Wat ze naliet
T.R. Richmond
De dood van de vijfentwintigjarige Alice Salmon veroorzaakt een schokgolf onder familie, vrienden en bekenden. Wie verwacht er immers dat zo’n jonge vrouw onverwacht sterft? Alice was een bruisende persoonlijkheid. Ze zat vol plannen voor de toekomst en had een lieve vriend. Ook op haar werk ging het haar voor de wind. Alice zou het als journalist nog ver hebben geschopt.
Op zondag 5 februari werd haar lichaam gevonden. Het dreef in een troebele rivier. Er werd volop gespeculeerd over de doodsoorzaak. Was het soms een ongeluk? Was de dronken Alice van de brug gevallen? Of was het zelfmoord? Zag Alice ondanks haar vrolijke voorkomen het leven niet meer zitten? En dan was er nog een ander vermoeden. Boze tongen fluisterden dat Alice misschien wel vermoord was. Lange tijd is Alice het gesprek van de dag.
De dood van Alice laat ook professor Jeremy Cooke niet los. Hij kende Alice beter dan hij aan de buitenwereld laat blijken. Bovendien is haar moeder Elizabeth een oude vlam van hem. Alice leek veel op haar moeder en dat liet professor Cooke niet onberoerd. Het leidde zelfs tot een incident waar hij liever niet over praat. Gelukkig heeft Alice nooit met derden over het voorval gesproken. Het had zijn carrière kunnen verwoesten.
Jeremy Cooke weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Over drie tot vijf jaar zal hij sterven aan de gevolgen van prostaatkanker. De dood wacht hem aan de horizon op en Cooke heeft het gevoel dat hij nog een laatste daad moet verrichten. Hij besluit een boek over Alice te schrijven. Hij zal de wereld laten weten wie Alice Salmon werkelijk was. Aan de hand van alle documenten over Alice die hij maar kan vinden, zal hij haar leven reconstrueren. Haar geheimen ontrafelen.
Niet iedereen is blij met het onderzoek van professor Cooke. Elizabeth smeekt hem haar met rust te laten. Ook Megan, de beste vriendin van Alice, heeft het al snel helemaal met de professor gehad. Ze vindt hem maar een griezel. Luke, het vriendje van Alice, dweept daarentegen met de man. Professor Cooke heeft op iedereen zo zijn eigen uitwerking. Het onderzoek naar het leven van Alice vordert ondertussen gestaag terwijl de politie nog altijd de precieze doodsoorzaak niet heeft vastgesteld. Zal de professor het politieonderzoek uiteindelijk voorbijsnellen?
Wat ze naliet is het debuut van T.R. Richmond. Hij is net als het personage Alice werkzaam als journalist. De auteur heeft voor een bijzondere verhaalsamenstelling gekozen. Het boek bestaat uit losse fragmenten. Er staan opstellen, interviews, sms-berichten, chatberichten, brieven, e-mails en dagboeknotities in het boek. Samen vormen ze het levensverhaal van Alice.
De ongewone verhaalindeling is verfrissend en bijzonder. Ook is het helemaal van nu. We communiceren tegenwoordig immers op tig verschillende manieren met elkaar. Toch lezen alle losse fragmenten niet altijd even soepel, vooral ook omdat ze niet chronologisch zijn waardoor het verhaal van de hak op de tak lijkt te springen. De brieven die professor Jeremy Cooke aan zijn penvriend Larry schrijft, nemen de meeste ruimte in beslag. Cooke is een naar, zelfingenomen mannetje. Ik kreeg een steeds grotere hekel aan hem. Vreemd genoeg leeft penvriend Larry niet meer. Cooke heeft echter meer dan vijftig jaar brieven aan hem geschreven. Het is een ingebakken gewoonte geworden zijn gevoelens met Larry te delen. Of hij ooit interesse in Larry zelf heeft gehad, is nog maar de vraag. Professor Cooke schrijft en praat het liefst over zichzelf.
Wat ze naliet is een indrukwekkend en knap geschreven debuut. Ik vermoed dat de auteur tijdens het schrijven door talrijke briefjes met aantekeningen werd omringd. Het moet geen makkelijk opgave zijn geweest om de regie over het verhaal te behouden. Aanvankelijk moest ik erg aan de verhaalindeling wennen maar uiteindelijk werd ik toch nieuwsgierig. Onder welke omstandigheden is Alice Salmon gestorven? Welke geheimen hield ze voor de buitenwereld verborgen? Bloedstollend is het verhaal niet maar de waarheid is zeker verrassend.
