Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

M.J. Arlidge


Naar bed, naar bedNaar bed, naar bed
Deel 5 van de Helen Grace-reeks
M.J. Arlidge


Wanneer inspecteur Helen Grace zich in de nachtclub over de dode buigt, heeft ze geen flauw idee om wie het gaat. Omdat de dode behoorlijk lang is vermoedt ze dat het een man is, maar de lakens en de grijze tape waarmee het lijk omwikkeld is, geven niets prijs. De onbekende is tijdens het jaarlijkse bal in nachtclub De Martelkamers om het leven gekomen. Helen en haar collega’s hebben zich dan ook een weg door tal van exotisch uitgedoste feestgangers moeten banen. Wie naar de fetisjclub gaat, heeft geen interesse in het doorsnee uitgaansleven. In De Martelkamers draait het om pijn, domineren en gedomineerd worden.


Het slachtoffer heeft zich waarschijnlijk gewillig strak met natte lakens laten omwikkelen. Pas toen de grijze tape om zijn of haar gezicht werd gewikkeld moet de paniek zijn toegeslagen. Voorzichtig knipt Helen de inmiddels droge lakens van het lichaam. Daarna is het gezicht aan de beurt. Helen neemt de tijd. Hoewel de dode niets meer kan voelen, is voorzichtigheid geboden. Ze wil immers geen bewijzen verloren laten gaan. Zo langzaam mogelijk trekt Helen de tape van het gezicht. Eindelijk geeft de dode zijn identiteit prijs. Wanneer Helen ziet om wie het gaat, stokt haar adem. Het is Jake.


Hoewel Jake een goede vriend was, probeert Helen haar gezicht in de plooi te houden. Het lukt haar nauwelijks. Bij het zien van haar verwrongen gezicht denkt haar collega Charlie dat Helen geschrokken is door de afschuwelijke aanblik die het lijk biedt. Helen laat haar in die waan. Hoewel Jake haar enorm dierbaar was, kan ze Charlie niet vertellen dat ze hem kende. Ze kan het niemand vertellen. Jake was niet alleen haar vriend maar ook haar meester. Haar sm-meester. Helen wil beslist niet dat bekend wordt dat ze zich in haar vrije tijd laat slaan om zo de demonen uit haar verleden de baas te blijven.


Helen probeert het onderzoek naar de dood van Jake zo professioneel mogelijk aan te pakken. Wie heeft de moord in de nachtclub op zijn of haar geweten? De bezoekers van De Martelkamers staan niet te popelen om mee te werken. In de nachtclub is iedereen anoniem maar in het dagelijks leven bekleedt een aantal van hen een hoge functie. Niemand wil dat zijn of haar geheime liefhebberij aan het licht komt en velen zijn dan ook allang weggeglipt. Hoewel Helen dat als geen ander begrijpt, frustreert het haar ook. Ze wil de moordenaar van Jake te pakken krijgen. Dat is het enige wat ze nog voor haar dierbare vriend kan doen.


En dan wordt er opnieuw iemand vermoord. Dit keer niet in een nachtclub maar in zijn eigen huis. Opnieuw heeft het slachtoffer zich eerst vrijwillig laten overmeesteren. Wanneer Helen ontdekt dat het ook dit keer om een bekende gaat, neemt het gevoel van onbehagen toe. Ze stond niet bepaald op vriendschappelijke voet met het tweede slachtoffer maar het voelt niet goed om haar collega’s opnieuw voor te liegen. Moet Helen iemand in vertrouwen nemen? Helen heeft werk en privé altijd strikt gescheiden gehouden en ze is bang dat ze door haar geheime vrijetijdsbesteding van haar voetstuk zal vallen. Wat moet ze doen? Heeft ze nog altijd recht op haar privacy of brengt ze het onderzoek in gevaar door te zwijgen?


Hoewel Naar bed, naar bed alweer het vijfde deel van de Helen Grace-reeks is, heeft auteur M.J. Arlidge het tempo en de spanning nog geen moment laten verflauwen. Al vanaf het eerste deel leest deze reeks als een trein. Het personage Helen Grace is me dierbaar geworden. Hoewel ze nog altijd door spoken uit het verleden wordt opgejaagd, kiest ze keer op keer voor gerechtigheid in plaats van vergelding. Helens geest is gebarsten maar beslist niet gebroken. De kracht die van haar uitgaat is indrukwekkend en inspirerend.


