat Darren doden zijn levensdoel zal worden, en zo eindigt het boek.
Ik vond deel één niks aan. Ik vond het een roteinde en was van plan om de andere delen niet te gaan lezen. Het had te veel van een griezelboek, met zo’n typisch griezelboekeinde waar ik een hekel aan heb. Ik moet wel toegeven dat het boek ontzettend goed geschreven is. Ik kon hem niet wegleggen en had hem binnen een paar uur uit. De schrijver heeft gebruik gemaakt van magisch realisme, want het leek allemaal net echt, hoe dom het misschien ook klinkt in zo’n samenvatting. Maar omdat ik deel twee en drie toevallig in huis had en verder geen boeken meer had, ben ik toch verder gaan lezen. Ik was nieuwsgierig hoe het afliep en hoopte dat de andere delen niet zo treurig zouden zijn. En ik had geluk, want de andere delen waren super! Ze zijn hartstikke spannend! In andere films en boeken zuigen vampiers altijd bloed uit mensen en doden ze hen. In de wereld van Darren Shan niet. Af en toe hebben ze een beetje mensenbloed nodig, iets wat Darren absoluut niet wil maar toch moet leren aanvaarden om te overleven, maar ze doden niet. Het slachtoffer zal er niets van merken. Nee, dan waren de vampanezen anders. Zij zijn zoals de vampiers in andere verhalen, zij doden. Deze hele serie gaat over een oorlog tussen de vampiers en de vampanezen en Darren speelt daar de rol van de uitverkorene in. Steve uiteindelijk ook. Hij wordt de heer der vampanezen, die volgens de voorspellingen de vampanezen naar de overwinning moet leiden. Aan het einde komen Darren en Steve tegenover elkaar te staan, tot aan zijn dood gelooft Steve dat Darren hem verraden heeft. In het gevecht sterven ze allebei. De afloop van die oorlog was een open einde, maar er zou waarschijnlijk vrede komen nu Steve dood was.
Vreemd genoeg was dat niet het einde van de serie. Het had een einde dat erg onvoorspelbaar was. Een happy end? Dat zou ik niet zo goed kunnen zeggen. Darren is dood, maar komt toch terug naar de aarde voor een paar uren. Maar niet in de huidige tijd, maar jaren eerder, precies op de dag dat Darren en Steve samen naar het circus gingen. Darren voorkomt dat zijn andere ik Steve’s gesprek afluistert en de spin steelt. Op die manier zijn alle gebeurtenissen die in de twaalf delen gebeurd zijn, ongedaan gemaakt. Darren heeft al die jaren een dagboek bijgehouden, en dat stuurt hij naar zijn andere ik. Het is de bedoeling dat die het herschrijft en laat uitgeven. Iedereen zal dan denken dat het een fantasieverhaal is, behalve zijn vrienden en bondgenoten. Zij zullen weten dat het echt is. Darren gaat naar het hiernamaals en zijn andere ik blijft in leven.
Dat vond ik ook erg realistisch gedaan. Dat was dus de reden dat de schrijver een pseudoniem gebruikte, nu is het net echt. Ik vond dat wel grappig, maar ik vond het niet echt een leuk einde. Omdat deze boeken onder het genre ‘griezel’ vallen, was ik al die tijd bang geweest dat het een heel erg einde zou worden of dat er misschien vieze dingen zouden gebeuren, de twee redenen waarom ik niet van horror houd. Maar er waren geen vieze dingen, het einde was leuker dan ik had verwacht en het was absoluut geen nep verhaal. Ik vond deze serie zelfs zo leuk dat ik ze allemaal wil hebben. Er zat ook ontzettend veel humor in. Een halfvampier wordt in vijf jaren maar één jaar ouder. Als Darren al lang volwassen is, maar eruitziet als een kind, verplicht een schoolinspecteur hem om naar school te gaan. En wie is zijn Engelse lerares? Zijn eerste vriendinnetje, die hij in geen dertien jaar meer gezien had. Dat soort dingen zorgen voor grappige situaties.