ISBN 9789041425928 | paperback | 374 pagina's| Ambo|Anthos | oktober 2015
Vertaald door Roelof Posthuma
© Annemarie, 17 november 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Aardschok
Mons Kallentoft
Het lichaam wordt gevonden door de zevenjarige Frida, een vrolijke boxer, die vervolgend luid blaffend haar bazinnetje alarmeert. Het lijk is naakt. Het gezicht heeft iets bekends maar door de gezwollen mond en neus, herkent inspecteur Malin Fors de omstreden politicus niet. Het is Frida’s vriend Daniel Högfeldt die duidelijkheid verschaft. Wanneer de beroepsmatig nieuwsgierige journalist een kijkje bij het ontzielde lichaam mag nemen, trekt hij verbaasd zijn wenkbrauwen op. Het slachtoffer is Peder Åkerlund, voormalig gemeenteraadslid voor de nationalistische partij Sverigedemokraterna.
De nog jonge Peder Åkerlund had veel vijanden. Hij stak zijn haat voor buitenlanders niet onder stoelen of banken. Zijn uitlatingen over moslims waren zo schandelijk dat hij uit de gemeenteraad werd gezet. Peder Åkerlund was een onvervalste racist. Een haatzaaier. Al op jonge leeftijd had Peder het volledig verknald. Toen kwam de ommekeer. Peder zette zijn haat bij het grofvuil en nam zich voor zich juist tegen vreemdelingenhaat in te gaan zetten. Er werden lezingen op scholen aangekondigd. Peder zou zijn verhaal vertellen. Als een slachtoffer die op het verkeerde pad was geraakt en nu zijn spijt betuigde. Waren de excuses van Peder oprecht? Zijn moordenaar heeft dat vermoedelijk betwijfeld.
Peder is geen zachte dood gestorven. Hij heeft geleden. De pijn moet ondraaglijk zijn geweest. Wilde de dader het slachtoffer monddood maken? Hem zijn spreekvaardigheid afnemen? Er zijn verdachten in overvloed. Peder was allesbehalve geliefd, de zoektocht naar zijn moordenaar lijkt onbegonnen werk. Wrang genoeg is de rechts-extremist gestorven toen hij een goede daad probeerde te verrichten.
Kort na de dood van Peder verdwijnt de zestienjarige Nadja Lundin. Haar ouders zijn ervan overtuigd dat het meisje iets is overkomen. Net als Peder, verkondigde ook Nadja luidkeels haar mening. Ze streefde echter een tegenovergesteld doel na. Nadja wilde racisme uitbannen. Malin vreest dat de verdwijning van Nadja en de dood van Peder met elkaar verbonden zijn. Gaat het om dezelfde dader? Nadja’s lichaam is echter niet gevonden. Leeft het meisje nog? De lezer weet al vanaf de eerste bladzijde van dit boek dat Malins vermoeden klopt. Nadja leeft. Het meisje is levend begraven:
“De randen zitten aan alle kanten. En ik sla en duw, maar het helpt niet. Dat weet ik nu.
Ik ben moe, wil slapen.
Misschien ben ik al dood?”
De intelligente Malin stort zich met hart en ziel op het onderzoek. Toch heeft ze moeite haar aandacht bij haar werk te houden. De alcohol lonkt. Elk moment van de dag voert Malin strijd. Strijd tegen de drank, strijd tegen haar moeilijke aard. Ze maakt zich zorgen. Zorgen om haar dochter Tove die in Congo zit. Tove zet zich in voor de minderbedeelden. Deed ze haar nobele werk maar in Zweden. En dan is er Daniel. Lieve, zachte Daniel. Malin geeft om hem maar ze durft geen tederheid in haar leven toe te laten. Ze is een hard leven gewend.
De zevenenveertigjarige Mons Kallentoft hanteert een prachtige schrijfstijl. Harde feiten gaan gepaard met haast poëtische overpeinzingen. Het verhaal kent meerdere spannende en aangrijpende verhaallijnen die uitstekend met elkaar in balans zijn. De moordenaar maakt er een persoonlijke strijd van en deelt zijn verleden met de lezer. Wanneer Tove vermist raakt in Congo, wordt Malin overweldigd door angst. Stevent het verhaal op een gruwelijk einde af?
Aardschok is een krachtig geschreven, diepgaande thriller. Het maakt deel uit van de Malin Fors-reeks maar is ook prima als standalone te lezen. Het gaat over gebeurtenissen die een hele gemeenschap schokken en over persoonlijk leed. Een gebeurtenis kan aan velen voorbij gaan terwijl een ander er voorgoed door gebrandmerkt wordt. Ondertussen tikt de tijd door. Zal de onbekende dader besluiten om ook Nadja voorgoed het zwijgen op te leggen? De bloedstollende thriller Aardschok is een absolute aanrader!