Bereid je voor op een onthutsende ontknoping die doet snakken naar een volgend deel. Gelukkig komt dat volgende deel er ook. De Engelstalige versie van het zesde boek over Helen Grace - getiteld Hide and Seek - is in december 2016 verschenen en zal nog dit jaar ook in het Nederlands uitgebracht worden. Ik kan dus opgelucht ademhalen want ik ben nog lang niet bereid afscheid van de indrukwekkend taaie Helen Grace te nemen!


ISBN 9789022578599 | paperback | 364 pagina's | Boekerij | juni 2017
Vertaald door Harmien Robroch

© Annemarie, 11 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

KlikspaanKlikspaan
M.J. Arlidge


Meestal geniet inspecteur Helen Grace van het nachtelijke uitzicht vanaf Abbey Hill. De vele lampjes van de stad bieden een sfeervolle, ietwat mystieke aanblik. Nu stijgen er echter hemelhoge vlammen uit Southampton op. Drie felle branden lijken de stad op te willen slokken. Helen beseft dat ze nog lang niet aan haar verlangen naar een warm bed toe kan geven. Drie branden tegelijk, dat voorspelt niet veel goeds.


Ook Thomas Simms snakt naar de warmte van zijn bed. Hij verlangt naar zijn gezin, die hij door zijn zware baan veel te weinig ziet. De economische crisis vergt het uiterste van Thomas, die een eigen bedrijf heeft. Sinds hij noodgedwongen een deel van zijn personeel heeft moeten ontslaan, is hij zestien uur per dag in touw. Na wat weer een eindeloze dag leek, is hij eindelijk op weg naar huis. Het is druk op de weg, verkeersopstoppingen gaan naadloos in elkaar over. Zelfs in de straten vlakbij zijn huis is het druk. Er lopen opvallend veel wandelaars door de straat die naar zijn huis leidt. Vreemd genoeg staan hun gezichten bezorgd. En dan ziet Thomas het. Er is brand. Er staat een prachtig, Victoriaans huis in brand. Zijn huis. Het huis waarin zijn gezin ligt te slapen.


In de tuin ligt zijn tienerzoon Luke in het gras. Thomas voelt geen opluchting. Luke leeft maar ligt er vreemd bij. Later zal hij horen dat zijn zoon uit het zolderraam is gesprongen en zijn beide benen heeft gebroken. Zijn vrouw Karen en zesjarige dochter Alice zijn nergens te bekennen. De paniek neemt toe. Wanneer Luke moeizaam uit weet te brengen dat ze nog in het huis zijn, rent Thomas zonder nadenken het brandende huis in.


Al snel likken de vlammen aan zijn kleren. De zwarte rook dwingt hem het brandende huis te verlaten. Een aantal dappere brandweerlieden wagen hun leven om Karen en Alice te redden. Moeder en dochter hebben zich in de douchecabine verschanst. De douche staat aan. Hoewel ze bewusteloos zijn, is duidelijk te zien dat ze via het afvoerputje hebben geprobeerd aan zuurstof te komen. Hun harten kloppen nauwelijks. Ze worden met spoed naar het ziekenhuis vervoerd waar de artsen doen wat ze kunnen. Het hart van Karen is echter niet tegen de zware brandwonden en de rookinhalatie opgewassen. Ze overlijdt. De kleine Alice vecht nog altijd voor haar leven.


De andere twee branden hebben in bedrijfspanden gewoed. De panden zijn volledig uitgebrand maar gelukkig was er niemand binnen. De felheid van de branden verraadde het al: ze zijn aangestoken. Iemand is de drie panden binnengedrongen om vervolgens overal lampenolie te verspreiden. Het uiterst brandbare goedje werd daarna aangestoken. Iemand wilde verwoesten. Doden.


Helen en haar collega’s zijn aangeslagen door de noodlottige gebeurtenis. Vooral haar collega Charlie, een jonge moeder, vindt het vreselijk dat een klein meisje in een groot ziekenhuisbed voor haar leven vecht. Helen heeft de leiding over het onderzoek. Niet voor het eerst in haar carrière opent ze de jacht op een moordenaar. Alle ogen zijn op haar gericht. Helen heeft immers al meerdere moordenaars ontmaskerd. Iedereen vertrouwt erop dat ze ook nu de schuldige op zal sporen. Nog geen dag later wordt de duisternis opnieuw door vlammen verdreven. Drie nieuwe branden doen het ergste vermoeden.