Er zat niet echt een boodschap in het verhaal, behalve misschien dat de toekomst niet vast staat. Er was namelijk een verschrikkelijke toekomst voorspeld dat de wereld verwoest zou worden, of Steve verslagen werd of niet, het was onvermijdelijk. En toch heeft Darren het voorkomen. Het doel van de schrijver was gewoon om de lezer te vermaken.
Deel één blijf ik stom vinden, maar de andere delen zijn fantastisch en dat maakt het allemaal meer dan goed.
Deze serie vind ik een aanrader voor iedereen. Want zelfs iemand die een hekel heeft aan griezelen vindt hem geweldig. En dat is toch heel wat? De boeken zijn ontzettend goed geschreven, levensecht en zo boeiend dat je ze niet weg kunt leggen. En zeg nou zelf: hoe vaak lees je over een vampier die een held is?
ISBN 9789024537846 Paperback 222 pagina's Piramide maart 2001
Vertaald door Lucien Duzee
© Kirsten Ronda, maart 2008
Ravenzwart
Ann Cleeves
Een desolaat winters landschap, zwarte raven cirkelen boven het lijk van Catherine als ze gevonden wordt door Fran Hunter. Een paar dagen daarvoor was Catherine op bezoek geweest bij Magnus Tait. Het was op nieuwjaarsdag, Catherine en haar vriendin Sally vonden het wel leuk om elkaar uit te dagen, want bij Magnus bleef je beter weg. Magnus is een zonderling, een eenzaat en bovendien zwakbegaafd.
Enkele jaren eerder verdween er al eens een meisje en de hele gemeenschap van dit Shetlandse dorp verdenkt Magnus van deze verdwijning, dus nu ook van de moord op Catherine.
Maar inspecteur Jimmy Perez gunt Magnus het voordeel van de twijfel en begint het leven van de andere bewoners uit te spitten. Al heel vlug blijkt dat er inderdaad veel meer aan de hand is.
Het boek barst van de desolate sfeer die er op deze eilandengroep heerst. En hoewel ze daar in een vrij kleine gemeenschap leven is er bij die mensen toch een sterke eenzaamheid aanwezig. Dat komt vooral goed tot uiting in het personage van Magnus Tait.
'Ladythriller' staat er op de cover. Ik snap niet goed wat hier de reden voor is, in ieder geval slaat het nergens op. Ik zou het een psychologische thriller noemen, met goed uitgewerkte karakters, waarbij vooral Magnus Tait en Jimmy Perez bij mij blijven 'hangen'. Het is spannend zonder dat er spectaculaire dingen gebeuren, het is meer het onderhuidse, de geladenheid van het verhaal, de hele sfeer die een zekere spanning opwekken. Ik zou het willen vergelijken met de scandinavische thrillers, als je daar kan van genieten dan is dit ook wat voor jou.
Over de auteur : Ann Cleeves heeft een vijftiental boeken op haar naam staan, waarvan de serie rond Stephen Ramsey het bekendst is. Tot nu toe zijn slechts drie boeken in het Nederlands vertaald :'Lokvogel' (2003), 'Onschuld' (2004) en nu 'Ravenzwart'. Ze is opgegroeid in Noord-Devon, in het zuidwesten van Engeland. Haar vader was onderwijzer en zelf studeerde ze aan de universiteit maar maakte haar studie niet af. Daarna heeft ze allerlei banen gehad, bij de kustwacht, bij een opvangtehuis voor vrouwen, ze was kok bij een vogelopvangcentrum, en bij de kinderbescherming. Haar man is ornitholoog en door zijn werk is ze op de Shetlandlandeilanden terecht gekomen. Daar hebben ze langere tijd gewoond en heeft ze inspiratie opgedaan voor dit boek.
ISBN 9022991938 Ingenaaid, 286 pagina's Verschenen: april 2006 A.W. Bruna Uitgevers
Vertaler: M. Jansen in de Wal
© Christine, juni 2006
Lees de reacties op het forum, klik hier!
Pagina 206 van 219