ISBN 9789401604567 | paperback | 320 pagina's | Xander uitgevers | september 2015
Vertaald door Neltje Wiersma
© Annemarie, 12 november 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Verminkt
Patrick De Bruyn
Peter Bressing, ex-Sabenien, komt terug van een sollicitatiegesprek. Op de autosnelweg rinkelt zijn GSM in zijn jaszak op de passagiersstoel. Met een half oog op het verkeer en met 1 hand sturend, probeert hij de GSM uit zijn zak te vissen. Daardoor gaat hij uit zijn strook en hindert een terreinwagen. De bestuurder van de terreinwagen is zo woedend dat hij, als Peter terug op zijn rijstrook is gaan rijden, nog een tijdje “pest” door voor hem te gaan rijden, kort te remmen enz. Peter is zo geschrokken dat hij op een parking stopt om te bekomen.
Dezelfde avond, als Peter het gras aan het maaien is, dringen 2 mannen zijn woning binnen en gijzelen zijn vrouw en dochter. Ze willen de BMW van zijn vrouw. Om aan hun eis te kunnen voldoen moet Peter naar boven om de sleutels te halen. Kort daarna horen ze de sirene van een prioritair voertuig. De daders slaan in paniek en wat er dan gebeurt is te erg voor woorden.
Na het voorval reageert Peter als een kip zonder kop. Hij schaamt zich omdat hij zijn vrouw en dochter niet heeft kunnen beschermen, houdt feiten achter of verzint details voor de politie, tegen het advies van de inspecteur doet hij zijn verhaal in een weekblad en komt steeds meer in een neerwaartse spiraal terecht die eindigt met zijn arrestatie.
Ik lees veel thrillers, horrorverhalen maar dit is zo realistisch dat het je tot in het diepste raak. Heel het begin heb ik echt zitten gruwelen, net als bij een film alleen kon ik nu niet achter een kussen wegduiken. Hier moest ik het doen door het boek even een half uurtje weg te leggen. Alhoewel in de rest van het verhaal het “gruwelen” tot een minimum beperkt is blijf je op het puntje van je stoel zitten lezen.
Zijn het de gasten uit de terreinwagen die de homejacking gedaan hebben? Waarom het gezin van Peter? Ze wonen in een doodlopende straat aan het eind van een netwerk van straatjes. Had iemand zijn vrouw gevolgd toen ze na het werk naar huis kwam? Waarom vertelt Peter niet voluit de waarheid? Wat wil hij verborgen houden? Dit zijn maar enkele van de vragen die je jezelf stelt.
Beetje met een keer komt de waarheid naar boven. En het mooie is, terwijl het hele verhaal geschreven is vanuit het oogpunt van Peter,dit dan soms vanuit het standpunt van de betrokkene geschreven is.
Patrick De Bruyn is voor mij een openbaring op thrillergebied. Hij kan de test met mijn favoriete Scandinavische auteurs zeker doorstaan. Hij komt alvast op mijn lijstje met favoriete schrijvers.
ISBN 9789022317952 | Paperback | 423 pagina's | Manteau thriller | juni 2004
© Inge, 8 november 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De veertiende leugen
James Patterson
Lindsay Boxer leidt een druk leven. Haar baan op de afdeling moordzaken van de politie van San Francisco eist vrijwel haar volledige aandacht op. Dat wordt pijnlijk duidelijk wanneer ze het verjaardagsfeest van haar goede vriendin Claire voortijdig moet verlaten. Claire moppert dat ze al een paar jaar haar verjaardag niet fatsoenlijk met Lindsay heeft kunnen vieren. Gelukkig is Claire bij vriendinnen Yuki en Cindy in goede handen maar Lindsay beseft enigszins beschaamd dat Claire gelijk heeft. Sterker nog: de afgelopen paar jaar is er steeds exact op Claires verjaardag een moord gepleegd. Wanneer Lindsay de moorden nader onder de loep neemt, ontdekt ze dat ze nog altijd onopgelost zijn. Bovendien zijn er overeenkomsten. De slachtoffers waren vrouwen die op klaarlichte dag met een mes om het leven zijn gebracht.
Veel tijd om bij de onopgeloste moorden stil te staan, heeft Lindsay niet. Een nieuwe, dringender zaak, vraagt haar aandacht. Er worden gewelddadige overvallen gepleegd die overduidelijk met elkaar in verband staan. De overvallers slaan in hoog tempo toe en deinzen er niet voor terug hun slachtoffers om het leven te brengen. De daders hebben zichzelf met behulp van maskers onherkenbaar gemaakt maar de politieoutfits die ze dragen trekken de nodige aandacht. Gaat het om losgeslagen politiemannen of proberen de daders de politie van San Francisco in diskrediet te brengen? Haast is geboden want de overvallers blijven onvermoeibaar toeslaan.