Klikspaan is alweer het vierde boek over Helen Grace. Ze is uitgegroeid tot een van mijn favoriete boekpersonages. Helen Grace is een held maar bovenal een mens. Hoewel ze uitblinkt in haar werk, is haar privéleven minder succesvol. Helen heeft moeite met het verwerken van emoties. Alleen door het voelen van lichamelijke pijn, is ze haar geestelijke kwellingen de baas. Helaas heeft de man die aan haar verlangen naar pijn toegaf, gevoelens voor haar gekregen. Daar kan Helen niet mee omgaan. Ze breekt met hem. Om te voorkomen dat ze haar gevoelens niet langer onder controle kan houden, zal ze een vervanger moeten vinden. Ze zal zich kwetsbaar op moeten stellen, iets wat ze zich als inspecteur bij de politie eigenlijk niet kan veroorloven.


De boeken in de Helen Grace-reeks zijn stuk voor stuk intens, intrigerend en bijzonder spannend. Klikspaan vormt daarop geen uitzondering. M.J. Arlidge is een van de beste thrillerschrijvers van dit moment. Mis deze boekenreeks niet.


ISBN 9789022578513 | paperback |443 pagina's | Boekerij | november 2016
Vertaald door Harmien Robroch

© Annemarie, 28 november 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Pluk een roosPluk een roos
M.J. Arlidge


Inspecteur Helen Grace heeft een aantal moordzaken succesvol afgerond. Ze is een beroemdheid geworden maar dat maakt haar beslist niet bij iedereen geliefd. Haar doortastende, eigenwijze gedrag én haar succes hebben haar vijanden opgeleverd. Mensen die zich door haar gepasseerd voelen, jaloers zijn of het gevoel hebben in haar schaduw te staan. Helen heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt. Toch zal ze alles zonder aarzelen opnieuw doen. Zo is Helen nu eenmaal. Ze wil mensen redden, ongedacht of haar dat populair maakt of niet.


Wanneer een gezin op een strand, goed verborgen in het zand, een lijk aantreft, wordt Helen op de zaak gezet. Het slachtoffer is een jonge vrouw. Ze is door honger om het leven gekomen. Wanneer Helen hoort hoe uiterst zorgvuldig de dader te werk is gegaan, heeft ze het gevoel dat de moordenaar ervaren is. Hij heeft zo veel mogelijk bewijsmateriaal verwijderd en het slachtoffer uiterst zorgvuldig verstopt. Heeft Helen voor de derde keer met een seriemoordenaar te maken?


Hoofdinspecteur Geri Harwood, Helens baas, weigert haar vermoedens te delen. Ze suggereert zelfs dat Helen geobsedeerd is door seriemoordenaars. Helen besluit haar bevindingen te verzwijgen. Aan de hand van een pacemaker wordt het slachtoffer geïdentificeerd. Het gaat om Pippa Briers, een meisje dat het nodige heeft meegemaakt. Haar vader Daniel weigert te geloven dat zijn dochter niet meer leeft. Hij heeft Pippa weliswaar al drie jaar niet gezien maar ze plaatste regelmatig een tweet. Ook stuurde ze haar vader af en toe een berichtje. Pippa is echter al een paar jaar dood. Wie heeft zich voor haar uitgegeven en de berichten verstuurd?


Rechercheur Sanderson, een collega van Helen, houdt zich met een andere zaak bezig. Ruby, een jonge vrouw, is door haar ouders als vermist opgegeven. Ruby stond, na een moeilijke periode, op het punt weer bij haar ouders te gaan wonen maar ineens verdween ze uit beeld. Volgens een nietszeggend tekstbericht is ze zelf vertrokken maar haar ouders geloven er niks van. Sanderson erkent hun bezorgdheid maar heeft in eerste instantie het idee dat het niet om een politiezaak gaat. Dan vertellen de ongeruste ouders echter iets dat ook Sanderson bezorgd maakt. Ruby, die aan een zware vorm van astma lijdt, is zonder haar inhalator vertrokken.


De lezer weet al vanaf de eerste bladzijde van deze intense thriller dat Ruby inderdaad niet vrijwillig is verdwenen. Na een avondje stappen was ze dronken haar bed ingedoken. Toen ze de volgende dag wakker werd, bevond ze zich op een andere plek. In een kelder. Iemand heeft haar uit haar eigen slaapkamer ontvoerd en houdt haar sindsdien gevangen. Vreemd genoeg noemt haar ontvoerder haar “Summer”. Hij heeft haar bovendien van een tatoeage voorzien,  een klein, blauw vogeltje. Exact dezelfde tatoeage is aangetroffen op de arm van de dode Pippa maar dat weet Ruby niet. Sanderson en Helen zijn op hun beurt niet van de gloednieuwe tattoo van Ruby op de hoogte.


Helen en Sanderson krijgen in de gaten dat hun zaken raakvlakken vertonen. Zo blijken Ruby en Pippa erg op elkaar te lijken en zijn ze onder soortgelijke omstandigheden verdwenen. Helen besluit dit zo veel mogelijk voor haar baas te verzwijgen. Eerst moeten ze zekerheid hebben. De politievrouwen beseffen dat ze vaart achter het onderzoek moeten zetten. Als Ruby daadwerkelijk door de moordenaar van Pippa is ontvoerd, gaat ze een vreselijke dood tegemoet. Dan is er ineens een verdachte. Een man die net iets te toevallig op de verkeerde plekken is opgedoken. Kan hij het tweetal naar Ruby leiden?


Dit derde boek in de Helen Grace-reeks is minstens even spannend als de eerste twee delen. Het verhaal is ijzersterk geschreven en goed opgebouwd. Daarnaast is Helen Grace gewoonweg een briljant bedacht personage. Ze straalt een enorme kracht uit. Helen heeft afgrijselijke dingen meegemaakt en daar de nodige psychische schade door opgelopen. Het heeft haar beschadigd maar toch kruipt ze nooit in de slachtofferrol. De beroemde uitspraak “Alles wat mij niet doodt, maakt mij sterker.” van Friedrich Nietzsche gaat  zonder twijfel voor haar op. Helen is een bikkel met een kwetsbare kant die ze slechts aan weinigen toont. In dit boek neemt ze eindelijk iemand in vertrouwen. Is het de juiste persoon?


Om te zeggen dat ik enthousiast over deze reeks ben, is zo onderhand een understatement. Ik ben inmiddels een echte fan! Het volgende boek zal Klikspaan gaan heten. Gelukkig verschijnt het al in november. Ik kan bijna niet wachten tot ik me opnieuw in een verhaal over Helen Grace mag storten!


ISBN 9789022577172  | paperback | 397 pagina's | Boekerij | mei 2016
Vertaald door Yolande Ligterink

© Annemarie, 1 augustus 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Piep zei de muisPiep zei de muis
M.J. Arlidge


Helen Grace zit niet op de terugkeer van haar collega Charlie te wachten. Er is simpelweg te veel gebeurd en Charlie herinnert haar aan die gebeurtenissen. Grace wil verder met haar leven. Ze wil vergeten dat haar zus Marianne een moordenares bleek te zijn. Ze wil niet langer denken aan het moment dat ze Marianne dood schoot. Door Marianne leeft Helens collega Mark niet meer en verloor Charlie haar kind. Helen wil niet langer met deze gruwelijke gebeurtenissen geconfronteerd worden en bovendien vindt ze dat Charlie destijds verkeerd heeft gehandeld. Haar verzet is echter zinloos. Hoofdinspecteur Ceri Harwood, de nieuwe bureauchef, is onverbiddelijk. Charlie keert terug.


Charlie weet best dat Helen niet bij is dat ze haar werk hervat maar ook zij moet haar leven weer oppakken. Ze heeft altijd van haar werk bij  de politie gehouden. Toch valt haar eerste werkdag haar zwaar. Ze wordt onmiddellijk naar een sterfgeval gestuurd. Er is een prostituee vermoord. Heel even vraagt Charlie zich af waarom ze eigenlijk weer zo graag aan het werk wilde. Haar man Steve wil dat ze ontslag neemt. Ze hebben door Charlies werk immers hun ongeboren kind verloren. Charlie begrijpt haar man wel maar wil haar werk niet opgeven. Het is immers wat ze altijd heeft gewild. De spanningen binnen het huwelijk lopen razendsnel op.


Het blijft niet bij de dood van de prostituee alleen. Er is nog een moord gepleegd. Een man heeft een bezoekje aan een prostituee niet overleefd. Hij is op gruwelijk wijze om het leven gebracht. Zijn hart is uit zijn borstkast verwijderd. Helen, Charlie en hun collega’s hoeven zich niet lang af te vragen waar het orgaan is gebleven. Het wordt keurig verpakt door een pakketbezorger bij het gezin van het slachtoffer afgeleverd.