Naast politievrouw is Lindsay ook moeder, echtgenote en vriendin. Haar man Joe - een voormalig FBI-agent - werkt thuis en zorgt voor de kleine Julie. Joe werkt aan een tijdrovende opdracht maar wanneer zijn opdrachtgever hem onverwachts ontslaat, slaat de verveling al snel toe. Hij besluit zich over de “Claires Verjaardags Moorden” te buigen. Zijn het op zich staande moorden die toevallig op dezelfde datum gepleegd zijn of zit er meer achter de gewelddadige sterfgevallen?
Ook de vriendinnen van Lindsay hebben het druk. Cindy, die als misdaadjournaliste werkzaam is, gooit hoge ogen met haar zojuist verschenen non-fictieboek en Yuki neemt ontslag als hulpofficier van justitie om voor een non-profitorganisatie te gaan werken. Yuki’s baas, Len Parisi, is niet blij met de carrièreswitch van zijn oogappel. Vooral niet wanneer Yuki besluit het OM aan te klagen vanwege de dood van de vijftienjarige, zwakbegaafde Aaron-Rey Kordell.
Aaron-Rey Kordell zou drie drugsdealers hebben gedood. Politiemannen zagen hem van de plaats delict wegvluchten en hielden hem staande. Aaron-Rey had het moordwapen bij zich maar ontkende in eerste instantie de moorden te hebben gepleegd. Later bekende hij alsnog waarna hij naar de gevangenis werd overgebracht. Daar werd Aaron-Rey door een onbekende dader vermoord. Yuki is ervan overtuigd dat Aaron-Rey onschuldig was en door de politie tot zijn bekentenis is gedwongen. Yuki klaagt namens de familie van Aaron-Rey niet alleen haar voormalig werkgever aan maar ook de politie van San Francisco waar niet alleen beste vriendin Lindsay maar ook haar echtgenoot werkt. Zet de ambitieuze Yuki haar huwelijk en haar vriendschap op het spel?
De veertiende leugen is het veertiende deel in de The Womans Murder Club-reeks maar is ook prima los te lezen. Het is een onvervalst James Patterson-verhaal. De korte hoofdstukken en vlotte verhaalwendingen houden de vaart in het verhaal. Spannende gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op. Joe is druk met zijn clandestiene moordonderzoek, Yuki doet opzienbarende ontdekkingen over de vermoorde drugsdealers en Lindsay heeft haar handen vol aan het ontmaskeren van de overvallers. De lezer hoeft zich geen moment te vervelen!
James Patterson is op zijn best in reeksen. Zijn losse thrillers zijn zeker niet slecht maar ik hou van de warme en betrokken toon die in de boeken over Alex Cross of Lindsay Boxer en haar vriendinnen overheerst. De auteur voelt zich duidelijk als in vis in het water wanneer hij over deze personages schrijft. Het is alsof hij het over vrienden of familie heeft. Gezellige crime met een niet te onderschatten dosis spanning dus. De veertiende leugen heeft aan al mijn verwachtingen voldaan. James Patterson is niet te stoppen. Op naar deel 15 van deze leuke reeks!
ISBN 9789023496236 | paperback | 319 pagina's | Cargo | oktober 2015
Vertaald door Waldemar Noë
© Annemarie, 8 november 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De verdediging
John Grisham
Wie aan boeken van misdaadschrijver John Grisham denkt, denkt aan verhalen over dappere advocaten die, met gevaar voor eigen leven desnoods, opkomen voor onrecht en onschuldige cliënten. Het zijn advocaten die tot het uiterste gaan om het recht te doen zegevieren. Ware helden. Niets van het bovenstaande geldt echter voor de advocaat die de hoofdrol in De verdediging voor zijn rekening neemt. Dit boek had ook “De lotgevallen van een louche advocaat” kunnen heten.
Advocaat Sebastian Rudd heeft er een handje van iedereen tegen zich in het harnas te jagen. Zijn kantoor bestaat uit een volledig voor dat doeleind ingerichte, kogelvrije bus en zijn enige werknemer is een ex-cliënt die ook als bodyguard fungeert. Na het afronden van een pittige rechtszaak duikt Sebastian vaak onder in onopvallende, afgelegen hotels. Waarom Sebastian op deze manier leeft? Hij vertegenwoordigt beruchte misdadigers of verdachten in geruchtmakende zaken. Ook deinst hij er niet voor terug een kritisch boekje over de politie open te doen. Zijn leus is: “Iemand moet het doen”.
De cliënt die hij in het begin van dit boek verdedigt, is de achttienjarige Gardy uit het stadje Milo. Gardy is een simpele ziel die ervan verdacht wordt twee meisjes vermoord te hebben. De inwoners van Milo zijn uitzinnig van woede. Dat Gardy de dader misschien niet is, doet er niet toe. Er zal iemand voor de gruwelijke moordpartij moeten boeten en Gardy, met zijn zwartgeverfde haar en piercings, vormt het ideale doelwit. Ook de officier van justitie doet weinig moeite het onderzoek naar de moord te verdiepen. Sebastian zit echter niet stil en komt met een nieuwe verdachte op de proppen. Bovendien zet hij MMA-vechter (Mixed Martial Arts) Tadeo in om aan overtuigend bewijsmateriaal te komen. Niemand speelt het spel eerlijk dus Sebastian Rudd doet dat ook niet. Om zijn doel te bereiken, is valsspelen toegestaan.
Gardy was misschien niet schuldig maar Sebastian staat ook cliënten bij die dat overduidelijk wel zijn. Zo vertegenwoordigt hij de steenrijke Link Scanlon die zich in de dodencel bevindt. Sebastian is niet Scanlons eerste advocaat. Zijn voorganger is vermoord. Niemand vond het verstandig dat Sebastian Scanlon zou gaan vertegenwoordigen. Wie weet zou het hetzelfde lot als zijn voorganger ondergaan. Sebastian vond het echter geen probleem maar nadat Link voor een spectaculaire actie zorgt, beseft Sebastian dat hij beter naar de mensen in zijn omgeving had moeten luisteren.
Sebastian springt ook in de bres voor Doug Freno die van geweldpleging tegen een politieagent wordt verdacht. De man krijgt een opmerkelijk aanbod. In ruil voor een bekentenis zal hij als vrij man door het leven mogen gaan. Doug slaat het aanbod af. Hij heeft immers niet zomaar een politieman neergeschoten. De politie bevond zich midden in de nacht schietend in zijn huis. Tijdens de gewelddadige inval – op het verkeerde adres – werden Dougs echtgenote en hond doodgeschoten. Doug schoot om zichzelf en zijn vrouw tegen de onbekende indringers te beschermen. En nu zou hij moeten boeten voor deze vreselijke gebeurtenis? De politie wil hun blunder zo snel mogelijk vergeten maar dat zijn Doug en Sebastian niet van plan.
Ook de zaak van MMA-vechter Tadeo die een scheidsrechter tot moes slaat, komt aan bod en Sebastian raakt tegen wil en dank betrokken bij een vermissingszaak. Verder duikt er iemand uit het verleden op. En dan is er nog de voogdijstrijd waar Sebastian en zijn ex-vrouw Judith in verwikkeld zijn. De zevenjarige Starcher is de dupe van het gerechtelijke gevecht. Helaas trekt het zoontje van Sebastian en Judith ook nog eens de aandacht van de verkeerde mensen.
Over het vorige boek van Grisham schreef ik “Hij slaat met Dilemma de plank mis maar hij heeft zijn hart laten spreken. Deze sympathieke schrijver heeft mij jaren geleden al van zijn talent overtuigd en ik heb dan ook goede hoop dat zijn volgende boek weer raak zal zijn.” En jawel: Grisham heeft mijn verwachtingen waargemaakt. Ik heb enorm genoten van De verdediging. Het verhaal is vlot geschreven, scherp, afwisselend, spannend, gevat en zit vol vaart. Het is vermakelijk om te lezen over een advocaat die regels zonder pardon aan zijn laars lapt om zijn doel te bereiken. Sebastian Rudd is een schelm die je tegen wil en dank in je hart sluit. De verdediging is Grishams beste werk van de afgelopen jaren.
ISBN 9789400506336 | paperback | 391 pagina's| A.W. Bruna Uitgevers | oktober 2015
Vertaald door Jolanda te Lindert
© Annemarie, 6 november 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Kick
Chelsea Cain
Iedereen denkt dat het een verschrikkelijke ervaring was voor Kit Lannigan: vijf jaar lang heeft ze als Beth bij twee mensen gewoond die niet haar ouders waren: Linda en Mel. Toch noemde ze hen vader en moeder, en bij alles wat ze meemaakte gold eigenlijk: ze wist niet beter. Er was een band, op een aparte manier hield ze van hen, vooral van vader, die haar zoveel leerde. Praktische dingen als sloten openbreken en vuurwapens hanteren maar ook alert zijn, de omgeving ‘lezen’, middelen om hun veile praktijken geheim te houden. Hij hield van haar, ze weet het zeker. Het enige wat ze hem kwalijk nam is dat ze haar hond niet bij zich heeft, ze had nog maar net een puppy gekregen die ze Monster noemde. Hem miste ze vreselijk.
In de ogen van de wereld moet ze evenwel een zwaar getraumatiseerd kind zijn als de politie haar na vijf jaar uit handen van een van de leiders van een kinderpornonetwerk redt. Ze weet nog niet zo goed wat erger was: de periode bij Mel, of de jaren bij haar biologische moeder. Haar tienertijd staat namelijk in het teken van therapie en publiciteit onder leiding van haar mediageile moeder, aan wie ze pas weet te ontsnappen als ze volwassen is.
Dan verdwijnen er opnieuw kinderen. Ene John Bishop duikt op. Hij wil, eist zelfs, haar hulp. In haar onderbewustzijn moet zich allerlei informatie bevinden, en die wil hij hebben. Naarmate Kick verder betrokken raakt bij de verdwijningen, komt ook haar eigen verleden weer dichterbij. Ze wil niet, maar ze kan niet anders: ze moet John Bishop helpen. Maar wie is die man? Waarom is er over hem niets te vinden op digitale netwerken? En wat is zijn drijfveer?
Chelsea Cain schrijft heel vlot. Zelfs in de scenes waar veel wapens aan te pas komen. Zelfs al lijkt ze er dol op te zijn alles gedetailleerd te beschrijven. Maar het is vooral het personage dat zij heeft gecreëerd in de vorm van de jonge vrouw Kick dat je door het boek heen trekt, zeker als je wat wars bent van al dat geweld. Kick is heel overtuigend neergezet. Haar gevoelens, haar motieven, haar twijfels, ze is levensecht.
Het gebeurt me niet vaak, meestal is het verhaal klaar als het boek uit is, maar wat Kick betreft zou ik willen weten hoe het verder gaat met haar.
Laat er nu een vervolg op stapel staan!
ISBN 9789044348071| paperback| 352 pagina's | Uitgeverij The House of Books|juli 2015
Vertaald uit het Engels door Erica Feberwee
© Marjo, 26 oktober 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Familiewapen
Thomas Enger
Na een verder niet verklaarde moord op ene Daniel Schyman in de bossen van Zweden, gaat het verhaal verder met de belevenissen van Nora Klemetsen, een journaliste die lezers van eerdere boeken van Thomas Enger wel zullen kennen. Ook haar ex, Henning Juul, is van de partij.
Henning is eveneens journalist, maar op het moment heeft hij verlof omdat hij de dood van hun zoon Jonas wil onderzoeken. De jongen is gestorven bij een brand in het appartement waar hij samen met zijn vader was. Henning wil er achter komen wat de intussen vermoorde crimineel Tore Pulli allemaal wist, en raakt verzeild in gevaarlijke circuits. Intussen maakt hij zich zorgen om Nora, die zwanger blijkt te zijn van haar nieuwe partner, Iver Gundersen, die ook bevriend was (is?) met Henning.
Ene Hugo Refsdal meldt zich bij Nora: zijn vrouw, Hedda Hellberg, is verdwenen. Ze zou drie weken naar Italië gaan, maar blijkt daar nooit geweest te zijn. Misschien kan Nora een onderzoek instellen? Zij kende Hedda, omdat ze ooit samen studeerden. Is Hedda ontvoerd? Is ze vermoord?
Die angst wordt groter als plotseling het lijk gevonden wordt van Ellen, de tante van Hedda. Langzaam ontdekt ze dat de familie Hellberg een broeinest van raadsels en geheimen is. En net als Henning komt ook zij in gevaar te verkeren.
Natuurlijk blijkt de vermoorde Daniel Schyman iets te maken te hebben met het hele geval.
Dit is het vierde deel in de serie met de Noorse journalisten, Henning Juul en Nora Klemetsen in de hoofdrol. Om en om volgen we hun activiteiten. Het is een serie, met een vervolg in het privéleven, en een nieuwe plot dat nauwelijks iets met een familiewapen te maken heeft. Het hapt lekker weg, dat zeker, maar literair zoals op de omslag aangekondigd wordt is het absoluut niet.
ISBN 9789021458571 | paperback | 348 pagina's| Uitgeverij Q | juli 2015
Vertaald uit het Noors door Carla Joustra en Kim Snoeijing
© Marjo, 31 oktober 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Aardzee
Machten van Aardzee / De tomben van Atuan / Koning van Aardzee
Ursula K. Le Guin
De Aardzee-trilogie is een klassieker binnen het fantasygenre. De drie boeken verschenen tussen 1968 en 1972 en vormden een inspiratie voor tal van fantasyschrijvers. Ook de literaire kwaliteit van het werk van Ursula K. Le Guin - de “K” staat voor haar meisjesnaam Kroeber - wordt geroemd. Deze auteur sleepte dan ook tal van prijzen in de wacht.
In het boek Machten van Aardzee uit 1968 maakt de lezer kennis met de jonge geitenhoeder Duny die in het dorpje Tien-Elzen op het eiland Gont woont. Op zevenjarige leeftijd ontdekt het jongetje de wonderlijke kracht van toverkunst. Hij zuigt alle kennis van de dorpsheks als een spons op en snakt al snel naar meer. Hij is nog lang niet klaar met leren maar in Tien-Elzen valt simpelweg niet meer kennis te vergaren. Nadat Duny erin is geslaagd een vijandelijke aanval te verijdelen en het dorp te redden, biedt een vreemdeling aan hem verder op te leiden. Op zijn dertiende verjaardag krijgt Duny zijn echte naam en als Ged gaat hij in de leer bij de magus Ogion. Via Ogion belandt hij op Roke, het Eiland der Wijzen, waar hij een opleiding tot wijze mag volgen.
Ged ontpopt zich tot een uitstekende leerling. Het is echter zijn jeugdigheid die hem uiteindelijk bijna ten val zal brengen. Ged laat zich door een onvriendelijke medeleerling overhalen een geest uit het dodenrijk op te roepen. Het gaat helemaal mis en Ged overleeft het hachelijke avontuur ternauwernood. Vanaf dat moment wordt hij achtervolgd door een schaduw. Een monster dat zijn gelijke niet kent.
De tomben van Atuan uit 1970 gaat over de jonge Tenar. Ze is de reïncarnatie van de Priesteres der Tomben en wordt al op jonge leeftijd bij haar ouders weggehaald. Het leven van Tenar bestaat uit rituelen en het tevreden stellen van de goden. Onder de tempel ligt een eeuwenoud labyrint dat een groot geheim herbergt. Het meisje daalt dagelijks in het duister af – licht is er verboden – waarna ze moederziel alleen het gangenstelsel verkent. Ze moet. Het is haar taak het labyrint te beschermen. Op een dag stuit Tenar op een indringer. Het is Ged, die een bijzondere boodschap voor het meisje heeft. Een keuze.
In Koning van Aardzee uit 1972 heeft Ged het inmiddels tot Archimagus, de belangrijkste wijze, geschopt. Hij woont op het eiland Roke. Op een dag meldt zich een jonge prins op het Eiland der Wijzen. De jongen, die Arren wordt genoemd, vertelt een verontrustend verhaal. Op een groot aantal eilanden is de toverkunst in de vergetelheid geraakt. Tovenaars en heksen zijn de juiste woorden vergeten waardoor ze hun goede werk niet langer kunnen uitvoeren.
Ged beseft dat de woorden van de toverkunst niet zomaar vergeten worden. Er is iets kwalijks gaande. Hij besluit samen met Arren op zoek te gaan naar de bron van het kwaad. Samen stappen ze in Geds bootje, de Uitkijk, waarna een wonderlijke reis van start gaat.
Ik heb genoten van deze nieuwe uitgave van de Aardzee-trilogie. Deze al wat oudere fantasyverhalen zijn filosofisch van aard. Je kunt louter de mooi beschreven avonturen lezen en je daarmee uitstekend vermaken maar de diepere betekenis van de verhalen, is het meest indrukwekkend. Daarnaast zijn deze vertellingen minder gewelddadig dan hedendaagse fantasy.
Ursula K. Le Guin heeft ook een aantal korte verhalen over de Aardzee geschreven en tussen 1990 en 2001 verscheen een tweede trilogie. Helaas is niet alles naar het Nederlands vertaald. In deze eerste trilogie heb ik een reis gemaakt door een wereld waar draken en tovenaars heel gewoon zijn. Naast toverkunst staat ook de liefde voor de medemens centraal. Wat ik erg mooi vind, is dat iedereen met een bijnaam – die van Ged is Sperwer - door het leven gaat en zijn of haar echte naam alleen aan ware vrienden toevertrouwt. Het beschermen van je “ware zelf” is dus erg belangrijk en wie vriendschap sluit, doet dat vol vertrouwen en voor het leven. De Aardzee-trilogie heeft me betoverd.
ISBN 9789022574706 | hardcover | 492 pagina's| Boekerij | september 2015
Vertaald door Frits Oomes
© Annemarie, 30 oktober 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Zonder angst
Lisa Gardner
De vierenveertigjarige rechercheur D.D. Warren haat de pijn in haar arm. Ze is afhankelijk van haar man Alex. Hij helpt haar met wassen en aankleden, alsof ze een klein kind is. D.D. kan niet eens haar driejarige zoontje Jack optillen, laat staan hem een stevige knuffel geven. Soms zit het leven vol frustraties.
Het ergste is nog wel dat D.D. niet weet hoe ze precies aan haar blessure is gekomen. Ze weet nog dat ze teruggekeerd was naar de plaats delict van een gruwelijke moord. Het slachtoffer was een achtentwintigjarige vrouw. Voor haar dood was Christine Ryan een knappe verschijning maar haar moordenaar had haar ernstig verminkt en talrijke reepjes huid weggesneden. D.D. had het idee dat ze iets over het hoofd had gezien. Toen ze door het huis van Christine struinde, ging het mis.
D.D. is tijdens haar eenzame verkenningstocht van de trap gevallen. Door de val liep ze een verwonding met de naam avulsie op. Een stuk bot bovenin haar linkerarm is afgescheurd. Zodra D.D. haar linkerarm of –schouder probeert te bewegen, vergaat ze van de pijn. Wreed genoeg is fysiotherapie de enige manier om uiteindelijk ongeschonden uit de strijd te komen. D.D. levert dagelijks een zwaar gevecht tegen een pijn die haar leven inmiddels volledig beheerst. Daarnaast piekert ze over haar val. D.D. kan zich niet herinneren wat er is gebeurd. En waarom heeft ze tijdens haar val meerdere kogels afgevuurd? Schoot ze op iets of iemand?
D.D. kan aan niks anders dan de pijn denken. Haar collega’s missen haar en kunnen haar expertise goed gebruiken. D.D. wordt naar pijntherapeut Adeline Glen gestuurd. Adeline leert de nukkige D.D. dat haar pijn geen vijand maar een vriend is. Pijn maakt mensen bewust van situaties die het lichaam kunnen schaden. Als je bijvoorbeeld een gloeiendheet oppervlak aanraakt, trek je jouw hand door de pijn die je dan voelt snel terug. Pijn heeft dan voorkomen dat er een ernstige brandwond ontstaan is. Adeline Glen weet als geen ander hoe belangrijk het is om pijn te voelen. Ze lijdt aan de aangeboren zenuwaandoening HSAN. Adeline voelt geen pijn. Voor D.D. klinkt het als een zegen maar dat is het niet. Adeline kan levensgevaarlijk gewond raken zonder dat ze er ook maar iets van merkt. Tegen de tijd dat haar verwonding aan het licht komt, kan het al te laat zijn.
Niet veel later slaat de moordenaar opnieuw toe. Dit keer is het slachtoffer een alleenstaande ergotherapeut. Ook zij is gevild. D.D. sleept zich naar de plaats delict. Gelukkig heeft de moordenaar zijn slachtoffers niet levend van de reepjes huid ontdaan. Hij heeft ze zelfs zo snel mogelijk gedood. De haast barmhartige manier waarop hij zijn slachtoffers vermoordt, vormt een schril contrast met de manier waarop hij de lijken vervolgens toetakelt.
Er wordt een verband met eerder gepleegde moorden gevonden. De handelingen van de moordenaar zijn zelfs identiek aan de werkwijze van seriemoordenaar Harry Day. Day is echter al veertig jaar dood, dus hij kan de dader niet zijn. Ook Harry’s dochter Shana is een meedogenloze moordenares. Is zij in de voetsporen van haar vader getreden? Shana zit echter al dertig jaar in de gevangenis. Hoe kan het dan dat al het bewijs in haar richting wijst? Het moet wel om een nazaat van Harry Day gaan. De moordenaar weet dingen die alleen insiders weten. Er blijkt nog een familielid te zijn. Een zus. Ze is weliswaar in een pleeggezin opgegroeid maar ze heeft dezelfde genen als Shana. Het is Adeline, D.D.’s toegewijde pijntherapeut…
Wat deze thriller zo ijzingwekkend spannend maakt, is dat je als lezer het idee hebt dat de moordenaar continu binnen handbereik is. Is het Adeline of heeft de griezelige Shana soms een manier gevonden om buiten de gevangenis te moorden? Door middel van een handlanger misschien? Adeline blijkt er vreemde gewoontes op na te houden. Gewoontes die ze angstvallig verborgen houdt. Maakt dat haar tot een moordenaar? Het voelt alsof het antwoord zich net buiten gezichtsbereik verborgen houdt. Het is zo dichtbij en toch onzichtbaar.
Zonder angst vormt mijn eerste kennismaking met het werk van schrijfster Lisa Gardner. Ik begrijp nu waarom Karin Slaughter haar werk aanprijst. Het verhaal is spannend van begin tot eind, luguber maar ook diepgaand en aangrijpend. Lisa Gardner zorgt er op ingenieuze wijze voor dat nieuwsgierigheid de angst voor wat komen gaat blijft overheersen. Alsof je in het donker op een eng geluid afgaat, in plaats van het hazenpad te kiezen. Zonder angst is een voortreffelijke, tot in de puntjes uitgewerkte thriller.
ISBN 9789023491194 | paperback | 446 pagina's| Uitgeverij Cargo | oktober 2015
Vertaald door Els Franci-Ekeler
© Annemarie, 26 oktober 2015
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Pagina 97 van 220