Het slachtoffer bleek er een dubbelleven op na te houden. Voor de buitenwereld was hij een onberispelijke huisvader die zich actief voor de kerk inzette. Niemand wist dat hij stiekem geld van de kerk gebruikte om zijn clandestiene bezoekjes aan prostituees te bekostigen. Hij had zelfs een geslachtsziekte opgelopen. Zijn vrouw reageert geschokt en weigert te geloven dat haar echtgenoot haar ontrouw is geweest. De waarheid is te schandalig om onder ogen te zien.


Hebben de dood van de prostituee en die van de “brave kerkganger” iets met elkaar te maken? Er wordt getwijfeld. Over de nieuwe moord die gepleegd wordt, bestaat echter geen enkele twijfel. Opnieuw is een huisvader gestorven. Opnieuw is het hart verwijderd. Opnieuw blijft er een ontredderde en bedrogen echtgenote achter. Zwerft er een bloeddorstige prostituee door de achterbuurten van de stad of worden de hoerenlopers door iemand achtervolgd?


De zaak raakt Helen meer dan ze wil toegeven. Ze wil koste wat kost voorkomen dat er meer slachtoffers vallen. Vooral het motief van de dader houdt haar bezig. Uit de moorden spreekt een ongebreidelde woede. Uit welke emoties komt de agressie van de moordenaar voort? Buiten werktijd vindt Helen niet de rust die ze zo nodig heeft. Stiekem schaduwt ze haar neefje Robert, het kind dat door Marianne ter adoptie werd afgestaan. Dat een wel erg fanatieke journaliste op de vreemdste plekken opduikt, bezorgt Helen de nodige stress. Hoe kan ze haar leven op orde krijgen en een moordzaak oplossen als iemand steeds in haar verleden duikt?


Piep zei de muis is het tweede boek van M.J. Arlidge. Over zijn debuut Iene Miene Mutte was ik zeer lovend en dat ben ik nu weer. Het verhaal gaat verder waar het in het vorige deel eindigde en opnieuw is Helen een fascinerend hoofdpersonage. De gebeurtenissen worden gedetailleerd en in sneltreinvaart uit de doeken gedaan. De korte, afwisselende hoofdstukken zorgen ervoor dat je blijft lezen. M.J. Arlidge ontziet de lezer niet. Wie niet tegen gruwelijkheden kan, kan dit boek maar beter links laten liggen. Wie daarentegen wel tegen een stootje kan, zal dit boek in één ruk uitlezen.


Wat de boeken van M.J. Arlidge zo intrigerend maakt, is dat niemand zwart-wit wordt afgeschilderd. Mensen maken fouten en hebben geheimen. Moordenaars kunnen gewetenloos zijn maar ooit waren ze, net als iedereen, onschuldige baby’s. Wat is er in de tussentijd gebeurd? Zijn moordenaars per definitie verderfelijk? Helen en haar collega’s schitteren en falen. Ze ontdoen zich van hun papieren boekgedaantes en transformeren in mensen van vlees en bloed. M.J. Arlidge schetst een verhaal dat zó levensecht en aangrijpend is, dat het niet snel vergeten zal worden. Een uitmuntende thriller.


ISBN 9789022575321 | paperback | 382 pagina's| Boekerij | januari 2016
Vertaald door Mariette van Gelder

© Annemarie, 13 januari 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

height=Iene Miene Mutte
M.J. Arlidge


In eerste instantie gelooft niemand het verhaal van de ernstig vermagerde Amy Anderson. Twee weken geleden verdween ze, na het bezoeken van een popconcert in Londen, samen met haar vriendje Sam Fisher van de aardbodem. Nu is Amy terug. Van haar jeugdige, frisse verschijning is niets meer over. De ronduit vieze en stinkende vrouw die voor inspecteur Helen Grace zit, is niet meer dan een schaduw van de persoon die ze eens was. Amy heeft Sam om het leven gebracht maar ze beweert stellig dat ze tot haar afschuwelijke daad gedwongen is.

De dode Sam wordt op de bodem van een verlaten zwembad aangetroffen. Ook hij is vrijwel onherkenbaar veranderd. Sams ontzielde lichaam zit onder het aangekoekte vuil en hij is na zijn verdwijning eveneens enorm vermagerd. Helen Grace kan nauwelijks geloven wat ze ziet. Wat haar nog meer verbaast, is dat ze het verhaal van Amy begint te geloven. Amy heeft verklaard dat ze na het concert in Londen een lift van een vriendelijke vrouw aangeboden kregen. De dame in kwestie stak het verliefde stel zelfs een thermoskan vol warme koffie toe. Na de koffie ging het mis. Ergens tussen Londen en Southampton verloren Amy en Sam het bewustzijn. Het tweetal kwam op de bodem van het zwembad bij.

De boodschap van de vrouw was duidelijk: ze zou slechts één van hen vrijlaten. Ze mochten zelf kiezen wie er verder zou leven: Amy of Sam. Op de vloer van het zwembad lag een pistool klaar. Geladen met één kogel. Het lange wachten begon. Amy en Sam hoopten op een wonder. Hoopten vurig dat ze gevonden zouden worden. Het ontbreken van water en voedsel begon hun tol te eisen en uiteindelijk was het Amy die de vrijheid tegemoet strompelde.

Niet veel later is het opnieuw raak. Twee mannen komen na een zakenafspraak zonder benzine te staan. Gelukkig biedt een sympathieke dame hulp aan. Voor de mannen goed en wel beseffen wat hen overkomt, komen ze in een lege silo weer bij bewustzijn. De boodschap is hetzelfde. Het pistool ligt weer klaar. Wie van de twee kan uiteindelijk het verhaal navertellen?

Helen Grace en haar collega’s kunnen niet anders dan concluderen dat er een seriemoordenaar actief is. Hoe kan een vrouw in haar eentje twee mensen overmeesteren en naar hun nieuwe onderkomen vervoeren? Beschikt de vrouw over een bovenmenselijke kracht? Heeft ze een handlanger? Helen vraagt zich af wat het motief van de vrouw is. De ontvoeringen lijken zorgvuldig gepland te zijn. Hoe heeft ze haar slachtoffers uitgekozen? Welk verband ziet Helen over het hoofd? Eén ding is duidelijk: de vrouw is voorlopig niet van plan met haar lugubere spelletje te stoppen.

Iene Miene Mutte (oorspronkelijke titel: Eeny Meeny) is het thrillerdebuut van M.J. Arlidge die al jaren bijdrages aan succesvolle Britse televisieseries levert. Zo schrijft hij onder andere voor Silent Witness, een serie die ik op de voet volg. Iene Miene Mutte is het eerste deel van de Helen Grace-reeks. In Engeland zijn deel twee (Pop Goes the Weasel) en drie (The Dolls House) inmiddels ook een feit. Helen Grace is een stoere politievrouw die in Southampton woont en werkt. Ze heeft het nodige meegemaakt maar daar vertelt ze niemand over. Ze heeft een nieuwe start gemaakt en rekent op geheel eigen wijze met demonen uit het verleden af. Ze is sterk en daadkrachtig maar onder haar indrukwekkende en stoere verschijning, gaat een gevoelige vrouw schuil.

De hoofdverhaallijn wordt ondersteund door twee andere verhaallijnen. De lezer maakt kennis met een vrouw zich met regelmaat, door de in sadomasochisme gespecialiseerde gigolo Jake, laat afranselen. Ze eist steeds meer slaag en Jake begint moeite met de situatie te krijgen. Er is ook een verhaallijn over een meisje dat een allesbehalve prettige jeugd doormaakt. Al op jonge leeftijd begint ze gestoord gedrag te vertonen. Wie zijn deze vrouwen? Gaat het soms om dezelfde vrouw? Is het de moordenaar?

M.J. Arlidge doet het verhaal in een hoog tempo uit de doeken. De aandacht van de lezer krijgt nog geen seconde de kans te verflauwen. Indrukwekkende verhaalontwikkelingen volgen elkaar vliegensvlug op. Het verhaal is pittig en meedogenloos. De auteur heeft zich goed in zijn personages ingeleefd en stelt de lezer een aantal interessante vragen: op welke manieren verwerken mensen een traumatische jeugd; valt een traumatische jeugd wel te verwerken én ben je als overlever soms ook een verliezer? Dit debuut maakt heel nieuwsgierig naar het volgende deel!

ISBN 9789022569030 | paperback | 374 pagina's| Boekerij | januari 2015
Vertaald door Herman van der Ploeg

© Annemarie, 14 februari 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven